Rockstar Games heeft zojuist een launch trailer uitgebracht voor Grand Theft Auto 6. Het voelt een beetje vroeg voor specifiek een launch trailer, maar je hoort ons niet klagen over meer verhaaldetails en wat extra informatie over de hoofdpersonages, Jason en Lucia.

De trailer, die overigens volledig bestaat uit in-game beelden die zijn opgenomen met een standaard PS5, begint met een voice-over van Jason die vertelt over zijn tijd in het leger. Vervolgens zien we dat hij een telefoontje van Lucia vanuit de gevangenis krijgt. Dit zou kunnen betekenen dat we in het begin van de game mogelijk eerst alleen als Jason spelen, maar wie weet spelen we ook al als Lucia in de gevangenis.

In een montage van verschillende scènes zien we de hoofdpersonages een aantal missies uitvoeren, samen een douche nemen, dansen in een club, vechten met vijanden en de politie, en van een dak afspringen om vervolgens in een zwembad te landen.

Interessant genoeg zien we ook dat Lucia een elektronische enkelband draagt. dat betekent dat ze nog in de gaten wordt gehouden door justitie. Sommige van deze beelden lijken dus ook vooral plaats te vinden aan het begin van het verhaal.

We zien verder ook nog Jason die tactische uitrusting draagt terwijl hij door het water beweegt. Twee andere mannen volgen hem en het lijkt er een beetje op dat dit misschien een missie van zijn tijd in het leger is. Wie weet krijgen we dus ook wat flashbacks te zien.

De hele trailer ziet er enorm filmisch uit en je vergeet soms dat het niet om een actiefilm gaat. Zo zien we beelden van een helikopter die tegen de zijkant van een gebouw crasht en Lucia die op het landingsgestel van een vliegtuig springt alsof ze in Mission: Impossible zit. We zien ook Jason stiekem een gigantisch schip betreden en er zijn meerdere gameplay-elementen in actie te zien, waaronder bankovervallen en wat lijkt op 'quick-time events'.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

In de omschrijving van de trailer vinden we ook nog een nieuwe synopsis voor het verhaal. Hieronder lees je een vertaling daarvan.

"Jason en Lucia wisten altijd al dat de kansen tegen hen gekeerd waren. Maar wanneer een simpele overval verkeerd afloopt, belanden ze aan de duistere kant van de zonnigste plaats in Amerika, in het midden van een crimineel complot dat zich uitstrekt over de hele staat Leonida — gedwongen om op meer dan ooit tevoren op elkaar te vertrouwen als ze hier levend uit willen komen."

In de trailer horen we ook een nieuw nummer: 'Flower in a Hurricane' van het elektronische duo Justice, featuring Tame Impala, SZA en King Gizzard & The Lizard Wizard. De leden van Justice werken verder ook als componisten aan de officiële soundtrack (Grand Theft Auto 6: The Album).

GTA 6 komt ongeveer over een maand uit (op 19 november) voor de PS5, XBOX Series X en XBOX Series S. Een recent verslag claimt echter dat de pc-versie misschien ook al ergens in begin 2027 volgt.

Discord is berucht vanwege zijn hoge RAM-, CPU- en GPU-belasting tijdens het gamen. Dat is natuurlijk vervelend, want die onderdelen heb je natuurlijk ook voor gaming zelf hard nodig. Gelukkig worden een aantal van deze aspecten nu eindelijk aangepakt.

VideoCardz laat weten dat Discord werkt aan een 'Game Mode.' Dit is een nieuwe feature voor het programma die de CPU en GPU minder moet gaan belasten wanneer een game gespeeld wordt door effecten en animaties uit te schakelen. Zo geniet je van soepelere gameplay.

Discord biedt momenteel al wel opties om je systeem wat minder zwaar te belasten, zoals 'Reduced Motion', waarbij de intensiteit van animaties en zwevende effecten bij het navigeren van het programma verminderd worden. Gebruikers kunnen daarnaast ook 'hardware acceleration' uitschakelen. Als die optie uitstaat, stopt het programma met het gebruiken van de GPU om voor betere prestaties te zorgen. Het uitschakelen van hardware acceleration zorgt er als het goed is ook voor dat je niet zo snel meer te maken hebt met "visuele glitches zoals frame drops in games of prestatieproblemen".

Game Mode lijkt dus op het eerste gezicht heel erg op Reduced Motion. Zo omschrijft DiscordPreviews (op X) hoe het de animaties en effecten automatisch verminderd wanneer een game wordt gedetecteerd. Het lijkt er echter niet op dat dit alle problemen rondom dit veeleisende programma gaat oplossen. Zo wordt er namelijk niets genoemd over het verminderen van RAM-gebruik.

Daarnaast is het ook het vermelden waard dat Discord een applicatie is die gebaseerd is op Electron (een framework voor desktopapplicaties dat webtechnologie gebruikt). Dat betekent eigenlijk dat de Discord-applicatie gewoon een soort web-app is die draait in zijn eigen Chromium-browseromgeving. Dat is in principe ook waar Google Chrome op gebaseerd is en dat is nog een app die erg veel RAM gebruikt.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Hoe zit het met je scherm delen?

Het is nog niet duidelijk of de Game Mode iets anders zal doen, behalve automatisch de Reduced Motion-opties inschakelen als er een game gedetecteerd wordt. Als het verder niets doet, is er duidelijk nog veel ruimte voor verbetering. We hopen dat de desktop-app ooit wat efficiënter kan draaien, zodat gamers de kracht van hun pc zoveel mogelijk voor het gamen zelf kunnen gebruiken.

Toch is het wel een goed begin als de Discord-ontwikkelaars hiermee eindelijk erkennen dat er het een en ander te optimaliseren is. We zijn echter nog wel benieuwd of deze Game Mode het CPU- en GPU-gebruik ook zo laag mogelijk weet te houden wanneer gebruikers hun scherm delen.

Het is misschien geen verrassing dat het delen van je scherm ook wat meer van je pc vereist, zeker bij het streamen in hogere resoluties. Toch is het verbruik hierbij iets redelijker dan bij de simpele voice chats of wanneer de app simpelweg openstaat op de achtergrond en alsnog flink wat geheugen in beslag neemt.

Je framerate kan er wel onder lijden als je je scherm deelt tijdens het gamen, zelfs als je in een resolutie speelt die lager dan 1080p is. Dit is een veel groter probleem op minder krachtige systemen met minder RAM. Hier zijn wel oplossingen voor te vinden, zoals het gebruiken van een capture card op een losstaand systeem, maar dat is niet echt een goedkope optie.

Als Discord gewoon zijn desktop-app wat meer kan optimaliseren en misschien kan afstappen van zijn Electron-basis, dan zou dat mogelijk de problemen al voor een groot deel kunnen oplossen. Het is namelijk ergens wel ironisch dat dit programma in de eerste instantie voornamelijk is ontwikkeld voor gamers, maar dus ook de gameprestaties merkbaar negatief kan beïnvloeden.

We zien steeds meer zogenaamde "dual-mode" gaming monitoren. Waar een normale monitor één resolutie en één refresh rate ondersteunt, voegen dual-mode monitoren hier een tweede optie toe. Dat is ook zo bij de Samsung Odyssey G8 G80HF. Deze 27-inch monitor laat je kiezen tussen 5K/180Hz en 1440p/360Hz. Ik speelde een paar weken mijn favoriete games op deze monitor.

Samsung Odyssey G8 G80HF review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 749 euro
• Beschikbaar sinds midden 2026

De adviesprijs voor de Samsung Odyssey G8 G80HF bedraagt 749 euro en dat is aan de hoge kant. Dual-mode monitoren zijn namelijk niet noodzakelijk veel duurder dan normale monitoren. De Philips Evnia 27M2N3800A is bijvoorbeeld een andere dual-mode monitor die minder dan de helft kost.

De combinatie van 5K/180Hz en 1440p/360Hz vraagt wel om een krachtige GPU. Je kan de resolutie wel altijd nog verder verlagen naar bijvoorbeeld 1080p. Anderzijds zijn er dual-mode monitoren die native 1080p ondersteunen en daardoor vaak goedkoper zijn.

Het grootste minpunt is het type beeldscherm. De Odyssey G8 G80HF zit in een prijsklasse waar je veel OLED-monitoren ziet. Hij bevat daarentegen een IPS-paneel van gemiddelde kwaliteit. Noch het contrast noch de helderheid is heel bijzonder en je zou soms niet zeggen dat dit zo'n dure monitor is.

• Prijs-kwaliteit score: 3/5

Samsung Odyssey G8 G80HF review: specs

Samsung Odyssey G8 G80HF review: design

• In hoogte verstelbaar, kantelbaar en draaibaar
• Veel aansluitingen en werkt als usb-hub
• Wisselen tussen twee modi gaat snel met joystick

Op vlak van ergonomie doet de Samsung Odyssey G8 G80HF alles goed. De monitor is in hoogte verstelbaar, kantelbaar en draaibaar. Je het scherm daarnaast nog 90 graden draaien zodat het verticaal staat. Achteraan zit nog een typische lichtring die Samsung vaker gebruikt op hun gaming monitoren.

Qua aansluitingen krijg je alles wat een gamer nodig heeft. Er zijn twee HDMI 2.1-poorten en één DisplayPort 1.4, die allemaal de maximale resolutie en refresh rate ondersteunen. Soms gebeurt het dat de HDMI-poorten lagere refresh rates ondersteunen, waardoor je de DisplayPort wel moet gebruiken voor optimale prestaties. Dat is hier dus niet het geval.

Vervolgens kan de Samsung Odyssey G8 G80HF nog werken als een kleine usb-hub. Verbind je pc of laptop met de USB-B-poort en dan kan je de twee USB-A-poorten in het scherm gebruiken voor accessoires. In 2026 is het niet verkeerd om hier nog een USB-C-poort aan toe te voegen, maar die is niet aanwezig.

Het OSD-menu bedien je met een joystick die centraal rechts zit. De joystick zit in een inkeping en is vrij makkelijk te vinden. Door erop te drukken open je het volledige menu en door hem naar boven, onder, links of rechts te bewegen, open je snelmenu's.

