Shark FlexBreeze HydroGo: review in een notendop

De Shark FlexBreeze HydroGo is een compacte, draagbare ventilator die op het eerste gezicht misschien niet heel bijzonder lijkt. Toch heeft Shark een paar handige functies toegevoegd die hem onderscheiden van de gemiddelde ventilator. Zo beschikt hij over een ingebouwde accu, waardoor je hem zonder stopcontact kunt gebruiken, en een vernevelingsfunctie die op warme dagen voor extra verkoeling zorgt. Ondanks zijn relatief kleine formaat weet de HydroGo bovendien een verrassend krachtige luchtstroom te produceren. Daarmee is hij niet alleen handig voor op je bureau, maar ook voor in de tuin, op het terras of tijdens een warme zomerdag buitenshuis.

Het ontwerp is een van de sterkere punten van de HydroGo. De ventilator is slechts 29 centimeter hoog, weegt 1,8 kilogram en heeft bovenaan een handvat waarmee je hem gemakkelijk verplaatst. Je hoeft bovendien niets in elkaar te zetten, want hij wordt volledig gemonteerd geleverd. Ook qua uiterlijk heeft Shark zijn best gedaan. De ventilator heeft een modern ontwerp en is verkrijgbaar in verschillende kleuren, waaronder roze, paars, mintgroen en een wat neutralere crèmekleur. Daardoor oogt hij net wat aantrekkelijker dan de traditionele witte of zwarte tafelventilatoren die je doorgaans tegenkomt.

De bediening is eenvoudig gehouden. Bovenaan zitten drie knoppen waarmee je de ventilator inschakelt, de ventilatorsnelheid aanpast en de vernevelingsfunctie activeert. Je hebt keuze uit vijf snelheden en een extra krachtige BreezeBoost-modus. Kleine indicatielampjes laten zien welke stand actief is, terwijl een apart batterijlampje met verschillende kleuren aangeeft hoeveel batterijcapaciteit je nog over hebt. Een afstandsbediening of bijbehorende app ontbreekt helaas, waardoor je telkens naar de ventilator moet lopen om iets aan te passen. Geen groot probleem overigens.

Tijdens onze tests was de luchtstroom op de laagste stand nog op ongeveer 5 meter afstand voelbaar. Schakel je de BreezeBoost-modus in, dan loopt dat zelfs op tot ruim 9 meter, ongeveer de hele diepte van mijn tuin. Dat zijn indrukwekkende prestaties voor een ventilator van dit formaat. Zelfs wanneer je wat verder weg zit, krijg je dus nog voldoende verkoeling. Je kunt de ventilator daarnaast 45 graden omhoog of omlaag kantelen om de luchtstroom beter te richten. De HydroGo kan niet zelfstandig van links naar rechts draaien, maar dat is naar mijn mening ook niet meteen nodig voor een ventilator van dit formaat.

De interessantste toevoeging is zonder twijfel de ingebouwde watervernevelaar. Via een opening bovenaan vul je het reservoir van 150 ml, waarna de ventilator een fijne waternevel verspreidt. Je kunt kiezen tussen een continue stand en een intervalmodus, waarbij de verneveling regelmatig wordt onderbroken. De nevel is vrij subtiel en zorgt vooral voor extra verkoeling wanneer je op ongeveer 60 centimeter tot 1,2 meter afstand zit. Je wordt er dus niet doorweekt van en tijdens onze tests bleek de nevel zelfs mild genoeg om de functie kort binnenshuis te gebruiken.

Het waterreservoir is helaas niet bijzonder groot. In de continue stand was het na ongeveer twintig minuten leeg, terwijl Shark zelf een gebruiksduur van maximaal dertig minuten opgeeft. In de intervalmodus kwamen we uit op ongeveer 55 minuten, wat behoorlijk dicht bij de beloofde zestig minuten ligt. Voor een korte verkoelingssessie is dat prima, maar tijdens een lange middag in de tuin moet je het reservoir regelmatig bijvullen. Gelukkig is dat eenvoudig en hoef je geen ingewikkelde onderdelen los te halen. De vernevelingsfunctie is daarmee vooral een fijne extra, al moet je er niet van verwachten dat hij de hele dag voor een constante waternevel zorgt.

Ook het geluidsniveau blijft redelijk binnen de perken met maximaal 67 decibel in de BreezeBoost-modus. Je merkt hier in de praktijk vrij weinig van. Vooral op de lagere standen is hij stil genoeg om tijdens het werken of slapen te gebruiken. De krachtigere standen maken uiteraard wat meer geluid, maar daar krijg je ook een flinke luchtstroom voor terug.

De batterijduur is wat minder indrukwekkend, al voldoet die grotendeels aan onze verwachtingen. Volgens Shark gaat de accu op de laagste stand maximaal twaalf uur mee, maar bij hogere snelheden loopt dat snel terug. Op ventilatorstand 3 hield de HydroGo het tijdens onze tests vier uur en dertien minuten vol. Dat is iets langer dan de vier uur die Shark belooft. In de krachtigste BreezeBoost-modus was de accu na één uur en vijftig minuten leeg. Dat is voldoende voor een korte verkoelingssessie, maar niet voor een volledige middag in de brandende zon. Gelukkig kun je de ventilator ook gewoon aangesloten op het stopcontact gebruiken. Een volledig lege accu opladen duurt ongeveer tweeënhalf uur.

De zomer ligt inmiddels achter ons en de temperaturen zijn alweer flink gedaald. Toch is de Shark FlexBreeze HydroGo een apparaat dat je alvast op je verlanglijstje voor volgend jaar kunt zetten. Zeker als je afgelopen zomer flink hebt lopen zweten en moeite had om verkoeling te vinden, is deze draagbare ventilator eigenlijk een must-have.

Shark FlexBreeze HydroGo review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs: 149,99 euro
• Verkrijgbaar bij grote Nederlandse retailers
• Regelmatig aanbiedingen rond de 125 euro

De Shark FlexBreeze HydroGo heeft in Nederland een adviesprijs van 149,99 euro en is verkrijgbaar bij verschillende grote retailers. Daarmee is het geen goedkope ventilator, maar je krijgt wel een krachtige luchtstroom, ingebouwde accu en handige vernevelingsfunctie. Bovendien zakt de prijs tijdens aanbiedingen soms tot ongeveer 125 euro, wat hem een stuk aantrekkelijker maakt.

Voor vrijwel hetzelfde geld koop je ook de Shark ChillPill, die we eerder dit jaar hebben getest. Deze handventilator kost 149 euro en beschikt naast een ventilator en vernevelaar ook over een InstaChill-koelplaat. Bovendien is hij met zijn 350 gram een stuk lichter. De ChillPill is daardoor vooral geschikt voor persoonlijke verkoeling onderweg, terwijl de FlexBreeze HydroGo dankzij zijn grotere formaat en krachtigere luchtstroom beter tot zijn recht komt op je bureau, terras of in de tuin.

• Prijs-kwaliteit: 4/5

Moet je de Shark FlexBreeze HydroGo kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

De QNAP TS-462A is een NAS voor wie meer wil dan alleen bestanden opslaan op een externe harde schijf. Je kunt hem gebruiken voor automatische back-ups, het delen van bestanden en het opzetten van je eigen persoonlijke cloudomgeving. Met vier bays en ondersteuning voor M.2-SSD's is er bovendien voldoende ruimte om later uit te breiden.

Voor deze review hebben we de NAS op kantoor geïnstalleerd met WD Red Plus 4TB-harde schijven. Deze schijven zijn specifiek ontworpen voor NAS-systemen en staan bekend als degelijke opslagoplossingen. Tijdens onze test hebben we vooral gekeken naar de installatie, het gebruiksgemak en de mogelijkheden om bestanden vanaf verschillende locaties te benaderen.

Eerder testten we al de QNAP TVS-h674T, een krachtige NAS voor professionals en contentmakers die dagelijks met grote bestanden werken. De TS-462A speelt duidelijk in een andere klasse, met minder bays, een bescheidener processor en geen Thunderbolt 4-aansluitingen. Daar staat gelukkig een aanzienlijk lagere prijs tegenover, waardoor deze NAS vooral interessant is voor thuisgebruikers en kleine bedrijven.

QNAP TS-462A review: prijs en beschikbaarheid

De QNAP TS-462A is via de officiële Europese webwinkel van QNAP verkrijgbaar voor 653,31 euro, inclusief btw. Voor dat bedrag krijg je de uitvoering met 4GB RAM, maar zonder harde schijven. Die moet je dus nog apart aanschaffen, waardoor de totale investering al snel een stuk hoger uitvalt.

Gelukkig hoef je niet meteen alle vier de bays te vullen. Je kunt bijvoorbeeld beginnen met twee harde schijven en later uitbreiden wanneer je meer opslagruimte nodig hebt. Houd daarbij wel rekening met de gekozen RAID-configuratie, want die bepaalt hoeveel opslagruimte je daadwerkelijk kunt gebruiken. Volgens QNAP is de TS-462A momenteel op voorraad, al wordt bij het bestellen een verwachte levertijd van twee tot vier weken vermeld.

Vergeleken met de veel duurdere TVS-h674T is de TS-462A een toegankelijkere keuze voor thuisgebruikers en kleine bedrijven. Goedkoop is hij zeker niet, maar je krijgt wel een veelzijdig systeem dat je naar eigen behoefte kunt uitbreiden.

QNAP TS-462A review: unboxing en eerste indruk

De QNAP TS-462A heeft een vrij eenvoudig, maar strak ontwerp. De zwarte behuizing met zilverkleurige accenten ziet er netjes uit en dankzij het compacte formaat kun je de NAS gemakkelijk op een bureau of in een kast plaatsen. Aan de voorkant zit een glanzende, verschuifbare beschermkap waarachter de vier bays verborgen zitten. Daarnaast vind je een aan-uitknop, verschillende statuslampjes en een USB-aansluiting met een speciale kopieerknop. Het geheel voelt behoorlijk stevig aan, al is de behuizing grotendeels van plastic gemaakt.

Het installeren van de harde schijven is gelukkig bijzonder eenvoudig. Voor deze review gebruikten we WD Red Plus 4TB-schijven, die speciaal zijn ontworpen voor gebruik in NAS-systemen. Je schuift de beschermkap opzij, trekt een van de schijflades naar buiten en plaatst de harde schijf in de houder. Dankzij de plastic bevestigingsclips heb je hiervoor geen schroevendraaier nodig. Vervolgens schuif je de lade weer terug totdat deze vastklikt. Dat ging tijdens onze installatie zonder problemen en ook het verwijderen van een schijf is zo gebeurd.

Wanneer alle harde schijven zijn geplaatst, hoef je alleen nog de stroomkabel en netwerkkabel aan te sluiten. Daarna begint het softwarematige gedeelte van de installatie via QNAP's QTS-besturingssysteem.

QNAP TS-462A review: design en bouwkwaliteit

Het ontwerp van de TS-462A is vooral functioneel. Je krijgt een compacte behuizing met gemakkelijk bereikbare bays en statuslampjes aan de voorkant. Achterop zitten de aansluitingen, waaronder een 2,5GbE-netwerkpoort. Daarmee kun je in theorie aanzienlijk sneller bestanden overdragen dan met een traditionele gigabitverbinding, mits je netwerkapparatuur dat ondersteunt.

Binnenin is bovendien ruimte voor twee M.2-SSD's, die je bijvoorbeeld kunt gebruiken als extra opslag of SSD-cache. Ook het werkgeheugen kun je uitbreiden tot 16GB. Dat maakt de TS-462A behoorlijk flexibel, al hadden we liever een tweede netwerkaansluiting gezien.

QNAP TS-462A review: gebruik

Het instellen van de QNAP TS-462A ging over het algemeen vrij soepel, al moet je wel weten welke stappen je moet doorlopen. Het installeren van de harde schijven is bijvoorbeeld iets anders dan het aanmaken van een opslagpool en datavolume. Vervolgens moet je ook nog kiezen welk type volume je wilt gebruiken, zoals een thick- of thin-volume. Voor beginners kan dat behoorlijk verwarrend zijn, zeker omdat de verschillen niet altijd meteen duidelijk zijn.

Daarom raden we aan om de instructies goed door te nemen voordat je begint. Via het QTS-besturingssysteem word je door de belangrijkste stappen geleid, maar je moet nog altijd zelf bepaalde keuzes maken. Zo kun je bijvoorbeeld snapshots inschakelen, waarmee je eerdere versies van bestanden kunt herstellen. Daarnaast biedt QNAP allerlei handige extra functies voor automatische back-ups, synchronisatie en het beheren van gebruikersaccounts.

Eenmaal ingesteld, werkt de NAS bijzonder prettig. We hebben de TS-462A op kantoor geïnstalleerd, maar dankzij myQNAPcloud konden we thuis vanuit onze werkkamer gewoon bij de bestanden. Via de browser konden we opgeslagen documenten en andere bestanden bekijken en downloaden, zonder fysiek in de buurt van de NAS te zijn. Dat maakt de TS-462A een interessant alternatief voor traditionele cloudopslag.

Hetzelfde geldt voor smartphones en tablets. Met de bijbehorende QNAP-apps en de juiste inloggegevens kun je vanaf vrijwel iedere locatie toegang krijgen tot de NAS. Je kunt bijvoorbeeld op kantoor een bestand opslaan en dat later thuis op je laptop of onderweg op je smartphone openen. Vooral deze flexibiliteit maakt een NAS zoals de TS-462A interessant.

Daarnaast heeft QNAP verschillende toepassingen beschikbaar waarmee je de NAS verder kunt uitbreiden. Denk aan automatische back-ups van computers, het synchroniseren van mappen en het beheren van een eigen mediabibliotheek. De Intel Celeron N5095-processor is daarbij vooral geschikt voor dagelijkse opslag- en mediataken. Voor zware virtualisatie of meerdere veeleisende toepassingen tegelijkertijd zijn er krachtigere NAS-systemen beschikbaar.

De 2,5GbE-aansluiting zorgt op papier voor snelle bestandsoverdrachten, maar de daadwerkelijke prestaties hangen af van je netwerk en de gebruikte harde schijven. Voor normaal gebruik, zoals het opslaan van documenten, foto's en videobestanden, biedt de TS-462A in ieder geval voldoende mogelijkheden. Wie dagelijks rechtstreeks vanaf een NAS grote 4K-videoprojecten wil bewerken, kan beter kijken naar een model met een snellere netwerkverbinding.

QNAP TS-462A review: eindoordeel

De QNAP TS-462A is een veelzijdige NAS die vooral uitblinkt in gebruiksgemak zodra de installatie achter de rug is. De eerste configuratie vraagt wat aandacht, zeker wanneer je nog niet bekend bent met opslagpools, volumes en RAID-configuraties. Gelukkig helpt QNAP je met duidelijke instructies en een uitgebreid besturingssysteem op weg.

Tijdens onze test was vooral myQNAPcloud een fijne toevoeging. De NAS stond op kantoor, maar we konden thuis vanuit onze werkkamer zonder problemen bestanden bekijken en downloaden. Ook via smartphones en tablets heb je toegang tot je opslag, waardoor je niet langer afhankelijk hoeft te zijn van losse externe harde schijven of een traditionele clouddienst.

Met vier bays, uitbreidbaar werkgeheugen en voldoende softwaremogelijkheden is de TS-462A een interessante keuze voor thuisgebruikers en kleine bedrijven. De aanschafprijs is wel stevig, zeker omdat harde schijven apart moeten worden gekocht. Wie echter op zoek is naar een centrale opslagomgeving waar je vanaf verschillende locaties bij kunt, haalt met de QNAP TS-462A een veelzijdig apparaat in huis.

Apple iPhone Duo: review in een notendop

Smartphones zijn door de jaren heen steeds wat minder vernieuwend en bijzonder geworden. De meeste toestellen zien er tegenwoordig grotendeels hetzelfde uit. Foldables hebben de laatste jaren echter wel weer iets nieuws naar de smartphonemarkt gebracht. Apple heeft lang gewacht met de introductie van zijn eerste vouwbare iPhone, maar de iPhone Duo weet wel meteen indruk te maken.

De Duo valt ook duidelijk op in een zee van "normale" smartphones. Het is niet zomaar twee iPhones aan elkaar geplakt. Het is eerder een combinatie tussen een compacte smartphone en een iPad mini.

Het design is een van de grootste pluspunten bij deze foldable. Het is geen revolutionaire verandering voor de productcategorie, maar het toestel ziet er premium uit en de nanotextuur op vouwbare scherm zorgt ervoor dat de vouwlijn bij alledaags gebruik bijna niet meer te zien is. Daarnaast zorgt die laag ook voor minder weerspiegelingen op het scherm.

Er zijn hier vier camera's aanwezig in totaal, maar helaas maar twee achterop: een hoofdcamera en een ultrawide. Een telefotocamera krijg je hier niet, maar wel een selfiecamera en 4MP-camera onder het vouwbare display die voornamelijk gewoon voor videogesprekken moet dienen.

Er zijn ook nog een paar kleine minpunten, zoals het dock dat nu rechts zit op het 5,4-inch coverscherm en ervoor zorgt dat veel apps niet echt veel horizontale ruimte krijgen. Ook zal het voor veel Apple-fans jammer zijn om terug te moeten stappen van Face ID naar Touch ID.

Dan is er natuurlijk ook nog een wat groter minpunt: de prijs. Je betaalt hier minstens 2.339 euro voor dit toestel. Dat maakt hem niet alleen duurder dan de Galaxy Z Fold 8, met zijn vergelijkbare vormfactor, maar ook de iets meer premium Galaxy Z Fold 8 Ultra (en concurrerende foldables van andere bekende merken).

Een foldable (boekvormig/paspoortvormig) blijft echter over het algemeen een dure aankoop, welk model je ook kiest. Los van die prijs vallen de minpunten gelukkig erg mee en is dit dus een geweldige toevoeging aan de markt van vouwbare smartphones.

Apple iPhone Duo review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs vanaf 2.339 euro
• Prijs kan oplopen tot maar liefst 3.839 euro
• Verkrijgbaar sinds 23 oktober via Apple en externe retailers en providers

Apple onthulde zijn eerste vouwbare smartphone als een "one more thing" tijdens het 'Surprise and Shine'-event van 9 september 2026.

Dit vouwbare toestel heeft een startprijs van maar liefst 2.339 euro. Daarvoor krijg je een model met 256GB aan opslagruimte. Dit maakt hem toch nog net wat duurder dan zijn rivalen van bijvoorbeeld Samsung. De prijs kan echter nog extremer worden, want er zijn ook opties met 512GB, 1TB en 2TB aan opslagruimte. De prijzen voor die configuraties vind je hieronder.

De iPhone Duo is Apple's duurste iPhone ooit, maar dat vereist natuurlijk ook wel wat context. Net als de meeste foldables, dient de Duo eigenlijk als een (redelijk) compacte smartphone én een kleine tablet. Je krijgt een 5,4-inch scherm voorop (4:3) en een 7,6-inch scherm aan de binnenkant.

Natuurlijk kan je de torenhoge adviesprijs nog wel iets naar beneden halen bij verschillende retailers door gebruik te maken van inruilacties, maar foldables blijven nou eenmaal erg duur. Toch biedt de iPhone Duo voor een foldable nog wel een erg degelijke prijs-kwaliteitverhouding.

• Prijs-kwaliteit score: 4/5

Apple iPhone Duo review: specs

Apple iPhone Duo review: design

• Fantastisch scharnier en vouwmechanisme
• IP68-certificering
• Geen Face ID

Het open- en dichtvouwen van de iPhone Duo voelt erg aangenaam aan. Apple heeft niet alleen een vouwbare smartphone gemaakt, maar tegelijkertijd ook een soort 'fidget'-speeltje.

Toch voelt het apparaat zeker niet als een goedkoop speeltje. Het geheel voelt erg premium en vooral het scharnier voelt hier stevig en soepel. Het kost bijna geen moeite om het toestel te openen, maar de Duo blijft wel mooi staan op hoeken tussen 0 en 180 graden (helemaal plat).

Je kan natuurlijk van buiten niet zien hoe indrukwekkend dit scharnier in elkaar zit, maar bij het gebruik wordt wel snel duidelijk dat Apple hier genoeg moeite in heeft gestopt. Aan de binnenkant zitten er honderden magneten en andere onderdelen die de telefoon stevig dicht kunnen houden wanneer nodig, maar niet in de weg zitten van het soepel openen van de telefoon wanneer de gebruiker dat wil doen.

Met een dikte van 5,2 mm is de iPhone Duo, met zijn behuizing van gepolijst titanium, de dunste iPhone ooit. Dat is tenminste hoe Apple hem deel promoot, maar dat is natuurlijk de dikte wanneer hij opengevouwen is. Dichtgevouwen heb je hier met een dikte van 11,3 mm te maken. Dat is bijna 2 mm dikker dan een dichtgevouwen Galaxy Z Fold 8. Met een gewicht van 254 gram is de iPhone Duo ook 53 gram zwaarder dan de Galaxy Z Fold 8. Hij is zelfs zwaarder dan de iPhone 18 Pro Max (249 gram).

Het komt erop neer dat de iPhone Duo nog steeds in vrij compacte broekzakken weet te passen, maar je merkt wel dat hij een beetje aan de zware kant is, zeker als je ook nog een hoesje gebruikt, zoals Apple's eigen Folio met kickstand voor de Duo.

Met zijn vorm die wat meer richting vierkant gaat (wanneer dichtgevouwen) dan de meeste langwerpige rechthoeken op de smartphonemarkt, valt de iPhone Duo in ieder geval wel op. De vormfactor lijkt wel erg op dien van de Galaxy Z Fold 8, maar dan met afgeronde hoeken aan één zijde.

Of je dit asymmetrische design mooi vindt, is natuurlijk een kwestie van smaak, maar de Duo voelt in ieder geval wel goed in de hand, al is de vormfactor wel even wennen. Ceramic Shield 2 aan de voor- en achterkant betekent dat hij ook goed beschermd is, mocht je hem tijdens het wennen aan de vormfactor per ongeluk uit je hand laten glippen. Verder zien we achterop nog een camera-eilandje dat er lijkt op die van de iPhone Air.

De volumeknopen zijn hier overigens op de bovenste rand geplaatst. Daarmee wijkt hij ook af van de gemiddelde iPhone (of smartphone in het algemeen). We weten niet of we dat nou de beste beslissing vinden, maar je went er natuurlijk wel aan. Rechts vind je de Touch ID/aan/uit/vergrendel/Siri AI-knop en daaronder nog de Actieknop. Aan de onderkant vind je verder nog de USB-C-poort, de speakers en de microfoons.

Touch ID kan erg handig zijn, maar toch zal het gebrek aan Face ID wel frustrerend zijn voor veel Apple-fans die van een andere recente iPhone overstappen. Je merkt misschien ook dat je uit gewoonte af en toe naar het vergrendelscherm aan het staren bent in de hoop dat hij automatisch ontgrendelt. Daarnaast voelt het ook wel een beetje vreemd dat een toestel van meer dan 2.000 euro niet voorzien is van Apple's meest geavanceerde biometrische beveiligingsfeature.

Opvallend genoeg is Apple's eerste vouwbare iPhone ook nog eens voorzien van een IP68-certificering voor stof- en waterbestendigheid. Hij kan dus ook een kleine douche onder de kraan overleven (zie de foto hieronder).

Over het algemeen zijn we grote fans van het design en de vormfactor, maar aangezien het zo anders is dan een traditionele iPhone, kost het wel even wat tijd om eraan te wennen. We hadden bijvoorbeeld ook wat moeite om de juiste positie in de hand te vinden voor het maken van foto's.

• Design score: 4,5/5

Apple iPhone Duo review: displays

• 5,4-inch coverscherm met unieke beeldverhouding
• 7,6-inch vouwbaar display
• Vouwlijn wordt goed verborgen met hulp van nanotextuur

Apple heeft gelukkig niet bezuinigd op de displays van de iPhone Duo. Zowel het 5,4-inch coverscherm en het 7,6-inch vouwbare scherm zijn OLED-panelen van Apple's 'Super Retina XDR'-klasse. Ze ondersteunen ook allebei variabele refresh rates tot 120Hz, always-on functionaliteit en tot 3.000 nits aan helderheid.

De displays zien er enorm scherp uit en de resoluties zijn dan ook net wat hoger dan die van de vergelijkbare displays van de Samsung Galaxy Z Fold 8.

Op het eerste gezicht is het coverscherm van de Duo nog steeds wel meteen herkenbaar als een iPhone-scherm, maar natuurlijk zijn er ook wel wat verschillen die bij zo'n nieuwe vormfactor geïntroduceerd worden. Het pilvormige Dynamic Island (of wat er van over is zonder Face ID-sensoren) is hier verticaal in de rechterbovenhoek geplaatst en daaronder vind je nu het dock.

De Duo laat die ruimte aan de rechterkant momenteel nog niet echt heel vaak optimaal benut worden door apps, waardoor bijvoorbeeld de overgebleven ruimte voor websites in Safari vrij krap kan voelen. Er zijn wel uitzonderingen, zoals wanneer je het scherm als zoeker gebruikt in de camera-app of als je foto's bekijkt via de Foto's-app. Daarbij vullen de beelden wel het volledige scherm.

