Google Health heeft de Fitbit-app vervangen en dat ging ongeveer zoals je van Google verwacht: met een grote redesign, veel AI, verdwenen functies, terugkerende functies en gebruikers die zich afvragen waarom iets dat prima werkte ineens volledig anders moest.
Toch ben ik het niet eens met de stelling dat Google Health compleet verschrikkelijk is. De app doet een aantal dingen verrassend goed. De AI-inzichten zijn bijvoorbeeld een stuk nuttiger dan Garmin Connect+, de betaalde versie van Garmin Connect met een vleugje AI. Google Health probeert niet alleen data samen te vatten, maar legt ook verbanden tussen slaap, beweging, herstel en dagelijkse activiteit.
Het probleem is vooral dat je op bijna elk moment voelt dat Google nog niet precies weet wat Google Health moet zijn. Is het een overzichtelijke gezondheidsapp? Een AI-coach? Een vervanger voor Fitbit? Een voedingsapp? Een verzamelplek voor medische gegevens? Voorlopig lijkt het antwoord vooral “alles tegelijk” te zijn.
De AI-coach is beter dan verwacht
Google Health is op zijn best wanneer de app uitlegt wat je data betekent. Veel fitnessapps tonen eindeloze grafieken, scores en afkortingen, waarna je zelf maar moet uitzoeken of je goed bezig bent. Google probeert daar iets menselijkers van te maken.
Na een wandeling, workout of nacht slapen krijg je vaak een recap. Die samenvattingen zijn soms wat lang, maar ze kunnen daadwerkelijk nuttig zijn. En eerlijk is eerlijk: het voelt best goed wanneer een app je vertelt dat je goed bezig bent omdat je veel wandelt. Het is een beetje sycofantisch, maar het werkt wel.
Die erkenning is belangrijker dan het misschien klinkt. Gezond leven draait niet alleen om cijfers, maar ook om motivatie. Als een enthousiast bericht ervoor zorgt dat je de volgende dag opnieuw naar buiten gaat, dan heeft de coach in ieder geval iets goed gedaan.
Tegelijkertijd gebruikt Google Health soms taal die veel ingewikkelder klinkt dan nodig is. Een bericht dat ik kreeg, begon bijvoorbeeld met: “Sterke actieve basis: Je bent zeer consistent met je beweging en logt vaak meerdere sessies per dag, zoals je recente cardiotraining van 33 cardiobelasting.”
Dat klinkt belangrijk, maar “33 cardiobelasting” zegt mij werkelijk niets. Is dat hoog? Laag? Goed? Slecht? Moet ik rust nemen of juist meer doen?
Het voordeel van de Premium-versie is dat je de coach vervolgens kan vragen wat zo’n score betekent. Je krijgt dan ook uitleg, maar heel behapbaar is die niet altijd. Dat is vreemd, want dit is precies waar een AI-coach waarde moet toevoegen. Als een begrip zonder extra uitleg weinig zegt, hoort die uitleg meteen bij het eerste bericht te staan.
Google Health wil slimmer zijn dan een normaal dashboard, maar slim overkomen is niet hetzelfde als duidelijk zijn. Soms moet de coach minder praten en beter uitleggen.
De coach kent je nog niet zo goed als hij denkt
De AI-coach trekt bovendien snel conclusies. Na slechts een paar dagen gebruik kreeg ik te horen dat ik een zware wandeldag had gehad met 15.000 stappen. Voor veel mensen klopt dat misschien, maar voor mij is dat eerder een standaarddag.
Natuurlijk moet Google Health tijd krijgen om een persoonlijke baseline op te bouwen. Het probleem is dat de coach al vrij snel praat alsof hij je volledig begrijpt. Dat voelt alsof je een personal trainer ontmoet die na drie gesprekken al beweert precies te weten hoe je lichaam werkt.
Hetzelfde gebeurde nadat ik vertelde dat ik een knieblessure heb gehad, maar dat die momenteel geen invloed heeft op mijn wandelingen. Toch bleef de coach er regelmatig op terugkomen. Je kan dat corrigeren, maar het laat wel zien dat je niet met een echte coach praat. De AI onthoudt een detail, maar begrijpt niet altijd hoe belangrijk dat detail werkelijk is.