Ten slotte wil ik het formaat van de standaard nog vermelden. Die is vrij diep (26 cm) en dat kan voor problemen zorgen als je bureau aan de kleine kant is. Andere 27-inch monitoren hebben over het algemeen ook een iets kleinere standaard.

• Design score: 4/5

Samsung Odyssey G8 G80HF review: beeldkwaliteit

• 5K/180Hz en 1440p/360Hz
• De standaardinstellingen zijn eigenlijk best prima
• Contrast en zwartwaarden zijn niet geweldig

Voor 750 euro verwacht je een IPS-paneel van goede kwaliteit, zeker omdat je op dit prijspunt al goede OLED-monitoren kan vinden. Dat blijkt toch niet helemaal zo te zijn. In de specs zie je ook dat de contrastratio 1.000:1 bedraagt en dat voorspelt al weinig goeds. Een voordeel van het matte IPS-scherm is wel dat het goed zichtbaar blijft bij directe lichtinval.

Zowel in de 5K- als 1440p-modus zag ik vrijwel meteen dat het contrast en de zwartwaarden niet bijzonder goed zijn. Vooral in de hoeken van de Samsung Odyssey G8 G80HF zagen zwarte delen er eerder donkergrijs uit. In het midden van het scherm zag alles er nog relatief oké uit, hoewel ik ook daar merkte dat zwarte delen wat textuur en detail misten. In de instellingen vind je wel de Contrast Enhancer die dit probeert te verhelpen, maar uiteindelijk ook tegen de limieten van het scherm aanloopt. Van een monitor in deze prijsklasse (ja, zelfs een dual-mode monitor) verwacht ik eigenlijk meer.

Los daarvan doet de Samsung Odyssey G8 G80HF wel wat hij belooft. De 1440p/360Hz-modus heb ik vooral getest met Overwatch en hier had ik geen last van ghosting, screen tearing of dergelijke. Omdat Overwatch over het algemeen geen extreem donkere game is, was het slechte contrast hier niet storend. Flitsende effecten van wapens, ultimate attacks en dergelijke werden mooi en scherp weergegeven.

Bij 5K oogt alles meteen veel scherper en gedetailleerder. Dat lost het contrastprobleem helaas niet op. Dit heb ik getest met onder andere Honkai Star Rail, opnieuw een vrij heldere game waar dat slechte contrast niet zo opvalt. De game heeft overigens een limiet van 60fps. Hier is de beeldkwaliteit een streling voor het oog. Van onscherpe randen of vormen is helemaal geen sprake en particle effects worden goed weergegeven.

Ten slotte had ik in Marvel's Midnight Suns wel last van het gebrekkige contrast. In veel donkere levels kon ik niet alle details goed zien en toen ik 's nachts door het bos rond The Abbey liep, waren er veel zwarte delen die eerder donkergrijs waren. Als je iemand bent die ten volste wil genieten van de visuals van een game (of gewoon de vijand goed wil zien in een donkere grot), kan je voor minder geld een betere OLED-monitor kopen.

• Beeldkwaliteit score: 3,5/5

Moet je de Samsung Odyssey G8 G80HF kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Take-Two Interactive heeft bevestigd dat Rockstar Games de huidige versie van GTA Online nog blijft ondersteunen na de lancering van Grand Theft Auto 6. Dit suggereert dus dat een vernieuwde multiplayer misschien nog wel even op zich zal laten wachten.

Tijdens een meeting met Take-Two-aandeelhouders op 17 september (via ResetEra) werd verkondigd: "GTA 6 is een singleplayer-titel en moet deze november uitkomen. We zullen GTA Online blijven ondersteunen na de release van GTA 6 en verder."

Hoewel we al wisten dat GTA 6 als een losse singleplayer-ervaring gelanceerd wordt, is de verwachting toch wel dat er op een bepaald moment een online-modus wordt geïntroduceerd net als hoe GTA Online later aan GTA 5 werd toegevoegd.

De taal die werd gebruikt bij de meeting van de aandeelhouders suggereert dat fans binnenkort nog geen multiplayer moeten verwachten voor GTA 6, als deze überhaupt in ontwikkeling is. Rockstar verdient ongetwijfeld ook nog steeds meer dan genoeg aan de huidige versie van GTA Online, dus er is geen haast om een nieuwe modus te introduceren.

Bloomberg-verslaggever Jason Schreier kreeg tijdens een gesprek met Take-Two over de pre-order periode van GTA 6 (en de omzet vanuit deze pre-orders) te horen dat Take-Two "nog niet heeft gedeeld en nog niet van plan is om binnenkort iets te delen over hoe de nieuwe GTA Online eruit zal zien."

Take-Two gaat momenteel dus nog niet echt verder in op plannen voor een multiplayer. Door wat er tot nu toe dus wel gezegd is, geloven fans dat GTA 6 Online (of hoe het ook zal heten) wel eens een losse game kan worden, waar je ook los voor moet betalen.

"Lijkt erop dat de volgende variant van GTA Online nog lang niet klaar is, zoals Schreier al eerder liet weten," zei de originele ResetEra-gebruiker. "En er is een grote kans dat ze het als losse titel zullen lanceren, of dat nou F2P [free-to-play] is of voor bijvoorbeeld $30. Ze zullen het alle middelen en aandacht willen geven die het nodig heeft en [het zal] dit keer geen "add-on" zijn."

Voor anderen lijkt het idee van een losstaande multiplayer ook wel logisch, maar sommige mensen zijn ook bang dat je voor die ervaring dan ook weer 70 dollar of meer moet neerleggen.

GTA 6 wordt op 19 november gelanceerd voor de PS5, Xbox Series X en Xbox Series S.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Het aanbod OLED-gaming-monitoren groeit snel op alle fronten. Dit zorgt er enerzijds voor dat we elk jaar weer betere monitoren te zien krijgen. Anderzijds zijn er ook steeds meer goedkopere OLED-monitoren. De ASUS ROG Strix XG27AQDMES is zo'n budgetvriendelijke monitor die toch erg veel goed doet. Ik heb er enkele weken mijn favoriete games op gespeeld.

ASUS ROG Strix XG27AQDMES review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 449 euro
• Beschikbaar sinds de zomer van 2026
• Krijgt soms al korting

Met een adviesprijs van 449 euro is de ASUS ROG Strix XG27AQDMES een instapmodel in de wereld van OLED-gaming-monitoren. Daarnaast is hij soms al met korting te vinden en kan je hem voor minder van 400 euro op de kop tikken.

Grote compromissen zijn er niet echt. De 1440p-resolutie ziet er scherp uit op dit formaat en de refresh rate van 240Hz is uitstekend. Het feit dat alle drie de aansluitingen die refresh rate ondersteunen, maakt alles nog beter. Bij goedkopere monitoren gebeurt het wel vaker dat alleen de DisplayPort de maximale refresh rate ondersteunt, terwijl de HDMI-poorten een limiet van 120Hz hebben.

Het enige waaraan je merkt dat de ASUS ROG Strix XG27AQDMES een goedkopere monitor is, is de helderheid. De HDR-helderheid bedraagt 400 nits en de helderheid over het hele scherm zit rond de 150 nits. Er is een antireflectielaag, maar die is niet geweldig. Als je vaak overdag in een felverlichte ruimte gamet, kan je daardoor in de problemen komen.

• Prijs-kwaliteit score: 5/5

ASUS ROG Strix XG27AQDMES review: specs

ASUS ROG Strix XG27AQDMES review: design

• In hoogte verstelbaar, kantelbaar en draaibaar
• Alleen de essentiële aansluitingen
• Joystick voor OSD-menu zit centraal

ASUS heeft het duidelijk bij de basis gehouden voor deze gaming-monitor. Er is geen flitsende verlichting achteraan of onderaan zoals op de duurdere ASUS ROG Swift OLED PG32UCDM3. Toch is ASUS de basis niet vergeten. Deze monitor is namelijk in hoogte verstelbaar, kantelbaar en draaibaar. Alsof dat nog niet genoeg is, kan je het scherm ook 90 graden draaien zodat het verticaal staat.

De aansluitingen van de ASUS ROG Strix OLED XG27AQDMES zijn eveneens eenvoudig. Er zijn twee HDMI 2.1-poorten en één DisplayPort 1.4 aanwezig. Het goede nieuws is wel dat alle drie de poorten 240Hz ondersteunen. Je kan daardoor bijvoorbeeld je gaming-pc, PS5 en Switch 2 allemaal verbinden met de monitor. De enige andere functionele aansluiting is de 3,5mm-audiopoort. Ik zeg hier bewust "functioneel", want er is nog een USB-C-poort aanwezig, maar die doet niets. Dit is een zogenaamde servicepoort en die wordt alleen gebruikt bij reparaties van de monitor. Je kan hem zelfs niet gebruiken om je telefoon op te laden.

Het OSD-menu bedien je met de joystick centraal onderaan. Hij zit recht achter het rode ROG-logo onder het scherm en dit vond ik een fijne positie. Door eerst te drukken op de joystick open je het volledige menu en door hem naar boven, onder, links of rechts te bewegen, open je snelmenu's.

Ten slotte zit er nog een opening onderaan in de standaard waar je de kabels door kan trekken. Dat is misschien niet de mooiste vorm van kabelmanagement, maar het is beter dan niets.

• Design score: 4,5/5

ASUS ROG Strix XG27AQDMES review: beeldkwaliteit

• 1440p/240Hz is geschikt voor competitieve games
• HDR-highlights zien er goed uit, maar fullscreen helderheid is beperkt
• Je moet soms wat experimenteren met de presets/instellingen

Door de lage prijs twijfel je misschien aan de beeldkwaliteit van dit OLED-scherm. Ik kan je zeggen dat dat nergens voor nodig is. Het beeld is levendig, contrast is uitstekend, ik had geen last van screen tearing of iets dergelijks en alles zag er gewoon heel goed uit. De ASUS ROG Strix OLED XG27AQDMES ondersteunt ook 99% van het DCI-P3-kleurengamma en is daardoor geschikt voor foto- en videobewerking.

Wat ik wel moet vermelden, is dat de standaardinstellingen voor het beeld niet helemaal juist leken. Vooral de kleur rood leek iets te donker. Ik heb daarna wat geëxperimenteerd met de presets en voor kantoorwerk was een licht aangepaste versie van de Scenery Mode de beste keuze. Het OSD-menu bevat enorm veel instellingen en het kan daardoor even duren voor je je weg vindt. Een functie die ik niet per se nuttig vond, was de uniforme helderheid. Dit verlaagt in feite de helderheid een beetje zodat alles er "even helder" uitziet.