Het prachtige hoofdscherm roept bij ons minder gemengde gevoelens op. Het is groot, responsief en de matte nanotextuur weet de vouwlijn enorm goed te verbergen. Die matte afwerking voor het scherm zorgt ook nog eens voor minder weerspiegelingen. Misschien gaat er wel een klein beetje levendigheid van de kleuren verloren door deze afwerking, maar we konden toch heel erg genieten van alle content die we op het scherm hebben bekeken. Het was een genot om hierop games zoals PUBG te spelen, te webbrowsen op een mooi groot scherm, films en series via Netflix te bekijken, onze eigen foto's en video's te bekijken en te multitasken (daarover verderop meer).

Het vouwbare scherm biedt hier ook nog eens ondersteuning voor een stylus, in tegenstelling tot nieuwere Galaxy Z Fold-modellen. Tenminste, die ondersteuning komt eraan en dan specifiek voor de Apple Pencil met USB-C. Momenteel wordt deze nog niet ondersteund, maar Apple heeft wel al bevestigd dat je straks dus met een Apple Pencil notities kan maken en kan tekenen op je vouwbare smartphone.

Stylus-ondersteuning is niet de enige feature die Samsung heeft weggehaald bij zijn foldables en Apple bij de Duo heeft geïntroduceerd. Zo zit er onder het vouwbare scherm van de Duo een verborgen 4MP "FaceTime-camera". Er zitten pixels over de camera heen, waardoor het moet lijken alsof er helemaal geen camera aanwezig is, maar zoals Samsung zich dus ook al realiseerde, is het effect (door een duidelijk verschil in de pixeldichtheid) niet overtuigend genoeg en is de camera eronder ook niet bepaald indrukwekkend. Een standaard kleine uitsparing voor een iets betere selfiecamera was misschien beter geweest, maar voor videogesprekken is het oké en voor selfies kan je ook gewoon een van de drie andere camera's gebruiken.

Net als op het coverscherm vind je het dock op het vouwbare scherm ook aan de rechterkant. Het is wel opmerkelijk dat Apple in deze "tabletmodus" niet gewoon voor de iPad-lay-out heeft gekozen. Toch verdwijnt het dock hier wel als je in een app zoals Safari zit, dus heel storend is het meestal niet op het grotere scherm. Nou heb je daar natuurlijk sowieso al meer ruimte.

Er valt nog meer te zeggen over hoe apps omgaan met de nieuwe schermverhoudingen, maar daar gaan we wat dieper op in als we het over de software hebben.

De iPhone Duo heeft overigens ook nog een leuke vernieuwde implementatie van de Standby-feature. Deze maakt nu ook goed gebruik van de meerdere displays en de mogelijkheid om het toestel (deels) dicht te vouwen. Zo kan je de telefoon bijvoorbeeld in een "tent-modus" neerzetten en dan verschijnt Standby mooi in landschapsoriëntatie op het coverscherm. Zet je hem als een soort geopend boek neer, dan schakelt Standby over naar het binnenste scherm. Het werkt verrassend slim en de telefoon kan ook handig als een klok/alarm op je nachtkastje functioneren.

• Display score: 4,5/5

Apple iPhone Duo review: camera's

• Twee sterke 48MP-camera's
• Uitstekende 12MP Center Stage-camera en matige 'under display'-camera
• Geen telefotocamera

De iPhone Duo is dan wel Apple's duurste iPhone, maar je krijgt hier niet de beste camera's die het bedrijf te bieden heeft. Drie van de vier camera's leveren wel uitstekende prestaties. Dan hebben we het over de 48MP-hoofdcamera (f/1.6), 48MP-ultrawide (f/2.2) en de 12MP Center Stage-selfiecamera (f/2.2). De 4MP-camera die onder het vouwbare scherm is geplaatst is acceptabel voor bijvoorbeeld FaceTime-gesprekken, maar gebruik je verder maar beter zo min mogelijk.

We hebben de verschillende camera's in meerdere situaties kunnen testen op snelheid, beeldkwaliteit, kleurweergave en prestaties bij weinig licht.

De twee camera's achterop nemen standaard 24MP-foto's en maken dus gebruik van 'pixel binning' om onder andere meer licht te vangen.

We waren hier vooral onder de indruk van de details die we zagen bij foto's gemaakt met de hoofdcamera. Ook is was de balans tussen schaduwen en licht heel mooi. Zelfs in wat uitdagendere situaties met weinig licht wisten de hoofdcamera en ultrawide hun belichting meestal heel netjes aan te passen om voor mooie foto's zonder al te veel ruis te zorgen.

Apple heeft bij de iPhone Duo ook een nieuwe 'Smart Take'-functie geïntroduceerd. Met deze functie actief kan je je telefoon met een hoek van zo'n 90 graden op een vlak oppervlak zetten, poseren en de telefoon de "beste shots" laten vastleggen. Het is alleen wel jammer dat je bij die opstelling geen mogelijkheid hebt om zelf een preview te zien. Je moet er dus volledig op vertrouwen dat de feature de juiste keuzes maakt.

Apple heeft natuurlijk echter ook de standaard camerafeature toegevoegd die je kan verwachten van een foldable. Deze heet hier Duo Preview en laat je de camera's achterop als selfiecamera's gebruiken, terwijl je het coverscherm als zoeker gebruikt. Het is een handige functie, maar dus ook niet echt iets nieuws voor een foldable.

Apple zegt dat je in principe 2x optische zoom uit de hoofdcamera moet kunnen halen, maar dat is dus gewoon een drop. Een echte telefotocamera mist hier, dus je schakelt al snel over naar digitale zoom als je wat verder wil inzoomen.

Het gebrek aan een telefotocamera voelt wel erg jammer voor deze prijs. De Galaxy Z Fold 8 heeft tevens geen telefotocamera en daar is het ook jammer, maar dat model is ook een paar honderd euro goedkoper. Zelfs de Galaxy Z Fold 8 Ultra, die wel een telefotocamera heeft, is nog iets goedkoper.

Hoewel je dus de camera's achterop kan gebruiken om selfies te maken, is er natuurlijk ook nog gewoon een normale selfiecamera bovenaan het coverscherm. Dit is een Center Stage-camera die indrukwekkende portretfoto's weet vast te leggen.

• Camera score: 4,5/5

Apple iPhone Duo review: software

• Een hybride van iPhone en iPad die verrassend goed werkt
• Dock-positie is even wennen
• Split-screen voor multitasking
• Third-party apps maken vaak nog niet optimaal gebruik van deze displays

Door de introductie van de iPhone Duo moet iOS natuurlijk ook iets flexibeler worden. Deze nieuwe vormfactor zorgt voor nieuwe beeldverhoudingen en mogelijkheden waar het besturingssysteem rekening mee moet houden.

De Duo verandert niet volledig in een iPad wanneer je hem openvouwt. Hij voelt meer als een iPhone met wat tablet-achtige mogelijkheden. De manieren waarop de interface is aangepast voor deze nieuwe beeldverhoudingen zijn soms alleen wel een beetje twijfelachtig. Zo is de statusbalkinformatie (met onder andere de indicatie van je batterijduur, nu een beetje verborgen en zit het dock nu dus ineens rechts.

Dat is op het vouwbare scherm niet zo snel een probleem, maar op het coverscherm wordt hiervoor schermruimte gebruikt die misschien toch wel beter benut kan worden door apps.

Aangezien ontwikkelaars hun apps natuurlijk jarenlang voor een redelijk standaard iPhone-beeldverhouding hebben geoptimaliseerd, merk je hier vrij snel dat veel third-party apps nog niet echt weten wat ze moeten met deze unieke beeldverhoudingen. Tijdens onze testperiode zagen bijvoorbeeld Gmail en LinkedIn er niet bepaald geweldig uit op deze telefoon. Gmail gebruikte wel de breedte van het scherm, maar niet de volledige lengte, en LinkedIn werd gewoon een beetje zwevend in het midden weergegeven.

Bij apps die nog niet geoptimaliseerd zijn, krijg je wel de optie om de 2x zoomoptie te gebruiken die je misschien ook wel kent van iPads,. Dan wordt de app in principe gewoon uitgestrekt om een groter gedeelte van het scherm in beslag te nemen. Soms leek dat wel prima te werken, maar bij sommige apps werkten bepaalde features niet. Bij het spelen van Asphalt Legends op het vouwbare scherm werkte bijvoorbeeld 'tilt-to-steer' niet, terwijl dit op het coverscherm wel gewoon werkte.

Sommige third-party apps, waaronder Netflix, en first-party apps zoals Safari en Berichten, zien er geweldig uit en gebruiken het 7,6-inch vouwbare scherm echt optimaal. Er zijn zelfs sommige apps die al speciaal aangepast zijn om de twee displays te benutten.

Deck-Man is bijvoorbeeld een leuke app die beide displays gebruikt. De app verandert je iPhone Duo in een soort ouderwetse cassettespeler. Wanneer de iPhone opengevouwen is, kan je een cassette selecteren en digitaal in de speler stoppen. Vervolgens sluit je de telefoon en krijg je de bedieningsknoppen op het coverscherm te zien.

Er zijn zo wel meerdere leuke apps te vinden die de displays op unieke manieren gebruiken, maar er (nog) niet echt een 'killer-app' voor de Duo.

Het 7,6-inch scherm is verder ook uitermate geschikt voor een beetje multitasking. Je splitst het scherm simpelweg door naar boven te swipen vanaf de onderkant van het scherm. Vervolgens sleep je de app naar links of rechts en kan je een tweede app kiezen om de andere helft te vullen. Het kan erg handig zijn om bijvoorbeeld af en toe even Berichten en Safari naast elkaar te gebruiken of Safari en de teken-app Procreate, zodat je bijvoorbeeld online iets kan zoeken om na te tekenen.

Helaas blijft multitasking wel beperkt tot twee apps, in tegenstelling tot drie bij de Galaxy Z Fold 8. Wel kan je bijvoorbeeld nog een picture-in-picture video bovenop die vensters laten weergeven.

Onze Amerikaanse collega's konden ook al een beetje aan de slag met Siri AI, maar helaas mist dit in Europa nog en hebben we hier dus ook niet veel aan op dit moment.

We kunnen hier verder wel genieten van de meeste andere elementen van iOS 27. Het besturingssysteem heeft nu meer aanpassingsmogelijkheden dan ooit tevoren, plus handige widgets en natuurlijk wat AI-features.

Over het algemeen is de interface op dit moment nog niet meteen ideaal voor de Duo, vooral omdat app-ondersteuning zelfs voor veel bekende third-party apps nog niet gefixt is, maar de meeste "problemen" waar we nu nog last van hebben zouden in principe met updates kunnen worden opgelost.

• Software score: 4,5/5

Apple iPhone Duo review: prestaties

• Krachtige A20 Pro-chip
• 12GB RAM
• Enorm soepele prestaties

Apple heeft de iPhone Duo van dezelfde chip voorzien als de iPhone 18 Pro en Pro Max. Het gaat hier om de 2nm A20 Pro en die zorgt voor indrukwekkende prestaties op de eerste foldable van het bedrijf. Bij het uitvoeren van onze gebruikelijke benchmarks wist de A20 Pro van de iPhone Duo de Qualcomm Snapdragon 8 Elite Gen 5 (for Galaxy) in de Galaxy Z Fold 8 te verslaan bij zowel single-core als multi-core Geekbench 7-tests. Ook bij de meeste grafische tests was de A20 Pro de winnaar. De verschillen waren nooit gigantisch en waarschijnlijk zou je in de praktijk geen verschil merken, maar het is toch fijn om te weten dat je hier in ieder geval flagship-prestaties kan verwachten.

In de praktijk voelt de iPhone Duo dan ook enorm snel en soepel aan. Ook bij het wisselen van het coverscherm naar het vouwbare scherm schakelen apps mooi snel over. Je merkt geen haperingen dankzij een indrukwekkende combinatie van software en prestaties.

Het grote binnenste scherm nodigt uit om ook wat zwaardere taken uit te proberen, zoals bijvoorbeeld het bewerken van 4K/60fps-video's. Daarvoor hebben we CyberLink PowerDirector gebruikt. De iPhone en de app in kwestie gingen prima om met onze bestanden, maar de app is nog niet geoptimaliseerd en kon dus niet mooi het 7,6-inch scherm vullen.

We merkten overigens wel dat de achterkant van het toestel in de buurt van het camera-eiland wel een beetje warm kan worden tijdens het gamen en bij zwaardere CPU-taken. Hij wordt echter nooit zo heet dat het oncomfortabel wordt.

Apple's A20 Pro en de 12GB RAM aan boord zorgen voor prima prestaties bij bijvoorbeeld fotobewerking in Cleanup.

De iPhone Duo is voorzien van minstens 256GB aan opslag, net als de Galaxy Z Fold 8. Voor deze prijs had 512GB echter ook wel gemogen. Je krijgt verder in ieder geval wel uitstekende connectiviteitsopties dankzij Apple's C2-modem voor betere 5G-connectiviteit en ondersteuning voor Wi-Fi 7, Bluetooth 6 en satellietberichten.

Apple iPhone Duo-benchmarkscores

• Prestaties score: 5/5

Apple iPhone Duo review: batterij

• Batterijduur van een volle dag
• Redelijk snel opladen

Apple heeft schijnbaar een redelijk grote batterij (van bijna 5.000mAh) in de iPhone Duo weten te proppen en claimt dan ook een indrukwekkende batterijduur bij verschillende soorten taken. Zo zou je bij het afspelen van video's van een batterijduur van maar liefst 44 uur (coverscherm) of 31 uur (vouwbvaar scherm) moeten kunnen genieten. Dat zegt alleen niet heel veel over wat je kan verwachten bij dagelijks gebruik.

Bij alledaags, gevarieerd gebruik claimt Apple een batterijduur van een volledige dag. Bij onze tests hield het toestel het zo'n 13 à 14 uur vol. Dat is zeker niet verkeerd, maar bij dezelfde tests zat de Samsung Galaxy Z Fold 8 wel boven de 14 uur.

Toch voelt de batterijduur hier nog zeer degelijk. Het toestel hield het bij ons consistent een volledige dag vol op een volle batterij en we hoefden ons nooit zorgen te maken dat we ergens tussendoor moesten bijladen.

De telefoon ondersteunt ook snelladen en in combinatie met een 45W-oplader was hij binnen 30 minuten tot ongeveer 60% opgeladen. Via MagSafe kan je ook snel draadloos opladen.

• Batterij score: 4,5/5

Moet je de Apple iPhone Duo kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Apple iPhone Duo review: alternatieven

Ik was eigenlijk al enthousiast over de TCL NXTPAPER 11 Plus voordat ik hem überhaupt in handen had. Tijdens een TCL-evenement in Rotterdam in 2025 maakte ik voor het eerst kennis met de NXTPAPER-technologie en toen zag ik er meteen de voordelen van in. Als iemand die vrijwel overal een e-reader mee naartoe neemt, maar daarnaast ook graag een groter scherm heeft om films en series te kijken, leek dit op papier de ideale combinatie.

Inmiddels heb ik de TCL NXTPAPER 11 Plus uitgebreid kunnen gebruiken en hoewel mijn enthousiasme niet helemaal verdwenen is, blijkt de praktijk toch wat ingewikkelder. De tablet heeft namelijk een aantal duidelijke beperkingen, maar doet tegelijkertijd iets wat weinig andere tablets in deze prijsklasse kunnen. Vooral voor boekenliefhebbers is dat een interessant vooruitzicht.

TCL NXTPAPER 11 Plus review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van ongeveer 250 euro
• 8GB RAM en 256GB opslag
• Stylus wordt meegeleverd

De TCL NXTPAPER 11 Plus verscheen in 2025 en heeft een adviesprijs van ongeveer 250 euro. Daarmee behoort hij tot de goedkopere Android-tablets op de markt. Voor dat geld krijg je 8GB RAM en 256GB opslagruimte, wat voor deze prijsklasse een prima combinatie is. Zeker wanneer je van plan bent om veel boeken, manga en andere bestanden lokaal op te slaan, is die hoeveelheid opslag welkom.

Het bijzondere NXTPAPER-scherm is natuurlijk de belangrijkste reden om deze tablet te overwegen. Waar andere fabrikanten vooral proberen om zoveel mogelijk prestaties of schermruimte voor weinig geld te bieden, kiest TCL voor een andere aanpak. De NXTPAPER 11 Plus moet namelijk niet alleen een betaalbare tablet zijn, maar tegelijkertijd een alternatief voor een traditionele e-reader.

Dat maakt de vergelijking met bijvoorbeeld de Samsung Galaxy Tab A11 Plus interessant. Die is verkrijgbaar voor ongeveer hetzelfde bedrag en beschikt over krachtigere hardware en een veel duidelijker updatebeleid. Daar staat tegenover dat Samsung niet iets vergelijkbaars met het NXTPAPER-scherm aanbiedt.

Ook krijg je bij TCL een stylus meegeleverd, zodat je direct aantekeningen kunt maken of kunt tekenen. Al met al is het een aantrekkelijk pakket, zolang je maar weet waarvoor je deze tablet wilt gebruiken.

• Prijs-kwaliteit score: 3,5/5

TCL NXTPAPER 11 Plus review: specs

TCL NXTPAPER 11 Plus review: design

• Stevige behuizing met een strak ontwerp
• Met 490 gram niet bijzonder zwaar
• Handige fysieke knop voor schermmodi

De TCL NXTPAPER 11 Plus ziet eruit zoals je van een moderne tablet mag verwachten. Het is een rechthoekig apparaat met afgeronde hoeken, relatief brede schermranden en een strak afgewerkte achterkant. Bijzonder spannend is het ontwerp niet, maar goedkoop oogt hij evenmin. De behuizing voelt degelijk aan en past prima bij het prijspunt.

Met een gewicht van 490 gram en een dikte van 6,6 millimeter is de NXTPAPER 11 Plus bovendien redelijk handzaam. Toch blijft het een tablet met een scherm van 11,5 inch en dat merk je vooral wanneer je hem langere tijd met één hand probeert vast te houden. Als vervanger van een compacte e-reader is hij daardoor niet altijd even praktisch. Daar staat tegenover dat je natuurlijk veel meer schermruimte krijgt.

De beeldverhouding van 3:2 vind ik een goede keuze. Hierdoor is de tablet iets minder langwerpig dan veel andere modellen en voelt hij zowel horizontaal als verticaal prettig aan. Vooral tijdens het lezen van boeken, manga en PDF-bestanden komt dat formaat goed van pas.

Wat ik daarnaast erg kan waarderen, is de speciale NXTPAPER-knop aan de zijkant. Hiermee kun je snel wisselen tussen de verschillende schermmodi, zonder daarvoor telkens het instellingenmenu te hoeven openen. Het lijkt misschien een klein detail, maar in de praktijk maakt het de belangrijkste functie van deze tablet een stuk toegankelijker.

Verder beschikt de tablet over een USB-C-aansluiting en vier ingebouwde luidsprekers. Een traditionele koptelefoonaansluiting ontbreekt helaas, net als een mogelijkheid om de opslag uit te breiden met een microSD-kaart. Met 256GB opslag zal dat laatste voor de meeste gebruikers geen groot probleem zijn, maar de afwezigheid van een koptelefoonaansluiting vind ik toch jammer.

• Design score: 4/5

TCL NXTPAPER 11 Plus review: display

• 11,5-inch NXTPAPER-scherm met 120Hz
• Drie schermmodi voor verschillende toepassingen
• Fantastisch voor boeken, manga en stripboeken

Het scherm is zonder twijfel de belangrijkste reden om de TCL NXTPAPER 11 Plus te kopen. TCL gebruikt een 11,5-inch lcd-paneel met een resolutie van 2.200 x 1.440 pixels, een maximale refresh rate van 120Hz en een helderheid van 550 nits. Op papier zijn dat prima specificaties voor een budgettablet, maar het bijzondere zit hem vooral in de NXTPAPER 4.0-technologie.

In tegenstelling tot de glanzende schermen van de meeste tablets heeft de NXTPAPER 11 Plus een matte afwerking. Die vermindert hinderlijke reflecties en geeft het scherm een uitstraling die meer aan papier doet denken. Het is geen echt e-inkscherm zoals je dat bij een traditionele e-reader aantreft, maar het komt qua gebruikservaring verrassend dicht in de buurt.

Je kunt bovendien kiezen uit drie verschillende schermmodi. De standaardmodus toont het volledige kleurenpalet en is vooral geschikt voor het kijken van video's en dagelijks tabletgebruik. Daarnaast is er de Ink Paper-modus, waarbij alles in zwart-wit wordt weergegeven. Daarmee lijkt het scherm nog meer op dat van een klassieke e-reader. Mijn persoonlijke favoriet is echter de Color Paper-modus. Hierbij blijven kleuren behouden, maar worden ze een stuk zachter weergegeven.

Vooral tijdens het lezen merkte ik hoeveel verschil die modi kunnen maken. Normaal gesproken neem ik vrijwel overal mijn e-reader mee naartoe, maar soms zou ik willen dat die een groter scherm had. De NXTPAPER 11 Plus biedt precies dat. Ik heb er met veel plezier boeken op gelezen via verschillende e-reader-apps, maar ook losse EPUB- en PDF-bestanden werken prima. Dankzij het grote scherm hoef je bovendien minder vaak pagina's om te slaan.

Waar de tablet voor mij echt tot zijn recht kwam, was tijdens het lezen van stripboeken en manga. Ik lees bijvoorbeeld regelmatig Dandadan en juist daarvoor is de Color Paper-modus fantastisch. De tekeningen komen goed tot hun recht, terwijl de zachtere kleuren en matte afwerking ervoor zorgen dat het lezen een stuk rustiger aanvoelt. Bij langere leessessies had ik merkbaar minder last van vermoeide ogen dan wanneer ik op een traditioneel, glanzend tabletscherm lees.

Dat betekent overigens niet dat je ineens een tablet hebt die op ieder gebied beter is dan een gewone e-reader. Een echt e-inkscherm heeft nog altijd voordelen, vooral wat betreft energieverbruik en de manier waarop het beeld wordt weergegeven. Toch biedt TCL een bijzonder interessante tussenoplossing, juist omdat je niet beperkt bent tot het lezen van boeken.

Dat brengt ons meteen bij de andere kant van het verhaal. Want hoe goed is de NXTPAPER 11 Plus eigenlijk als reguliere tablet? Het korte antwoord is: prima, maar verwacht geen wonderen. Het scherm is minder helder en oogt minder scherp dan de displays van veel moderne iPads en duurdere Samsung-tablets. Ook het contrast en de kleurweergave kunnen niet tippen aan een goed OLED-scherm.

Toch heb ik er met veel plezier films en series op gekeken. Zo heb ik de fantastisch slechte rampenfilm Moonfall opnieuw bekeken en talloze afleveringen van verschillende anime verslonden. Ook YouTube-video's zien er gewoon prima uit. De matte afwerking geeft het beeld soms een wat zachtere uitstraling, maar dat vond ik zelden storend.

Uiteindelijk draait het om de juiste verwachtingen. Wie de mooiste kleuren, diepste zwartwaarden en hoogste helderheid zoekt, kan beter ergens anders kijken. Maar wie vooral wil lezen en daarnaast af en toe een film of serie wil kijken, krijgt hier een bijzonder veelzijdig scherm voor terug.

• Display score: 4/5

TCL NXTPAPER 11 Plus review: prestaties en software

• MediaTek Helio G100 met 8GB RAM
• Prima voor lezen, browsen en video's kijken
• Android 15 met onduidelijk updatebeleid

Onder de motorkap vinden we de MediaTek Helio G100, gecombineerd met 8GB RAM en 256GB opslagruimte. Dat is geen bijzonder krachtige configuratie, maar dat hoeft voor een tablet in deze prijsklasse ook niet direct een probleem te zijn. De vraag is vooral of de hardware krachtig genoeg is voor de toepassingen waarvoor je deze tablet koopt.

Gelukkig is het antwoord daarop grotendeels positief. Boeken lezen, PDF-bestanden openen, door websites scrollen en video's kijken gaan prima. Ook wisselen tussen eenvoudige apps is doorgaans goed te doen. Voor mijn eigen gebruik, dat grotendeels bestond uit lezen, manga bekijken en entertainment, had ik dan ook zelden het gevoel dat ik echt meer rekenkracht nodig had.

Dat betekent niet dat de tablet bijzonder snel is. Je merkt dat de Helio G100 geen krachtpatser is, vooral bij het openen van zwaardere applicaties en wanneer je meerdere dingen tegelijk wilt doen. De 120Hz refresh rate helpt om animaties en het scrollen soepel te laten ogen, maar kan de beperkingen van de processor natuurlijk niet verbergen.

Wie vooral wil gamen of zijn tablet als laptopvervanger wil gebruiken, kan daarom beter naar een krachtiger alternatief kijken. De NXTPAPER 11 Plus is in de eerste plaats gemaakt voor relatief eenvoudige taken en daar moet je hem ook op beoordelen.

De tablet beschikt over vier luidsprekers en op papier klinkt dat veelbelovend. In de praktijk is het geluid echter behoorlijk wisselvallig. Wanneer je rustig een YouTube-video bekijkt of een serie kijkt waarin voornamelijk wordt gepraat, is er weinig aan de hand. Stemmen zijn goed verstaanbaar en zolang het volume niet te hoog staat, is het geluid prima voor dagelijks gebruik.

Dat verandert wanneer er wat meer gebeurt. Bij drukke muzieknummers of bombastische actiescènes in films klinkt het alsof iemand een luidspreker in een groot metalen blik heeft gestopt. Het geluid wordt hol en rommelig, waardoor verschillende instrumenten en geluidseffecten nauwelijks nog van elkaar te onderscheiden zijn.