De app is nuttig, maar ook rommelig
Onder alle AI-teksten zit een app die veel dingen goed doet. De belangrijkste gezondheidsdata is vaak duidelijk weergegeven en de aparte onderdelen voor slaap, fitness en algemene gezondheid zijn logisch genoeg.
Tegelijkertijd voelt Google Health druk. Zeker met Premium lijkt de coach overal aanwezig te zijn. Je krijgt tekstblokken, samenvattingen en suggesties, terwijl je soms gewoon snel een grafiek of getal wilt bekijken.
Dat is precies waar veel kritiek op de nieuwe app vandaan komt. De oude Fitbit-app was misschien minder ambitieus, maar voor veel gebruikers ook voorspelbaarder. Google Health probeert meer te doen, maar maakt simpele informatie daardoor soms moeilijker vindbaar.
Ik gebruikte de oude Fitbit-app zelf niet intensief voordat Google Health verscheen, waardoor ik minder last heb van de overgang. Voor langdurige Fitbit-gebruikers ligt dat anders. Zij zien vertrouwde functies verdwijnen, terugkeren en opnieuw veranderen. Dan voelt een grote AI-redesign al snel als een oplossing voor een probleem dat je niet had.
Voedseltracking moet beter
Google wil duidelijk meer maken van Health dan alleen een app voor slaap en beweging. Het registreren van voedsel is daar een belangrijk onderdeel van. In theorie is dat handig: hoe meer informatie de app heeft over voeding, beweging en herstel, hoe beter de coach advies kan geven.
In de praktijk voelt de voedseldatabase nog erg Amerikaans. Ik kon niet eens hamburgers van Albert Heijn vinden. Dat is geen obscuur product, maar een doodnormaal supermarktartikel.
Voeding bijhouden is al vervelend genoeg zonder dat je producten handmatig moet invoeren. Een food logging-functie staat of valt met gemak, snelheid en een goede database. Als gebruikers na een paar mislukte zoekopdrachten afhaken, heeft de functie weinig waarde.
Juist Google zou dit beter moeten kunnen. Het bedrijf beschikt over zoektechnologie, beeldherkenning, barcodescanning en AI. Als Google Health serieus een alternatief wil zijn voor apps zoals MyFitnessPal, moet de database veel beter aansluiten op gebruikers buiten de Verenigde Staten.
Wat wil Google met Fitbit?
De grootste irritatie rond Google Health heeft uiteindelijk misschien minder met de app zelf te maken en meer met de manier waarop Google met Fitbit omgaat.
Fitbit was ooit een instituut binnen wearables. De afgelopen jaren is dat merk langzaam uitgehold. Er verschenen nauwelijks nieuwe modellen, functies verhuisden naar Google-producten en nu is ook de Fitbit-app verdwenen.
Dat zou logisch kunnen zijn als Google duidelijk afscheid nam van de naam Fitbit. Alleen bracht het bedrijf tegelijkertijd de Fitbit Air uit. De hardware kreeg dus gewoon de Fitbit-naam, terwijl de bijbehorende app op hetzelfde moment werd omgedoopt tot Google Health.
Tijdens de pre-briefing van de Fitbit Air stelde iemand precies de juiste vraag: jullie verwijderen de Fitbit-naam uit de app, maar houden hem wel voor de Fitbit Air. Willen jullie Fitbit laten verdwijnen, of willen jullie juist op het merk blijven focussen?
Het antwoord bestond vooral uit nietszeggende PR-taal, halve beloftes en geen concrete toezeggingen. Dat is typerend voor het probleem. Google lijkt simpelweg niet precies te weten wat het met Fitbit wil doen.
En dat is jammer, want Google Health laat juist zien dat er nog iets waardevols in Fitbit zit. De combinatie van hardware, gezondheidsdata en AI-inzichten kan echt sterk zijn. Alleen voelt alles eromheen alsof Google nog steeds twijfelt over de richting.