Experimenteer daarnaast ook met de Shadow Boost-functie. Die heeft een dynamische modus waarin hij zelf het juiste niveau kiest en nog drie niveaus die je handmatig kan instellen. Niet elk niveau werkt even goed voor elke game en de dynamische modus zorgde soms problemen met de zwartwaarden wanneer ik niet aan het gamen was. Wat Shadow Boost niet kan verhelpen, is de lage fullscreen helderheid. Toen ik de ASUS ROG Strix OLED XG27AQDMES gebruikte wanneer de zon recht naar binnen scheen, zag ik niet bijzonder veel meer. "Lichtere" games kan je nog wel enigszins spelen, maar ga niet op verkenning in een grot in Elden Ring, want daar kom je niet levend uit.

Snelle actiegames als Overwatch waren vervolgens geen probleem voor de ASUS ROG Strix OLED XG27AQDMES. De responstijd was erg laag en er was geen sprake van wazige beelden door de 240Hz refresh rate. Voor games waarin timing cruciaal is, is dit daarom een uitstekende gaming-monitor. In een RPG als Honkai Star Rail kon ik dan weer genieten van de kwaliteit van dit OLED-scherm. Kleuren waren levendig en ondanks de wat lagere helderheid, was er een sterk contrast. Shadow Boost voet hier soms een beetje als valsspelen want toen het nacht werd in Palworld zag ik dankzij Shadow Boost net dat beetje meer.

Al bij al is de ASUS ROG Strix OLED XG27AQDMES een heel veelzijdige monitor die geschikt is voor bijna elke gamer. Hij heeft wel een duwtje in de rug (lees: aanpassingen aan de instellingen) nodig om echt te kunnen stralen.

• Beeldkwaliteit score: 4,5/5

Moet je de ASUS ROG Strix XG27AQDMES kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Ananta, dat soms wordt omschreven als de free-to-play-concurrent van GTA 6, kreeg een nieuwe trailer op Gamescom 2026. Daarin zagen we niet alleen de lanceringsdatum (17 januari), maar ook een tweede kaart.

Spelers kunnen vanuit het kuststadje Nova City reizen naar de uitgestrekte, futuristische metropool Chongxiao. Producer Ash Qi vermeldt tientallen uren aan verhaalcontent en een enorme variatie aan stedelijke gameplay: "Ons doel is om de grootste open-wereldgame in het free-to-play segment te creëren."

"Nova City was de eerste kaart die we maakten", zei hij. "Chongxiao was iets waarvan we wisten dat we het moesten maken, ongeveer een jaar nadat we met de ontwikkeling van Nova City waren begonnen. Qua schaal is Chongxiao een stuk groter dan Nova City, maar elke kaart heeft zijn eigen identiteit, met verschillende verhalen en een eigen sfeer."

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

"Nova City neigt meer naar een moderne, op entertainment gerichte sfeer, met een levendigere, soms chaotische energie. Chongxiao daarentegen heeft geavanceerdere technologie, een rijkere culturele inhoud en grootschalige toeristische attracties die spelers kunnen ervaren en verkennen."

Naast de verschillende sferen verschillen beide steden ook dramatisch van elkaar qua look en feel. Nova City lijkt bijna een mix van Tokio en Los Angeles, terwijl Chongxiao duidelijk meer Chinese invloeden heeft.

"Op dit moment bouwen we aan Lingyun, een stad binnen Chongxiao. De inspiratie voor Lingyun komt eigenlijk van Shanghai en Hangzhou, waar ons team woont en werkt. Beide steden hebben een opvallend alledaags landschap en iconische moderne bezienswaardigheden," legde Qi uit. "Ons doel was om de echte steden als basis te gebruiken en daar de setting van Ananta bovenop te leggen."

In de nieuwste trailer waren tal van echte elementen uit beide steden te zien, waaronder een wolkenkrabber die bijna identiek is aan de iconische Oriental Pearl Tower in Shanghai. Chongxiao is ook gebouwd rond een enorm, eeuwenoud waterlichaam, bekend als het Weilan-meer, dat nauw aansluit bij het beroemde Westmeer in Hangzhou, een UNESCO-werelderfgoedlocatie die op de achterkant van het biljet van één yuan staat.

"Natuurlijk maken we deze locaties niet één op één na," voegde Qi eraan toe. "We geven ze nieuwe omgevingen en memorabele avonturen, gevormd door onze IP en de behoeften van het verhaal."

Dit alles komt bovenop een brede waaier aan gameplay dat we al zagen in de eerste trailer. Ananta bevat zaken als achtervolgingen met auto's, schietgevechten, verschillende personages waartussen je kan wisselen en zelfs iets dat op de tentakels van Venom lijkt waarmee je door de stad kan slingeren.

De steden zelf hebben daarnaast genoeg te bieden: "Alles wat je in een moderne stad zou willen doen: winkelen, een hapje eten in een restaurant, een live optreden bijwonen of de hele nacht dansen, het is er allemaal," zei Qi. "Je kunt zelfs je favoriete personage uitnodigen om deze dingen met je te doen. Elke stad biedt ook eigen unieke activiteiten, gebaseerd op wat de stad bijzonder maakt. In Chongxiao kun je bijvoorbeeld een boottocht maken om het Weilan-meer te ervaren."

Ananta verschijnt ten slotte op 15 januari 2027 voor pc, PlayStation 5 en mobile.

Sony heeft aangekondigd dat het twee limited edition DualSense-controllers uit zal brengen die geïnspireerd zijn door de look (en kleuren) van Grand Theft Auto 6. Ze komen tegelijkertijd met de game uit.

De nieuwe controllers werden gisteren tijdens een nieuwe State of Play onthuld. Er is een zwarte en een witte variant en ze hebben allebei paarse en blauwe chromen accenten. Verder vind je het GTA 6-logo op het touchpad met palmbomen in de 'VI'-letters. De knoppen hebben allemaal een roze kleur, wat natuurlijk ook perfect aansluit bij het Vice City-thema.

"De zwarte en witte limited edition DualSense draadloze controllers vangen elk de essentie van Vice City, van de felle dagen aan de kut tot de levendige nachten in de stad," laat Sony weten via de PlayStation Blog.

"Beide edities beschikken over een glinsterende, kleurveranderende afwerking die de tinten van een Vice City-zonsondergang combineert met de gloed van neonverlichting. Ze hebben ook allebei speciale palmboomdetails die direct in de controller zijn verwerkt, wat een uniek tastbaat element toevoegt naast de officiële Grand Theft Auto 6-branding."

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

De witte variant "belichaamt Vice City bij dageraad, van zijn witte zanden en lucht met pastel[kleuren] tot al zijn relaxte glamour," terwijl de zwarte versie "de energie van Vice City's iconische nachtleven vastlegt."

De 'DualSense Wireless Controller – Grand Theft Auto 6 Black Limited Edition' en de 'DualSense Wireless Controller – Grand Theft Auto 6 White Limited Edition' zullen vanaf 10 september beschikbaar zijn om te pre-orderen en komen officieel op 19 november uit, meteen naast de game zelf.

Beide controllers hebben een adviesprijs van 84,99 euro en ze zullen beschikbaar zijn in beperkte hoeveelheden via PlayStation Direct.

• Het kan tot 80 uur duren om het verhaal van GTA 6 uit te spelen volgens Rockstar

Hopelijk hebben Grand Theft Auto 6-fans nog genoeg vrij dagen, want het kan blijkbaar al tot 80 uur duren om het verhaal uit te spelen. Daar houden de meeste gamers het natuurlijk niet bij, want er is nog veel meer te doen.

In een nieuw interview met The New York Times liet Rob Nelson, hoofd van ontwikkeling en co-studiohoofd bij Rockstar North, weten dat hij zelf zo'n 80 uur nodig had om het verhaal uit te spelen, plus een aantal "optionele doelen met narratieve gevolgen".

Hoewel we nog niet zeker weten wat hij bedoelt met deze "optionele doelen", klinkt het alsof het gaat om bepaalde side quests die invloed hebben op de uitkomst van het verhaal. Het zou bijvoorbeeld kunnen gaan om persoonlijke missies voor Lucia en/of Jason.

Dit betekent dat je dus ook al gauw zo'n 100 uur of meer in deze game kan doorbrengen als je ook een beetje de tijd wil nemen om Leonida en Vice City te verkennen, bepaalde activiteiten wil uitproberen, side quests wil voltooien en gewoon een beetje wil genieten van alles wat je kan doen in deze grote open world.

"Ik hoop dat er mensen zullen zijn die willen opstaan, een kop koffie drinken, douchen, zich aankleden, naar buiten gaan om een beetje te sporten," zei Nelson. "Interacteer met wat mensen, verken, kom misschien in de problemen. Beroof wat plekken, verdien wat geld."

Het verhaal van GTA 5 duurt ongeveer zo'n 30 uur om uit te spelen en bij Red Dead Redemption 2 kan het al gauw zo'n 60 uur duren. Dit zou dus betekenen dat GTA 6 Rockstars grootste en langste game tot nu toe is (in ieder geval qua verhaal).

GTA 6 wordt op 19 november gelanceerd voor de PS5, Xbox Series X en Xbox Series S. Rockstar heeft inmiddels ook al bevestigd dat de game bij zijn lancering met 30fps zal draaien op de consoles.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Mijn introductie tot de Assassin's Creed-serie was Assassin's Creed II en sindsdien heb ik elke grote release uit de serie gespeeld. Er zijn tussen die game en deze nieuwste release zeker hoogte- en dieptepunten geweest, maar de originele Assassin's Creed IV: Black Flag was duidelijk een van de hoogtepunten.

Vooral het verhaal en het hoofdpersonage spraken mij in 2013 erg aan, want ik was toen niet echt de grootste fan van de 'naval combat', ook al was piraatje spelen tegelijkertijd alsnog wel erg leuk. Naval combat is inmiddels nog steeds niet mijn favoriete deel van de game, maar ik kan het wel iets meer waarderen in de remake.