Vooral tijdens het kijken van Moonfall viel dat op. Een film waarin de wereld zo ongeveer ieder kwartier dreigt te vergaan, vraagt natuurlijk om behoorlijk wat spektakel. De luidsprekers van de TCL kunnen die drukte simpelweg niet altijd goed verwerken. Ook bij sommige animeseries en muziekvideo's liep ik tegen dezelfde beperkingen aan.

De software is gebaseerd op Android 15 en TCL heeft een aantal eigen functies toegevoegd. Vooral de integratie van de verschillende schermmodi is goed geregeld. Met de fysieke NXTPAPER-knop wissel je eenvoudig van weergave en hoef je niet telkens door menu's te zoeken. Daarnaast zijn er verschillende functies voor notities, schrijven en vertalen beschikbaar.

Minder positief ben ik over het updatebeleid. TCL maakt namelijk niet duidelijk hoeveel grote Android-updates en beveiligingsupdates de NXTPAPER 11 Plus precies zal ontvangen. Dat is jammer, want juist bij een apparaat dat je mogelijk meerdere jaren wilt gebruiken, is langdurige softwareondersteuning belangrijk.

Ter vergelijking: de Samsung Galaxy Tab A11 Plus krijgt maar liefst zeven jaar updates. Dat maakt Samsungs tablet een veiligere keuze voor wie vooral waarde hecht aan een toekomstbestendig apparaat.

• Prestaties en software score: 2,5/5

TCL NXTPAPER 11 Plus review: batterij

• 8.000mAh-batterij
• Ondersteunt opladen met 33W
• Geen batterijduur zoals een echte e-reader

De TCL NXTPAPER 11 Plus heeft een batterijcapaciteit van 8.000mAh. Dat is een redelijk gebruikelijke capaciteit voor een tablet van dit formaat en moet voldoende zijn om meerdere leessessies of een flinke hoeveelheid entertainment mogelijk te maken.

Het is daarbij belangrijk om te beseffen dat de NXTPAPER-technologie niet hetzelfde is als e-ink. Een traditionele e-reader kan dankzij zijn schermtechnologie vaak weken op één acculading meegaan. De TCL blijft echter een gewone Android-tablet met een lcd-scherm en de bijbehorende energiebehoefte.

Ook de verschillende schermmodi veranderen daar niets fundamenteels aan. De Ink Paper- en Color Paper-modi zorgen weliswaar voor een andere weergave, maar veranderen het lcd-paneel niet in een energiezuinig e-inkscherm. Wie overstapt van een Kobo of Kindle zal dus vaker naar een oplader moeten grijpen.

TCL ondersteunt opladen met maximaal 33W. Dat is voor een betaalbare tablet een nette waarde, al is het natuurlijk niet vergelijkbaar met de hoogste laadsnelheden die we inmiddels bij smartphones zien.

• Batterij score: 3,5/5

Moet je de TCL NXTPAPER 11 Plus kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

TCL NXTPAPER 11 Plus review: alternatieven

Sony WH-CH730N: review in notendop

Wie een betaalbare draadloze koptelefoon zoekt, maar niet wil inleveren op alle handige functies die je normaal gesproken bij duurdere modellen vindt, komt al snel bij Sony uit. Met de WH-CH730N probeert het merk opnieuw een aantrekkelijke middenweg te vinden tussen prijs, geluidskwaliteit en gebruiksgemak.

De koptelefoon beschikt over actieve noise cancelling (ANC), een uitgebreid instelbare equalizer en een opvouwbaar ontwerp. Daarmee lijkt hij op papier behoorlijk compleet. De afgelopen weken heb ik de WH-CH730N uitgebreid gebruikt om muziek te luisteren, zowel thuis als onderweg. De vraag is vooral hoeveel je daadwerkelijk moet inleveren ten opzichte van de duurdere koptelefoons van Sony.

Een goede koptelefoon moet natuurlijk in de eerste plaats goed klinken. Gelukkig stelt de WH-CH730N op dat vlak niet teleur. Het geluid is helder en duidelijk, met een stevige bas die vooral bij energieke muziek goed tot zijn recht komt. De geluidskwaliteit haalt niet het niveau van de Sony WH-1000XM4C of de WH-1000XM6, die allebei meer detail en een ruimtelijker geluid bieden, maar gezien het prijsverschil is dat niet zo vreemd.

De eerste indruk was overigens niet meteen perfect. Met de standaardinstellingen klinkt de WH-CH730N enigszins uit balans. Vooral stemmen en hogere frequenties komen wat minder goed naar voren, waardoor sommige nummers een beetje gesloten klinken. Gelukkig valt daar eenvoudig iets aan te doen. Via de Sony Sound Connect-app kun je de Clear EQ-instelling selecteren of zelf met de equalizer aan de slag gaan. Dat maakt een behoorlijk verschil. Het geluid wordt opener en de verschillende instrumenten zijn beter van elkaar te onderscheiden.

Bij het luisteren naar Wax Poetic van Capstan valt vooral op hoe goed de koptelefoon omgaat met de afwisseling tussen melodieuze passages en stevigere stukken. De gitaren klinken helder, de drums hebben voldoende impact en ook de zang blijft goed te volgen wanneer de muziek drukker wordt. Toch merk je hier ook het verschil met de Sony WH-1000XM6. Die weet de verschillende instrumenten beter van elkaar te scheiden en laat subtiele details horen die bij de WH-CH730N wat meer naar de achtergrond verdwijnen.

Ook THE FIRST TEST van SPEED is een interessante test. De stevige hardcore vraagt behoorlijk wat van een koptelefoon, met zware gitaren, agressieve vocalen en een flinke hoeveelheid 'low-end'. De WH-CH730N weet daar goed mee om te gaan. De bas heeft voldoende kracht en de muziek klinkt lekker energiek, zonder dat alles meteen verandert in een onduidelijke muur van geluid. Vooral voor deze prijsklasse is dat indrukwekkend. De duurdere Sony-modellen klinken bij dit soort drukke nummers nog wat gecontroleerder, maar de WH-CH730N weet zich prima staande te houden.

Dat geldt overigens niet alleen voor hardere muziek. Ook bij rustigere nummers klinkt de koptelefoon aangenaam. Stemmen worden duidelijk weergegeven en instrumenten krijgen voldoende ruimte. De WH-CH730N heeft wel een lichte voorkeur voor de lagere frequenties, waardoor bijvoorbeeld elektronische muziek, hiphop en rock wat extra energie meekrijgen. Wie liever een neutraler geluid heeft, kan dat gelukkig eenvoudig aanpassen via de equalizer.

Al met al ben ik behoorlijk tevreden over de geluidskwaliteit. De Sony WH-CH730N klinkt niet zo verfijnd als de WH-1000XM4C of WH-1000XM6, maar dat hoeft ook helemaal niet. Voor ongeveer 119 euro krijg je een koptelefoon die helder, krachtig en vooral erg prettig klinkt. Zeker na wat aanpassingen aan de equalizer valt er weinig te klagen.

Sommige gebruikers zullen het jammer vinden dat LDAC ontbreekt. Met deze technologie kun je via Bluetooth muziek in hogere kwaliteit streamen, en het is nota bene een technologie van Sony zelf. Ook kun je geen audio afspelen via de USB-C-aansluiting, al is dat bij Sony-koptelefoons niet ongebruikelijk. Afgezien daarvan heeft de WH-CH730N genoeg functies te bieden, zowel op het gebied van geluid als daarbuiten.

De meeste functies vind je terug in de Sony Sound Connect-app. Die is overzichtelijk en werkte tijdens mijn test zonder problemen. Naast de eerdergenoemde instellingen kun je eenvoudig wisselen tussen apparaten dankzij multipoint, de functie van de noise cancelling-knop aanpassen en een spraakassistent inschakelen.

Hoewel sommige functies ontbreken, zoals draagdetectie, valt er genoeg in te stellen. Zo kun je kiezen of de Bluetooth-verbinding prioriteit geeft aan geluidskwaliteit of stabiliteit, of gebruikmaken van Bluetooth LE. Daarnaast is er een achtergrondmuziekmodus, kun je instellingen aanpassen om de batterijduur te verlengen en schakel je eenvoudig tussen actieve noise cancelling en de transparantiemodus. Je kunt beide ook volledig uitschakelen.

Over noise cancelling gesproken: hoe goed werkt die eigenlijk? De WH-CH730N gebruikt in totaal vier microfoons, wat in 2026 niet bijzonder veel is. De prestaties zijn dan ook redelijk, maar niet indrukwekkend. Omgevingsgeluiden worden behoorlijk gedempt, waardoor bijvoorbeeld het lawaai van voorbijrijdend verkeer minder storend is. Tijdens het typen op kantoor hoorde ik echter nog steeds het getik van toetsenborden en ook stemmen uit een video bleven duidelijk hoorbaar, zelfs wanneer ik op meer dan 50 procent volume naar muziek luisterde. Wil je vooral wat minder last hebben van omgevingsgeluid, dan voldoet de WH-CH730N prima. Wil je jezelf volledig afsluiten van de buitenwereld, dan schiet de noise cancelling tekort.

De vier microfoons doen het gelukkig wel goed tijdens telefoongesprekken. Zowel tijdens videogesprekken als bij het terugluisteren van opnames klonk mijn stem helder en duidelijk verstaanbaar.

Een ander sterk punt van de WH-CH730N is de batterijduur. Met ingeschakelde noise cancelling gaat de koptelefoon tot 50 uur mee en zonder ANC loopt dat op tot maar liefst 75 uur. Sommige betaalbare concurrenten, zoals de Nothing Headphone (a), doen het op dit vlak nog beter, maar het blijft een indrukwekkende batterijduur. Je kunt zelfs ruim twee keer zo lang luisteren als met Sony's duurste draadloze koptelefoon, de Sony 1000X The Collexion.

Qua ontwerp is de WH-CH730N niet bijzonder opvallend, maar het volledig opvouwbare design is wel erg praktisch. Daardoor berg je de koptelefoon gemakkelijk op in een kleinere tas wanneer je onderweg bent. De behuizing voelt behoorlijk plastic aan en ook de hoofdband is niet de stevigste. Daar staat tegenover dat de zachte oorkussens prettig zitten, ook wanneer je de koptelefoon langere tijd draagt. Sony biedt bovendien verschillende kleuren aan, waaronder roze, blauw, beige, zwart en wit.

Is de Sony WH-CH730N zijn geld waard? Wat mij betreft wel. Je krijgt een koptelefoon met een goede geluidskwaliteit, veel handige functies, een praktisch ontwerp en een uitstekende batterijduur. Ook de noise cancelling is zeker niet slecht, al heb ik op dat gebied betere koptelefoons getest. Zolang je geen uitzonderlijk ruimtelijk geluid met de kleinste details of noise cancelling van topniveau verwacht, zul je waarschijnlijk erg tevreden zijn met de Sony WH-CH730N.

Sony WH-CH730N review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 119 euro in Nederland
• Verkrijgbaar sinds september 2026

De Sony WH-CH730N verscheen in september 2026, ongeveer drieënhalf jaar na zijn voorganger, de WH-CH720N. In Nederland betaal je 119 euro voor de nieuwe koptelefoon, waarmee Sony zich duidelijk richt op het betaalbare segment.

De WH-CH730N is iets duurder dan de eveneens nieuwe Sony WH-CH530, maar aanzienlijk goedkoper dan de WH-1000XM6 en de exclusieve Sony 1000X The Collexion. Daarmee concurreert hij onder andere met de Nothing Headphone (a), Sennheiser Accentum Plus en Anker Soundcore Space 2.

Sony WH-CH730N review: specs

Moet je de Sony WH-CH730N kopen?

Koop hem als…

Koop hem niet als…

Sony WH-CH730N review: alternatieven

Devolo WiFi 7 Mesh BE6500: review in een notendop

Devolo staat eigenlijk vooral bekend om zijn aanbod van PowerLine-adapters en Wi-Fi-versterkers, maar de nieuwe WiFi 7 Mesh BE6500 is dus een volwaardig Wi-Fi mesh-systeem. Dat is een aantrekkelijke optie voor woningen waarin het Wi-Fi-signaal een groter oppervlak moet dekken dan een enkele, normale router voor elkaar krijgt.

Wi-Fi 7 is inmiddels alweer een aantal jaar beschikbaar, maar echte tri-band routers, die de 2.4GHz-, 5.0GHz- én 6.0GHz-frequenties ondersteunen, zijn nog steeds vrij prijzig.

Dat is dan ook niet waar Devolo hier voor heeft gekozen. Net als veel andere Wi-Fi 7-routers en -mesh-systemen probeert de BE6500 de prijs wat te drukken door simpelweg dual-band Wi-Fi aan te bieden. De aanpak is hier echter wel anders dan bij veel andere dual-band alternatieven. Je krijgt hier namelijk de keuze tussen welke frequentiebanden je wil gebruiken.

Je kan kiezen voor de traditionele combinatie van de 2.4GHz- en 5.0GHz-banden voor compatibiliteit met oudere apparaten die alleen Wi-Fi 5 of 6 ondersteunen. De andere optie is een combinatie van 2.4GHz en de snellere 6.0GHz-band. Dat is een interessante combinatie voor als je nieuwere computers en mobiele apparaten met ondersteuning voor Wi-Fi 6E of 7 in huis hebt.

Dit is dus ook een enigszins toekomstbestendige optie voor je thuisnetwerk. Je kan de BE6500 in de eerste instantie nog gewoon met oudere apparaten gebruiken, maar mocht je die apparaten upgraden, dan kan je overschakelen naar de iets modernere setup met de 6.0GHz-band.

Devolo Wi-Fi 7 Mesh BE6500 review: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar sinds mei 2026
• Verkrijgbaar bij Devolo zelf en verschillende bekende retailers
• 2-pack voor 279,90, 3-pack voor 399,90 euro, uitbreiding voor 149,90 euro

Devolo-producten zijn over het algemeen redelijk breed beschikbaar in Europa en ook in Nederland en België vind je deze set dus bij verschillende bekende retailers. Daarnaast kan je natuurlijk ook altijd nog bij Devolo zelf bestellen.

De Wi-Fi 7 Mesh BE6500 is beschikbaar als 2-pack (met twee BE6500-routers) of als 5-pack (met drie van dezelfde routers). Devolo geeft niet specifiek de dekking van die twee opties aan, maar een 2-pack zou bedoeld zijn voor kleine tot middelgrote woningen en een 3-pack voor grotere woningen.

Het 2-pack kost je 279,90 euro en het 3-pack 399,90 euro. Als je achteraf denk dat je een nog wat grotere dekking nodig hebt (welke bundel je in de eerste instantie ook gekozen hebt), dan kan je ook nog los een uitbreiding kopen voor 149,90 euro.

Die prijzen zijn erg competitief. Daarnaast krijg je bij veel alternatieven binnen deze prijsklasse ook alleen ondersteuning voor Wi-Fi 7 via de 2.4GHz- en 5.0GHz-banden.

• Prijs-kwaliteit score: 4/5

Devolo Wi-Fi 7 Mesh BE6500 review: specs

Devolo Wi-Fi 7 Mesh BE6500 review: design

• Compact design
• Vier ethernetpoorten per router
• Setup kan een beetje ingewikkeld zijn

De BE6500-routers hebben over het algemeen een heel net design. Ze zijn vrijwel volledig wit en hebben afmetingen van 175 mm hoog, 118 mm breed en 72 mm diep. Ze passen dus ook vrij gemakkelijk op vrijwel elke tafel of plank.

De routers zien er ook allemaal identiek uit. Aan de zijkant vind je vier ethernetpoorten, waaronder één 2,5Gbps-poort voor hogere snelheden en drie 1Gbps-poorten om bijvoorbeeld apparaten zoals gameconsoles of pc's aan te koppelen.

Je moet er wel rekening mee houden dat één van de routers gelabeld wordt als de 'Controller'. Die router moet dan ook specifiek worden aangesloten op je huidige router of modem om zo een internetverbinding te krijgen en door te sturen naar de andere routers.

Het instellen van de Controller is redelijk simpel. De Devolo Home Network-app voor iOS en Android laat je simpelweg een QR-code scannen om verbinding te maken. Het toevoegen van de andere twee routers (aangezien wij het 3-pack hebben getest) is helaas wat ingewikkelder. Die extra routers worden overigens de 'Extensions' genoemd.

De app geeft aan dat je de Extensions in de eerste instantie ergens in de buurt van de Controller op het stopcontact moet aansluiten. Wel kan er maar één Extension tegelijk met het netwerk worden verbonden. Dat betekent dat je het hele verbindingsproces eerst voor je eerste Extension moet doorlopen, dat apparaat dan weer moet loskoppelen en op de gewenste plek moet neerzetten, om vervolgens het hele proces weer te herhalen voor de tweede Extension.

Bij andere Wi-Fi mesh-systemen hebben we ook wel vaker gewoon gezien dat meerdere routers automatisch kunnen worden toegevoegd. Devolo mag het hele instelproces dus nog wel wat versimpelen en verfijnen.

• Design score: 4/5

Devolo Wi-Fi 7 Mesh BE6500 review: features

• App kan een beetje verwarrend zijn
• Sommige features moet je inschakelen via een browser

Bij het instelproces was het ook nog niet meteen helemaal duidelijk hoe je de gewenste combinatie van frequentiebanden kon kiezen voor je nieuwe netwerk.

De app vraagt je niet vanzelf welke frequenties je wil gebruiken, maar toen we gewoon zelf wat dieper in de app doken, zagen we ergens ineens dat het netwerk de 2.4GHz- en 5.0GHz-banden gebruikte.

Er was alleen geen optie in de app zelf om te wisselen naar de 6.0GHz-band. Hiervoor moesten we een laptop met het Devolo-netwerk verbinden en vervolgens een webbrowser gebruiken om toegang te krijgen tot uitgebreidere netwerkinstellingen.

Na deze interface weer even te doorlopen, vonden we uiteindelijk de optie om te wisselen naar de combinatie van de 2.4GHz- en 6.0GHz-banden. De browserinterface bevat overigens ook nog andere features, zoals een QoS-optie ('Quality of Service') die je bepaalde taken, zoals gaming of videostreaming, prioriteit laat geven.

Dit is dus duidelijk niet de meest gebruiksvriendelijke aanpak en het kan erg verwarrend zijn voor mensen die niet veel ervaring hebben met dit soort apparatuur. Het zou fijn zijn als Devolo zijn app wat uitgebreider en duidelijker maakt voor nieuwe gebruikers.

• Features score: 4/5

Devolo Wi-Fi 7 Mesh BE6500 review: prestaties

De BE6500 mag dus wel wat gebruiksvriendelijker worden, maar zijn prestaties zijn in ieder geval wel uitstekend. Het 3-pack dat wij hebben getest wist heel goed af te rekenen met de dode zone voor Wi-Fi waar wij in onze kantoorruimte mee te maken hebben.

Apparaten die zich in dezelfde ruimte bevinden als onze normale router, weten over het algemeen consistent de volledige 150Mbps-snelheid te bereiken die beschikbaar is bij onze internetverbinding. Dat zagen we bij Ookla-snelheidstests en bij Steam-downloads.

Onze gebruikelijke, oudere router biedt geen geweldige dekking in het kantoor aan de achterkant van de ruimte en daarom gebruiken we meestal PowerLine-adapters om daar een wat stabielere bedrade netwerkverbinding te creëren.

Bij het testen van de BE6500 hebben we één van de Extensions in dat kantoor geplaatst en de tweede ergens halverwege tussen het kantoor en de Controller. Steam-downloads waren in de eerste instantie nog wel iets trager (toen we de 2.4GHz- en 5.0GHz-banden gebruikten). Snelheden zakten toen tot 130Mbps toen we met een laptop door de ruimte liepen, maar vrij snel gingen ze toch ook weer omhoog naar 150Mbps.

Dat patroon zagen we ook bij de Ookla-snelheidstest. Prestaties waren nog beter toen we wisselden naar de 2.4GHz- en 6.0GHz-banden. Met die configuratie wist het BE6500-systeem een consistente snelheid van 150Mbps te bieden.

Sommige mensen zullen nog steeds wel de voorkeur geven aan een echte tri-band router of mesh-systeem waarmee je dus de 2.4GHz-, 5.0GHz- en 6.0GHz-banden alle drie tegelijk kan gebruiken. Dat is echter wel duurder, dus als je naar een enigszins betaalbare upgrade voor je Wi-Fi-netwerk op zoek bent, waarmee je in een grote woning van betrouwbare Wi-Fi kan genieten, biedt de BE6500 dus wel een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding.

• Prestaties score: 4/5

Moet je de Devolo Wi-Fi 7 Mesh BE6500 kopen?

Koop hem als…

Koop hem niet als…

Devolo Wi-Fi 7 Mesh BE6500 review: alternatief

Hiep, hiep, hoera! ROG, het gamingmerk van ASUS, viert zijn twintigste verjaardag en dat doet het onder andere met de ASUS ROG XBOX Ally X20. Deze gaming handheld bouwt verder op de basis van de ROG XBOX Ally X die ik vorig jaar heb getest en introduceert enkele welkome upgrades. Ik kon hem alvast uitproberen.

ASUS ROG XBOX Ally X20 review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 1.399 euro
• Vanaf 15 oktober 2026 te koop
• Hier alleen beschikbaar in een bundel van 2.599 euro in de ASUS-shop

Ik ga er geen doekjes om winden: het grootste probleem van de ASUS ROG XBOX Ally X20 is de beschikbaarheid. De handheld zelf heeft een adviesprijs van 1.399 euro. Dat is niet mild, maar ook niet belachelijk hoog gezien de huidige prijzen. Helaas kan je hem hier alleen kopen in een bundel van 2.599 euro. Die bundel bevat naast de Ally zelf nog twee cases, een oplader en de ROG XREAL R1-bril. Alles zit bovendien verpakt in een stevig koffertje. ASUS geeft wel aan dat ze proberen om de ROG XBOX Ally X20 hier ook los te verkopen. Wie daarop niet wil wachten, kan een uitstapje naar Duitsland plannen, want daar is hij wel los te koop.

Ten opzichte van de ROG XBOX Ally X van 999 euro krijg je hier de nodige extra's die de meerprijs wel verantwoorden. De grootste verbetering is zonder twijfel het OLED-scherm met 120Hz refresh rate. Ook de koeling, joysticks en D-Pad zijn verbeterd. De ROG XBOX Ally X20 heeft verder een transparant ontwerp dat meteen opvalt. De prestaties zijn daarentegen hetzelfde, omdat de Ally X20 dezelfde chipset gebruikt als de Ally X.

• Prijs-kwaliteit score: 3,5/5

ASUS ROG XBOX Ally X20 review: specs

ASUS ROG XBOX Ally X20 review: design

• Ietsje zwaarder dan de XBOX Ally X, maar alsnog comfortabel
• Vernieuwde joysticks en D-Pad zijn geweldig
• OLED-scherm van goede kwaliteit

Het ontwerp van de ASUS ROG XBOX Ally X20 maakt duidelijk dat dit een speciale editie is. De behuizing is deels transparant en geeft je een kijkje in de binnenkant van het toestel. Ook zijn er zowel aan de binnen- als buitenkant enkele gouden accenten aangebracht.

Verder zijn er nog enkele aanpassingen die je niet meteen ziet, maar wel zal merken. Mijn persoonlijke favoriet is de draaibare D-Pad. Standaard kan je hem in acht richtingen bewegen, maar als je hem optilt en 90 graden draait, beweegt hij in vier richtingen. Dit is geweldig voor liefhebbers van retro- en indiegames waarin je niet diagonaal kan bewegen. Daarnaast zijn er nu verbeterde triggers achteraan en TMF-joysticks waardoor de kans op stickdrift vrijwel onbestaande is.

Aan de rest van het design is bijna niets veranderd. De knoppen zitten allemaal op dezelfde plaatsen, er zijn twee USB-C-poorten (1x USB 3.2 en 1x USB 4) bovenaan en achteraan zitten twee knoppen die je kan toewijzen aan zelf ingestelde macro's. Beide USB-C-poorten werken ook als DisplayPort. Inloggen gaat wederom snel met de vingerafdrukscanner in de aan/uitknop.

Het scherm is de upgrade waar ik al langer op hoopte. Het lcd-scherm is vervangen door een OLED-scherm en behoudt dezelfde refresh rate van 120Hz. De 1080p-resolutie is ook hetzelfde en het formaat is ietsje groter (7,4 inch ten opzichte van 7 inch). Dat OLED-scherm is bovendien helderder dan het oude lcd-scherm en heeft een piekhelderheid van 600 nits bij SDR-content en 1.400 nits bij HDR-content. Dat is niet genoeg om op een zonnige dag te gamen in een parkje, maar een raam moet je alleszins niet meer vermijden nu. De kleurenweergave en zwartwaarden zijn beide uitstekend. Ondersteuning voor VRR en Dolby Vision is ook aanwezig.

• Design score: 5/5

ASUS ROG XBOX Ally X20 review: prestaties

• AMD Ryzen Z2 Al Extreme-chip presteert nog steeds goed
• Verbeterde koeling zorgt voor stabielere prestaties
• Je kan niet elke AAA-game vlot spelen

Een deel van de specificaties van de ASUS ROG XBOX Ally X20 komt je wellicht bekend voor. Aan de chip, RAM en opslag zijn namelijk niets veranderd ten opzichte van de XBOX Ally X. In de gaming handheld zit een AMD Ryzen Z2 AI Extreme met 24GB RAM en 1TB interne opslag.

