Pokémon FireRed & LeafGreen (Nintendo Switch) review: nostalgie van A tot Z

Ter ere van de dertigste verjaardag van Pokémon kunnen we nu bijna helemaal terug naar de begindagen van de franchise, die toen nog gewoon een game was. Nintendo heeft namelijk Pokémon FireRed en LeafGreen, herwerkte versies uit 2004 van de allereerste Pokémon-games uit 1996, naar de Nintendo Switch gebracht. Hebben ze de tand des tijds doorstaan?

Voor wie nog nooit had gehoord van Pokémon FireRed/LeafGreen, eerst een korte geschiedenisles: deze games waren oorspronkelijk voor de GameBoy Advance en zijn remakes van Pokémon Red/Blue/Green. De games kwamen uit na Pokémon Ruby/Sapphire en gebruiken de mechanics van die games.

Nintendo heeft niets aangepast aan de games en dat brengt me bij een van de weinige minpunten. Deze games zijn nog gemaakt in een 4:3-beeldverhouding, terwijl de Switch en onze tv's nu een 16:9-verhouding hebben. Het gevolg is dat je links en rechts een dikke zwarte rand ziet. Ik had het fijn gevonden als er toch iets was aangepast zodat die rand bijvoorbeeld de kleur van je scherm overnam. In mijn geval zorgde dit ook voor problemen met het Ambilight van mijn Philips-tv. Omdat de randen de hele tijd zwart waren, ging het Ambilight aan de zijkanten ook niet aan.

Hogere moeilijkheidsgraad

Pokémon FireRed/LeafGreen dateren van de tijd dat Pokémon-games soms nog best moeilijk waren. Zo kiest je rivaal een starter Pokémon van het type waartegen de jouwe zwak is. Ik koos voor Squirtle en mijn rivaal ging daarom voor Bulbasaur. Je vecht voor een eerste keer in het lab van Professor Oak, daarna loop je door een route met Pokémon van maximaal level 4 en plots staat je rivaal daar opnieuw met twee Pokémon van level 9. In dat opzicht zijn recente games, zoals Pokémon Scarlet/Violet, veel makkelijker.

Daarnaast krijgen alleen de Pokémon waarmee je vecht na afloop exp points. Je hele party wordt dus niet gelijkmatig sterker en als je een Pokémon niet laat vechten, wordt die niet sterker. Er is wel een item dat je aan één Pokémon kan geven zodat die de helft van de exp krijgt na een gevecht, maar dat vind je pas halverwege de game (en je kan het ook missen).

Het principe van Pokémon FireRed/LeafGreen is wel eenvoudig: versla de 8 gyms, versla de elite 4 en versla de champion zodat je zelf champion wordt. Deze games geven je echter meer vrijheid en zeggen je niet overduidelijk waar je heen moet. Zo had ik per ongeluk de gym in Saffron City verslagen en kreeg ik daar mijn zesde gym badge. Daarna zag ik op mijn Trainer Card dat ik eigenlijk eerst de gym in Fuchsia City had moeten doen, want die badge stond namelijk als vijfde in het rijtje.

Dit zijn games waar je soms echt op zoek moet naar bepaalde zaken om verder te kunnen. In mijn geval zaten die zaken blijkbaar nog goed bewaard in mijn geheugen. Zo wist ik dat ik in een gebouw met een oud dametje moest praten om thee te krijgen, die ik vervolgens aan een bewaker moest geven zodat hij me doorliet naar de volgende stad. Nieuwe spelers kunnen daarom het gevoel krijgen dat ze vastzitten en dan zit er eigenlijk niets anders op dan in elk gebouw binnengaan en praten met alle personages.

Alles is er nog, ook de gokspelletjes

Als ik zeg dat alles letterlijk gekopieerd en geplakt is, dan bedoel ik ook alles. In 2004 was het namelijk nog geen probleem om gokspelletjes in games voor kinderen te verwerken. Deze casino's vind je niet meer in huidige Pokémon-games, maar in FireRed/LeafGreen staat dat gebouw er nog. Zoals je hierboven kan zien, moet je muntjes kopen en die vervolgens in een van de bekende slot machines stoppen in de hoop dat je uiteindelijk meer muntjes krijgt.

Waarom zou je dat überhaupt doen? Onder andere omdat je een Porygon niet gewoon kan vangen, maar alleen kan kopen als prijs bij het casino. Ook het TM voor de aanval Ice Beam kan je alleen krijgen door het te kopen met gewonnen muntjes.

De oude man die buiten een Pokémon Gym staat met alleen maar vrouwelijke trainers erin is eveneens behouden. Hij zegt zelfs nog steeds "Heheh! This Gym is great! It's full of women!" Ook de "Tamer" en "Burglar" trainers zijn aanwezig en die zien we al jaren niet meer in Pokémon-games.

De enige "aanpassing" is dat alle extra legendarische Pokémon gewoon in het spel zitten. Wat bedoel ik daar precies mee? Deze games dateren nog van de tijd dat niet elke console verbonden was met het internet. Om bepaalde legendarische Pokémon te kunnen vangen, moest je daarom fysiek naar een event of winkel. Dit moest je doen om Lugia, Ho-Oh en Deoxys te kunnen vangen. Gelukkig heeft Nintendo de games zo gemaakt dat je de items om hun locatie te kunnen bereiken, kunt ontvangen nadat je Pokémon Champion bent geworden.

Geen technische problemen... maar die prijs

Pokémon FireRed/LeafGreen werkt perfect op de Nintendo Switch en tijdens mijn playthrough ben ik geen technische problemen of dergelijke tegengekomen. Ik had net geen 17 uur nodig om Pokémon Champion te worden, maar dat had ook te maken met het feit dat ik de originele games heb gespeeld en wist waar items lagen, met wie ik moest praten en waar ik heen moest. Dat is allemaal niet vanzelfsprekend en gamers die liever geen guides opzoeken, zullen soms het gevoel hebben dat ze vast zitten.

Nostalgie heeft helaas een prijs en in dit geval is die 19,99 euro. Voor games die in feite rechtstreekse kopieën van het origineel zijn, had ik liever een prijs van 4,99 euro gezien. Ook Nintendo Online-abonnees, die letterlijk toegang hebben tot de GameBoy Advance emulator op de Switch, moeten de volledige prijs betalen voor Pokémon FireRed/LeafGreen. De enige toevoeging is compatibiliteit met Pokémon Home, zodat je je Pokémon in de nieuwe games kan gebruiken, maar dat werkt momenteel zelfs nog niet.