Over het algemeen kunnen we echter stellen dat Assassin's Creed Black Flag Resynced de gameplay en visuals moderniseert, terwijl het ook het meeste behoudt van wat de originele game zo speciaal maakte voor veel fans. Er wordt zelfs wat extra content toegevoegd die redelijk goed aansluit bij wat we eerder al kregen. Terug in de schoenen van Edward Kenway stappen na meer dan tien jaar was dus een fantastische 'trip down memory lane'.

Er zijn nog steeds wel wat kleine minpunten. Je merkte bij de originele game al dat sommige gameplay-elementen, die deels waren overgenomen uit Assassin's Creed 3 vanwege een erg korte releasecyclus bij Ubisoft, zelfs toen een beetje verouderd begonnen aan te voelen. Die elementen worden hier gelukkig deels aangepakt, maar toch blijven er ook nog wat restjes van over in Resynced. Daarnaast weet ik dat de meningen hierover verdeeld zijn, maar ik mis wel een beetje het 'modern-day' verhaal van de originele game. Nu was dit eerlijk gezegd juist een van de slechtste modern-day implementaties uit de hele serie, maar deze remake was dan ook een goede kans om dit te verbeteren.

Uiteindelijk is Resynced toch duidelijk de versie van de game waar ik nu terug naartoe ga als ik het verhaal opnieuw wil beleven. De grote verbeteringen wegen uiteindelijk zwaarder dan de kleine minpunten.

Welkom terug bij een van de beste Assassin's Creed-games

Assassin's Creed heeft wel meer goede hoofdpersonages gehad, maar de beste twee blijven voor mij toch wel Ezio Auditore (da Firenze) en Edward Kenway. Edward is enorm charismatisch, ook al lijkt hij in het begin alleen om zichzelf en om geld te geven, maar hij maakt ook wel echt een interessante karaktergroei door in dit verhaal naarmate het piratenavontuur ook steeds meer elementen van een typische Assassin's Creed-game erbij krijgt.

Resynced behoudt gelukkig grotendeels het oorspronkelijke verhaal, de vermakelijke personages en het gevoel van vrijheid dat de originele game je ook wist te bieden. Dat is maar goed ook, want die elementen waren al erg geliefd. De Caribische eilanden verkennen met Edward, zijn crew en natuurlijk zijn schip, de Jackdaw, voelt zoals vanouds, maar ziet er nu mooier uit en speelt stiekem toch ook wat soepeler.

Het blijft enorm leuk om door het Caribisch gebied te varen, hier en daar het gevecht aan te gaan met een veel te groot Spaans of Brits schip, en dan ergens aan te meren om een of andere schat te ontdekken.

Het is indrukwekkend dat Ubisoft het voor elkaar heeft gekregen om de nieuwe game grotendeels aan te laten voelen zoals fans van het origineel die game zich waarschijnlijk herinneren (als ze hem al eventjes niet meer gespeeld hebben). Ik weet namelijk nog dat ik ook bij de originele game onder de indruk was van hoe de omgeving eruitzag, maar ga je nu terug naar die game, dan is ziet het er toch in 2026 allemaal wat minder indrukwekkend uit dan je je herinnert. Deze remake zorgt ervoor dat de game wat "eleganter oud kan worden".

Personages zien er een stuk beter uit, hoewel Ubisoft-games op dat vlak nog steeds niet de beste visuals leveren, maar vooral de open-world ziet er hier prachtig en heel gedetailleerd uit. Het is soms gewoon een genot om een stukje op de open zee te varen en om je heen te kijken naar de eilanden en schepen.

De beste elementen van Assassin's Creed IV: Black Flag zijn hier gelukkig behouden en ze zien er mooier dan ooit tevoren uit. Niet alleen de visuals zijn aangepakt. Ook op het gebied van gameplay zijn de veranderingen overwegend positief, maar toch zijn er hier ook nog wel wat minpunten te vinden.

Een moderne(re) ervaring

De gameplay-veranderingen lijken op het eerste gezicht misschien niet gigantisch, zeker niet als je de originele game alleen rond zijn release hebt gespeeld en sindsdien niet meer. Toch zijn er stiekem heel veel kleine verbeteringen geïntroduceerd die de ervaring van Resynced wat beter aanpassen voor gamers in 2026.

Er zijn vooral veel 'quality-of-life'-updates voor de menu's de bediening en het 'inventory'-scherm. De game voelt op dit vlak wat meer als modernere titels uit de serie, zoals Assassin's Creed Shadows. Daarnaast brengt de nieuwere Anvil-game-engine ook dingen met zich mee zoals dynamisch weer, een dag/nachtcyclus en nog veel meer.

Ook de minigames in de game zijn aangepakt, zoals het beheren van Edwards vloot. Hoewel er soms wel wat te zeggen valt voor de charme van de simplistische minigames uit het origineel, passen de aangepaste versies in Resynced meestal wel wat beter bij een moderne game.

Je thuisbasis voelt iets meer als een echte thuisbasis, vol met bekende personages die rondlopen, in plaats van gewoon een plek om collectibles naar toe te brengen en om wat upgrades voor verschillende stores uit te voeren. Die stores zijn er nog steeds en ze zijn ook nog steeds te upgraden, maar dat voelt nu ook iets uitgebreider.

Twee van de onderdelen waarbij de upgrades zeker niet overbodig waren, zijn combat en parkour. Ik zal eerst wat dieper ingaan op parkour. De veranderingen voelen hier misschien ook niet gigantisch, en de sprong van de originele game naar Assassin's Creed Unity was groter, maar klimmen, rennen en springen door de steden en bossen in de game voelt wel merkbaar soepeler.

Terugkeren naar de originele games (tot Unity ongeveer) kan erg frustrerend zijn als je inmiddels de modernere, soepelere gameplay uit de serie (en natuurlijk andere games) gewend bent. Als je dan ineens weer te maken hebt met momenten waarop je duidelijk in een hooibaal wil springen, maar Ezio, Connor of Edward ineens beslist dat een landing midden op straat beter is, dan kan dat na de zoveelste keer toch wel een beetje gaan irriteren. Dat soort dingen merkte ik gelukkig veel minder in Resynced.

Ik denk ook dat Ubisoft over het algemeen een goed nieuw combatsysteem heeft gevonden voor deze remake. Bij de originele game was er echt vrijwel geen uitdaging bij de combat. Je kon wel genieten van heel veel leuke finishers, maar heel interessant was het qua gameplay niet. Voor de remake heeft Ubisoft wat inspiratie gehaald uit hoe combat in Assassin's Creed Mirage werkte. Dat voelt als een goede compromis, want de RPG-achtige combat uit Origins, Odyssey, Valhalla en Shadows past hier niet echt, maar de oude combat zou dus ook echt heel verouderd aanvoelen.

Nu is er dus een iets uitdagender (met nadruk op 'iets') systeem met parry's en dodges, plus light en heavy attacks en gewoon modernere controls. Ook zijn er nog steeds een aantal leuke finishers om naar te kijken. Wat alleen wel jammer is, is dat je nu in principe tijdens combat alleen nog maar zwaarden kan gebruiken (en tussendoor kan schieten met je ranged wapens). Weg is de combat met de hidden blades, maar ook met willekeurige wapens die je op kon pakken, zoals bijlen en muskets. Die hadden ook weer allemaal hun eigen finishers die voor wat meer variatie zorgden. Hoewel de combat op zichzelf dus wel iets uitdagender is, voelt het soms wat minder dynamisch.

Wat verder ook nog een leuke upgrade is, is dat de open-world nog iets meer open is gemaakt. Je kan in Resynced nu in principe overal in de oceaan zwemmen en ook onder water duiken. Er is dus nog meer om te verkennen. Daarnaast is er één toevoeging die de game meteen veel meer als een (moderne) Assassin's Creed-game laat voelen: een speciale 'crouch'-knop. Het kan in moderne games uit de serie soms best leuk zijn om gewoon het gevecht aan te gaan met een hele groep vijanden (bijvoorbeeld in Odyssey en Valhalla), maar tegelijkertijd ben ik toch wel vooral een fan van de stealth-aanpak bij deze games. De toevoeging van een crouch-knop maakt stealth ook echt ineens veel beter in deze remake.

Mix van fijne upgrades en gemiste kansen

Bij de grotere veranderingen heb ik wat meer gemixte gevoelens. Alle 'quality-of-life'-upgrades zijn echt top en de beste elementen van de originele game zijn dus grotendeels behouden, plus soepeler en mooier gemaakt. Er zijn ook dingen die niet zijn teruggekeerd en elementen die zijn toegevoegd.

Laten we maar beginnen met de nieuwe toevoegingen. Ten eerste krijgen sommige van de beste personages uit de game nu wat meer aandacht, met uitgebreidere verhaallijnen en dus ook nieuwe scènes. Dit zijn wat mij betreft dan ook uitstekende toevoegingen en deze voelen ook niet alsof ze pas 13 jaar later zijn toegevoegd.

Daarnaast zijn er ook nieuwe crewleden (officiers) die je kan rekruteren. Deze officiers geven je schip extra perks/abilities die erg handig kunnen zijn voor de naval combat. Je rekruteert ze door een reeks missies voor ze te voltooien. Die missies zijn over het algemeen leuke toevoegingen, maar voelen wel alsof ze iets minder goed aansluiten op de originele game.

De grootste verandering voor de content is echter het verwijderen van twee dingen: de multiplayer en het modern-day onderdeel van het verhaal. De multiplayer had ik overigens ook niet terug verwacht, maar (een vervanging voor) de modern-day mis ik persoonlijk wel een beetje.

Zoals ik eerder al aangaf, was het modern-day onderdeel in de originele game een van de zwakkere implementaties van dit typische Assassin's Creed-element. Daarnaast weet ik ook dat sowieso niet iedereen een fan was van de modern-day verhaallijn. Zeker bij Black Flag was het ook duidelijk dat Ubisoft niet helemaal meer leek te weten wat het ermee moest doen. Een directe remake van dat deel van de originele game was dan ook zeker niet nodig, maar het voelt wel als een gemiste kans om het gewoon volledig te schrappen. Een nieuwe versie die misschien wat beter aansluit op de modern-day elementen uit recentere games uit de serie was een leuke verrassing geweest, plus een mogelijkheid om dat deel van de game te verbeteren. Het is bovendien ook in de wereld van de games heel gemakkelijk uit te leggen waarom dit ineens anders zou zijn dan in de oorspronkelijke game en beide versies zouden hierdoor canon kunnen zijn.