De gameprestaties zijn daardoor grotendeels vergelijkbaar. Ik schrijf hier bewust grotendeels, want wat wel grondig herzien is, is het koelsysteem. De korte uitleg is dat ASUS het hele koelsysteem herontworpen heeft om efficiënter te werken. Dat zorgt niet voor krachtigere prestaties, maar wel voor stabielere prestaties.

Je zit hier wel weer "opgescheept" met Windows 11, maar ASUS en Microsoft hebben er alles aan gedaan om je hier zo weinig mogelijk van te laten merken. De set-up blijft wat onhandig, omdat Windows 11 gemaakt is voor bediening met muis en toetsenbord. Die kan je trouwens wel gewoon aansluiten (met of zonder kabel). Zodra je al je games geïnstalleerd hebt, kan je verder in de XBOX Mode. Die is wél gemaakt voor bediening met een controller en bundelt wederom al je games, ook als ze bijvoorbeeld in Steam staan. De 4.563 achtergrondprocessen van Windows 11 worden ook beperkt in deze modus zodat games beter draaien.

Armoury Crate SE is ook weer van de partij en kan je opstarten met de knop linksboven. Je kan bijvoorbeeld een overlay inschakelen die de temperatuur, framerate en meer toont. In dit menu vind je ook de AI-upscaling en een knop om van resolutie te wisselen (720p, 900p, 1080p). Van resolutie wisselen gaat nog altijd niet helemaal vlekkeloos. Zo moest ik Hi-Fi Rush volledig heropstarten voor de game correct werd weergegeven en hele scherm vulde.

Dat de ASUS ROG XBOX Ally X20 niet krachtiger is, merkte ik vrij snel. Geen enkele game haalde een hogere maximale framerate dan op de XBOX Ally X. Clair Obscur: Expedition 33 haalde bijvoorbeeld nog steeds niet meer dan 45 fps in de Turbo-modus met de oplader aangesloten. Dankzij de verbeterde koeling bleef de framerate wel iets langer stabiel. Prestaties op laptopniveau (en al helemaal op desktopniveau) ga je nooit halen.

Hi-Fi Rush speelde wel uitstekend. In Performance Mode met hoge instellingen en FSR (de AI-upscaling) haalde ik stabiel 80 fps. Van throttling was geen sprake en die framerate bleef de hele sessie stabiel. Toen ik wisselde naar Turbo Mode (25W, batterijstroom) werd dit 100 à 110 fps. Hoewel ik nog steeds een regelrechte ramp ben met parries, ging het hier toch verrassend vlot.

Forza Horizon 5 ging ook vlotjes. Op Performance Mode haalde ik hier stabiel 50 à 60 fps en waren de laadtijden vrij kort. Voor een game als Forza is deze framerate ruim voldoende. Opnieuw heeft de verbeterde koeling zich bewezen, want na meer dan een uur bleef de framerate nog steeds stabiel. Als laatste heb ik nog wat Persona 5 gespeeld. Die game zette zichzelf meteen op hoge instellingen en in Performance Mode kon ik al meteen 120 fps halen.

• Prestaties score: 4/5

ASUS ROG XBOX Ally X20 review: batterij

• 80Whr-batterij, even groot als in de ROG XBOX Ally X
• Compatibele oplader van minimaal 68W vereist, bij voorkeur 100W
• Houdt het maximaal vier uur vol in Performance Mode

Ook aan de batterij is niets veranderd. ASUS raadt een oplader van 100W aan en het minimumvermogen is 68W. Met mijn 65W-oplader kwam ik erachter dat die 3W wel degelijk belangrijk zijn, want er kwam meteen een melding dat het vermogen te laag was. De batterij laadde daardoor ook niet op terwijl ik aan het gamen was.

Hoe lang je de ASUS ROG XBOX Ally X20 kan gebruiken, hangt af van je instellingen en van de game. Persona 5 in Turbo Mode kon ik ongeveer drie uur spelen op batterijstroom. Bij Forza 5 in Performance Mode was dit ook ongeveer drie uur en met Hi-Fi Rush hield de handheld het net geen vier uur vol. Op batterijvlak is er daarom ook niets verbeterd ten opzichte van de XBOX Ally X.

• Batterij score: 4,5/5

Moet je de ASUS ROG XBOX Ally X20 kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Clevetura S: review in een notendop

Of de Clevetura S (of Clevetura 1 met zijn uitgebreidere lay-out) voor velen echt een probleem zal oplossen weet ik niet, maar toch voelde dit toetsenbord wel echt als een handige toevoeging aan mijn set-up.

Het apparaat is een toetsenbord én trackpad in één. Er is echter niet gewoon een trackpad onder het toetsenbord geplaatst, zoals op een laptop, maar het trackpad is verwerkt in een centraal vlak op het toetsenbord zelf. Je kan dus met je vinger over de middelste toetsen vegen om de muis te bewegen en dit werkt uitstekend.

Het is dat ik ook echt een hele grote fan ben van de typervaring bij mechanische toetsenborden, want anders was dit voor mij, even los van de prijs, een no-brainer geweest. Als je juist erg houdt van typen op een MacBook-achtig toetsenbord, dan kan je hier enorm tevreden mee zijn.

De prijs is dus alleen wel een dingetje. Je betaalt toch wel een flinke (meer)prijs voor dit unieke, veelzijdige design en daardoor moet je wel goed nadenken of dit voor jou de het geld waard is. Hopelijk kan je dat wat beter bepalen aan de hand van mijn ervaring met het toetsenbord.

Clevetura S review: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar sinds oktober 2025...
• ... eerst via Kickstarter, nu ook gewoon via eigen website
• Adviesprijs van 189 euro (paar euro duurder met btw voor NL en BE)

De Clevetura S is het tweede toetsenbord van Clevetura. Het grootste (en schijnbaar enige) verschil met de originele Clevetura 1 is hier de lay-out. De S is een kleiner model zonder numpad en met in totaal 78 toetsen (in plaats van 110).

Clevetura heeft zijn toetsenborden in de eerste instantie via Kickstarter gelanceerd, maar inmiddels zijn ze ook gewoon op hun eigen website te koop. Ze hebben een aparte site voor Europa en leveren gewoon netjes in Nederland en België. Verzending is ook gratis. Je zal alleen merken dat de prijs voor Nederland en België een paar euro hoger ligt dan de adviesprijs die je als eerste ziet op de website. Dit komt omdat er bij ons een iets hoger btw-percentage geldt dan in sommige andere (Europese) landen.

Over de prijs gesproken: de Clevetura S heeft een adviesprijs van 189 euro (en de Clevetura 1 van 229 euro), maar voor Nederland en België geldt in de praktijk een prijs van 192,17 euro (en 232,85 euro). Dat is toch wel een flink prijskaartje, maar ik kan wel alvast verklappen dat dit voor mij een van de weinige echte minpunten is. Je betaalt zeker een flinke meerprijs voor de unieke features van dit toetsenbord, maar je krijgt er gelukkig in ieder geval ook een stevig, premium design voor terug.

Clevetura heeft ons overigens niet alleen voorzien van een testexemplaar, maar ook van een kortingscode voor onze lezers. Hierdoor kan je dus toch nog iets van die prijs afhalen. Als je bij het bestellen van een van de twee modellen, via Clevetura's eigen website, de code techradarbenelux20 invult, dan krijg je 22 euro korting op je aankoop.

• Prijs-kwaliteit score: 4/5

Clevetura S review: specs

Clevetura S review: design en features

• Mooi dun design en stevige bouwkwaliteit
• Ingebouwd trackpad voor muisfuncties en swipegebaren
• ABS-keycaps zien er snel vettig uit

De Clevetura S is een compact, dun en redelijk plat toetsenbord. Je vindt hier geen draaiknoppen of andere elementen die wat verder uitsteken, maar die functionaliteit wordt wel overgenomen door swipegebaren op het ingebouwde trackpad. De Clevetura 1 is natuurlijk wat minder compact met zijn uitgebreidere lay-out, maar beide modellen blijven erg dun en de S is dan ook heel gemakkelijk overal mee naartoe te nemen in een tas of rugzak. Wat daarbij ook fijn is, is de meegeleverde stoffen beschermhoes.

Het enorm platte design is wel even wennen. Het toetsenbord heeft alleen maar volledig platte toetsen en er zit ook vrij weinig ruimte tussen de toetsen. Dit maakt het iets lastiger om te onderscheiden welke toets je nou precies indrukt. Natuurlijk is deze keuze wel logisch voor dit toetsenbord. Een groot rechthoekig gebied in het midden van het toetsenbord is omlijnd en dat gedeelte is het gedeelte dat als trackpad dient. Daar moet je je vinger dus redelijk soepel overheen kunnen laten glijden en dat werkt niet als de toetsen ver uit elkaar liggen of inkepingen hebben. In de praktijk was het voor mij vooral gewoon even wennen en na een tijdje ging het typen toch wel erg soepel.

De toetsen zijn dus ook vrij 'low-profile' en er worden hier, net als op veel laptops, scissor switches gebruikt. De typervaring doet dan ook wel wat denken aan die van een MacBook, al zijn de toetsen daar toch niet niet helemaal plat.

Los van de toetsen zelf en het trackpad-gedeelte vind je onderaan, verwerkt in de rand, nog twee muisknoppen, zoals ook wel vaker te zien is op laptops. Dit zorgt ervoor dat je niet op de toetsen in het trackpad-vak hoeft te tikken om muiskliks uit te voeren. Dat kan namelijk wel een beetje vreemd voelen, want als je te hard tikt, bewegen de toetsen natuurlijk ook naar beneden. Toch blijft tikken op het trackpad ook een optie.

De Clevetura S voelt overigens erg stevig aan dankzij zijn aluminium behuizing. De look én feel zijn gelukkig vrij premium, maar dat mag natuurlijk wel voor deze prijs. In de bovenste rand van de aluminium behuizing zitten de USB-C-poort (voor opladen en bedrade verbinding) en aan/uitknop verwerkt. Achterop vind je nog twee voetjes die je uit kan klappen en verschillende andere die voor een stabiele typervaring zorgen.

Andere opvallende knoppen vind je hier niet. Wisselen tussen verschillende verbindingen werkt via de F1- tot en met F4-toetsen en belichting en volume aanpassen doe je standaard met swipegebaren over twee secties van de F-rij die ook als sliders functioneren.

Het enige nadeel van de materiaalkeuze zijn voor mij toch wel de ABS-keycaps. Deze gaan er echt heel snel al vettig en glanzend uitzien en dat neemt dus wel een beetje af van die premium look.

Je kan overigens bij de Clevetura S kiezen uit een zwarte of witte kleur voor de bovenkant van het toetsenbord en alle toetsen (bij de zijkanten en onderkant is de aluminium behuizing te zien). In de eerste instantie leek zwart alleen voor Windows te zijn en wit voor macOS, maar nu is voor beide platformen de andere kleur ook te pre-orderen. Bij de Clevetura 1 geldt wel nog steeds dat zwart voor Windows is en wit voor macOS.

Als laatste zal ik hier nog even kort wat andere features bespreken die je hier naar wens in kan stellen.

Ten eerste is er RGB-verlichting voor elke individuele toets. Het vreemde is echter dat je de verlichting eigenlijk maar voor vier algemene zones kan instellen. Dat is in de praktijk prima, maar het is wel opmerkelijk, omdat je andere kleuren kan instellen die tijdens het typen en swipen geactiveerd worden, waarbij je merkt dat elke toets dus wel individueel van kleur kan veranderen. De zones zijn als volgt verdeeld: het trackpad-gedeelte kan zijn eigen kleur krijgen, maar bovenin bij de F-toetsen die binnen de ruimte van het trackpad vallen zijn dus ook twee "sliders" die hun eigen kleur kunnen krijgen. Als laatste zijn er nog de omringende toetsen.

Verder kan je via de 'TouchOnKeys'-software extra profielen creëren, swipegebaren met drie vingers en vier vingers instellen voor handige snelkoppelingen, de functies van de sliders aanpassen, de verlichting aanpassen, de functies van F6 tot en met F12 aanpassen en gebruik maken van 'Adaptive Intelligence'.

Die functie gebruikt AI om jouw typgedrag te analyseren en de gevoeligheid van de trackpadfunctionaliteit daar op aan te passen. Zo moet je minder snel last hebben van muisbewegingen wanneer je eigenlijk wilde typen of dus juist toetsaanslagen wanneer je eigenlijk de muis wilde bewegen. Om je gedrag te leren kennen, moet je hiervoor een soort leerproces starten. Tijdens dat proces kan je het trackpad niet gebruiken, maar je kan dit ook op elk moment pauzeren als je het trackpad wel weer wil gebruiken. Je kan ook gewoon zelf een gevoeligheidsniveau instellen en de standaard optie vond ik al uitstekend werken.

• Design en features score: 4,5/5

Clevetura S review: prestaties

• Aangename typervaring (voor een non-mechanisch toetsenbord)
• TouchOnKeys-systeem werkt verrassend intuïtief
• Trackpad blijft geen perfecte vervanger voor een losse muis

Als dit unieke TouchOnKeys-concept op de een of andere manier met mechanische switches zou kunnen worden gecombineerd, dan zou dit voor mij een nog aantrekkelijker product worden. Ik vind mechanische toetsen wel echt duidelijk een veel aangenamere typervaring bieden dan membraantoetsen. Toch snap ik ook dat dit concept waarschijnlijk niet (zo goed) zou werken met mechanische switches en gelukkig voelen de scissor switches die hier gebruikt worden nog verrassend aangenaam om op te typen.

Het voelt in principe als een goed laptoptoetsenbord, zoals dat van een MacBook. Het feit dat de toetsen allemaal volledig plat zijn, is dus wel even wennen. Dat wende voor mij echter vrij snel en vervolgens kon ik lekker snel typen met de Clevetura S. De toetsaanslagen voelen ook erg aangenaam voor zo'n low-profile design.

Wat dit toetsenbord zo speciaal maakt, is het TouchOnKeys-systeem. In het midden van het toetsenbord (maar boven de spatiebalk) zit een groot rechthoekig vak met daarin de toetsen die samen ook als touchoppervlak dienen voor het trackpad. Het trackpad werkt precies hoe je zou verwachten dat een normaal trackpad werkt en dat voelt toch wel een beetje "magisch" in het midden van een toetsenbord.

Als je gewoon aan het typen bent, merk je niets vreemds, maar veeg je met je vinger binnen dan rechthoekige vlak, dan activeer je meteen de trackpadfunctie. Je kan hiermee de muis verplaatsen, maar ook scrollen en verschillende gebaren uitvoeren, zoals inzoomen. Het toetsenbord heeft zelf dus ook verbazingwekkend goed (en snel) door wanneer een aanraking bedoelt is als toetsaanslag en wanneer dit bedoeld is als swipebeweging.

Het voelt al snel heel natuurlijk om te wisselen tussen de twee functies en via de software kan je dus ook nog wat preciezer de juiste balans bepalen. Daardoor vond ik het zelfs nog prima werken om gewoon op het trackpad-gedeelte te tikken voor een muisklik. Zelfs al druk je daardoor misschien soms een toets in, meestal heeft het toetsenbord door dat je eigenlijk het trackpad wilde gebruiken.

Hoewel het soms verrassend handig is dat je je handen gewoon continu op het toetsenbord kan houden, merk ik toch wel dat ik persoonlijk het liefst nog steeds een losse muis erbij pak. Maar dat doe ik het liefst ook bij laptops als ik daar ruimte voor heb. Dat werkt toch nog wat sneller en preciezer, zeker bij scrollen. Toch kan je Clevetura S ook nog steeds handig van pas komen als je er een losse muis naast gebruikt. De swipegebaren met drie en vier vingers die je zelf aan acties kan koppelen, kunnen heel goed van pas komen als je extra productief te werk wil gaan.

Dit apparaat voelt bovendien ook als een ideale optie voor het bedienen van een pc die op een tv is aangesloten of een streaming-box.

Clevetura claimt dat de S een batterijduur tot 44 uur moet bieden. Dat is wel berekend met de verlichting uit. Die verlichting kan hier wel handig zijn, dus in de praktijk (met verlichting aan) kan je erop rekenen dat je waarschijnlijk ongeveer na een volledige werkweek wel weer moet opladen. Afhankelijk van het gebruik en de sterkte van de verlichting kan het natuurlijk iets meer of minder zijn. Je kan hem ook altijd nog bedraad gebruiken met de meegeleverde USB-C-naar-USB-C-kabel.

• Prestaties score: 4,5/5

Moet je de Clevetura S kopen?

Koop het als…

Koop het niet als…

Sony Bravia Theater Bar 7: review in een notendop

Sony heeft zijn aanbod nieuwe soundbars veel eenvoudiger en duidelijker gemaakt. Dat geldt zowel voor de installatie als de naamgeving. De Theatre Bar 3 is het instapmodel en de Theatre Bar 9 is het topmodel. Daartussen zitten nog de Bar 5, Bar 6, Bar 7 en Bar 8 (er is geen Bar 4). Voor deze review ging ik aan de slag met de Theatre Bar 7 en optionele Sub 7, die middenin het aanbod zitten.

Over het algemeen heeft Sony slimme keuzes gemaakt bij alle Theatre Bars. De soundbars, subs en achterspeakers zijn eenvoudig en minimalistisch, waardoor ze mooi opgaan in de ruimte. Ze zijn ook veel compacter.

De meegeleverde afstandsbediening heeft op zijn beurt minder knoppen en oogt daardoor gebruiksvriendelijker. Sony's 360 Spatial Sound Mapping is daarnaast een heel gebruiksvriendelijke functie om het geluid af te stemmen op een kamer.

Op het eerste gezicht doet de Bravia Theatre Bar 7 veel goed. Zo heeft hij een HDMI-input die 4K/120Hz ondersteunt. Hierdoor verlies je geen HDMI-poort in je tv. De soundbar is ook uitgerust met opwaartse drivers voor Dolby Atmos. Verder zijn zowel Bluetooth als wifi aanwezig.

Wat ontbreekt, zijn een ingebouwde subwoofer, een schermpje aan de voorzijde, Chromecast-ondersteuning, compatibiliteit met Google Assistant en de mogelijkheid om muziek af te spelen via usb. Spotify en AirPlay krijg je gelukkig wel. Het feit dat de soundbar 799 euro kost en je nog een losse sub moet kopen voor een degelijke bas is een beetje problematisch.

Voor deze review had ik naast de Theatre Bar 7 ook nog de optionele Sub 7 ter beschikking. Dat was maar goed ook, want toen ik de soundbar op zichzelf uitprobeerde, werd het gebrek aan een ingebouwde sub meteen duidelijk. De basweergave is voor deze prijs gewoon teleurstellend. Zelfs op de hoogste instelling komt de soundbar niet in de buurt bij een "bioscoopwaardige" bas. De Sub 7 lost dat probleem gelukkig meteen op. Naar mijn mening zou die subwoofer gewoon standaard bij de soundbar moeten zitten voor die prijs van 799 euro.

Als bas niet je prioriteit is, presteert de Theatre Bar 7 uitstekend. Hij biedt kristalheldere middentonen en hoge tonen, en dat op een hoog volume. Dialogen klinken helder en zijn goed te onderscheiden van de rest van de soundtrack.

Een handige functie die wat dieper in de app begraven zit, kan het volume van de soundbar automatisch regelen. Iedereen kent dit probleem wellicht: je kijkt een serie op Netflix en wil daarna een YouTube-video kijken, maar het volume van YouTube is veel hoger. De Theatre Bar 7 zal dat verschil detecteren en automatisch zijn volume aanpassen zodat het even luid klinkt.

Dankzij speciale naar boven gerichte drivers voor hoogtekanalen en zijwaarts gerichte units die het geluid van de achterkanalen via reflectie naar je positie sturen, moet de Theatre Bar 7 zorgen voor meeslepende Dolby Atmos (en DTS:X).

De ​​Theatre Bar 7 produceert inderdaad een geluidsbeeld dat hoger, breder en dieper is dan speakers zonder Dolby Atmos. Toch kan hij zijn prijs niet helemaal verantwoorden.

De sterke punten van de Theatre Bar 7 (helderheid en kracht) zorgden voor veel energie en een gevoel van directheid. Beide zijn essentieel voor een meeslepende filmervaring. Toch krijgt niet elk geluid een duidelijke plaats. Dat merkte ik onder andere bij kogels die over het scherm vlogen.

Bij dit soort problemen bieden extra instellingen in de app soms een oplossing. Vaak kan je daar bijvoorbeeld de bas en treble aanpassen. Helaas geeft Sony je geen opties om het geluid naar wens in te stellen. Er is geen equalizer, geen regeling voor bas of hoge tonen en er zijn geen EQ-presets.

Al met al is dit een soundbar die probeert de gulden middenweg te zijn, maar niet in zijn opzet slaagt. In de plaats daarvan loopt hij op een klein paadje waar niemand echt naar omkijkt.

De goedkopere Sony Bravia Theatre Bar 6 kan je niet uitbreiden, maar komt wel standaard met een sub in de doos. Daarnaast kun je door iets meer uit te geven de Bravia Theatre Bar 8 in huis halen. Die heeft wél een ingebouwde sub, wat vooral handig is al je geen ruimte hebt voor een losse sub en toch nog wat bas wil.

Sony Bravia Theatre Bar 7 review: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar sinds de zomer van 2026
• Theatre Bar 7 kost 799 euro
• Bundel met Sub 7 kost 864,50 euro

Zoals de naam al doet vermoeden, positioneert Sony de Bravia Theatre Bar 7 tussen de Bar 6 en Bar 8. Hoewel de Theatre Bar 6 wordt geleverd met een eigen subwoofer, kan deze later niet worden uitgebreid met optionele surround-speakers. Wie dat wil, moet meteen kiezen voor het duurdere Bravia Theater System 6, dat een subwoofer en surround-speakers bevat.

Zowel de Bravia Theatre Bar 7 als Bar 8 kunnen worden uitgebreid met subwoofers en/of surround-speakers. De Theater Bar 8 beschikt echter over een ingebouwde subwoofer, wat voor sommigen wellicht voldoende bas biedt.

Sony Bravia Theatre Bar 7 review: specs

Moet je de Sony Bravia Theatre Bar 7 kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Sony Bravia Theatre Bar 7: alternatieven

Kindle Scribe Colorsoft: review in een notendop

De Kindle Scribe Colorsoft moet het beste van Kindle's moderne e-readers met kleurenscherm combineren met de notitiemogelijkheden die de Scribe-modellen te bieden hebben. Dat is een ideale combinatie als je eigenlijk zowel op zoek bent naar een e-reader als een notitietablet, want Amazon heeft inmiddels redelijk wat ervaring met beide soorten producten (maar natuurlijk vooral veel ervaring met e-readers).

De meeste notitietablets die beschikken over een E Ink-display, kan je natuurlijk ook gewoon als e-reader gebruiken, maar de Kindle Scribe Colorsoft voelt als een volwaardige e-reader, met alle handige features die daar bij horen, én een uitstekend notitietablet. Wel moet je helaas dus een flink hoge prijs betalen als je deze combinatie wil.

Een 11-inch display geeft je lekker veel ruimte om op te schrijven. Voeg daar het Colorsoft-gedeelte aan toe en het apparaat is ineens ook heel erg fijn voor het lezen van stripboeken (in kleur). Daarnaast is een groot scherm natuurlijk ook fijn als je een wat groter lettertype nodig hebt, maar je niet elke tien seconden naar de volgende bladzijde wil vegen.

Dit is vooral een fantastische grote e-reader met een aantal erg handige notitiemogelijkheden. Er is hier en daar nog wel wat ruimte voor verbetering, maar de gebruikerservaring is over het algemeen top. Het is alleen jammer dat de erg hoge prijs dit apparaat enigszins ontoegankelijk maakt. Er zijn genoeg goedkopere opties te vinden van Kindle zelf én van andere merken als je bereid bent om bepaalde features in te leveren.

Kindle Scribe Colorsoft review: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar sinds juni 2026 (in Nederland en België)
• Adviesprijs vanaf 649,99 euro voor model met 32GB
• 64GB-model kost je 699,99 euro

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen: de Kindle Scribe Colorsoft werd in juni 2026 gelanceerd in Nederland en België met een adviesprijs vanaf maar liefst 649,99 euro. Voor die prijs krijg je 32GB aan opslagruimte. Voor 699,99 euro krijg je 64GB aan opslagruimte (en een extra kleuroptie).

Los van de kwaliteit van het apparaat, die over het algemeen erg goed is (daarover verderop meer), maakt die prijs het heel lastig om dit apparaat aan te bevelen aan de gemiddelde consument die geïnteresseerd is in een Kindle, een e-reader (met kleurenscherm), een notitietablet of een combinatie van meerdere van die elementen.

Het apparaat voelt erg premium aan en de gebruikerservaring is over het algemeen erg aangenaam. De combinatie van alle features zorgt hier voor een erg mooi totaalpakket, maar ik denk dat veel mensen toch wel gauw bereid zullen zijn om hier en daar wat features in te leveren als ze het prijskaartje zien. Er zijn goedkopere opties (van Kindle en andere merken) als je gewoon een goede e-reader zoekt, als je een goede notitietablet zoekt en zelfs als je specifiek een Kindle Scribe zoekt.

