Battlefield 6 review: de klassieke Battlefield-ervaring is helemaal terug

Er zullen genoeg mensen zijn die vinden dat DICE met de nieuwste Battlefield-game in de langlopende serie iets te veel op safe speelt, maar het is één van de beste games uit de serie. Dat gezegd zijnde, de single-player kan je gewoon skippen, want die is redelijk saai en dient alleen maar als een simpele manier om je de mechanics te leren.

Nee, Battlefield 6 is niet de meest innovatieve game in de serie, want het is een beetje een Beste hits-versie van alle sterke games die hiervoor zijn uitgebracht, maar dat is op veel vlakken juist fantastisch en in een paar kleine gevallen iets minder goed.

Saaie multiplayer

Dit gebrek aan vernieuwing komt vooral naar voren in de single-player campagne, die zonder twijfel een van de minst memorabele is in jaren. De campagne doet zijn werk om je klaar te stomen voor online multiplayer door de besturing en basismechanics te introduceren, maar het is geen modus waar je na het bekijken van de aftiteling graag nog eens naar terugkeert.

Het verhaal speelt zich af in 2028, in een nabije toekomst waarin NAVO aan de rand van de afgrond staat. Een militaire macht, Pax Armata, neemt de rol over, gefinancierd door voormalige lidstaten van NAVO. De openingsmissie vindt plaats in Georgië, waar Dylan Murphy en zijn squad de opdracht krijgen om samen met de resterende troepen van de alliantie te evacueren terwijl Pax Armata oprukt.

Wat een vreedzame machtsoverdracht moest worden, escaleert al snel tot een oorlog wanneer de nieuwe militaire groep onverwacht aanvalt. Murphy’s team komt klem te zitten in een neergestorte helikopter, na een crash met een helikopter die sterk lijkt op de iconische Sikorsky UH‑60 Black Hawk. Murphy blijft als enige overlevende achter en wordt vervolgens toegewezen aan een nieuw team. Niet veel later vormt hij het middelpunt van de inspanningen van de alliantie om deze duistere macht neer te halen.

De negen missies brengen je naar uiteenlopende locaties over de hele wereld, en je speelt afwisselend met verschillende squadleden van Murphy’s team. Op een bepaald moment kruip je in de huid van Gecko, de sluipschutter van het team, en dat zorgt voor wat variatie, maar geen van de missies voelt echt vernieuwend of origineel aan.

Er zijn de verplichte stealth-stukken die zich natuurlijk midden in de nacht afspelen, een paar korte tankmissies en hier en daar wat meer open zones waarin je met snipers en een spotter vijandelijke teams uitschakelt. De meest boeiende levels zijn die in een door oorlog geteisterde New York. Denk aan een aanval op een rijtjeshuis die sterk doet denken aan de iconische Clean House-missie uit 2019’s Call of Duty: Modern Warfare, en een vermakelijke scène waarin je in een pantservoertuig een trein achtervolgt door verlaten metrotunnels.

Het verhaal dat alles aan elkaar bindt is prima en vooral functioneel, maar tot en met de laatste plottwist volledig voorspelbaar. De actie zelf blijft gelukkig wel leuk, al komt het nergens in de buurt van de bijna filmische single-player actie van oudere toppers als Battlefield 1 en Battlefield V. Een pluspunt zijn de extra uitdagingen en verborgen collectibles waarmee je unieke multiplayer-skins vrijspeelt. Dit is een leuk detail waardoor je misschien binnen enkele maanden toch weer de campaign induikt.

De visuals zijn er werkelijk waar verbluffend uit op de pc, hoewel de PS5-versie niet altijd de beste is. De grafische kwaliteit op de PS5 blijft zelfs achter op eerdere games, met blurry textures, een matige renderafstand en wazige artifacts rond objecten op de PlayStation 5, zelfs met de optionele high-res textures geïnstalleerd. Op het vlak van framerate scoort het spel tenminste beter: die blijft opvallend stabiel, zelfs wanneer de omgevingen volledig in puin worden geschoten tijdens de grote gevechten.

Multiplayer is echt top

Battlefield 6 doet het veel beter zodra je in de multiplayer springt. De actie van minuut tot minuut is een van de beste die de serie tot nu toe heeft gezien en vooral belangrijk: zonder spoor van de frustrerende problemen die Battlefield 2042 op dag één teisterden. Bij de lancering krijg je negen maps, waaronder de terugkeer van de populaire Operation Firestorm uit Battlefield 3.