Daarnaast zijn er nog steeds wat elementen waaraan je duidelijk kan merken dat dit een remake is van een oudere game, waarbij niet alles volledig herwerkt is. De AI van de vijanden voelt nog steeds heel erg dom en hoewel achtervolgingsmissies veel eenvoudiger en minder irritant zijn geworden, deels omdat je ze eigenlijk gewoon kan skippen door het doelwit gewoon te vermoorden, blijft het nog steeds een gameplay-element dat niet helemaal thuishoort in 2026.

Er zijn dus zeker wel wat minpunten te vinden, maar over het algemeen ben ik als grote Assassin's Creed-fan toch wel erg blij met deze remake. Nu wil ik niet ineens dat Ubisoft alleen nog maar remakes van oude succesvolle games gaat maken, maar als remakes van de eerste Assassin's Creed en het liefst Assassin's Creed II, Brotherhood en Revelations dezelfde respectvolle behandelingen zouden krijgen, zou ik daar zeker geen nee tegen zeggen. Dit soort remakes zijn een fantastische manier om opnieuw te genieten van je favoriete games die inmiddels al wat ouder zijn, zonder meteen te denken: "oei, dit is wel flink verouderd". Daarnaast maakt het de game ook weer toegankelijker voor een nieuw publiek en dat verdient het verhaal van Black Flag zeker.

Eindoordeel

Er zijn dus zeker wel wat minpunten te vinden, maar over het algemeen ben ik als grote Assassin's Creed-fan toch wel erg blij met deze remake.

Nou wil ik niet ineens dat Ubisoft alleen nog maar remakes van oude succesvolle games gaat maken, maar als remakes van de eerste Assassin's Creed en het liefst Assassin's Creed II, Brotherhood en Revelations dezelfde respectvolle behandelingen zouden krijgen, zou ik daar zeker geen nee tegen zeggen.

Dit soort remakes zijn een fantastische manier om opnieuw te genieten van je favoriete games die inmiddels al wat ouder zijn, zonder meteen te denken: "oei, dit is wel flink verouderd". Daarnaast maakt het de game ook weer toegankelijker voor een nieuw publiek en dat verdient het verhaal van Black Flag zeker.

Ik stap de komende tijd dan ook graag nog af en toe terug in deze wereld om nog wat collectibles te verzamelen en wat langer van de prachtige omgevingen te genieten, met als gevolg dat de nieuwe en oude 'sea shanties' weer vast komen te zitten in mijn hoofd, of ik dat nu wil of niet.

De adviesprijs van 59,99 euro voor deze remake voelt in de eerste instantie wel een beetje pijnlijk, zeker omdat er dus ook delen van de originele game verdwenen zijn. Toch merk je wel duidelijk dat er echt veel tijd en moeite in deze game is gestoken en er zijn natuurlijk ook nieuwe dingen toegevoegd. De prijs is dus nog wel redelijk te verantwoorden, maar je kan natuurlijk altijd wachten tot hij korting krijgt. Na 13 jaar te hebben gewacht op een remake, valt het wachten op een leuke korting hopelijk wel mee.

Voor pc-gamers die ook nog oudere Ubisoft-games hebben liggen, of in ieder geval genoeg 'Units' hebben verdiend in oudere Ubisoft-games, is er ook nog de mogelijkheid om via de Ubisoft Store 20% korting te krijgen door 100 Units in te leveren. Die verdien je gewoon door bepaalde taken te volbrengen in verschillende Ubisoft-games of zelfs gewoon tot een bepaald punt in het verhaal te komen. Elk beetje scheelt natuurlijk weer.

Wie hoge eisen heeft voor een gaming monitor, komt al snel uit bij OLED. Dit type scherm biedt levendige kleuren, een uitstekend contrast en vaak ook een lage responstijd. Philips maakt allerlei soorten OLED gaming monitoren onder hun Evnia-submerk en ik kon aan de slag gaan met de Philips Evnia 32M2N8900P. Dit is een duurder model dat eruitziet als de droom van elke gamer: 4K, 240Hz, QD-OLED, tal van aansluitingen en een hoge piekhelderheid.

Philips Evnia 32M2N8900P review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 999 euro
• Beschikbaar sinds de zomer van 2026

De Philips Evnia 32M2N8900P heeft een adviesprijs van 999 euro. Dat is zeker niet mild, maar wel verantwoord voor het totaalpakket.

Dit is een 32-inch gaming monitor met een 4K-resolutie, de bekende voordelen van QD-OLED (geweldig contrast, perfecte zwartwaardes, levendige kleuren en lage input lag), en een refresh rate van 240Hz. Ambiglow-verlichting maakt alles wat meeslepender. Dit zijn gekleurde lampjes aan de achterkant die je zelf kan instellen. Zo kunnen ze hun kleur aanpassen aan de content op het scherm.

Qua aansluitingen kom je ook niet tekort. Er zijn twee HDMI-poorten, een DisplayPort en USB-C-poort met DP Alt-modus. Alle aansluitingen ondersteunen bovendien 4K/240Hz. Bij goedkopere monitoren haal je de maximale refresh rate soms alleen via de DisplayPort, terwijl de HDMI-poorten een limiet van 120Hz hebben.

Houd er wel rekening mee dat deze monitor pas tot zijn recht komt met een voldoende krachtige pc. Als je GPU te zwak is om 4K bij 240Hz te weergeven, zijn er bijvoorbeeld meer dan genoeg 1440p-monitoren die minder kosten.

• Prijs-kwaliteit score: 4,5/5

Philips Evnia 32M2N8900P review: specs

Philips Evnia 32M2N8900P review: design

• In hoogte verstelbaar en kantelbaar
• Veel aansluitingen
• Joystick voor OSD-menu zit wat onhandig

Qua ontwerp is er eigenlijk bijna niets veranderd ten opzichte van de Philips Evnia 32M2N8900, de voorganger van deze monitor. De Evnia 32M2N8900P ziet eruit als de gemiddelde OLED-monitor: het paneel zelf is heel dun, maar achterop zit een dikker, zwaarder blok dat zorgt voor de koeling en in dit geval ook de Ambiglow-lampjes bevat.

De standaard is in hoogte verstelbaar, kan naar voren en achteren kantelen en naar links en rechts bewegen. Je kan het scherm met de meegeleverde standaard alleen niet verticaal plaatsen. Philips gebruikt al een tijdje deze standaard voor hun monitoren en die is redelijk breed. Kijk daarom goed hoeveel ruimte je hebt op je bureau. Het zou zomaar kunnen dat de onhandige voet niet helemaal goed past.

Het OSD-menu met instellingen bedien je met de joystick rechtsachter. De bediening op zich is handig, maar de plaats van de knop is dat niet. Zelfs aan het einde van de testperiode had ik twee of drie pogingen nodig om te knop te vinden.

De aansluitingen zitten ten slotte allemaal onderaan en zijn talrijk aanwezig. Er zijn niet alleen twee HDMI 2.1-poorten en een DisplayPort 2.1, maar ook twee USB-C-poorten, waarvan eentje met DP Alt-modus. Een groot pluspunt is dat zowel beide HDMI-poorten als de DisplayPort de maximale refresh rate van 240Hz ondersteunen. Daarnaast zijn er nog twee USB-A-poorten die je kan gebruiken als je de monitor via de USB-B-aansluiting verbindt. De 3,5mm-audiopoort mag daarnaast niet ontbreken.

• Design score: 4/5

Philips Evnia 32M2N8900P review: beeldkwaliteit

• 4K QD-OLED is een lust voor het oog
• 240Hz is geschikt voor competitieve games
• Fullscreen helderheid is verbeterd

De beeldkwaliteit maakt duidelijk waarom deze monitor zoveel kost. Het 4K QD-OLED-paneel geeft levendige, scherpe, contrastrijke beelden weer. Het beeld van de Philips Evnia 32M2N8900P is daarnaast nauwkeurig en geschikt voor grafisch werk.

Door de combinatie van 4K en 240Hz is de monitor geschikt voor uiteenlopende genres. Details in open-world games als Palworld zien er bijvoorbeeld haarscherp uit. Daarnaast is de fullscreen helderheid wat verhoogd en is er een nieuwe antireflectielaag aanwezig. Hoewel dit reflecties nog steeds niet volledig elimineert, hoef je niet per se alle gordijnen te sluiten om nog wat te zien op de Philips Evnia 32M2N8900P. Het contrast komt wel pas echt tot zijn recht als het helemaal donker is. Toen het nacht werd in Palworld was ik verbaasd door hoeveel details ik alsnog kon zien.

Ook It Takes Two zag er prachtig uit. Ik was hier vooral onder de indruk door het level in/onder de grote boom in de tuin. Hier eindig je in een soort grottenstelsel met gekleurde muurtekeningen. Het contrast van de kleuren op de donkere muren was fantastisch. Toen we door een glinsterende tunnel naar beneden vielen, zorgde Ambiglow voor een meeslepende ervaring. Het was zo levensecht dat het voelde alsof ik weer in de Pandadroom zat in de Efteling.

Hoewel ik zelf normaal geen snelle shooters speel waar de 240Hz echt van pas komt (iets met niet kunnen mikken), heb ik dit toch maar even geprobeerd. Het werd snel duidelijk dat de Philips Evnia 32M2N8900P ook geschikt is voor dit type games. Van screen tearing is geen sprake en alles blijft goed zichtbaar bij snelle bewegingen. Als je alleen dit type games speelt, zijn er wel andere monitoren die wellicht interessanter zijn. In dat geval offer je wat resolutie op door naar 1440p te gaan en in ruil daarvoor krijg je refresh rates tot 500Hz.

Ten slotte heeft de Philips Evnia 32M2N8900P meerdere presets, wat opnieuw goed van pas komt als je voor elk gamegenre andere instellingen gebruikt. Je kan elke preset naar wens aanpassen en ook eigen presets aanmaken. Wisselen tussen presets is een kwestie van seconden in het OSD-menu.