Zo is er een normale Kindle Scribe van dezelfde generatie (zonder kleurenscherm) met 32GB opslag en een adviesprijs van 519,99 euro, maar ook een optie voor als je wel zonder voorverlichting kan. Die Scribe heeft 16GB opslag en een adviesprijs van 449,99.

Wil je een zo veelzijdig mogelijk apparaat voor lezen en notities maken, dan krijg je hier misschien wel wat meer waar voor je geld dan bij de reMarkable Paper Pro, die zich vooral focust op notities, maar die je ook vanaf 649 euro in huis haalt. Wil je gewoon een degelijke notitietablet? Dan is er nog de Paperslate Pro die je voor rond de 400 euro kan kopen. Daarnaast biedt Kobo een (inmiddels wat oudere) e-reader met stylus en software voor notities aan voor zo'n 400 euro. Dat is de Kobo Eclipsa 2E. Wil je gewoon een goede e-reader met kleurenscherm? Dan kan je die al vanaf zo'n 300 euro in huis halen in de vorm van de nieuwe Kindle Colorsoft of voor zelfs nog minder in de vorm van de Kobo Libra Colour (269,99 euro) of de Kobo Clara Colour (189,99 euro).

De Kindle Scribe Colorsoft is een heel mooi en veelzijdig apparaat, en sommige concurrenten zijn ongeveer net zo duur, maar dat betekent dus niet dat dit als een goede deal aanvoelt. Als je echter bereid bent om flink wat geld neer te leggen, krijg je hier in principe wel de ultieme Kindle van dit moment.

• Prijs-kwaliteit score: 3/5

Kindle Scribe Colorsoft review: specs

Kindle Scribe Colorsoft review: design

• Groot scherm heeft voor- en nadelen
• Mooi dun en relatief lichtgewicht
• Geen fysieke bladerknoppen en stylus blijft niet heel stevig zitten

De Kindle Scribe Colorsoft is met zijn 11-inch scherm wat groter dan de gemiddelde e-reader. Dat heeft zo zijn voordelen en nadelen. Aan de ene kant maakt dit het apparaat wel iets minder draagbaar dan bijvoorbeeld een standaard Kindle Colorsoft-model met een 7-inch scherm. Aan de andere kant is het natuurlijk bij een notitietablet wel fijn om genoeg ruimte te hebben om comfortabel te kunnen schrijven en eventueel teksten te kunnen bewerken.

Daarnaast is schermformaat natuurlijk een kwestie van voorkeur. Op een groter scherm past meer tekst, waardoor je minder vaak van pagina hoeft te wisselen. Zelf zou ik dan eigenlijk gewoon voor óf een zo compact mogelijk model kiezen dat gewoon zelfs in je broekzak past, óf een model met een mooi groot scherm als hij toch in een tas of rugzak moet worden meegenomen. Zolang een groot scherm maar niet betekent dat je meteen een heel zwaar apparaat moet meesleuren.

Dat is hier gelukkig niet het geval. Deze Kindle is maar 5,4 mm dik en is relatief lichtgewicht met zijn gewicht van 400 gram. Hij is dus nog steeds veel gemakkelijker mee onderweg te nemen dan veel fysieke boeken.

Wat verder qua design opvalt in vergelijking met andere Kindle-modellen, is dat de schermranden hier mooi gelijk zijn aan alle kanten. Je hebt hier niet zo'n dikke onderste rand en dat ziet er ook wat mooier uit. De randen waren voor mij precies dik/dun genoeg. Het design ziet er nog redelijk modern uit, maar je hebt nog genoeg ruimte om de tablet goed vast te kunnen pakken en niet het scherm te bedekken of per ongeluk continu van bladzijde te wisselen.

Nu ik het toch heb over van bladzijde wisselen: je krijgt hier (helaas) geen fysieke bladerknoppen. Dit is niet bepaald een dealbreaker (voor mij), want swipen over het scherm voelt en werkt prima, maar persoonlijk vind ik fysieke knoppen toch wel handig en als je die gebruikt, krijg je minder snel vingerafdrukken op het scherm. Er zit op het hele apparaat dus maar één knop. Dat is de aan/uitknop en die vind je bovenaan de rechter zijkant. Onderop vind je dan nog de USB-C-poort voor opladen en achterop vind je in de vier hoeken kleine, ronde voetjes die ervoor zorgen dat de tablet niet te veel heen en weer schuift als je aan het schrijven bent. Dat is een fijne toevoeging die ik bijvoorbeeld niet zag bij de Paperslate Pro. Voeg je echter een hoesje toe aan je dure e-reader/notitietablet, dan moet je hopen dat het hoesje genoeg frictie creëert.

Aangezien dit een Kindle Scribe-model is, zit er natuurlijk ook nog een stylus in de doos. Hoewel deze door Amazon een Premium Pen wordt genoemd, en een ingebouwde gumfunctie en instelbare knop biedt, voelt hij ook weer niet enorm premium. Het is wel gewoon een stevige stylus die aangenaam in de hand ligt. Je verbindt de stylus magnetisch met de rechter zijkant. Als hij op de juiste plek zit, lijkt hij redelijk stevig vast te zitten, maar ik ben toch meerdere keren in mijn rugzak op zoek moeten gaan naar de stylus.

De Kindle Scribe Colorsoft is beschikbaar in twee kleuren: grafiet en vijg. Vijg is de kleurvariant die wij getest hebben en die kleur is wel alleen beschikbaar bij het model met 64GB opslagruimte. De stylus is bij deze kleurvariant dezelfde kleur als de tablet.

• Design score: 4/5

Kindle Scribe Colorsoft review: display

• Kleuren zijn fijn voor stripboeken, maar blijven een beetje dof
• Teksten en afbeeldingen zien er scherp uit
• Scherm voelt enigszins als papier, maar het kan beter

Het Colorsoft-gedeelte van de Kindle Scribe Colorsoft zorgt er hier dus voor dat je niet alleen van zwart-witbeelden kan genieten met 300 ppi, maar ook van kleuren met 150 ppi. Het kleurenscherm maakt deze Kindle wat veelzijdiger, maar gezien de hoge prijs van dit model zou ik Colorsoft alleen aanraden als je er echt profijt van hebt, zoals wanneer je stripboeken wil lezen op je Kindle. Het is verder leuk om boekomslagen en aantekeningen in kleur te kunnen zien, maar enorm veel toegevoegde waarde hebben die dingen ook weer niet.

Als je graag stripboeken wil lezen, moet je er wel rekening mee houden dat dit soort E Ink-kleurenschermen nog steeds niet echt de meest levendige kleuren weten te bieden. De groene tinten in Green Lantern: Earth One Vol. 1 spatten hier helaas niet zo van het scherm als ik graag had gezien. Wisselen van de Standaard-kleurstijl naar Levendig zorgt wel voor een iets sterker effect, maar kleuren blijven er wat dof uitzien. Het is dus geen perfecte vervanger voor een fysiek stripboek. Als normale boeken en een papierachtig gevoel dan weer niet zo belangrijk zijn voor jou, dan is een tablet met een mooi OLED-scherm misschien een betere keuze voor stripboeken.

Verder zien teksten en afbeeldingen er wel mooi scherp uit op dit display. 36 witte ledlampjes en 34 amber ledlampjes zorgen er verder voor dat je in vrijwel alle omstandigheden comfortabel kan blijven lezen. De helderheid en warmte van de verlichting zijn helemaal naar wens in te stellen.

Als laatste moet dit display (in combinatie met de stylus) nog een papierachtige feel bieden bij het maken van notities. Schrijven voelt redelijk goed aan op dit scherm, maar het kan zeker nog meer als papier aanvoelen. De Paperslate Pro wist bijvoorbeeld toch net wat meer weerstand te bieden (op een positieve manier). Het voelt hier toch nog wel net iets gladder. Wel reageerde dit scherm dan weer iets beter op de stylus bij het zetten van de puntjes op de i (letterlijk).

• Display score: 4/5

Kindle Scribe Colorsoft review: prestaties

• Verrassend responsief voor E Ink...
• ... maar het blijft E Ink
• Geen merkbare vertragingen bij het schrijven

Over het algemeen vond ik de Kindle Scribe Colorsoft verrassend responsief bij het navigeren van de interface. Het blijft natuurlijk wel E Ink-technologie en hoewel hier wel een betere processor in lijkt te zitten dan in sommige andere e-readers, moet je geen wonderen verwachten. Je zal af en toe nog wel eventjes moeten wachten terwijl een nieuwe pagina laadt en je zal hier en daar soms nog wat elementen zien die nog niet ververst zijn, maar heel storend vond ik dat hier niet. Het scherm wordt automatisch ook wel redelijk vaak ververst. Ik verwacht daarnaast van een e-reader niet dezelfde soort prestaties als van een iPad of Android-tablet.

Dan zijn er nog de prestaties bij het maken van notities. Die voelden al helemaal verrassend soepel. Ik merkte bij het schrijven op de tablet helemaal geen vertraging tussen mijn bewegingen en het verschijnen van de tekst. Zelfs toen ik bewust zo snel mogelijk probeerde te schrijven, kon de tablet me gewoon bijhouden. Het is goed om te weten dat hij je dus niet in de weg gaat zitten als je haastige notities maakt.

• Prestaties score: 4/5

Kindle Scribe Colorsoft review: software

• Gebruiksvriendelijke interface met logischer inrichting
• Handige extra features voor tijdens het lezen
• Niet heel veel opties om je handgeschreven teksten te verwerken

Hoewel de hardware bij dit soort apparaten natuurlijk erg belangrijk is, kan de software de overkoepelende ervaring flink verbeteren of verpesten. Gelukkig heeft Amazon inmiddels veel ervaring opgedaan met zijn Kindle-e-readers, dus het e-reader-gedeelte voelt hier heel verfijnd. Over de notitiemogelijkheden is op sommige vlakken heel goed nagedacht en op andere vlakken loopt dit apparaat toch wel achter op andere notitietablets die daar wat meer de focus op leggen, maar daarover verderop meer.

De interface van deze Kindle is gebruiksvriendelijk en logisch ingericht. Op je homepagina krijg je meteen toegang tot de boeken en notities waar je het meest recent mee bezig bent geweest, plus aanbevelingen uit de Kindle Store en 'Snelle notities', zodat je altijd heel snel even iets kan noteren. Daarnaast heb je onderaan tabbladen voor je Bibliotheek, Werkruimte en Meer. In je bibliotheek vind je standaard je boeken en in de werkruimte je notities (en eventueel ook boeken als je die hier aan toevoegt). Bij Meer vind je onder andere de instellingen en een simpele webbrowser. Swipe je van bovenaan het scherm naar beneden, dan verschijnt er een snelmenu met de belangrijkste opties.

Eén minpuntje voor mij van de overkoepelende interface is dat het niet meteen heel duidelijk is hoe je een boek of notitie weer moet verlaten. Bij een boek krijg je de optie om terug te gaan naar de bibliotheek door van beneden naar boven te swipen, maar bij een notitie werkt dat niet. Ik kwam er iets later achter dat je ook helemaal bovenaan het scherm kan tikken (niet swipen) om dezelfde opties terug te vinden voor boeken én notities.

Natuurlijk krijg je verder alle gebruikelijke opties voor het aanpassen van de lay-out, het lettertype, de lettergrootte en de afstand tussen regels. Als je in een boek zit, kan je meer te weten komen over het boek via 'Over dit boek' en wat context krijgen over bepaalde referenties via 'X-Ray'. 'Populaire hoogtepunten' tonen je daarnaast de stukken tekst die het meest gemarkeerd zijn door andere lezers. Er is verder nog een ingebouwd woordenboek, plus je kan termen snel opzoeken op Wikipedia of vertalen.

Dan zijn er nog wat kleine functies voor tijdens het lezen die verrassend handig kunnen zijn. Als je in een boek zit, kan je rechtsboven een paneel openen om wat algemene notities te maken en dus niet door de tekst heen te schrijven. Het feit dat er een notitie is toegevoegd, wordt wel met een symbooltje aangegeven in de tekst. Wil je wel iets tussen je tekst zetten, dan kan dat ook gewoon. Er wordt dan ruimte gemaakt voor je notitie en de tekst gaan eromheen verder. Er is dus altijd genoeg ruimte.

Een andere handige functie kwam ik tegen bij het lezen van een stripboek. Je kan dubbeltikken op een bepaald venster om automatisch door de vensters geleid te worden als je verder 'bladert'. Tussendoor krijg je nog steeds de volledige pagina's te zien. Wel merkte ik dat deze ingezoomde vensters er soms wel wat minder scherp uitzagen, maar dat is ook wel logisch. Dit werkt bovendien vooral goed als de vensters mooi recht zijn en niet te veel in elkaar overlopen.

Dan is er natuurlijk nog de software voor notities. Het maken en bewerken van notities werkt grotendeels heel soepel. Je kan bij het maken van een nieuw notitieboekje uit een mooie selectie aan sjablonen kiezen voor verschillende soorten documenten. Vervolgens krijg je in zo'n notitieboekje opties voor verschillende stijlen en kleuren om mee te schrijven. Gummen kan je automatisch doen met de achterkant van de stylus en de knop op de stylus kan je nog instellen als snelkoppeling voor een andere functie.

Notities kan je gemakkelijk delen via e-mail of cloudopslag. Er zijn verder twee AI-functies beschikbaar voor je notities. Je kan ze laten samenvatten of je geschreven tekst laten "verfijnen". Dit is een soort transcriptie, maar niet helemaal. Jouw eigen handschrift wordt hierbij gewoon vervangen door een lettertype dat er nog steeds een beetje handgeschreven uitziet (je kan uit een aantal opties kiezen).

Het was handig geweest om hier ook een duidelijke optie te hebben voor het omzetten van handgeschreven tekst naar een tekstbestand. Die optie bestaat wel en werkt prima, maar zit verstopt in het menu voor delen. In dat menu kan je kiezen om te "converteren naar tekst" en te verzenden naar je e-mailadres. Je krijgt dan een e-mail met daarin zowel een pdf met de originele notitie en een tekstbestand met de geconverteerde tekst die je vervolgens kan kopiëren en plakken. Het was wel fijn geweest als je gewoon meteen bijvoorbeeld een Word- of pdf-bestand zou kunnen laten maken met de geconverteerde tekst.

• Software score: 4/5

Kindle Scribe Colorsoft review: batterij

• Bij licht gebruik gaat de batterij wekenlang mee
• Bij zwaar gebruik kan het een kwestie van dagen zijn
• Opladen gaat niet heel snel

Amazon claimt dat de Kindle Scribe Colorsoft het tot acht weken lang kan volhouden op een volle batterij als je zo'n halfuur per dag leest met de helderheid op iets minder dan de helft. Dat zou zo'n 28 uur aan pure leestijd betekenen. Bij wat lichter gebruik kan de batterij inderdaad wekenlang meegaan. Bij zwaarder gebruik moet je misschien eerdere rekening houden met een aantal dagen.

In de praktijk was de batterijduur voor mij meer dan lang genoeg om er in ieder geval niet te vaak bij stil te hoeven staan. De batterij heeft het bij gemiddeld gebruik ongeveer een maand volgehouden en dan las ik wel wat meer dan een halfuurtje en meestal met een helderder scherm. Het is dan ook vooral die helderheid die een groot verschil kan maken.

Als het eenmaal tijd is om weer op te laden, duurt het helaas wel eventjes voor de batterij weer volledig is opgeladen. Amazon claimt zo'n 2,5 uur en dat leek in de praktijk wel redelijk te kloppen. Gelukkig hoef je gemiddeld dus niet heel vaak op te laden.

• Batterij score: 5/5

Moet je de Kindle Scribe Colorsoft kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Het eerste product uit de fabrieken van Nothing was een setje oordopjes. Sindsdien heeft het merk zich toegespitst op draadloze oordopjes en sinds vorig jaar ook koptelefoons. Nu lanceert het onder zijn submerk CMF zijn eerste twee bluetooth speakers, de CMF Speaker S en CMF Speaker M. Net zoals bij kleding staan de S en M voor het formaat van de speaker. Voor deze review ben ik aan de slag gegaan met de CMF Speaker M, de grotere van het duo.

CMF Speaker M: review in een notendop

Net zoals producten van Nothing, hebben die van CMF een opvallend ontwerp. Zoals je op de foto's kan zien, heeft de CMF Speaker M wat weg van een pak melk, vooral de witte versie die ik heb getest. Dat ontwerp verdient meteen wat meer aandacht.

Zoals je op de foto's hieronder ziet, heeft de draaiknop rechtsboven een andere vorm op elke speaker. De knop is bovendien magnetisch en kan je er gewoon afhalen en omwissel met een andere knop. Ook het voorpaneel met handvat kan je eraf halen en vervangen. Zowel die knop als het voorpaneel hebben "gestandaardiseerde, 3D-printbare custom designs" en je kan daardoor in theorie je eigen ontwerp aan de CMF Speaker M bevestigen. Ik moet hier wel zeggen dat de knop niet heel stevig voelde en net iets te snel losliet. Als je hem in je rugzak gooit met nog andere spullen, zoals een gevulde waterfles, zou het kunnen dat de knop eraf valt.

Die draaiknop zal je bovendien het meeste gebruiken. Eraan draaien past het volume aan en erop drukken bedient de muziek. Één druk is play/pauze, twee keer drukken gaat een nummer verder en drie keer drukken een nummer terug. Als je lang op de knop drukt kan je ofwel ruimtelijke audio inschakelen ofwel de Ultra Bass-modus, waarover verderop meer.

Qua gewicht en formaat is de CMF Speaker M vergelijkbaar met de JBL Flip 7. Hij meet 220 x 85 x 54 mm en weegt 602 gram. Door het handvat kan je hem ook makkelijk meenemen of met een touwtje aan je rugzak vastmaken. Ondanks de verwisselbare knop en voorplaat heeft de speaker wel een IP68-certificering. Een duik in het water of hevige regen worden hem daardoor niet fataal. Achteraan de CMF Speaker M zitten de USB-C-poort, bluetooth-knop en Auracast-knop.

In de speaker zitten een woofer van 70mm en tweeter van 16mm, die samen voorn een vermogen van 35W zorgen. De CMF Speaker M maakt vervolgens gebruik van Bluetooth 6.0 en dat zorgt voor een stabiele verbinding. Er is echter geen Hi-Res Audio aanwezig, want je moet het doen met de standaard SBC- en AAC-codecs. Je kan wel een apparaat via de USB-C-poort verbinden voor lossless audio zonder vertraging en dat verschil in kwaliteit merkte ik meteen. Zeker als je soms in een rustige, stille omgeving wil genieten van je muziek, is dit een geweldige extra.

Tijd voor wat muziek! Wie al een Nothing- of CMF-audioproduct heeft, moet gewoon de bestaande Nothing X-app openen om zaken als de equalizer aan te passen. De CMF Speaker M heeft hier de eenvoudige equalizer, die de Nothing Headphone (a) ook heeft. Die is relatief beperkt, met vier presets (balanced, more bass, more treble en voice) en de optie om één custom EQ aan te maken door drie sliders (mid, bas, treble) in te stellen op een van de zes niveaus. Verder kan je hier nog Wide Soundstage of Ultra Bass inschakelen.

Ik begin met deze twee laatste functies. Wide Soundstage doet in de praktijk... niet zo bijzonder veel, toch niet met één CMF Speaker M. Het geluidsbeeld werd inderdaad ietsje breder en de muziek had een tikkeltje meer ademruimte, maar zodra er wat omgevingsgeluid is, hoor je het verschil niet meer. Dit effect zou beter moeten zijn met twee speakers in stereomodus, maar dat kon ik niet testen.

Ultra Bass werkt wel prima met één CMF Speaker M. Dit is niet hetzelfde als de more bass-instelling van de equalizer. Voor de ultieme bas kan je de twee wel combineren. Dit zorgt bij sommige nummers wel voor een ongebalanceerd resultaat met te veel bas. Dat is niet noodzakelijk een minpunt want natuurlijk zorgt bas + bas voor héél véél bas. Zo was basgitaar aan het begin van Getaway Car (Alex Warren) erg diep, maar toch gecontroleerd. Zodra de zang begon, was die basgitaar wel te overheersend.

Voor nummers met weinig of geen tekst, kan deze combinatie nog interessant zijn. Bij girl EDM (Ninajirachi) was deze extreme basweergave bijvoorbeeld top. De delen van het nummer waar wel zang aanwezig is, hebben bovendien amper bas, waardoor Ultra Bass hier geen overdreven effect produceert.

Voor het gemiddelde pop-, rock- en EDM-nummer is "more bass" al meer dan genoeg naar mijn mening. Die preset kreeg dan ook mijn voorkeur en werd daardoor de standaard. Balanced zorgt meteen voor een iets kouder geluidsprofiel en persoonlijk hoor ik liever een iets warmer geluid. Cry Wolf (Alex Warren) had met de balanced EQ net niet genoeg pit, terwijl dit met de more bass EQ wel zo was. Balanced zorgt daarentegen wel voor de meeste hoeveelheid details in de muziek. Combineer balanced met lossless audio via USB-C en je krijgt een verrassend neutraal geluid.

Er mogen dan wel maar vier presets in de EQ zijn, ze klinken allemaal merkbaar anders. De zang in Clarity (Zedd en Foxes) klonk bijvoorbeeld veel helderder met de more treble-instelling. De bas in het refrein verloor daardoor wel wat kracht en ik ken niemand die tijdens een nummer de equalizer aanpast, dus op dat vlak moet je wel keuzes maken. De voice-preset in de EQ vond ik veruit de slechtste en ik weet niet goed bij welke genre die goed past. Ik heb hem geprobeerd bij verschillende nummers en het zorgde voor een soort vervormd, onnatuurlijk resultaat dat niet bijzonder aangenaam klonk.

Over het algemeen biedt de CMF Speaker M een aangenaam geluid en het volume kan hoog genoeg worden om een grotere ruimte te vullen. De speaker is daardoor ook zeker geschikt voor een middag in het park met een kleine groep vrienden. Met de batterijduur van 18 uur gaat de speaker ook makkelijk de hele dag mee.

CMF Speaker M review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 99 euro
• Beschikbaar vanaf oktober 2026

De CMF Speaker M kost 99 euro en is vanaf 12 oktober verkrijgbaar via de eigen webshop van Nothing. Begin november kan je hem ook via Amazon kopen. De kleinere CMF Speaker S kost op zijn beurt 59 euro en heeft dezelfde beschikbaarheid.

De speaker komt op veel vlakken overeen met de JBL Flip 7, die je momenteel voor iets meer dan 100 euro kan kopen. Hoewel JBL een grotere naam is in deze productcategorie en prijsklasse, heeft Nothing hier een uitstekende concurrent in handen die je niet over het hoofd mag zien.

Moet je de CMF Speaker M kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

CMF Speaker M: alternatieven

Ninja Luxe Café Mini Plus: review in een notendop

De Ninja Luxe Café Mini Plus is een compacte versie van de Ninja Luxe Café. Hij neemt niet overdreven veel ruimte in op het aanrecht, zeker niet als je beseft dat hij ongeveer hetzelfde kan als de Luxe Café Premier. Hij maalt de bonen direct in de filter, weegt ze automatisch en heeft een handsfree melkopschuimer. Verder kan je zowel espresso als filterkoffie zetten.

Je moet wel even wennen aan het apparaat. De espresso-instellingen kunnen verwarrend zijn en zelfs als je het onder de knie hebt, zijn de resultaten niet altijd hetzelfde. De filterkoffie is daarentegen constant van goede kwaliteit en ook de automatische melkopschuimer werkt uitstekend.

Houd er rekening mee dat je de koffie hier zelf moet aanstampen en de tamper dan moet vastdraaien op de juiste plaats. Ook dit vraagt wat gewenning (en kracht).

Ninja Luxe Café Mini Plus review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 499,99 euro
• Vaak voor een paar tientjes minder te vinden
• Te koop bij vrijwel elke retailer

Met een adviesprijs van 499,99 euro is de Ninja Luxe Café Mini Plus 50 euro goedkoper dan de grotere Luxe Café Premier. Dat is een klein prijsverschil voor twee apparaten die grofweg dezelfde soorten koffie kunnen maken. Het grootste verschil is dat de Premier ook nog cold brew kan maken. In onze review lees je echter dat die cold brew niet echt van topkwaliteit is.

Verder zijn er nog wat kleine verschillen in gebruiksgemak. Zo kan je bij de Premier tegelijkertijd het kannetje voor de melk en je kop koffie laten staan. Bij de Mini Plus moet je eerst je kop koffie wegnemen voor het melkkannetje eronder past. Ook past er minder melk in het kannetje van de Mini Plus. Als je niet veel ruimte op je aanrecht hebt en vooral voor jezelf koffie maakt, is de Luxe Café Mini Plus zeker zijn geld waard.

Een goedkoper alternatief dat nog ietsje kleiner is, is de Philips Baristina Latte. Die kan met één druk op de knop de bonen malen en ook meteen de koffie maken. Je hoeft hier dus niet handmatig de koffie aan te stampen en de tamper op zijn plek vast te draaien. Het nadeel is dat je hier het stoompijpje na elk gebruik handmatig moet uitspoelen.

Ninja Luxe Café Mini Plus review: design

• Compacter ontwerp dan de andere Luxe Cafés
• Ontwerp ziet er luxueus uit
• Kan vijf soorten koffie maken

De Ninja Luxe Café Mini Plus is relatief compact, vooral als je weet wat hij allemaal kan. Wanneer je hem uitpakt, bepaal je eerst de waterhardheid van het kraanwater met de bijgeleverde teststrip en stel je de hem daarop in. Voer een spoelcyclus uit en je bent klaar om koffie te zetten.