De nieuwe maps zijn stuk voor stuk verfrissend sterk ontworpen. De uitgestrekte Liberation Peak en Mirak Valley, beide perfect geschikt voor Conquest, Breakthrough, en vooral Conquests paradepaardje Conquest Large vormen indrukwekkende slagvelden. Deze maps hebben vaak een grillig, oneven terrein waardoor je talloze natuurlijke schuilplekken hebt en juist daardoor hebben ze een uitstekende flow: korte, explosieve vuurgevechten wanneer je tegenstanders tegenkomt die zich tijdelijk schuilhouden, maar tegelijk genoeg cover om het evenwicht te bewaren tegen voertuigen zoals tanks en helikopters en natuurlijk snipers. Die afwisseling zorgt voor een uitzonderlijk sterk contrast en zorgt voor veel adempauzes maar ook pure actie. Het is niet zo'n walking simulator als de échte oude games uit de serie.

Die aanpak vormt een mooi contrast met het gigantische Operation Firestorm. Spelers die graag op lange afstand headshots aaneenrijgen, zullen zich hier meteen thuis voelen. En dan is er nog de nieuwe Escalation-achtige sensatie van de Escalation modus zelf: een intense spelvorm waarin het speelgebied stelselmatig krimpt terwijl teams objectives veroveren. Het resultaat is nagelbijtende chaos tot een laatste showdown die echt hard gaat.

Het typische urban warfare komt goed tot zijn recht in de kleinere maps van Gibraltar en New York die allebei bestaan uit een wirwar van smalle straatjes en een indrukwekkend aantal interieurs die je kan verkennen. Persoonlijk spelen deze mappen heerlijk zowel als je een typische AR gebruikt of als je, net zoals mij, een agressieve recon bent die met een SV98 met een Mini Flex 1.00x rondloopt om mensen point-blank in hun gezicht te knallen.

Toch leggen deze mappen ook het probleem bloot achter het element van het spel dat je gebouwen kapot kan maken. Het is niet duidelijk wat je wel of niet kunt vernietigen en dat kan af en toe tot frustrerende situaties leiden. De ene bakstenen muur op locatie A kan je bijvoorbeeld gemakkelijk slopen zodat je de vijand kan flanken terwijl je bij locatie B de hele artillerie-voorraad van de NAVO tegen een muur kan gooien zonder resultaat.

Het gebeurde wel een paar keer dat ik een fantastische flank had om tegengehouden te worden door een muur die maar niet kapot ging. Soms zat ik verscholen in een hoekje om mijn HP bij te vullen om vervolgens niet meer in een hoekje te zitten omdat de hele buitenmuur inmiddels was weggevaagd.

Buiten New York om hangt er over elke locatie een vlak, bruin kleurenschema dat het risico loopt om volledig in elkaar over te vloeien. Hoewel ze qua gameplay een stuk minder geslaagd waren, mis ik de opvallende maps uit Battlefield 2042. Nergens in Battlefield 6 vind je iets dat ook maar in de buurt komt van dat heldere, kleurrijke, high-tech Koreaanse stadsblok.

Kies je rol

De terugkeer van een échte klassensysteem is gelukkig een enorme stap vooruit ten opzichte van de vorige game, waar we het moesten doen met over-the-top helden die meer thuishoorden in een tekenfilm dan op het slagveld. Dit voelt meteen weer als klassiek Battlefield, en helpt enorm om die grootschalige oorlogsfantasie tot leven te brengen.

Je kiest opnieuw uit vier klassen: Assault, Engineer, Support en Recon. Ze zijn goed in balans en verschillen duidelijk van elkaar, met elk hun eigen uitrusting en vaardigheden. Vooral de Assault-klasse voelt weer lekker agressief en flexibel aan. Zo kun je bijvoorbeeld een draagbare ladder meenemen, ideaal om snel een gebouw op te klimmen voor een goede uitkijkplek of om vijanden van bovenaf te verrassen.

Een andere leuke twist: je kunt een derde wapen uitrusten in plaats van een gadget. Handig als je bijvoorbeeld een shotgun of marksman rifle bij de hand wilt hebben voor close of mid-range gevechten. Zeker op de grotere maps met veel binnenruimtes komt dat goed van pas.