• Beeldkwaliteit score: 4,5/5

Moet je de Philips Evnia 32M2N8900P kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Winkels zouden tijdens de feestdagen wel eens zonder voorraad PS5-, Xbox Series X/S-consoles kunnen zitten vanwege GTA 6. Dat meldt The Game Business, dat bericht dat een grote gamewinkel heeft gewaarschuwd dat er later dit jaar een piek in de vraag naar de consoles wordt verwacht vanwege GTA 6. Er zal echter een tekort ontstaan ​​door aanhoudende problemen met de beschikbaarheid van hardwarecomponenten.

"Ik sprak deze week met een grote winkel die me vertelde dat ze te horen hebben gekregen dat er aan het einde van het jaar, rond de lancering van GTA 6, tekorten aan consoles zullen zijn", aldus Christopher Dring, hoofdredacteur van The Game Business.

Een senior inkoper van games, die anoniem wilde blijven, vertelde The Game Business: "Vanwege de aanhoudende problemen met de beschikbaarheid van hardwarecomponenten zullen we niet de gewenste exemplaren krijgen vóór de release van GTA. De vraag zal waarschijnlijk het aanbod overtreffen tijdens de eindejaarsperiode."

Dring wees erop dat Hiroki Totoki, CEO van Sony, in mei tegen investeerders had gezegd dat het benodigde volume aan PS5-voorraad voor 2026 is veiliggesteld. Bij XBOX was de situatie toen anders, want zij hadden blijkbaar in mei al voorraadproblemen. Ook in de komende maanden verandert die situatie wellicht niet en er zullen zelfs regio's zijn waar de voorraad volledig op is.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Microsoft heeft gisteren nog aangekondigd dat de prijs van de Xbox Series X/S zal stijgen met 100 dollar (512GB opslag) en 150 dollar (1TB opslag), en dat de 2TB-variant verdwijnt. Wat dit betekent voor de europrijzen weten we niet, maar het persbericht spreekt duidelijk over een wereldwijde prijsstijging. De consoles zullen daarom hoe dan ook vanaf 1 augustus duurder worden.

GTA 6 verschijnt ten slotte officieel op 19 november en kan vanaf nu besteld worden. De basisversie kost 79,99 euro en de Ultimate Edition kost 99,99 euro. Pre-loads (en de levering van de fysieke games) beginnen op 12 november.

Microsoft heeft officieel de releasedatum voor Gears of War: E-Day bevestigd en aangegeven dat de game gelanceerd wordt als een Xbox console exclusive. Deze aankondiging werd gedaan tijdens de Xbox Games Showcase 2026, waarin de ontwikkelaar, The Coalition, een uitgebreide blik op de gameplay deelde en bevestigde dat de game lanceert op 6 oktober 2026.

Aan het einde van deze onthulling kwam Xbox CEO Asha Sharma ook nog even aan het woord en bevestigde ze dat dit een Xbox console exclusive zal zijn. Dat betekent dat de game niet naar de PS5 komt en (voor consoles) alleen op de Xbox Series X en S zal uitkomen.

"Gedurende de afgelopen 25 jaar jaar heeft Xbox sommige van de beste games aller tijden gemaakt, games die hebben veranderd wat er mogelijk was en games die spelers samen hebben gebracht, en games die generaties hebben gedefinieerd." zei Sharma.

"Xbox is gebouwd op de geest van creativiteit en het hart, en nu we de show beginnen met Gears of War: E-Day, is het ook toepasselijk dat wanneer we terugkeren naar Xbox, we terugkeren naar Gears. Dus vandaag kondigen we aan dat Gears of War: E-Day een Xbox console exclusive zal zijn."

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Gears of War: E-Day werd in 2024 voor het eerst onthuld en in deze game volg je een jongere Marcus Fenix in een nieuw verhaal dat zich 14 jaar voor de originele game afspeelt.

"Ervaar de gruwel en wreedheid van Emergence Day door de ogen van Marcus Fenix in het oorsprongsverhaal van een van de meest bekroonde saga's in de gaming-wereld," staat er in de beschrijving. "Veertien jaar voor de originele Gears of War sluit je je aan bij Marcus Fenix en Dominic Santiago in een aangrijpende oorsprongsverhaalcampagne terwijl de Locust Horde voor het eerst uit de aarde barst en een wanhopige overlevingsstrijd ontketent."

De markt voor handheld gaming blijft elk jaar maar groeien en we zien ook steeds meer nieuwe hardware van verschillende bedrijven verschijnen. We krijgen regelmatig nieuwe modellen met net weer wat krachtigere prestaties te zien. Ook tijdens Computex 2026 werd het een en ander onthuld op dit vlak en fans van handheld gaming hebben dan ook genoeg om naar uit te kijken de komende tijd.

Er zijn meerdere aankondigingen geweest omtrent nieuwe hardware van bedrijven zoals ASUS, Acer, OneXPlayer en meer. Er is dus meer keuze dan ooit tevoren als je op zoek bent naar je volgende (of eerste) handheld.

Intel is ook druk bezig geweest met het ontwikkelen van zijn Panther Lake-processors en heeft ons onder andere de krachtige Arc G3 Extreme gebracht. Die chip gebruikt 14 cores en 14 threads, plus 12 Xe GPU-cores om sommige van de beste prestaties te leveren die we tot nu toe op een handheld gaming-pc hebben gezien. Het gaat echter niet alleen om pure kracht.

Meerdere andere fabrikanten hebben bij nieuwe modellen vooral de hele handheld game-ervaring weer wat verfijnd. We zien bijvoorbeeld verbeterde displays, ergonomie en meer. Hieronder belichten we even een aantal van de beste handheld gaming-pc's die tijdens Computex 2026 onthuld werden.

1. MSI Claw 8 EX AI+

Na de releases van de Claw 8 AI+ en Claw 7 AI+ komt MSI nu met de nieuwe, extra krachtige Claw 8 EX AI+. Aan het display is vrijwel niets veranderd, maar de processor is nu dus die Intel Arc G3 Extreme (die we hierboven al noemden). Dat is wel weer een flinke upgrade ten opzichte van de Core Ultra 258V in de Claw 8 AI+.

Intel claimt dat de G3 Extreme 44% sneller is dan die Core Ultra 258V bij een 1080p-resolutie met 2x upscaling (dus vanaf 540p), bij 35W. Daarnaast zou hij ook 42% sneller zijn dan de AMD Ryzen Z2 Extreme die in sommige concurrerende handhelds zit.

Nog een andere leuke bonus bovenop de verbeterde prestaties is de ondersteuning voor XeSS 3-upscaling en Multi-Frame Generation. Ook krijgt dit model toegang tot de Windows 11 Xbox Mode. Intel maakt nu dus ook eindelijk gebruik van Multi-Frame Generation-technologie, net als Nvidia, terwijl AMD dit nog niet heeft uitgerold voor Radeon GPU-gebruikers.

Dankzij XeSS 3-upscaling, Multi-Frame Generation, de verbeterde ruwe prestaties en een verbeterd ergonomisch design kan de MSI Claw 8 EX AI+ wel eens de beste handheld van dit jaar worden. De prijs zou natuurlijk wel nog het een en ander kunnen verpesten, zeker als de prijs die eerder in geruchten werd genoemd accuraat is. Er wordt namelijk gesuggereerd dat hij zo'n 1.500 dollar kan kosten.

2. OneXPlayer 3

One-Netbook is zeker niet zo bekend als MSI, maar zijn nieuwe OneXPlayer 3-handheld is wel een sterke concurrent voor de Claw 8 EX AI+. Op papier lijkt hij zelfs nog iets beter.

De OneXPlayer 3 is een 3-in-1 handheld gaming-pc voor AI, gaming en productiviteit. Hij beschikt ook over dezelfde Intel Arc G3 Extreme-processor als de Claw 8 EX AI+. Op welke manier is hij dan mogelijk beter? Nou, hij heeft een groter, meeslepender 8,8-inch 144Hz OLED-display met ondersteuning voor VRR en HDR.

Gebruikers krijgen hier verder twee opslag voor opslag: microSD en een mini SSD. Er is een batterijcapaciteit van 85Wh aanwezig en dat kan betekenen dat dit model ook een erg sterke optie wordt als het gaat om batterijduur. Natuurlijk moeten we hem eerst nog in de praktijk kunnen testen om te zien of dat daadwerkelijk het geval is.

Dit is in ieder geval zonder twijfel een apparaat dat de meeste games met gemak moet kunnen spelen en ook nog een redelijk mooie graphics moet kunnen leveren. Er is helaas nog geen informatie gedeeld over een releasedatum of prijs en opnieuw zal vooral die prijs een grote invloed hebben op zijn uiteindelijke succes binnen deze markt.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

3. ASUS ROG Xbox Ally X20

ASUS bouwt weer verder op de indrukwekkende features van de ASUS ROG Xbox Ally X met de nieuwe ASUS ROG Xbox Ally X20. Met dit model viert het bedrijf ook het 20-jarige jubileum van het ROG-merk. De X20 is voorzien van een groter 7,4-inch OLED-display met een piekhelderheid van 1.400 nits. Hij zal ook gebundeld worden met de ROG XReal R1 Edition 20 AR-bril..

Het mag duidelijk zijn dat ASUS hier visuele verbeteringen voorop heeft gezet en niet pure kracht. Het is lastig om te zeggen hoe groot deze upgrade nou echt is ten opzichte van de ASUS ROG Xbox Ally X, aangezien de chip niet veranderd is.

De Xbox Ally X20 beschikt verder ook nog over een draaibaar D-pad, dat gelabeld wordt als een 'Transforming D-pad'. Hierdoor moet je kunnen wisselen tussen een traditionele D-Pad-ervaring en een optie met ook diagonale inputs, wat ideaal is voor bijvoorbeeld fans van vechtspellen.

Het grote nadeel is dat ASUS momenteel nog niet van plan lijkt te zien om dit model ook op zichzelf (zonder de AR-bril) te verkopen. De aanwezigheid van de ROG XReal R1 Edition 20 (met een adviesprijs van 849 euro) betekent dan ook dat de totaalprijs waarschijnlijk rond de 2.000 dollar zal zitten. Dat is toch wel heel erg prijzig.