De machine is voorzien van een maalschijfmolen, kan zowel espresso als filterkoffie maken en heeft een stoompijpje voor de automatische melkopschuimer. Klik het gewenste mandje (enkel of dubbel) in de portafilter, zet de trechter erop, schuif hem onder de grinder. De koffiemachine herkent automatisch de juiste maalgraad, die je dan handmatig bijstelt met de draaiknop aan de zijkant.

Druk op de Grind-knop en de Luxe Café Mini Plus vult het mandje. Haal daarna de portafilter eruit en stamp de koffie aan met de tamper. Er zit een veer in de dop van de tamper zodat je weet hoeveel kracht je moet zetten.

Haal de houder eraf en draai de portafilter vast in het midden van de Luxe Café Mini Plus. Het kan even duren voor je deze actie onder de knie hebt en het vergt enige kracht om de portafilter goed vast te draaien. Je moet de hele machine ook vasthouden bij het aandraaien zodat hij niet verschuift. Je kunt dan handmatig de sterkte en de temperatuur instellen, of gewoon de standaardinstelling gebruiken.

Er zijn ook een melkkan en een stoompijpje aanwezig. Selecteer het type melk dat je gebruikt en de hoeveelheid schuim die je wil en de Luxe Café Mini Plus doet de rest. Daarna wordt het pijpje automatisch uitgespoeld. Je moet zelf alleen de buitenkant even schoonvegen met een doekje.

Je moet de tamper, trechter, filterbakje, portafilter, stoompijpje en melkkan na elk gebruik schoonmaken. Ook moet je de lekbak af en toe legen en de machine geregeld ontkalken.

• Design score: 4,5/5

Ninja Luxe Café Mini Plus review: prestaties

• Kleine leercurve
• Nog wat handmatige acties nodig
• Hoeveelheid koffie kan soms variëren

Al met al zul je merken dat de Ninja Luxe Café Mini Plus uitstekende koffie- en espresso zet. Het vergt wel enige gewenning, maar met een beetje geduld heb je het zo onder de knie. Iets vreemds was dat de koffie soms te vroeg stopte met doorlopen. Dit gebeurde ook alleen bij espresso's. Bij filterkoffie (Classic) was de hoeveelheid wel altijd juist.

Er zijn vijf verschillende opties voor koffie: Espresso (dubbel of enkel), Classic (filterkoffie), Rich (een krachtigere filterkoffie) en Over Ice (filterkoffie op een lagere temperatuur).

Espresso

Je kan kiezen uit een enkele of dubbele espresso. Belangrijk om te weten: als je nieuwe bonen gebruikt, moet je eerst een testrondje doen om de maalgraad te bepalen. Als de aanbevolen maalgraad te sterk verschilt van de huidige instelling, gooi je die gemalen koffie bij voorkeur weg. Soms wordt de maalgraad nog wat aangepast, maar dit waren nooit grote verschillen.

Na die eerste keer smaakte de espresso goed, al kregen we soms onverwacht een kortere doorloop. Het viel wel op dat we consequent een prachtige cremalaag kreeg. Voor een dubbele espresso geldt hetzelfde.

Classic

De instelling voor klassieke filterkoffie (Classic) leverde consequent goede resultaten op. Naast het naar wens aanpassen van de maalgraad, zettemperatuur en sterkte, kun je ook de hoeveelheid koffie kiezen. De gebruikservaring bij het zetten van filterkoffie is hetzelfde als bij espresso, met dit verschil dat je de stap van het aandrukken (tampen) overslaat. Intern werkt de machine op een totaal andere manier. Je krijgt hier bijvoorbeeld geen cremalaag.

Rich

De instelling voor rijke filterkoffie (Rich) werkt net als de Classic-stand, maar levert een vollere koffie op. Dit is deels ook een kwestie van smaak. De Classic-stand zorgt voor een iets zachtere en minder bittere koffie.

Over ice

De instelling voor filterkoffie met ijs was misschien wel onze favoriet. We vonden de smaak erg zacht en niet te waterig door het ijs.

Melkopschuimer

Net zoals bij de Luxe Café Premier werkt de melkopschuimer automatisch. Je moet gewoon het kannetje vullen tot het gewenste niveau, aanduiden wat voor melk je gebruikt (plantaardig of niet) en hoeveel schuim je wil. Dit gebeurde altijd perfect en we hadden altijd een mooie hoeveelheid melkschuim. Na elk gebruik moet je de stoompijp even schoonvegen en daarna wordt hij automatisch uitgespoeld.

• Prestaties score: 4/5

Moet je de Ninja Luxe Café Mini Plus kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Ninja Luxe Café Mini Plus: alternatieven

Dreame Z30 Pro Aqua: review in een notendop

De Dreame Z30 Pro Aqua combineert het beste van een steelstofzuiger met het beste van een elektrische dweil. Het is zonder twijfel een indrukwekkende steelstofzuiger met voldoende zuigkracht om alles aan te pakken, van fijn stof tot grover vuil, vooral op tapijt. Het GapFree-opzetstuk voor harde vloeren dat bij sommige andere Dreame-stofzuigers zit, krijg je hier dan weer niet.

De batterijduur van ongeveer 35 minuten in de automatische stand is behoorlijk. Met het opzetstuk om te stofzuigen weegt het geheel niet belachelijk veel en is het vrij wendbaar. Je kan de steel ook 90° kantelen zodat je onder meubels kan stofzuigen zonder zelf te bukken. Met het dweilopzetstuk weegt de Dreame Z30 Pro Aqua wel een stuk meer. Hoewel de dweil je wat begeleidt door de stofzuiger vooruit te trekken, heb je hier niet dezelfde wendbaarheid.

Hoewel de dweil goed is in het schoonmaken van gemorste vloeistoffen en vuil, zijn de twee watertanks simpelweg te klein om een ​​heel huis in één keer schoon te maken. Het schoonmaakstation is zowel groot als onhandig. Je kan het ten eerste niet aan de muur bevestigen. Ook zijn de opzetstukken wat onhandig verdeeld en zit het stofzuigopzetstuk achteraan. Het automatische kliksysteem dat de stofzuiger op zijn plek houdt, voelde ook niet heel betrouwbaar.

Dreame Z30 Pro Aqua review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 599 euro
• Beschikbaar sinds mei 2026

De Dreame Z30 Pro Aqua zit in de hogere prijsklasse met een adviesprijs van 599 euro. Dit is vooral een slimme investering als je één apparaat wil dat zowel kan stofzuigen als dweilen. Een gewone steelstofzuiger stofzuigt namelijk beter, terwijl een elektrische dweil beter dweilt. Daarnaast is het dweilsysteem hier niet geschikt om je hele woning in één keer schoon te maken, terwijl dat met een elektrische dweil wel kan.

Je kan in dat opzicht geld besparen door een losse steelstofzuiger en elektrische dweil te kopen. De Philips OneUp neemt bijvoorbeeld weinig ruimte in beslag en kan je dan combinere met de Bosch Unlimited 10, die tegenwoordig regelmatig korting krijgt.

Toegegeven, je hebt extra opbergruimte nodig voor twee apparaten, maar je krijgt er wel een veel krachtiger geheel voor terug zonder compromissen.

• Prijs-kwaliteit score: 4/5

Dreame Z30 Pro Aqua review: specs

Dreame Z30 Pro Aqua review: design

• Ontwerp zonder stofzak
• Groot, onhandig schoonmaakstation
• Buigbare steel is handig om onder meubels te komen

Laten we beginnen met het grootste probleem van de Dreame Z30 Pro Aqua. De stofzuiger zelf ziet er best stijlvol uit met goudkoperen accenten. Het schoonmaakstation is daarentegen net zo stijlvol als de gemiddelde tractor. Het geheel is vrij groot en is niet echt handig ontworpen. De dweil schuif je onderaan in het vakje, terwijl het stofzuigopzetstuk achteraan zit.

De steel wordt op zijn plek gehouden door een onhandig houdertje. Met een soort kliksysteem gaat het open en dicht, maar dit voelde niet heel betrouwbaar. Je moet de houder ook vrij ver naar achteren duwen voor hij dicht of open klikt. Daardoor is de stofzuiger ook een paar keer tegen de muur gebotst. Bovendien moet de Dreame Z30 Pro Aqua in het dweilopzetstuk zitten om dit kliksysteem überhaupt te kunnen gebruiken. Met elk ander opzetstuk zakt de steel naar beneden, waardoor onder andere de contactpunten voor de oplader niet tegen elkaar zitten.

Je krijgt hier een hele hoop accessoires: een pluizenborstel, combinatiehulpstuk en zuigmond voor plinten, die allemaal in het oplaadstation kunnen worden geklikt. Ook dit kliksysteem werkt geweldig. Vooral bij de accessoires die langs onderen in de houder moeten, was het een heel gedoe voor ze daadwerkelijk vast klikten.

De borstelkop zelf (met een breedte van 22 cm) weet uitstekend vuil uit tapijt te zuigen, maar voor harde vloeren voelt en klinkt hij te stug. Een pluspunt is dat de borstelkop gemakkelijk om meubelpoten heen te manoeuvreren is. De klep aan de voorzijde om de zuigkracht te verminderen is op zijn beurt handig, aangezien dit goed van pas komt bij hoogpolig tapijt. Daarnaast verlicht een blauwe lichtstraal het vuil tijdens het stofzuigen in donkere hoeken.

Dan komen we aan bij het dweilopzetstuk. Hierin zit een kleine schoonwatertank van 400 ml, een nog kleinere vuilwatertank van 320 ml. Dan is er nog een derde vakje dat vuilresten opvangt. Persoonlijk vind ik dit een handig systeem en het werkt ook naar behoren. Op deze manier kan je het vieze water weg gieten zonder dat je grotere vuilresten door de afvoer moet duwen met kans op verstoppingen.

De dweil kan zichzelf reinigen en drogen als er genoeg water in de tank zit. Er is geen exacte hoeveelheid vermeld, maar op basis van mijn ervaring moet de tank voor iets meer dan de helft vol zijn. Als je een groter oppervlak gedweild hebt, zal je daarom het water eerst moeten aanvullen voor de reinigingscyclus kan starten. Daarna wordt de dweil nog gedroogd met hete lucht van 70 °C. De reiniging maakt wel wat lawaai omdat de dweil de hele tijd ronddraait, maar de droger is vrij stil.

Met het stofzuigopzetstuk weegt de Z30 Pro Aqua ongeveer 3,5kg. Dat is standaard voor dit type stofzuiger. In het stofreservoir past daarnaast 0,6 liter vuil. Je opent het reservoir met een druk op de knop (bij voorkeur boven de vuilnisbak zodat al het vuil erin valt). De zuigkracht van 28.000 Pa is verder hoog genoeg voor hoogpolig tapijt.

De Z30 Pro Aqua heeft geen drukknop in het handvat zoals de meeste Dyson-stofzuigers. Je zet hem aan met een knopje op de bovenkant van de steel en standaard staat hij in de automatische stand. Die past zelf de instellingen aan op basis van de ondergrond en de hoeveelheid vuil. In mijn ervaring werkt dit prima, hoewel ik niet actief op het scherm kijk terwijl ik schoonmaak.

De gebruiksduur van 90 minuten geldt voor de Eco-stand op harde vloeren. In de praktijk haalde ik eerder 35 tot 45 minuten met de automatische stand. Dat is nog steeds degelijk, aangezien sommige modellen niet eens de 30 minuten aantikken.

• Design score: 4/5

Dreame Z30 Pro Aqua review: schoonmaakprestaties

• Werkt heel goed op tapijt
• Iets minder goed op harde vloeren
• Dweil is ideaal voor korte schoonmaakbeurten

Tijd voor enkele schoonmaaktesten. De prestaties op harde vloeren waren redelijk gemiddeld. Dat is een gevolg van de "universele" borstelkop die prima werkt op elk vloertype, maar het niveau van specifieke opzetstukken niet helemaal haalt. Grotere stukjes vuil, zoals rijstkorrels, werden niet altijd meteen opgezogen. Het maakt ook een soort schrapend geluid op harde vloeren.

De tapijttest ging veel beter. Op dat vlak overtreft de Z30 Pro Aqua menig concurrent. hij had er namelijk geen enkele moeite mee om alles in één enkele beweging op te zuigen. Ook liet hij geen spoor van bloem achter. Huisdieren heb ik niet dus hoe goed de stofzuiger omgaat met grote hoeveelheden (lange) haren kan ik niet echt beoordelen.

Dan nog even de dweil erbij halen. Die ging verrassend goed om met gemorste melk met cornflakes. Alles werd vlotjes schoongemaakt, zelfs de cornflakes, die allemaal in het losse vakje voor vuilresten zaten. Ook voor een normale dweilbeurt is de Z30 Pro Aqua geschikt. Hij werkt het beste in grote open ruimtes, omdat de draaibeweging van de dweilrol het geheel wat vooruit trekt, zodat je zelf minder kracht nodig hebt. Ik had tot slot nooit last van strepen op de vloer na het dweilen.

• Schoonmaakprestaties score: 4/5

Moet je de Dreame Z30 Pro Aqua kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

De tijden waarin we onze telefoon een week konden gebruiken voor hij aan de oplader moest, liggen ver achter ons. Toch zijn er steeds meer smartphones die je twee of drie dagen kan gebruiken. De Redmi Note 17 Pro Max is een van de nieuwste opties in deze groep. Hij heeft een enorme batterij die meerdere dagen gebruik belooft. Maar wat heeft hij nog meer te bieden?

Redmi Note 17 Pro Max review: prijs en beschikbaarheid

• 8GB RAM + 256GB opslag voor 599,90 euro
• 8GB RAM + 512GB opslag voor 649,90 euro
• Beschikbaar sinds september 2026

De Redmi Note 17 Pro Max is hier te koop in twee configuraties. De versie met 8GB RAM en 256GB opslag heeft een adviesprijs van 599,90 euro, terwijl de versie met 8GB RAM en 512GB opslag 649,90 euro kost. Redmi-smartphones dalen over het algemeen wel snel in prijs.

Ten opzichte van de Redmi Note 15-serie die aan het begin van 2026 uitkwam, zien we hier de gevolgen van de geheugencrisis. Net zoals de vorige Redmi-smartphones is de Note 17 Pro Max een extreem stevige telefoon met een enorme batterij en helder scherm.

Het grote probleem is nu dat de oudere én goedkopere Redmi Note 15 Pro Plus op sommige vlakken beter is. Zo heeft hij een snellere chip en kon je hier nog een versie met 12GB RAM kopen. De Redmi Note 17 Pro Max heeft maximaal 8GB RAM en een tragere chip, terwijl zijn adviesprijs 100 euro hoger ligt. Je betaalt dus meer en krijgt op sommige vlakken minder. Ook de camera's zijn er bijvoorbeeld op achteruitgegaan.

Tenzij je echt die extreem lange batterijduur wil, zijn er smartphones die minder kosten en een beter totaalpakket bieden. Dan kijk ik onder andere naar de Nothing Phone (4a) en Samsung Galaxy A56.

• Prijs-kwaliteit score: 3/5

Redmi Note 17 Pro Max review: specs

Redmi Note 17 Pro Max review: design

• IP66/68-certificering zorgt voor uitstekende waterbestendigheid
• Gorilla Glass Victus 2 op het scherm, maar plastic frame en achterkant
• Vrij groot en dik

Het is niet helemaal duidelijk wat Xiaomi precies wil doen met de Redmi Note-serie qua ontwerp. Bij de voorbije generaties had het topmodel een ontwerp met gebogen schermranden, terwijl het scherm van de Redmi Note 17 Pro Max volledig plat is. De materialen zijn iets minder premium, aangezien zowel het frame als de achterkant van plastic zijn.

Dit heeft gelukkig geen impact op de algemene duurzaamheid. Het scherm is nog steeds gemaakt van stevig Gorilla Glass Victus 2 en er is een dubbele IP-certificering voor water- en stofbestendigheid: IP66 en IP68. De Redmi Note 17 Pro Max moet volgens testen van Xiaomi ook een val van 3 meter hoog kunnen overleven. Crashtesten doen we echter niet, dus ik kan niet bevestigen of dit in de praktijk ook zo is. Het is hoe dan ook een stevige telefoon.

Wat je wel moet weten, is dat dit een enorm grote, zware telefoon is. Met een dikte van 8,6 mm en gewicht van 230 gram is het niet heel comfortabel om hem (lange tijd) met één hand te gebruiken. Dit is het gevolg van de grote batterij, maar wel iets waarmee je rekening moet houden.

Ten slotte zit de vingerafdrukscanner weer onder het scherm. Dit is een optische scanner die snel en nauwkeurig reageert. Na een korte druk op de sensor werd de Redmi Note 17 Pro Max meteen ontgrendeld.

• Design score: 4/5

Redmi Note 17 Pro Max review: display

• 6,83-inch AMOLED-display
• 120Hz refresh rate en hoge helderheid van 3.500 nits
• Geen gebogen randen meer

Zoals ik hierboven al zei, heeft de Redmi Note 17 Pro Max een plat scherm zonder aflopende randen. Los daarvan komt het vrijwel exact overeen met het scherm van de Redmi 15 Pro Plus. Het voordeel is wel dat je hier sowieso geen last hebt van valse aanrakingen doordat je hand tegen de aflopende rand komt.

Dit is verder opnieuw een AMOLED-scherm met een piekhelderheid van 3.500 nits. De automatische helderheid reageert goed en zorgt voor een uitstekende zichtbaarheid in de zon. Daarnaast is er weer ondersteuning voor HDR10+ en Dolby Vision. De kijkhoeken zijn eveneens uitstekend. Als je schuin naar het scherm kijkt, kan je alles nog steeds goed zien.

Het bekende minpunt is dat de refresh rate slechts tussen 60Hz en 120Hz kan wisselen. Sommige smartphones in deze prijsklasse maken nog extra tussenstappen op 30Hz en 90Hz om waar mogelijk energie te besparen.

• Display score: 4,5/5

Redmi Note 17 Pro Max review: camera

• 50MP-hoofdcamera en 8MP-ultrawide
• Camera-app reageert soms traag
• Prima foto's overdag, maar in donkere scènes is er snel kwaliteitsverlies

De eerste grote stap achteruit zien we bij de camera's. De 200MP-camera die Xiaomi al een paar jaar als groot pluspunt presenteert, is vervangen door een 50MP-camera. Die krijgt nog steeds gezelschap van een 8MP-groothoekcamera en 32MP-selfiecamera.

Het eerste probleem heeft niet te maken met de fotokwaliteit, maar met de camera-app. Die reageert namelijk vrij traag. Dat is een gevolg van de zwakke processor, waarover verderop meer. Toen ik een foto nam met de hoofdcamera en dan snel een foto met de groothoekcamera wilde nemen, duurde het enkele seconden voor de Redmi Note 17 Pro Max deze wissel had uitgevoerd. Zelfs als je niet eerst een foto neemt en gewoon van camera wisselt, hapert de telefoon een beetje. Ik moest altijd even wachten voor ik daadwerkelijk een foto kon maken.

De foto's zelf zijn niet heel indrukwekkend. Wat snel opviel, is dat de Redmi Note 17 Pro Max snel problemen heeft bij weinig licht. Toen ik binnenshuis een foto nam op een bewolkte dag, zag ik al wat ruis op de foto. Fijne details gaan over het algemeen snel verloren, ook bij daglicht. Bladeren van bomen en struiken zagen er vaak uit als een soort groene massa waarin je de afzonderlijke bladeren niet meer kon onderscheiden. De ultra-wide heeft hier veruit het meeste last van.

Tegenlicht vindt de camera al helemaal niet fijn. Toen ik een foto nam van de zon die tussen de bladeren van bomen scheen, was het eindresultaat niet meteen bruikbaar. Sommige delen waren te donker, andere te licht en eigenlijk zag niets eruit zoals ik had gehoopt. Zoals verwacht, stelt de nachtmodus niet veel voor. Bij stilstaande onderwerpen kan je soms nog een acceptabele foto maken, maar erg consistent is het niet.

Ten slotte is er nog een kleurenverschil tussen de hoofdcamera en ultra-wide. De ultra-wide heeft hier een iets koudere kleurtemperatuur. Dat zie je wel vaker bij goedkopere smartphones.

Voorbeeldfoto's

• Camera score: 2,5/5

Redmi Note 17 Pro Max review: prestaties & software

• Hapert snel, zelfs bij basisgebruik
• Games gaan moeizaam
• Software bevat wat bloatware en reclame

Als je een snelle telefoon wil voor zo weinig mogelijk geld, moest je nooit bij de Redmi Note-serie zijn. Meestal voeren ze de basistaken prima uit en bots je op hun limieten bij zwaardere taken, zoals gaming. Zelfs met deze verwachting presteerde de Redmi Note 17 Pro Max ondermaats.

Dit komt grotendeels door de chip. In de telefoon zit een Snapdragon 6 Gen 5, een chip die trager is dan de Snapdragon 7s Gen 4 in de Redmi Note 15 Pro Plus. Xiaomi-smartphones hebben daarnaast veel onnodige extra's in hun software zitten, waardoor ze vaak trager zijn dan andere smartphones met dezelfde processor. Het eindresultaat is een telefoon die gewoon veel te traag is voor dit geld.

Het duurt bijvoorbeeld net iets te lang voor een app volledig is opgestart. Je kan niet snel Instagram openen en meteen beginnen te scrollen. Enerzijds zijn de afbeeldingen nog niet allemaal ingeladen en anderzijds zijn er wat haperingen bij het scrollen. Soms moest ik ook een paar seconden wachten voor het toetsenbord in beeld verscheen.

Games zijn dus ronduit een slecht idee. Iets eenvoudigs als Hearthstone gaat nog enigszins vlot, maar laat zwaardere games als Honkai Star Rail achterwege. Het duurt lang voor de game überhaupt is opgestart en daarna speelt het niet bijzonder vlot. Het enige "voordeel" is dat de Redmi Note 17 Pro Max niet snel oververhit en dat de trage gameprestaties tenminste niet nog trager worden bij langere sessies.

De software is altijd al een probleem geweest bij Xiaomi, omdat er veel extra apps en wat reclame aanwezig zijn. Zo zijn Temu en TikTok standaard geïnstalleerd, evenals enkele minigames. Wanneer je de achtergrond wil aanpassen, kom je ook terecht in de Thema's-app die je vervolgens wekelijks een onnodige melding stuurt. Het updatebeleid is wel prima. De Redmi Note 17 Pro Max draait standaard Android 16, krijgt drie Android-updates en zes jaar beveiligingsupdates.

• Prestaties & software score: 2/5

Redmi Note 17 Pro Max review: batterij

• 9.210mAh-batterij met 100W-snelladen
• Houdt het soms drie dagen vol
• Batterij zit voor de helft vol na 30 minuten

We eindigen positief met de batterij. Met een capaciteit van 9.210mAh is dit een van de grootste batterijen in een smartphone tot nu toe. De Redmi Note 17 Pro Max combineert dit met 100W-snelladen. Je kan de telefoon ook als powerbank voor andere apparaten gebruiken. De Redmi Note 17 Pro Max ondersteunt namelijk 27W omgekeerd opladen.

In de praktijk gaat de batterij bij licht gebruik tot drie dagen mee. Aangezien de telefoon toch geen krachtpatser met topprestaties is, is dit ook een realistisch scenario. Bij zwaarder gebruik haal je alsnog met gemak twee dagen. Als je een weekendje gaat kamperen en je geen powerbank bij hebt, zou de Redmi Note 17 Pro Max dat moeten overleven.

100W-snelladen klinkt misschien razendsnel (en dat is het ook), maar omdat de batterij zo groot is, duurt het toch even voor hij weer vol zit. Na een halfuurtje zit de telefoon weer voor iets meer dan de helft vol en om van 0 naar 100 procent te gaan, heb je een uur nodig. Besef wel dat je met 50 procent batterij ruim een dag verder kan.

• Batterij score: 5/5

Moet je de Redmi Note 17 Pro Max kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Redmi Note 17 Pro Max: alternatieven

Wie open-ears zegt, zegt misschien niet meteen Anker Soundcore. Toch kan dat onderhand wel. Het bedrijf heeft verschillende open-ears in hun aanbod en de Aeroclip 2 zijn de nieuwste toevoeging. Ze houden vast aan het clip-on-ontwerp van de originele versie en voegen daar allerlei nieuwe snufjes aan toe, die we deels al kennen van de Soundcore Liberty Pro 5.

Anker Soundcore Aeroclip 2 review: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar sinds begin oktober 2026
• Adviesprijs van 179,99 euro
• Vier kleuren: wit, zwart, donkerrood en lichtblauw

Met een adviesprijs van 179,99 euro zitten de Aeroclip 2 in de hogere middenklasse. Hier wordt het de laatste tijd steeds drukker. Onder andere Shokz biedt hier meerdere opties aan, waaronder de iets duurdere OpenDots 2.

De Aeroclip 2 doen alles wat je gewoonlijk verwacht van open-ears. Ze zijn licht, comfortabel en toch stevig. Met hun IP57-certificering overtreffen ze zelfs veel andere opties op vlak van waterbestendigheid. De batterijduur van acht uur in de oortjes en 32 uur met case zijn ook prima. De case kan je nu ook draadloos opladen.