De Engineer-klasse is duidelijk bedoeld voor spelers die graag met voertuigen aan de slag gaan. Je krijgt toegang tot handige tools om tanks en helikopters te repareren of juist sneller op te blazen. De Recon is dan weer perfect voor wie graag stilletjes vanop afstand vijanden uitschakelt met een sniper, of als je zoals mij gewoon agressief wilt snipen van veel te korte afstanden. Op dat gebied voelt Battlefield 6 als een fantastische rivaal van Black Ops 7 met een sniping-feeling die een mooie balans raakt van een meer arcade-achtige ervaring zoals de Call of Duty-serie en de 'zwaardere', iets realistischere versie van de gebruikelijke Battlefield-games.

Er is helaas geen specifieke Medic-class dit jaar en in plaats daarvan zit alles onder Support en dat is erg jammer. Sommige Support-spelers lijken liever munitie uit te delen dan teamgenoten te reanimeren. Geen ramp, maar het maakt het systeem net iets minder strak dan het zou kunnen zijn.

Battlefield 6 komt ook met een vernieuwde versie van de Battlefield Portal, een set creatieve tools waarmee de community eigen maps en modi kan bouwen. Dit is alleen beschikbaar op pc, maar het is wel superkrachtig. Het voelt in principe alsof je toegang krijgt tot een hele game engine. Voor wie bereid is om zich erin te verdiepen, zijn de mogelijkheden bijna eindeloos. Alles wat de community maakt, kan in principe door iedereen gespeeld worden, en er duiken nu al toffe creaties op: van een remake van de iconische Shipment-map uit Call of Duty tot een heuse Counter-Strike-achtige spelmodus.

Jammer genoeg laat het browsen door die Portal-creaties nog te wensen over. De home screen UI lijkt wat op een videostreamingdienst, met rijen rechthoekige vakjes die veel schermruimte onbenut laten. Daardoor moet je soms flink graven om te vinden wat je zoekt.

Hoe speelt het op pc?

Ik heb Battlefield 6 gespeeld op twee totaal verschillende pc’s, puur om te kijken hoe groot het verschil in ervaring zou zijn. Aan de ene kant stond mijn trouwe, inmiddels wat verouderde desktop: een RTX 2060, Ryzen 5-processor, 64 GB DDR4-geheugen en een ouder moederbord. Aan de andere kant: een gloednieuwe HP OMEN 45L met een RTX 5080, Ultra 9 CPU en 32 GB DDR5 RAM. Het contrast tussen die twee kon haast niet groter, en toch…

Tot mijn verbazing draaide Battlefield 6 ook op mijn oudere systeem fantastisch. DICE had vooraf aangekondigd dat ze de game hadden geoptimaliseerd voor zowat elke configuratie, en dat blijkt geen loze belofte. Op 1080p met medium instellingen liep het spel over het algemeen echt soepel. Natuurlijk, bij grote explosies of complete gebouwen die in elkaar storten, kreeg mijn pc het soms wel zwaar. Je hoort de fans loeien als een opstijgend vliegtuig zodra je een kamer binnenstormt, drie vijanden neer maait, en er op hetzelfde moment een helikopter omlaag komt terwijl een tank dat wrak nog eens afmaakt… er gebeurt ontzettend veel, constant. Maar zelfs dan bleef het verrassend speelbaar.

In een minder geoptimaliseerde game was mijn setup waarschijnlijk gecrasht of vastgelopen. Hier niet. Het is indrukwekkend om te zien hoe DICE erin slaagt om zelfs op medium settings nog een waanzinnig mooie game neer te zetten. De grafische stijl is strak, duidelijk en cinematografisch, en de slimme optimalisaties zorgen ervoor dat je niets essentieels mist, zelfs niet zonder ray tracing of ultra textures.

Op de HP OMEN 45L, met die brute RTX 5080, was het natuurlijk een ander verhaal. Daar draaide alles op ultra, met vloeiende prestaties en beeldkwaliteit waar je letterlijk kippenvel van krijgt. Alsof je zó de set van Black Hawk Down op rent. En dan begrijp je waarom mensen het steeds hebben over die typische Battlefield-moments. Online zie je filmpjes van spelers die de game voor het eerst ervaren en gewoon vergeten dat ze een spel aan het spelen zijn.

Wat het allemaal extra knap maakt: de framerate blijft stabiel, ongeacht hoe chaotisch het wordt. Gebouwen die instorten, voertuigen die ontploffen, artillerie die inslaat: het spel houdt zich kranig. En dat zorgt ervoor dat Battlefield 6 niet alleen goed speelt, maar je ook volledig onderdompelt in zijn wereld.

Moet je Battlefield 6 kopen?

Koop het als...

Koop het niet als...