4. Acer Predator Atlas 8

Net als de MSI Claw 8 EX AI+ en de OneXPlayer 3 draait de Acer Predator Atlas 8 ook op de Intel Arc G3 Extreme. Hij moet dus ook uitstekende prestaties kunnen bieden bij allerlei soorten games.

Zijn design lijkt erg op dat van de ASUS ROG Xbox Ally X (en de nieuwe ROG Xbox Ally X20), net als dat van de nieuwe MSI Claw. Dit model heeft namelijk ook een soort traditionele controllerhandvatten die voor wat extra comfort moeten zorgen bij langere gamesessies. De aanpasbare triggers van de Lenovo Legion Go S-handheld zijn een van onze favoriete features op een gaming-handheld en die zijn ook aanwezig op de Atlas 8 van Acer.

Het enige wat hier mist, is een OLED-display. Hij zit dus vooral heel dicht bij de Claw 8 EX AI+ in de buurt, al heeft dat model nog net een iets comfortabeler design.

Ook hier zal het succes uiteindelijk vooral van de prijs afhangen en dankzij de huidige marktomstandigheden (als gevolg van de RAM-crisis) zou die prijs wel eens rond de 1.000 dollar kunnen zitten. Acer heeft bevestigd dat dit model in oktober 2026 uitkomt, dus tegen die tijd zullen we meer weten over een officiële prijs.

PlayStation 4-gebruikers die Grand Theft Auto 6 op hun verlanglijst hebben staan, ontvangen nu berichten waarin ze worden aangespoord om te upgraden naar een PlayStation 5. Dit suggereert dat de marketingcampagne voor de game is begonnen.

Zoals opgemerkt door het account 'GTA 6 Countdown' (via Eurogamer), ontvangen PS4-gamers nu e-mails waarin ze worden aangeraden om over te stappen naar een PS5 ter voorbereiding op de lancering van de game later dit jaar. De reden is eenvoudig: GTA 6 werkt niet op de PS4, maar wel op de PS5.

"Omdat je Grand Theft Auto 6 op je verlanglijst hebt gezet... staat Grand Theft Auto 6 op je verlanglijst. Koop vandaag nog een PlayStation 5 om klaar te zijn voor de lancering van Grand Theft Auto 6 op 19 november 2026," luidt een bericht van Sony.

Sommige gebruikers ontvangen de berichten in verschillende formaten. In één bericht wordt de gebruiker bijvoorbeeld omschreven als een "top Grand Theft Auto 5-speler!" voordat die wordt aangespoord een PS5 te kopen, terwijl anderen de berichten in het meldingencentrum van hun console zien.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Spelers zijn ervan overtuigd dat dit betekent dat de marketing voor de langverwachte game van eindelijk is begonnen. Dit nieuws volgt op opmerkingen van Take-Two Interactive CEO Strauss Zelnick vorige maand. We weten ook dat de game op schema ligt voor de lancering op 19 november.

Het zou er ook op kunnen wijzen dat de marketingcampagne van de game de komende weken prominenter wordt. Verwacht daarom misschien nieuwe teasers, trailers en officiële gameplay. Het lijkt er ook op dat GTA 6 een 17+-rating heeft gekregen van de ESRB, de Amerikaanse keuringsinstantie.

Volgens screenshots van hetzelfde account bevat de game alles wat je van een GTA-game mag verwachten, inclusief bloed en geweld, intense geweldsscènes, grove humor, naaktheid, grof taalgebruik, expliciete seksuele inhoud en drugs- en alcoholgebruik.

GTA 6 verschijnt bij de lancering voor PS5, Xbox Series X en Series S. Take-Two CEO Strauss Zelnick heeft bevestigd dat de game bij de lancering niet op pc beschikbaar zal zijn. Hij legt uit: "Rockstar begint altijd met consoles, omdat je bij een dergelijke release wordt beoordeeld op basis van hoe goed je de belangrijkste doelgroep bedient."

Valve heeft inmiddels aangekondigd dat de Steam Controller volgende maand wordt gelanceerd. Eerder werd er nog gehoopt dat hij tegelijkertijd met de Steam Machine zou worden uitgebracht, maar die laat toch nog wat langer op zich wachten. De Steam Controller lanceert echter op 4 mei en zal 99 euro kosten.

In februari liet het bedrijf via een blogpost nog weten dat het oorspronkelijke plan om de Steam Machine, Steam Frame en Steam Controller in begin 2026 uit te brengen niet meer haalbaar was vanwege de "geheugen- en opslagtekorten".

"Toen we deze producten aankondigden in november, waren we van plan om tegen deze tijd toch wel al specifieke prijzen en lanceringsdata te kunnen delen," zei Valve in februari. "Maar de geheugen- en opslagtekorten waar je waarschijnlijk overal binnen de industrie wel over gehoord hebt, zijn snel toegenomen sinds toen. De beperkte beschikbaarheid en stijgende prijzen van deze belangrijke onderdelen betekenen dat we terug moeten komen op ons exacte leveringsschema en [de] prijzen."

Valve gaf toen echter ook nog aan dat het nog steeds de bedoeling was dat alle drie deze producten in de eerste helft van 2026 zouden moeten verschijnen. Nu is de Steam Controller dus als eerste op de markt gebracht.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

In een nieuw interview met Polygon legt Valve hardware engineer Steve Cardinali uit dat de controller wel snel gelanceerd kon worden, want de controller heeft geen RAM nodig.

"Hier zit geen RAM in, en het is niet zo gecompliceerd voor ons om uit te brengen," zei Cardinali. "We zijn er klaar voor. We wilden de kwantiteit opbouwen zodat we konden proberen om iedereen die er een wil bij de lancering te voorzien, maar het is mogelijk dat de vraag veel hoger is dan onze verwachtingen."

Ondanks het feit dat de recente RAM-tekorten dus de oorspronkelijke plannen een beetje hebben verpest en dat de Steam Controller nu als eerste op de markt komt, geeft de hardware engineer van Valve in dit interview ook aan dat het bedrijf overigens nooit van plan was om alle drie de nieuwe hardware-producten tegelijk te lanceren.

"Vanaf het begin waren dit allemaal verschillende producten. We hadden altijd gedacht, natuurlijk willen we dat ze goed samenwerken — zeker de Steam Machine en de Steam Controller, ze zijn op veel manieren een perfecte combinatie — maar we zagen niet de noodzaak om de Controller tegelijkertijd met de Machine uit te brengen," zei Cardinali.

"De enige echte harde deadline is dat we de Steam Machine niet voor de Steam Controller wilden uitbrengen. We wilden die [controller] voor de Steam Machine uit hebben… Het was nooit echt het plan om ze samen uit te brengen, behalve als dat toevallig goed uitkwam. Er is dus geen reden om [de controller] achter te houden terwijl we werken aan de andere dingen."

• Prijs en lanceringsdatum Steam Machine lijken in zicht

Microsoft schijnt te werken aan een nieuw Xbox Game Pass-abonnement waarbij gebruikers zelf kunnen kiezen welke content er in hun abonnement moet zitten.

Dat is wat Jez Corden van Windows Central in ieder geval suggereert. Corden claimt dat bronnen hem hebben laten weten dat het doel van Microsoft/Xbox op de lange termijn is om het Game Pass-abonnement "meer flexibel' te maken.

Dat zou ook wel redelijk goed aansluiten bij wat Xbox CEO Asha Sharma recent aangaf in een gelekte memo aan werknemers. In deze memo gaf ze toe dat de dienst "te duur" was voor spelers.

"Op de korte termijn is Game Pass te duur geworden voor spelers, dus hebben we een betere prijs-kwaliteitverhouding nodig," stond er in het bericht van Sharma dat The Verge in handen heeft weten te krijgen. "Op de lange termijn zullen we Game Pass evolueren tot een meer flexibel systeem, wat tijd zal duren om te testen en van te leren."

Corden claimt dat er dus een "stel-je-eigen-abonnement-samen"-formule voor Game Pass aan zit te komen. Daarbij kunnen gebruikers kiezen wat voor content (of pakketten van content) er in hun abonnement komen te zitten.

Het idee is dus dat gebruikers er bijvoorbeeld voor zouden kunnen kiezen om Cloud Gaming uit het pakket te halen om zo de prijs te verlagen. Daarnaast zou je mogelijk content zoals het Fortnite Crew-abonnement kunnen laten vallen en misschien in plaats daarvan kunnen kiezen voor 'day one'-toegang tot nieuwe Xbox-games.

Windows Central wijst ook nog op Microsofts gelekte "Duet"- en "Triton"-codenamen voor Xbox Game Pass, die suggereren dat er nieuwe abonnementen onderweg zijn.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Gamers hebben inmiddels ook al hun eerste reacties op dit verslag gedeeld. Sommige spelers zijn erg enthousiast over deze mogelijke verandering, terwijl andere iets sceptischer zijn en verwachten dat Microsoft "waarschijnlijk gewoon een manier zoekt om je iets minder geld te vragen voor veel minder content".

"Alsjeblieft. Ik heb de helft van de dingen waarvoor ik betaal niet nodig," zei één Game Pass-gebruiker in een Reddit-thread. Een ander schreef: "Geweldig! Als iemand die deze bonussen niet gebruikt, zal ik profijt hebben van deze veranderingen."

Naast dit verslag is er overigens nog meer Xbox-nieuws, want de Xbox CEO heeft ook gehint naar een nieuwe samenwerking tussen Microsoft en Discord. Sharma liet weten op X dat de bedrijven "weer samenwerken" om Game Pass "flexibeler" te maken.

Game Pass Ultimate-abonnees krijgen momenteel al een maand gratis Discord Nitro, dus misschien wil Xbox dit verder uitbreiden.

Al dit nieuws komt net nadat Xbox heeft aangekondigd dat de prijzen voor Game Pass Ultimate en PC Game Pass omlaag gaan, maar dat ook 'day one'-toegang tot Call of Duty-games stopt.

Game Pass Ultimate kost nu 20,99 euro per maand in plaats van 26,99 euro en PC Game Pass is ook gedaald van 14,99 euro naar 12,99 euro per maand.

• Sony lanceert in 2027 misschien drie verschillende PS6-consoles, met prijzen tussen 350 en 1000 dollar

Er lijkt een Nintendo Switch 2-versie van Starfield onderweg te zijn. Bethesda's ruimte-RPG heeft namelijk een nieuwe leeftijdsclassificatie gekregen.