Het geluid kan je aanpassen met de nieuwe equalizer die Anker eerder dit jaar heeft geïntroduceerd. Er is ook een optie voor ruimtelijke audio en voor de hoogst mogelijke audiokwaliteit kan je LDAC inschakelen.

De grootste kracht van de Aeroclip 2 is de microfoon. Geen enkel setje clip-on open-ears kan dit overtreffen. Dat is trouwens niet eens subjectief, want op het moment van schrijven zijn de Aeroclip 2 Guiness Book of World Records recordhouder van open-ears met de beste gesprekskwaliteit.

• Prijs-kwaliteit score: 4,5/5

Anker Soundcore Aeroclip 2 review: specs

Anker Soundcore Aeroclip 2 review: design

• Stevig, comfortabel en waterbestendig ontwerp
• Bediening met knop gaat meestal foutloos
• Kleine oplaadcase

De pasvorm kan doorslaggevend zijn bij clip-on open-ears zoals de Aeroclip 2. Op dit vlak had ik alleszins geen klachten. Het siliconen middenstukje is buigbaar en zorgt voor een stevige, comfortabele pasvorm. De oortjes bleven altijd goed zitten en ik moest ze zelden verschuiven. Ook toen ik ze bijna de hele werkdag droeg, had ik op geen enkel moment last van een klemmend gevoel om mijn oren.

De bediening is aangepast ten opzichte van het origineel en gebeurt nu met een knop op het achterste bolletje. Deze knop maakt een onderscheid tussen een enkele, dubbele en lange tik. In de Soundcore-app kan je aanpassen wat elke actie doet en in de praktijk werkt dit prima. Het enige dat iets beter mag, is het gebaar waarbij je de knop lang indrukt om het volume aan te passen. Hier duurde het namelijk vrij lang voor het volume daadwerkelijk hoger of lager werd.

De case is op zijn beurt erg klein. Sommige open-ears hebben een onnodig grote case, maar deze case is zelfs kleiner dan die van sommige traditionele draadloze oortjes. Verder ondersteunt de case nu draadloos opladen. Ook nieuw is de IP57-certificering voor waterbestendigheid. Dit wil zeggen dat de Aeroclip 2 zelfs een (korte) duik in het water kunnen overleven.

• Design score: 4,5/5

Anker Soundcore Aeroclip 2 review: features

• Goede batterijduur (8 uur in de oortjes, 32 uur met case)
• Equalizer, ruimtelijke audio en multi-point
• Bizar goede microfoon

Met een batterijduur van acht uur in de oortjes en 32 uur met de case scoren de Aeroclip 2 gemiddeld. In de praktijk kloppen die cijfers ook. Soms heeft LDAC invloed op de batterijduur, maar zelfs met LDAC kwam ik in de buurt van de aangegeven acht uur. Het snelladen is wel verbeterd en na tien minuten in de case kan je alweer vier uur muziek luisteren.

De Soundcore-app is daarnaast essentieel voor de Aeroclip 2. Hier kan je onder andere multi-point, LDAC en ruimtelijke audio inschakelen. De nieuwe equalizer is hier ook aanwezig. Je kan kiezen uit verschillende profielen of zelf een profiel aanmaken. Mijn voorkeur ging uit naar de Anker Signature, die ik ook gebruikt heb op de Liberty 5 Pro. Wat ontbreekt, is draagdetectie. Als je de Aeroclip 2 van je oren haalt, zal de muziek gewoon verder blijven spelen. Dat is niet het einde van de wereld, maar wel een functie die andere open-ears in deze prijsklasse vaak wel hebben.

Daarnaast hebben de Aeroclip 2 een dutjesmodus. Als je deze modus gebruikt, kan je kiezen uit verschillende soorten rustgevende geluiden. Enkele opties zijn een open veld met wind, een kabbelend riviertje, regenachtig steegje, knetterend kampvuur en oceaangolven. Je kan hier ook een timer instellen.

Het grootste pluspunt van de Aeroclip 2 is zonder twijfel de microfoon. Ze hebben het Guinness World Record voor open-ears met de beste gesprekskwaliteit en dat hebben ze niets voor niets gekregen. Toen ik mijn eerste spraakbericht met de oortjes opnieuw beluisterde, was ik verbaasd door de kwaliteit hiervan. Mijn stem klonk helder, ruisvrij en er was geen sprake van een soort holle echo. Als je iemand bent die vaak belt en/of spraakberichten stuurt, zijn de Aeroclip 2 een perfecte match.

• Features score: 4,5/5

Anker Soundcore Aeroclip 2 review: geluidskwaliteit

• 12mm-drivers en ondersteuning voor LDAC
• LDAC en ruimtelijke audio werken niet tegelijkertijd
• Helder, gebalanceerd geluid met prima bas

De geluidskwaliteit van de Aeroclip 2 wist me aangenaam te verrassen. Ik raad wel aan om meteen in de extra instellingen te duiken en LDAC aan te zetten. Gek genoeg moest hiervoor eerst nog een soort plugin gedownload worden. Wat overigens niet kan is LDAC en ruimtelijke audio tegelijkertijd gebruiken.

Ik heb dus eerst even de ruimtelijke audio getest en net zoals bij elk ander setje open-ears stelt die hier weinig voor. Voor de beste luisterervaring raad ik daarom LDAC aan zonder ruimtelijke audio. Als je telefoon geen LDAC ondersteunt, laat de ruimtelijke audio dan alsnog gewoon uit staan. Er ging hier wat geluidskwaliteit verloren, terwijl de ruimtelijkheid heel beperkt was. Tijd om erachter te komen wat de Aeroclip 2 nu echt kunnen: LDAC aan, equalizer ingesteld op Anker Signature en Spotify op lossless.

Open-ears worden tegenwoordig steeds beter en waar veel oude setjes nog moeite hadden met bas, is dat nu een probleem van het verleden. Dat werd al snel duidelijk bij Midnight Sun - Super Loud van Zara Larsson. Het refrein klinkt chaotisch en levendig met flink wat bas. Die is hier zeker krachtig genoeg en als je nog meer bas wil, kan je de Powerful Bass EQ inschakelen. Dat vond ik persoonlijk wel iets te veel van het goede. Er gaan soms wel wat fijne details verloren afhankelijk van het omgevingsgeluid, maar dat is bij alle open-ears zo. In dit nummer legden de Aeroclip 2 vooral de nadruk op de bas (zoals het hoort).

Aan het andere uiteinde van het muziekspectrum vinden we Fated Glory uit de game Hades II. Hiervoor ben ik gewisseld naar de Clear Vocals EQ en die doet precies wat hij belooft. De zang klinkt extreem helder en gedetailleerd. In dit nummer valt zoiets ook meteen op, aangezien het "orkest" bestaat uit een enkele akoestische gitaar. Over het algemeen hebben de Aeroclip 2 wel een iets warmer geluid, wat bij mijn persoonlijke smaak past.

Ten slotte gaan de Aeroclip 2 goed om met energieke EDM. Hiervoor had de Anker Signature EQ opnieuw mijn voorkeur. Die paste heel goed bij girl EDM van Ninajirachi, een nummer met ongeveer vijf regels tekst en een hele hoop synths. Zowel in het hoog als laag blijven de Aeroclip 2 overeind en omdat dit soort muziek weinig fijne details heeft, kunnen die ook niet verloren gaan. En voor wie het zich zou afvragen: de gestoorde, duistere chaos van crank 2 van Slayyyter klinkt ook uitstekend met deze oortjes.

• Geluidskwaliteit score: 4,5/5

Moet je de Anker Soundcore Aeroclip 2 kopen?

Koop ze als...

Koop ze niet als...

Anker Soundcore Aeroclip 2: alternatieven

Sennheiser Momentum True Wireless 5: review in een notendop

Sennheiser vervangt zijn line-ups van koptelefoons en draadloze oortjes niet elk jaar, maar dat betekent meestal wel dat je flinke upgrades kan verwachten wanneer er eindelijk een nieuw model uitkomt. Dat is ook het geval bij de Momentum True Wireless 5, die nu meer dan twee jaar na hun voorgangers zijn gelanceerd.

Deze nieuwe oortjes genieten weer van een fantastisch geluid, maar tevens een vernieuwd comfortabel, premium design, verbeterde noise-cancelling, Dolby Atmos, aptX Lossless en dankzij vervangbare batterijen extra toekomstbestendigheid. Vanaf februari 2027 moeten de batterijen in dit soort apparaten in de EU officieel te vervangen zijn door gebruikers, maar Sennheiser is er dus lekker vroeg bij. We zagen namelijk eerder dit jaar bij de Sennheiser Momentum 5 Wireless al een vervangbare batterij en nu dus ook hier.

Dankzij hun topgeluid, uitgebreide aanbod aan moderne features en zeer degelijke noise-cancelling zijn dit duidelijk een paar van de beste premium oortjes op de markt. Er zijn oortjes die nog wel concurreren op vlak van audiokwaliteit, zoals de Technics EAH-AZ100, en oortjes die beter presteren op vlak van noise-cancelling, zoals de beste modellen van Apple, Bose en Sony, maar het totaalpakket is hier erg sterk.

Sennheiser Momentum True Wireless 5: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar sinds september 2026
• Adviesprijs van 299,90 euro
• Duur, maar competitief en meer toekomstbestendig dan rivalen

De Sennheiser Momentum True Wireless 5 werden begin september van dit jaar officieel gelanceerd. Het zijn de meest premium draadloze oortjes in het aanbod van het merk en bij premium oortjes komt natuurlijk ook wel een premium prijs kijken. Deze oortjes hebben een adviesprijs van 299,9 euro.

Die prijs blijft een flinke investering voor draadloze oortjes, maar het is nog wel redelijk competitief met de prijzen van andere premium oortjes van merken zoals Apple, Bose, Sony en Technics. Oortjes die al wat langer op de markt zijn, zijn inmiddels natuurlijk wel al voor minder geld te vinden, maar tegelijkertijd kunnen deze oortjes een kleine meerprijs wel verantwoorden dankzij de vervangbare batterijen.

Er zijn nog bijna geen andere premium oortjes te vinden met (gemakkelijk) vervangbare batterijen voor de oortjes zelf én de case. De enige andere oortjes met deze optie die ik me kan bedenken, zijn de Fairbuds van Fairphone.

Vanaf volgend jaar zullen andere fabrikanten ook wel geforceerd worden om hun producten repareerbaarder te maken, maar voor nu is het indrukwekkend dat Sennheiser dit naast een geweldige audiokwaliteit en uitstekende features ook nog weet te bieden voor een competitieve prijs.

Premium draadloze oortjes zijn een flinke investering, maar bij deze oortjes is dat meteen een investering in de toekomst.

• Prijs-kwaliteit score: 5/5

Sennheiser Momentum True Wireless 5 review: specs

Sennheiser Momentum True Wireless 5 review: features

• Vervangbare batterijen voor de oortjes én oplaadcase
• Uitstekende ANC, maar niet de beste op de markt
• Bluetooth 6.0, Dolby Atmos, aptX Adaptive

De Momentum True Wireless 5 beschikken over een uitgebreid aanbod aan features, maar momenteel vallen de vervangbare batterijen toch nog wel het meest op, omdat dit nog redelijk uniek is voor draadloze oortjes. Daarom dat ik dit hier alvast bij features bespreek en niet bij design. Tot nu toe werd de levensduur bij de meeste draadloze oortjes beperkt door niet (gemakkelijk) vervangbare batterijen. Wanneer de batterijen het einde van hun levensduur hadden bereikt, kon je meestal dus gewoon vaarwel zeggen tegen je oortjes. Vervangbare batterijen zorgen ervoor dat je je oortjes gewoon kan blijven gebruiken totdat je zelf beslist dat het tijd is voor een upgrade.

Alles wat je nodig hebt voor het vervangen van de batterijen is de meegeleverde tool, een kleine schroevendraaier en natuurlijk nieuwe batterijen. Zowel de case als de oortjes zijn vrij gemakkelijk te openen als je de instructies volgt. De vervangbare batterijen lijken momenteel alleen nog nergens verkrijgbaar te zijn, dus we weten helaas nog geen prijzen voor deze reserveonderdelen. Natuurlijk zal de batterij als het goed is een maand na de lancering ook nog lang geen slijtage vertonen. Zolang er maar batterijen beschikbaar zijn wanneer de garantie voor de eerste klanten verloopt.

Over de batterij gesproken: je krijgt hier 6 uur aan luistertijd met ANC aan en 12 uur zonder ANC. In totaal, met de batterij in de oplaadcase meegerekend, geniet je van een batterijduur van 40 uur. Moet je weer opladen, dan kan dat via USB-C of met een draadloze oplader. Er is een snellaadfunctie waarmee je na 8 minuten weer een uur verder kan luisteren.

Een premium paar draadloze oortjes kan in 2026 natuurlijk ook geen noise-cancelling missen. De Momentum True Wireless 5 gebruiken vier microfoons per oortje en weten een omgevingsgeluiden over het algemeen uitstekend te dempen. Ze zitten nog niet helemaal op het niveau van bijvoorbeeld de beste oortjes van Sony en Bose, maar persoonlijk vind ik dat de geluidskwaliteit wel weer compenseert voor dat relatief kleine verschil.

De transparantiemodus werkt over het algemeen prima, maar op dit vlak krijg je toch wel een iets natuurlijker geluid uit sommige concurrenten, zoals Apple's AirPods. De microfoons worden daarnaast natuurlijk nog voor telefoongesprekken gebruikt. De oortjes weten grotendeels je stem goed te onderscheiden van achtergrondgeluiden en zijn dus zowel in drukkere als rustigere omgevingen uitstekend te gebruiken.

Verder is er nog een uitgebreid aanbod aan extra features. De oortjes beschikken over Bluetooth 6.0, met ondersteuning voor de aptX Adaptive-codec (en Lossless) en LE Audio, plus multipoint-connectiviteit, Google Fast Pair en Microsoft Swift Pair.

Je kan in de bijbehorende Smart Control Plus-app wisselen tussen ANC, transparantie of geen van beide, windruisvermindering inschakelen, Dolby Atmos activeren, het geluid naar wens instellen met presets of een 8-bands equalizer, de touchbediening aanpassen en nog veel meer.

Wat wel jammer is, is dat je niet alle handige functies tegelijk kan gebruiken. Zo moet je bijvoorbeeld kiezen tussen een focus op geluidskwaliteit of een robuuste verbinding. Het is wel fijn dat je beide opties krijgt, want met de opties voor hi-res audio tot 24-bit/96kHz en lossless audio tot 16-bit/44,1kHz ingeschakeld merkte ik in drukke omgevingen, zoals treinstations en vliegvelden, dat de verbinding nog wel eens wilde haperen. Wissel je dan naar de optie voor robuuste verbinding, dan heb je daar geen last meer van. het zou alleen mooi zijn als we in de toekomst niet hoeven te kiezen tussen die opties, zodat je de beste audio én de meest stabiele verbinding tegelijk krijgt. Daarnaast moet je ook de hi-res audio uitschakelen als je Dolby Atmos wil inschakelen. Wat wel heel fijn is aan deze app van Sennheiser, is dat je hier kan zien welke codec actief gebruikt wordt en in welke kwaliteit je luistert.

• Features score: 4/5

Sennheiser Momentum True Wireless 5 review: audio

• Mooi neutraal geluidsprofiel en brede soundstage
• Gedetailleerd geluid en goed gecontroleerde bas
• Goede implementatie van Dolby Atmos

Als je meer van mijn reviews van Sennheiser-producten hebt gelezen, zoals van de Sennheiser Momentum 5 Wireless, de Sennheiser HDB 630 en de Sennheiser HD 550, dan weet je misschien al dat het redelijk (of enorm) neutrale geluidsprofiel van de meeste van deze producten over het algemeen heel goed in de smaak valt bij mij.

Begrijp me niet verkeerd, ik kan zeker wel eens genieten van de stevige bas en een iets warmer geluid van bijvoorbeeld een Sony- of JBL-audioproduct, maar een neutraler profiel creëert gewoon iets meer ruimte voor details over het hele frequentiebereik om goed naar voren te kunnen komen. Hoewel je het geluid redelijk goed naar wens kan aanpassen, krijg je hier dus niet standaard een superkrachtig basgeluid. Toch heeft het geluid zeker nog steeds wel wat warmte, wat vooral goed te merken is bij akoestische gitaren, en het geluid is gewoon erg aangenaam om naar te luisteren. Het is ook niet zo dat je bas mist. Hij is misschien wat minder sterk aanwezig dan bij veel andere oortjes, maar wel erg gecontroleerd.

Ik miste bijvoorbeeld zeker geen bas bij het luisteren naar It's Goin' Down (feat. Mike Shinoda & Mr. Hahn) van X-Ecutioners. Je voelt nog steeds wel goed het dreunen van de beat. Ook Flea's baslijnen in vrijwel elk Red Hot Chili Peppers-nummer, waaronder Snow (Hey Oh), komen uitstekend tot hun recht.

Net als bij vrijwel alle andere recente Sennheiser-audioproducten die ik getest heb, geniet je hier weer van een erg mooi gedetailleerd geluid. Sennheiser biedt misschien niet de beste ANC op de markt, maar meestal hoor ik wel meer kleine details in mijn favoriete muziek bij producten van dit merk dan bij concurrenten. Je merkt dit extra niveau van detail vaak het eerste aan de heldere geluiden van bekkens of stukjes achtergrondzang, geluidseffecten of instrumenten die niet heel sterk in de mix verwerkt zijn, maar wat subtieler op de achtergrond te horen zijn. Dit zijn details die je voorheen misschien nooit echt zijn opgevallen bij het luisteren met oortjes met een minder gedetailleerde weergave.

Wanneer subtielere details in de mix, die vaak wat verder naar de zijkanten gepositioneerd worden, beter te horen zijn, voelt het geluidsbeeld meteen weer mooi breed. Dit merkte ik bijvoorbeeld heel goed bij de achtergrondzang in Here (with Chris Stapleton) van Mumford & Sons. De prachtige detailweergave zorgt ook voor een uitstekend gevoel van 'separation'. Bij Magnet van Punch Brothers zijn alle instrumenten heel duidelijk van elkaar te onderscheiden en kan je je dus goed focussen op de nuances van de individuele onderdelen van het nummer. Ook als de drums wat sterker aanwezig zijn in de mix, gaat dat niet meteen ten koste van kleinere details op de achtergrond. Dat was dan weer goed te merken bij Jesse James van The Blue Stones.

Verder heb ik trouwens natuurlijk, gezien de ondersteuning voor Dolby Atmos, ook nog meerdere Dolby Atmos-mixen beluisterd via Tidal. Ik luister nog steeds het liefst naar "normale" mixen als het gaat om muziek, omdat er vaak toch wel wat audiokwaliteit verloren gaat bij het creëren van het ruimtelijke geluid. Sennheiser bewijst hier echter weer, net als bij de Momentum 5 Wireless-koptelefoon, dat het een mooie balans kan bieden tussen een ruimtelijk effect en een goede audiokwaliteit. Je Hierdoor krijg je misschien niet het meest ruimtelijke effect mogelijk, maar het geluid klinkt in ieder geval niet ineens blikkerig. Je kan overigens ook nog hoofdtracking inschakelen, maar dat vind ik persoonlijk geen fijn effect creëren.

Ik heb trouwens voornamelijk via de BTD 700-dongle van Sennheiser (niet inbegrepen) met aptX Adaptive geluisterd (omdat mijn Samsung-telefoon zelf geen aptX Adaptive ondersteunt). Alleen toen ik in drukke omgevingen luisterde, moest ik dus soms wisselen van hi-res audio naar een robuuste verbinding. Hoewel hi-res codecs wel bepaalde details wat meer naar voren kunnen halen, blijft het vooral de tuning van oortjes die voor de overkoepelende geluidskwaliteit zorgt. Zonder hi-res audio geniet je dus nog steeds van een prachtig geluid.

• Audio score: 5/5

Sennheiser Momentum True Wireless 5 review: design

• Comfortabel, premium design
• Touchpads zijn vrij klein
• Vijf verschillende kleuropties

Sennheiser heeft bij deze nieuwste generatie van zijn premium draadloze oortjes ineens voor een vernieuwd design gekozen. Dat merk je meteen aan de oplaadcase en de oortjes zelf. De oplaadcase heeft een andere vorm en textuur gekregen. Hij is gewoon grotendeels van plastic gemaakt, maar voelt wel erg stevig en dus niet goedkoop. Onderaan vind je helemaal links de USB-C-poort. Waarschijnlijk zit die zo ver naar de zijkant om gemakkelijk toegang te bieden tot de vervangbare batterij. Rechts vind je namelijk een schroefje waarmee je de onderkant kan losmaken en daarachter zit meteen de batterij van de oplaadcase.

Ondanks de introductie van vervangbare batterijen, hebben de oortjes zelf gelukkig nog steeds een IP54-certificering voor stof- en spatwaterbestendigheid. Verder hebben de oortjes een nieuwe pasvorm gekregen. Ze zijn niet veel veranderd qua gewicht en formaat, maar zitten wel wat comfortabeler in je oor. Ook krijg je natuurlijk meerdere formaten oordopjes om uit te kiezen om de beste fit voor jou te vinden.

De oortjes hebben een glanzende afwerking en een Sennheiser-logo aan de zijkant. Aan de zijkant vind je verder ook de touchpads voor de bediening van de oortjes. Deze touchpads zijn wel een beetje klein, dus het kan even duren voordat je de bediening onder de knie hebt. De geluidjes die aan moeten geven welke bedieningsoptie je activeert, mogen overigens wel wat luider zijn. Nu hoor ik vaak niet goed of mijn tikken maar één keer geregistreerd worden of twee keer en ben ik soms aan het wachten op het volgende nummer, terwijl ik per ongeluk gewoon de muziek gepauzeerd heb.

Sennheiser geeft je gelukkig via de app wel veel opties om per oortje te bepalen wat elke bedieningsoptie doet. Het enige dat ik jammer vind, is dat ANC aan/uit en transparantiemodus aan/uit zijn losgekoppeld van elkaar. Ik vind het altijd fijner om met één bedieningsoptie te kunnen wisselen tussen ANC, transparantie en beide effecten uit.

Als laatste zijn de Sennheiser Momentum True Wireless 5 beschikbaar in vijf verschillende kleuren: 'Graphite', 'Cream', 'Copper', 'Denim' en 'Lavender'. Ik heb de Graphite-variant (zwart met donkergrijze/zilveren accenten) getest.

• Design score: 4,5/5

Moet je de Sennheiser Momentum True Wireless 5 kopen?

Koop ze als…

Koop ze niet als…

Sennheiser Momentum True Wireless 5 review: alternatieven

De meeste gaming-stoelen proberen je min of meer in één positie vast te zetten. De zijkanten lopen omhoog, je schouders worden omsloten door de rugleuning en voor je het weet zit je achter je bureau alsof je net de eerste bocht van de Nürburgring induikt. Dat hoeft helemaal niet verkeerd te zijn. De Corsair TC100 Relaxed werkt bijvoorbeeld fantastisch voor gaming en productiviteit, juist omdat hij je relatief strak op zijn plek houdt.

Toch ben ik er na verschillende bureaustoelen achter gekomen dat ik persoonlijk iets anders wil. Ik werk, game, kijk video's en edit regelmatig uren achter elkaar vanaf dezelfde plek. Dan wil ik soms rechtop zitten, maar net zo makkelijk mijn benen onder me vouwen of even volledig achterover hangen. De Trust GXT 721 Ruya Pro gaf me daarvoor veel meer ruimte, alleen voelde die stoel op sommige plekken wat gammel aan. Schroefgaten die niet helemaal lekker uitlijnen, onderdelen die iets te veel bewegen: comfortabel, maar niet bepaald onverwoestbaar.

De DXRacer Tank XXL combineert voor mijn gevoel het beste van die twee werelden. Hij is werkelijk gigantisch, maar voelt tegelijkertijd alsof je er zonder problemen met een kleine auto overheen kan rijden. Na enkele weken gebruik kan ik eigenlijk maar één conclusie trekken: dit is tot nu toe de beste bureaustoel die ik ooit heb gebruikt.

DXRacer Tank review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 699 euro, momenteel 599 euro
• Verkrijgbaar met EPU-kunstleer of geweven stof

De DXRacer Tank XXL heeft officieel een adviesprijs van 699 euro, maar is op het moment van schrijven voor 599 euro verkrijgbaar. Daarmee zit hij stevig in het premiumsegment. Ter vergelijking: de DXRacer Martian kost 699 euro en voegt voor dat bedrag onder andere elektrische verstelmogelijkheden toe.

Bij de Tank betaal je vooral voor formaat en bouwkwaliteit. Toch vind ik 599 euro hier beter te rechtvaardigen dan ik vooraf had verwacht. Goedkope gaming-stoelen kunnen op papier dezelfde lijst met functies bieden, maar de Tank voelt op vrijwel ieder punt aanzienlijk steviger aan. Je krijgt daarnaast 4D-armleuningen, een rugleuning die tussen 90 en 135 graden versteld kan worden, een kantelfunctie en een zeer forse aluminium voet.

Je kan kiezen tussen EPU-kunstleer en geweven stof. Voor de stoffen uitvoering zijn er zwarte en grijze varianten. Ik heb de stoffen versie getest en zou daar persoonlijk opnieuw voor kiezen.

