Als mensen het over Garmin hebben, gaat het meestal over één ding: sporthorloges. En ja, dat is ook wat de meesten van ons zien. Je koopt een Forerunner of een Fenix, koppelt ’m aan de Connect-app en kunt vervolgens jarenlang opscheppen over de batterijduur, vooral wanneer vrienden klagen dat hun Apple Watch na één dag alweer leeg is.
Maar toen we werden uitgenodigd voor een mediatour op het hoofdkantoor van Garmin in Kansas rond de verrassende lancering van de nieuwe Forerunner-serie vorig jaar, waren we vooral benieuwd naar wat er zich achter de schermen afspeelt.
1. Garmin test al zijn horloges totdat ze letterlijk uit elkaar vallen
Het hoogtepunt van de tour was voor ons niet de onthulling van een splinternieuw horloge, maar de testlabs. Niet omdat ze zo indrukwekkend of glamoureus zijn (dat zijn ze namelijk totaal niet), maar omdat ze in één klap duidelijk maken waarom Garmin-gebruikers vaak jarenlang met hetzelfde apparaat doen.
Het was zelfs best grappig om te horen dat Garmin er in deze labs juist op uit is om hun apparaten kapot te krijgen. Maar precies dát is het punt: door te begrijpen waarom en hoe iets faalt, kunnen ze problemen oplossen nog vóór een product überhaupt op de markt komt.
Onze gids legde uit dat het doel van dit soort tests is om potentiële ‘field failures’ zo vroeg mogelijk in het ontwikkelproces te onderscheppen, en die tests vervolgens steeds opnieuw te herhalen naarmate het ontwerp dichterbij de deadline komt. Ze zien liever dat een prototype in het lab uit elkaar valt dan dat een consumentenmodel het halverwege iemands triatlon begeeft.
Ook de verschillende hoeveelheid tests in deze labs maakte indruk. Zo kregen we speciaal gebouwde kamers te zien voor kou, hitte, luchtvochtigheid en UV. Daarmee wordt schade gesimuleerd die normaal gesproken pas na maanden van zon, zweet en harde winters zichtbaar wordt.
Daarnaast zijn er "zoutnevelkamers" om corrosie te testen, waaronder één die de blootstelling afwisselt om realistische omstandigheden na te bootsen. Ook chemische tests maken deel uit van het proces, zoals met stoffen waar wearables in het echte leven daadwerkelijk mee in aanraking komen, zoals kunstmatig zweet, zonnebrandcrème en zelfs minder frisse zaken als brandstof.
En dan is er nog het fysieke geweld dat de wearables moeten doorstaan. Valtests zijn vanzelfsprekend, maar Garmin gebruikt opstellingen waarmee een apparaat steeds exact op hetzelfde punt kan landen, bijvoorbeeld op een knop, terwijl hogesnelheidscamera’s vastleggen wat er in slow motion precies gebeurt, wat er kapotgaat en hoe.
Cyclustests vormen eveneens een groot deel van het testprogramma. Daarbij worden onderdelen duizenden keren achter elkaar belast: bandjes die steeds opnieuw worden uitgerekt, knoppen die eindeloos worden ingedrukt en onderdelen die blijven bewegen tot er iets breekt. Het gaat niet alleen om de vraag of een horloge een val overleeft, maar vooral of het bestand is tegen normaal, herhaald gebruik. Denk niet aan dagen, maar vooral maanden, jaren en misschien zelfs decennialang.
Foto’s maken was in dit gedeelte helaas niet toegestaan (begrijpelijk, maar toch jammer). Wat we wél kunnen zeggen, is dat deze ervaring meer indruk maakte dan welke productpresentatie dan ook tijdens de hele trip. Het is bovendien precies het soort inzicht dat Garmins premium prijskaartje iets beter te verteren maakt. Je slikt nog steeds even bij het afrekenen, maar je ziet in elk geval waar een deel van dat geld naartoe gaat.
2. De grootste verrassing: Garmins enorme magazijn
Als de testlabs de plek zijn waar Garmin de duurzaamheid van zijn producten bewijst, dan is het magazijn de plek waar het bedrijf pas laat zien hoe groot het eigenlijk is. Dit deel van de tour was ronduit gigantisch, maar het was niet alleen de omvang die indruk maakte. Vooral alles wat hier achter de schermen gebeurt, viel op.
Het is absoluut niet de interessantste kant van de techgigant, maar we kregen wel te zien hoe Garmin ervoor zorgt dat je horloge snel bij je thuis is, hoe retouren efficiënt worden verwerkt en hoeveel, of juist hoe weinig, afval daarbij ontstaat.
De magazijnoperatie is misschien wel het meest indrukwekkend, omdat deze vrijwel volledig draait op automatisering. Overal staan torenhoge machines en robots die producten verplaatsen, zodat medewerkers niet voortdurend eindeloze gangen of trappen op en af hoeven te lopen.
Onze gids legde uit dat de magazijnrobots vaste routes volgen. Ze rijden onder een verplaatsbaar opslagsysteem, vergrendelen zich aan de onderkant, tillen het geheel een stukje op en vervoeren vervolgens het complete rek naar de juiste plek. Alles wordt aangestuurd via softwareverzoeken van medewerkers via tablets, waardoor ze niet tientallen kilometers moeten lopen op een dag.
Het meest onverwachte indrukwekkende onderdeel was echter de logistieke kant. Daar staat een machine die de hoogte van de inhoud van een doos meet, het karton insnijdt, omlaag vouwt, vastlijmt en de verpakking letterlijk op maat maakt.
Dat klinkt misschien als een detail, totdat je bedenkt dat verzendkosten niet alleen op gewicht, maar ook op volume worden gebaseerd. Opgeteld leveren die kleine besparingen in ruimte een groot verschil op. Garmin betaalt zo niet voor het vervoeren van lege ruimte en juist dat resulteert in minder transporten en lagere uitstoot.
Al die automatisering en efficiëntie is technisch indrukwekkend en maakt het misschien ook iets duidelijker waar een deel van die stevige prijskaartjes vandaan komt.
3. Garmin oogt gewoon betrouwbaar, en dat komt ook door zijn rots
Wat we misschien wel het minst hadden verwacht, is hoe diep Garmin’s DNA verankerd zit in andere sectoren dan fitness, met name in de luchtvaart, en hoe die achtergrond uiteindelijk doorwerkt in de sporthorloges die zoveel mensen dragen.
Tijdens de tour werd Garmins band met de luchtvaart nadrukkelijk gepresenteerd als een van de fundamenten van het bedrijf. Dit was een domein waar het vroege team sterk in geworteld was. Daar werd ook met zichtbaar respect over gesproken, op een manier die je normaal alleen hoort wanneer merken het hebben over hun belangrijkste productcategorie, niet over een obscuur passieproject.
We kregen een inkijkje in de systemen die Garmin voor vliegtuigen ontwikkelt: grote cockpitdisplays, sensoren, GPS, communicatiesystemen en connectiviteit om databases up-to-date te houden, zodat piloten daar tijdens de vlucht niet handmatig mee bezig hoeven te zijn.
Ook lag er veel nadruk op vluchtcontroletechnologie, zoals autopilotsystemen en veiligheidsfuncties. Een voorbeeld daarvan is een noodfunctie met één knop, die in geval van problemen de controle kan overnemen, communicatie verzorgt, een geschikte landingsplek kiest en het toestel veilig aan de grond zet.
Alsof dat nog niet genoeg was, gingen we zelfs de lucht in met een aantal van Garmins eigen vliegtuigen (ja, Garmin heeft een eigen hangar) om te laten zien hoe alles in de praktijk werkt...
Natuurlijk is dit een compleet andere wereld dan de melding die je krijgt van jouw Forerunner omdat je net buiten je Zone 2-hartslag zit. Maar het verklaart wel waarom Garmin zo sterk gefocust is op betrouwbaarheid in situaties waarin het mogelijk falen van een functie levensbedreigend kan zijn. Of je nu in de lucht bent of ergens ver van de bewoonde wereld: technologie moet het gewoon doen. Dit inzicht hielp ons ook om Garmins stevige adviesprijzen in een ander perspectief te plaatsen.
Alles bij elkaar voelde de campus daardoor minder als het hoofdkantoor van een hardloophorlogemerk en meer als een opvallend breed technologiebedrijf, met fitness, outdoor, luchtvaart en nog meer takken onder één dak.
Dat Garmin-apparatuur zo betrouwbaar aanvoelt, zit niet alleen in de horloges zelf, maar in het feit dat het bedrijf is opgebouwd rond het ontwikkelen van complexe navigatietechnologie, en dat al decennialang goed doet.
Sta je dus op het punt om je volgende Garmin te kopen, dan is het misschien goed om drie dingen in het achterhoofd te houden: de horloges worden op echt brute manieren getest, de logistieke operatie is geavanceerder dan de meeste mensen vermoeden en de technische wortels van het bedrijf reiken veel verder dan fitness alleen.
Dat maakt Garmin niet perfect, maar de apparaten doorstaan doorgaans wel de tand des tijds en maken dagelijkse training net wat consistenter en betrouwbaarder. Dat is lastig los te laten is, zodra je eraan gewend bent.