Hoewel verschillende DXRacer-stoelen bij bekende retailers zoals bol.com en Amazon te vinden zijn, lijkt de Tank momenteel alleen bij DXRacer zelf beschikbaar te zijn. Als je bij DXRacer wil bestellen, heb je overigens wel twee opties, namelijk bestellen via de Nederlandse DXRacer-website of de Europese DXRacer-website.

• Prijs-kwaliteit score: 4/5

DXRacer Tank review: eerste indrukken

De naam Tank is hier behoorlijk toepasselijk. Alleen de doos maakt al duidelijk dat je niet met een doorsnee bureaustoel te maken hebt. De stoel weegt volledig gemonteerd ongeveer 34 kg, dus ik zou net als bij de DXRacer Martian aanraden om hem zo dicht mogelijk bij zijn uiteindelijke plek in elkaar te zetten.

Het montageproces zelf valt gelukkig enorm mee. De wieltjes druk je zonder gereedschap in de aluminium wielbasis en ook de hydraulische gasveer plaats je simpelweg in het midden. Daarna schroef je het zware kantel- en hoogteverstelmechanisme onder de zitting en plaats je het geheel op de gasveer.

Ik liep alleen tegen een klein onduidelijk punt in de instructies aan. Bij een van de stappen leek het alsof ik losse schroeven moest gebruiken, terwijl die bij mijn exemplaar al in het onderdeel waren gedraaid. Ik moest ze dus eerst verwijderen, de onderdelen over elkaar schuiven en daarna dezelfde schroeven weer terugplaatsen. Bij de volgende stap waren de instructies duidelijker en werd ook daadwerkelijk gezegd dat ik de schroeven er eerst uit moest halen. Niet ingewikkeld, maar het zorgde er wel even voor dat ik mezelf afvroeg of ik iets verkeerd deed.

Het helpt daarnaast om bij het bevestigen van de rugleuning iemand in de buurt te hebben. De onderdelen zijn groot en zwaar en terwijl het technisch gezien waarschijnlijk alleen kan, was ik toch blij dat ik mijn handigere wederhelft erbij had. Als alles eenmaal staat, voelt het direct ontzettend solide.

DXRacer Tank review: design en kwaliteit

• Gigantische maar relatief subtiele stoel
• Stevige constructie met aluminium voet
• Magnetische hoofd- en lendensteun

De Tank XXL is duidelijk een gaming stoel, maar DXRacer houdt het design redelijk rustig. Althans, zolang je het aantal logo's negeert. Met de twee kussens op hun plek tel ik vanaf de voorkant vijf keer de naam DXRacer en daarnaast nog een Tank-logo. Dat klinkt bijna komisch veel, maar doordat alles redelijk subtiel in de bekleding is verwerkt, stoorde het me tijdens het gebruik niet.

Mijn testmodel heeft de geweven stoffen bekleding en daar ben ik erg blij mee. Kunstleer kan er misschien iets luxer uitzien, maar tijdens warme dagen merk je al snel het nadeel wanneer je er uren achter elkaar op zit. De stof van de Tank ademt merkbaar beter. Zelfs tijdens de warmere testdagen kreeg ik nooit het gevoel dat ik aan de stoel vastgeplakt zat.

DXRacer gebruikt voor de zitting zijn stevige X-Comfort-schuim met een opgegeven dichtheid van 60 kg/m³. De zitting is 12 cm dik en 63 cm breed. Hij voelt daardoor vrij stevig aan, maar zeker niet oncomfortabel. Integendeel: na meerdere uren werken vind ik het juist prettig dat ik niet langzaam steeds verder in het schuim wegzak.

Mijn favoriete detail is waarschijnlijk nog eenvoudiger. Zowel de hoofdsteun als de lendensteun zijn magnetisch. Geen elastische banden die langzaam naar beneden zakken, geen gespen achter de rugleuning en geen gedoe als je het kussen twee centimeter hoger wilt hebben. Je pakt het simpelweg vast en schuift het naar de gewenste positie. Ze kunnen tijdens het gebruik nog steeds iets verschuiven, maar corrigeren kost letterlijk een seconde.

Ook de rest van de constructie geeft veel vertrouwen. De stoel staat op een grote aluminium voet met 75mm-wieltjes en gebruikt een Level 4-gecertificeerde gasveer. Dat klinkt misschien als droge informatie, maar in de praktijk merk je vooral dat er vrijwel niets wiebelt of kraakt. Wat ik vooral belangrijk vond, is dat als je de stoel verplaatst het gewoon heel soepeltjes gaat. Bij de Trust-bureaustoel kan mijn vriendin beneden horen als ik de stoel verplaats en dat is hier absoluut niet het geval.

• Design en kwaliteit score: 4,5/5

DXRacer Tank review: prestaties

• Enorm brede en diepe zitting
• Veel ruimte om van houding te wisselen
• 4D-armleuningen en verstelbare rugleuning

Dit is waar de Tank XXL mij volledig heeft overtuigd. Hij is gemaakt voor langere en grotere gebruikers, maar je hoeft absoluut geen 180 kg te wegen om voordeel te hebben van al die extra ruimte.

De zitting is 63 cm breed en bijna 60 cm diep. Ter vergelijking met veel traditionelere gaming stoelen voelt het daardoor bijna alsof je vanuit een kuipstoel naar een fauteuil verhuist. DXRacer heeft de zitting voor dit model 9 cm breder gemaakt en de rugleuning meet 60 bij 90 cm.

Ik kan gewoon normaal achter mijn bureau zitten, maar net zo makkelijk één of beide benen op de zitting trekken. Tijdens langere editsessies zit ik regelmatig met mijn benen onder me gevouwen en daar is hier meer dan genoeg ruimte voor. Wil ik daarna een video kijken of met een controller gamen, dan kan de rugleuning naar achteren en voelt de stoel bijna meer als een comfortabele fauteuil.

Dat klinkt misschien als een klein detail, maar het is precies waarom ik deze stoel zoveel fijner vind dan de meeste andere gaming stoelen. Ik hoef niet constant dezelfde 'correcte' houding aan te nemen.

Die enorme afmetingen hebben uiteraard ook een keerzijde. Mijn vriendin van 1,63 meter kan nauwelijks comfortabel met haar voeten bij de grond wanneer ze helemaal tegen de rugleuning zit. De minimale zithoogte ligt rond 47,5 cm en vooral de diepte van de zitting werkt bij kleinere gebruikers tegen. Deze stoel is dus absoluut niet universeel.

Voor mij werkt het formaat juist fantastisch. Sterker nog, als de Tank niet 34 kg woog, zou ik hem het liefst regelmatig de trap af tillen om hem 's avonds voor de televisie neer te zetten. Dat ga ik alleen niemand aanraden, tenzij je van plan bent je bureaustoel meteen als krachttraining te gebruiken.

De 4D-armleuningen zijn eveneens uitgebreid verstelbaar. Ze kunnen omhoog en omlaag, naar voren en achteren, naar binnen en buiten en tot 50 graden draaien. Daardoor kan ik ze zowel tijdens typen als tijdens achterover gamen op een prettige positie zetten.

De rugleuning kan tussen 90 en 135 graden worden versteld en de stoel heeft daarnaast een kantelfunctie van ongeveer 15 graden. Helemaal plat liggen lukt dus niet, maar achterover hangen gaat meer dan ver genoeg.

De Tank XXL is niet zo'n stoel waar je helemaal in wegzakt zodra je gaat zitten. De zitting is behoorlijk stevig en dat kan even wennen zijn als je van een zachtere bureaustoel komt. Persoonlijk vind ik dat juist prettig. Het schuim geeft genoeg mee om comfortabel te zitten, maar blijft ook na een paar uur stevig genoeg om goede ondersteuning te bieden. Ik heb inmiddels genoeg stoelen gehad die de eerste tien minuten heerlijk zaten, maar na een lange werkdag toch minder comfortabel werden. Dat gevoel heb ik hier niet.

Daar helpt vooral de enorme hoeveelheid ruimte bij. Als ik na een paar uur niet meer lekker zit, kan ik makkelijk mijn benen optrekken, anders gaan zitten of de rugleuning wat verder naar achteren zetten. Daardoor gebruik ik de Tank ook steeds vaker om na het werk nog even achter mijn bureau te blijven hangen voor een video of wat gaming. Het is natuurlijk geen echte fauteuil, maar hij komt verrassend dichtbij.

• Prestaties score: 5/5

Moet je de DXRacer Tank kopen?

Koop hem als…  

Koop hem niet als…  

Eerder dit jaar ging een collega van mij nog aan de slag met de ECOVACS DEEBOT X12 OmniCyclone. We waren dus wel een beetje verbaasd dat er nu alweer een verbeterd X12S-model op de markt is gebracht. De upgrades zijn niet op elk vlak revolutionair, maar dankzij een verbeterde zuigkracht kan de robot met zijn stofzuigfunctie weer iets beter concurreren met de topmodellen van andere merken. Verdere verbeteringen lijken vooral in te spelen op wat die DEEBOT X12 OmniCyclone al zo interessant maakte en nemen nog meer onderhoud uit handen.

Een aantal van de highlights blijven nog steeds de effectieve dweilrol, de aanwezigheid van een stofreservoir in plaats van stofzakken die je steeds weer moet vervangen en de FocusJet-technologie waarmee vlekken extra nauwkeurig en grondig kunnen worden aangepakt... als ze daadwerkelijk herkend worden.

ECOVACS DEEBOT X12S OmniCyclone review: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar sinds september 2026
• Adviesprijs van 1.299 euro...
• ... maar inmiddels voor 1.199 euro te vinden bij verschillende retailers

De DEEBOT X12S OmniCyclone werd samen met een aantal andere robotstofzuigers en een robotraamreiniger door ECOVACS aangekondigd tijdens IFA 2026. Dit specifieke model waar ik mee aan de slag ben gegaan is inmiddels sinds begin september te koop bij ECOVACS zelf en bij verschillende bekende retailers zoals bol en Coolblue.

De robotstofzuiger werd gelanceerd met een adviesprijs van 1.299 euro. Dat maakt dit toch wel duidelijk een premium model. Gelukkig is de prijs inmiddels al gedaald tot 1.199 euro bij ECOVACS en de bovengenoemde retailers.

Op papier biedt de ECOVACS DEEBOT X12S OmniCyclone misschien niet de indrukwekkendste specs die je bij dit prijspunt kan vinden. Ondanks de upgrade voor de zuigkracht bieden verschillende modellen van concurrenten zoals Dreame en Roborock inmiddels een nog veel hogere zuigkracht. Toch voelt het niet alsof de zuigkracht van 27.000 Pa hier nog van alles op de vloer achterlaat.

Daarnaast weet dit model zijn prijs toch wel enigszins te verantwoorden met zijn uitstekende dweilprestaties en een schoonmaakstation dat bijna geen onderhoud meer voor de gebruiker zelf overlaat. Een groot voordeel tegenover modellen van veel andere merken, is dat je hier geen stofzakken meer gebruikt, die je na een tijdje weer moet vervangen en dus zorgen voor extra terugkerende kosten. Dit basisstation bevat een grote stofbak die je gewoon af en toe in de vuilnisbak moet legen. Verschillende technologieën in het station moeten er daarnaast ook voor zorgen dat die bak in de tussentijd niet gaat stinken. Ondanks de lagere zuigkracht voelt dit model dus toch wel echt als een vlaggenschip robotstofzuiger.

Wel is het goed om te weten dat de originele DEEBOT X12 OmniCyclone inmiddels alweer voor rond de 820 euro te vinden is. Dit nieuwe model biedt ongetwijfeld fijne verbeteringen, maar bedenk dus goed of de upgrades een meerprijs van zo'n 380 euro waard zijn.

• Prijs-kwaliteit score: 4/5

ECOVACS DEEBOT X12S OmniCyclone review: design

• Groot basisstation, maar het heeft veel te bieden
• Redelijk slank design dankzij ingebouwde visuele module
• Stofreservoir en dweilroller voelen hierna als must-haves

Bij een premium robotstofzuiger komt helaas meestal ook een vrij groot basisstation kijken. De DEEBOT X12S OmniCyclone is geen uitzondering met zijn OmniCyclone-station. Het zijn echter veel van de automatische reinigings- en onderhoudssystemen in dit station die deze robotstofzuiger (en andere premium modellen) juist zo premium maken.

Het kan in de eerste plaats dus een beetje lastig zijn om een goede plaats te vinden (of maken) in je huis voor dit grote station, maar je zal daarna toch wel blij zijn met dat apparaat. Dit apparaat reinigt niet alleen de dweilrol heel grondig en met water tot 75 °C, maar ook zijn eigen bodemplaat. Daarnaast worden de water- en luchtkanalen mooi schoon gehouden. De vuilwatertank wordt regelmatig volgens een schema verwarmd om vieze geurtjes te verminderen en je kan instellen dat het stofreservoir ook automatisch gedroogd wordt om daar tevens vieze geurtjes zoveel mogelijk te vermijden.

Grote verschillen met de DEEBOT X12 OmniCyclone zie je van buiten niet echt, maar dat is verder geen minpunt. De robotstofzuiger zelf is nog steeds vrij slank (98 mm hoog) en er steekt geen onhandige sensormodule uit aan de bovenkant die in de weg kan zitten als de robot onder lage meubels door moet. Sommige modellen lossen dat probleem op door die module in te trekken, maar hier zijn de sensoren simpelweg aan de voorkant ingebouwd. Zo verlies je niet ineens belangrijke sensoren wanneer hij ergens onderdoor moet. Het is niet de dunste robotstofzuiger die ik heb getest, maar hij paste bij ons thuis wel gewoon overal netjes onderdoor.

Naast de sensoren voorop vind je hier de openingen waaruit het FocusJet-systeem schoon water en reinigingsmiddel op vlekken kan spuiten en een zijborstel die vuil langs randen en in hoeken voor de hoofdborstel met 'ZeroTangle 4.0'-technologie moet krijgen. Die technologie moet ervoor zorgen dat haren niet rondom de borstel vast komen te zitten. Achter die hoofdborstel (en de zuigmond) vind je natuurlijk nog de dweilrol. Deze is hier met 27 cm mooi lang en kan met 2,58 cm worden uitgestoken naar de zijkant om goed langs randen en in hoeken te komen. Moet de robot over tapijt heen? Geen probleem, want dan wordt de dweilrol netjes omhooggetrokken en afgedekt.

Deze DEEBOT met om kunnen gaan met drempels tot 2,5 cm hoog (of twee opeenvolgende obstakels tot 5 cm hoog). Dat is dan weer niet bijzonder hoog, dus dit is zeker iets om rekening mee te houden als je veel hoogteverschillen hebt op één verdieping.

Vooral de dweilrol en de stofbak zijn zo handig dat ik ze na het gebruiken van deze robot liever niet meer zou willen inruilen voor dweilpads en stofzakken. Een dweilrol die continu gereinigd wordt, maakt dweilen veel effectiever dan dweilpads die viezigheid soms alleen maar meer verspreiden en een stofbak scheelt gewoon weer extra terugkerende kosten.

• Design score: 4,5/5

ECOVACS DEEBOT X12S OmniCyclone review: schoonmaakprestaties

• Grondige stofzuig- en dweilprestaties
• FocusJet is een slim concept, maar werkt in de praktijk nog niet perfect
• Kleine drempels zijn geen probleem

Wanneer je een nieuwe robotstofzuiger installeert in je huis, zal hij altijd even een rondje door het huis moeten rijden om je ruimtes in kaart te brengen. Dat ging hier opvallend vlot en de kaart die ik vervolgens in de app te zien kreeg, was meteen heel accuraat. Ik heb wel eens meegemaakt dat ik één grote ruimte in de app nog moest splitsen of dat sommige robots delen van de tuin die ze door het raam konden zien meenemen op de kaart. Dat zorgt er overigens in de praktijk gelukkig niet voor dat ze door het raam proberen te rijden, maar hier zagen de kamers er op de kaart gewoon meteen allemaal netjes rechthoekig uit.

Na het in kaart brengen van onze benedenverdieping, kon de DEEBOT X12S OmniCyclone al vrij vlot aan de slag met zijn eerste schoonmaakbeurt. Schoonmaakbeurten verliepen hier over het algemeen erg vlot en grondig. Ik heb helaas bij de meeste robotstofzuigers die ik heb getest toch wel minstens één keer een foutmelding te zien gekregen voor een missende dweilpad of omdat ze vast zijn komen te zitten terwijl ze de woning nog een beetje moesten leren kennen. Nou is dat eerste probleem hier gelukkig niet eens mogelijk dankzij de dweilrol, maar ik heb bij dit model simpelweg nooit hoeven ingrijpen.

De zuigkracht is hier dus gestegen van 22.000 Pa bij de X12 naar 27.000 Pa bij de X12S. De X12 wist al uitstekende prestaties te leveren op harde vloeren en dat blijft de X12S natuurlijk ook doen, maar dit nieuwere model levert weer iets sterkere prestaties bij het stofzuigen op tapijten. Als je veel hoogpolig tapijt in je woning hebt, is een hogere zuigkracht misschien wel fijn, maar de relatief lage tapijten en deurmatten bij mij thuis wist de X12S uitstekend schoon te maken. Ik heb geen huisdieren, dus het ZeroTangle 4.0-systeem werd hier niet tot het uiterste gedreven, maar ik merkte in ieder geval niet dat mijn eigen haren vast kwamen te zitten om de borstel.

Hoewel de stofzuigervaring gelukkig dus een kleine upgrade heeft gehad, blijft het (net als bij zijn voorganger) de dweilfunctie die hier het sterkste onderdeel is. De OZMO ROLLER 3.0 van 27 cm lang zorgt simpelweg voor een grondigere schoonmaak en schonere resultaten dan de typische dweilpads die je nog steeds op veel andere modellen terugvindt. De meeste grote merken hebben inmiddels echter wel door dat een dweilrol voor betere resultaten zorgt, dus we zien ze gelukkig steeds meer.

De dweilrol gaat goed om met de meeste alledaagse vlekken en zorgt niet voor strepen. De resultaten lijken meer op die bij handmatig dweilen dan op simpelweg de vloer een beetje nat maken.

Bij iets grondigere vlekken wordt het FocusJet-systeem ingezet om de vlekken met water en speciaal schoonmaakmiddel alvast voor te bereiden, voordat de dweilrol zelf eroverheen gaat. Wanneer die hardnekkigere vlekken accuraat gedetecteerd worden, werkt dit systeem verrassend goed. Soms missen de sensoren echter nog wel eens dit soort vlekken en dan moet je de robot misschien nog een keer langs dezelfde plek sturen of in de ergste gevallen toch even zelf handmatig aan de slag. Over het algemeen zijn de dweilprestaties echter uitstekend. Hopelijk kan een upgrade voor het FocusJet- en/of detectiesysteem dit onderdeel in de toekomst nog effectiever maken.

Zowel de dweilrol als de zijborstel zorgen ervoor dat de robot verrassend nauwkeurig langs randen en in hoeken weer schoon te maken. Dat betekent niet dat je echt nooit meer handmatig nog iets moet schoonmaken, maar misschien wel minder vaak dan je zou verwachten bij het gebruik van een robotstofzuiger.

Ik heb thuis geen extreem grote drempels tussen ruimtes liggen, maar er is wel één drempel tussen de keuken en de bijkeuken waar sommige robotstofzuigers een aantal jaar geleden nog wel een beetje zenuwachtig van leken te worden. Ik moest dan soms expliciet op de kaart aangeven dat dit een drempel is waar de robot overheen zou moeten kunnen en dan durfden die modellen het pas aan. Aangezien de X12S niet per se de hoogste drempels aankan, was ik bang dat ik weer met zo'n situatie te maken zou krijgen, maar die drempel was in de praktijk geen probleem voor dit model. Toch is het wel aan te raden om even te checken hoe hoog je drempels precies zijn als je hebt.

Navigatie voelde hier weer erg betrouwbaar, net als bij zijn voorganger. De robot lijkt uit zichzelf al een vrij logisch pad door het huis te volgen en gaat netjes om de meeste obstakels heen. Af en toe een kleine botsing tegen een bloempot of een speakerstandaard kan nog wel gebeuren, maar ook dat gaat nog redelijk met beleid en de X12S heeft nooit iets omgestoten of meegesleept door de ruimte. Wel is het altijd aan te raden om de vloer zoveel mogelijk vrij te maken van mogelijke obstakels. Een groot voordeel van het gebrek aan dweilpads is dat daar in ieder geval geen kabel meer omheen kan wikkelen. Daar heb ik bij andere modellen wel regelmatig last van gehad.

• Schoonmaakprestaties score: 4,5/5

ECOVACS DEEBOT X12S OmniCyclone review: app en functies

• ECOVACS HOME-app is logisch ingericht
• Nog steeds veel slechte Nederlandse vertalingen
• Spraakbesturing werd meermaals onbedoeld geactiveerd

De robotstofzuigers van ECOVACS gebruiken de ECOVACS HOME-app om je kaarten weer te geven en toegang te geven tot alle instellingen voor de robot en zijn basisstation. Als je één app van een bekend robotstofzuigermerk hebt gezien, dan heb je ze eigenlijk allemaal wel gezien. Dat is niet per se een minpunt, want alles zit wel op een redelijk logischer plek. Je ziet op de homepagina meteen de robot. Tik je daar op, dan zie je meteen de kaart en de basisopties die je voor het starten van een schoonmaakbeurt nodig hebt. Verdere instellingen vind je terug in vrij logisch ingedeelde submenu's als je op het tandwielsymbool rechtsboven tikt.

Er zijn twee kleine dingen die me nog wel een beetje storen aan deze app. Ten eerste heb ik uiteindelijk gekozen voor Engels als taal in de app, want in het Nederlands stoor ik me gewoon aan de veel te letterlijke vertalingen. Over het algemeen is het meestal wel duidelijk wat er bedoeld wordt, maar soms kunnen die letterlijke vertalingen je wel in de war brengen. Er lijkt gewoon totaal geen moeite in de Nederlandse vertaling te zijn gestopt. Het is waarschijnlijk gewoon automatisch vertaald door een of ander programma. Engels voelt dan wel weer wat logischer.

Ten tweede brengt de terugknop van Android me altijd helemaal terug naar het homescherm in de app. Wil je gewoon één scherm terug, dan moet je de terugknop linksboven in de app gebruiken. Dat is totaal geen dealbreaker, maar gewoon irritant als je gewend bent om altijd met dezelfde knop één stap terug te kunnen in apps.

Via de app kan je natuurlijk zoals gebruikelijk instellen of de robot alleen moet stofzuigen, tegelijk moet stofzuigen en dweilen of eerst moet stofzuigen en dan dweilen. Er lijkt geen optie te zijn om alleen te dweilen. De optie zou op zich fijn zijn, maar het is natuurlijk wel handig om de vloer eerst stofvrij te maken, voordat je gaat dweilen, dus in de praktijk voelt het niet als een groot gemis. Ook kan je dingen zoals de zuigkracht, hoeveelheid water, reinigingssnelheid en het aantal gewenste schoonmaakrondjes per sessie naar wens instellen. Geen zin om hier allemaal te lang over na te denken? Dan is er de AI Agent Mode die aan de hand van je omgeving en eventuele eerdere schoonmaaksessies automatisch de juiste instellingen kiest. Dat leek na eerst een paar sessies met handmatige instellingen uitstekend te werken.

Je kan altijd bij nog voorkeuren aangeven aan de AI-assistent bij de 'Agent Hosting Settings' of één ruimte selecteren om alleen die te laten schoonmaken. Via een Scenario kan je altijd nog een heel specifiek gebied met specifieke instellingen laten schoonmaken, dus zelfs met die AI Agent Mode kan je nog enigszins handmatig ingrijpen.

Ik zou in principe aan iedereen met een robotstofzuiger, en dan vooral een duur model met veel extra opties, aanraden om in ieder geval één keer even door alle instellingen te lopen. Er zijn vaak instellingen voor navigatie en bijvoorbeeld tapijten die handig zijn om van tevoren gewoon meteen één keer naar wens in te stellen. Soms vind je wat dieper in een submenu nog experimentele functies terug die toch redelijk handig kunnen zijn. Bij de X12S kan je bijvoorbeeld kiezen om de robot wat voorzichtiger te laten navigeren en je kan kiezen of de robot met AI vlekken moet proberen te detecteren en vervolgens het FocusJet-systeem moet gebruiken.

Ook vind je zo gemakkelijk extra features die bij de snelle instellingen niet te vinden zijn, zoals de optie om een 'Live View' te krijgen via de camera van de robot en de optie om de X12S aan een Matter-ecosysteem toe te voegen.

Dan is er nog AGENT YIKO 3.0. Dit is de spraakassistent die je kan gebruiken om bijvoorbeeld met je stem een schoonmaaksessie te starten. Er is daarnaast nog een 'YIKO GPT'-optie waardoor de assistent je beter moet begrijpen als je gewoon via natuurlijk taalgebruik communiceert in plaats van specifieke commando's. Dit kan handig zijn als je de app liever zo min mogelijk gebruikt, maar persoonlijk heb ik de spraakassistent uitgezet toen deze meermaals aan de hand van willekeurige gesprekken in de buurt van de robot probeerde om een schoonmaakbeurt te starten. Op de derde foto in de galerij hierboven zie je hoe YIKO onze "gesprekken" interpreteerde.

• App en functies score: 4/5

Moet je de ECOVACS DEEBOT X12S OmniCyclone kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...