Universo Nintendo geeft aan dat Starfield een officiële leeftijdsclassificatie heeft gekregen voor de Switch 2 van het 'Taiwan Entertainment Software Rating Information'-bestuur.

Een screenshot toont dat deze classificatie op 15 april 2026 is toegevoegd aan de database met een ESRB-classificatie van 'R' ('Restricted') vanwege de aanwezigheid van "geweld, drugs en ongepast taalgebruik".

Bethesda en Nintendo hebben allebei nog niet officieel een Switch 2-versie van de game aangekondigd, maar deze classificatie lijkt dus wel te bevestigen dat deze versie onderweg is. Microsoft heeft een Xbox Games Showcase-evenement gepland voor 7 juni, dus dat lijkt wel een logisch moment om deze nieuwe versie officieel aan te kondigen.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Geruchten over een mogelijke Switch 2-versie van Starfield doen al een tijdje de ronde. We hoorden hier voor het eerst aan het einde van vorig jaar wat over. Dezelfde geruchten claimden daarnaast ook dat er een PlayStation 5-versie onderweg was en dat bleek accuraat te zijn. Die versie kwam uiteindelijk eerder deze maand uit.

De PS5-versie introduceerde ook een aantal nieuwe features voor de DualSense-controller en twee exclusieve grafische modi voor de PS5 Pro: de 'Pro Performance'-modus en 'Pro Visual'-modus.

Starfield, een game die oorspronkelijk exclusief op Xbox en pc gelanceerd werd in september 2023, is inmiddels ook voorzien van twee grote uitbreidingen: Terran Armada en Free Lanes.

Terran Armada voegde nieuwe (betaalde) content toe, terwijl Free Lanes via een gratis patch een nieuwe 'cruise'-modus introduceerde. Hierdoor konden spelers eindelijk tussen planeten binnen zonnestelsels reizen, terwijl ze de tijd kunnen doorbrengen in hun ruimteschip.

• Sony lanceert in 2027 misschien drie verschillende PS6-consoles, met prijzen tussen 350 en 1000 dollar

De paashaas is in het land en dat wil maar één ding zeggen: onze Easter Egg Hunt gaat van start. Vanaf 3 april tot en met 10 april kan je deelnemen aan de giveaways en maak je kans op leuke prijzen. Deze giveaway is leuk voor gamers, want we mogen een 27-inch gaming monitor van iiyama weggeven.

Win de iiyama G-Master GB2791QSU Gold Phoenix gaming monitor

De iiyama G-Master GB2791QSU Gold Phoenix is een 27-inch gaming monitor met QHD-resolutie en refresh rate van maar liefst 320 Hz. Combineer dit met een responstijd van amper 0,6 ms en je hebt een monitor die perfect is voor actiegames die precisie vereisen. Denk aan snelle shooters als Fortnite en Counterstrike. Black Tuner komt hier ook goed van pas en maakt donkere delen beter zichtbaar zodat je tegenstanders sneller ziet.

Verder ondersteunt de monitor Nvidia G-Sync, waardoor hij automatisch gesynchroniseerd wordt met je GPU. Dit zorgt te allen tijde voor vloeiende bewegingen en geen haperingen. De iiyama G-Master GB2791QSU Gold Phoenix is daarnaast een goede keuze als je meerdere apparaten op één monitor wil aansluiten. Hij heeft namelijk twee HDMI 2.1-poorten en nog een DisplayPort, die allemaal 1440p bij 320 Hz ondersteunen. Je kan de monitor ten slotte als usb-hub gebruiken, dankzij de vier USB-A- en twee USB-C-poorten.

Doe mee en win! 

Wij mogen één lezer blij maken met de iiyama G-Master GB2791QSU Gold Phoenix. Je kan heel eenvoudig je kans wagen door dit deelnameformulier in te vullen. Deelnemen kan vanaf vrijdag 3 april om 12u 's middags tot 10 april, eveneens om 12u 's middags. Na afloop wordt de winnaar persoonlijk gecontacteerd.

Een nieuwe trend binnen de gaming monitoren is de "dual mode". Dit houdt in dat je twee monitoren krijgt voor de prijs van één en dat hij geschikt is voor verschillende soorten games. De MSI MAG 321CUPDF is een van de eerste curved dual mode monitoren. Hij heeft een 32-inch curved paneel dat 4K/160Hz of 1080p/320Hz kan weergeven. Ik ging ermee aan de slag en zocht uit of je hier echt het beste van twee werelden krijgt.

MSI MAG 321CUPDF review in een notendop

De set-up van de MSI MAG 321CUPDF gebeurt relatief snel. Sommige monitoren hebben een kliksysteem, maar deze monitor moet je nog op de standaard vastzetten met vier schroeven. De standaard is daarnaast niet heel veelzijdig, want je kan hem alleen in hoogte verstellen, naar voren en achteren kantelen. Je kan de MSI MAG 321CUPDF bijvoorbeeld niet zijwaarts draaien zonder de hele voet mee te bewegen. De monitor 90° draaien kan ook niet, maar dat is normaal bij curved schermen.

Achteraan zitten vier aansluitingen: twee HDMI-poorten, één DisplayPort en één USB-C-poort. Die USB-C-poort kan je ook gebruiken om een laptop (of ander apparaat) aan te sluiten, maar er is geen Power Delivery aanwezig. De USB-C-poort heeft namelijk een vermogen van 15W en hoewel dat genoeg is om je telefoon op te laden, is dat niet genoeg voor je laptop. Een USB-A-poort is er niet, maar een 3,5mm-koptelefoonaansluiting wel. In de standaard zit nog een opening voor het kabelmanagement.

Standaard staat de MSI MAG 321CUPDF in de 4K/160Hz-modus. Om te wisselen naar de 1080p/320Hz-modus kan je met de joystick rechtsachter naar links bewegen om het snelmenu voor de Dual Mode te openen. Je kan ook via het volledige instellingenmenu (dat je opent door op de joystick te drukken) naar deze instellingen navigeren. Je vindt hier nog enkele extra's zoals een crosshair om je te helpen in bepaalde games.

Goed om te weten, is dat je pc elke modus beschouwt als een volledig nieuw scherm. In de 4K/160Hz-modus had ik al aangegeven dat Windows het scherm moest uitbreiden en dat dit scherm links van mijn gaming laptop staat. Toen ik daarna naar de 1080p/320Hz-modus ging, werd mijn scherm opnieuw gespiegeld, omdat er geen opslagen instellingen waren. Dit is wat mij betreft een pluspunt, aangezien je wellicht verschillende games zal spelen in elke modus die misschien andere instellingen nodig hebben. De ideale instellingen voor een snelle shooter zoals Fortnite zijn namelijk niet dezelfde als die van een turn-based RPG zoals Honkai Star Rail.

Aangezien de MSI MAG 321CUPDF een VA-paneel gebruikt met een matte schermlaag, gaat hij best goed om met reflecties. De piekhelderheid van 350 nits is dan weer niet bijzonder hoog en je plaatst de monitor ook het beste op een plaats waar er geen zonlicht recht op het scherm schijnt.

De AI Dual Mode bepaalt automatisch in welke modus de MSI MAG 321CUPDF moet staan en dat werkt relatief goed. Je kan dit ook uitzetten en handmatig van modus wisselen. Wat wel meteen pijnlijk duidelijk wordt, is dat 1080p er onscherp uitziet op een monitor van dit formaat. Dit valt vooral op bij tekst en andere details. Als je echt helemaal niets geeft om visuals en gewoon een zo hoog mogelijke refresh rate wil in je game, kan dit nog nuttig zijn. Dit is echter niet de modus die je standaard wil gebruiken. Alles oogt wel enorm soepel, van screen tearing is geen sprake en de responstijd bedraagt amper 0,5 ms, maar mooi is het niet.

De 4K/160Hz-modus krijgt mijn voorkeur. Alles ziet er haarscherp uit en voor gamers zoals mezelf die zelden shooters spelen, is 160Hz meer dan genoeg. Als ik recht voor de MSI MAG 321CUPDF zat, zag alles er vrij goed uit. Ik heb een paar van de presets voor de beeldkwaliteit geprobeerd en mijn voorkeur ging naar de sRGB-instelling. Kleuren zien er echter niet super levendig uit en er zijn gaming monitoren te vinden met een betere kleurenweergave op dit prijspunt. Voor (professionele) content creatie zou ik deze monitor daarom ook niet aanraden. De kijkhoeken zijn ook niet echt ideaal en zodra ik wat naar links of rechts bewoog, vervormden de kleuren een beetje.

Dit is helaas niet de meest succesvolle implementatie van deze Dual Mode en dat heeft vooral te maken met de grootte van het scherm. Ik heb eerder de Philips Evnia 27M2N3800A getest die hetzelfde principe toepast. Het verschil is dat dit een 27-inch monitor is en op dat formaat ziet 1080p er nog degelijk uit. De Philips is niet curved en heeft ook niet de beste beeldkwaliteit, maar is wel 100 euro goedkoper.

MSI MAG 321CUPDF review: specs

MSI MAG 321CUPDF review: prijs en beschikbaarheid

• Verkoopprijzen rond 450 euro
• Beschikbaar in één formaat

Je kan de MSI MAG 321CUPDF nu in de winkel vinden voor ongeveer 450 euro. Soms ligt de prijs nog wat lager afhankelijk van kortingen. Het voordeel van deze prijs is dat hij best scherp is voor een curved 4K/160Hz-monitor van 32 inch. Zelfs als je niet geïnteresseerd bent in de 1080p/320Hz-modus, heeft hij nog steeds een prima prijs-kwaliteitverhouding.

Als je specifiek op zoek bent naar een dual mode gaming monitor, is de Philips Evnia 27M2N3800A van 27 inch (niet curved) een interessant alternatief. Die had een adviesprijs van 349 euro en kan je nu rond de 300 euro vinden. Het principe is precies hetzelfde, alleen is het scherm iets kleiner. De helderheid ligt hier ook een tikkeltje hoger en de algemene kleurenweergave is beter.

Moet je de MSI MAG 321CUPDF kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Valve lijkt momenteel nog hard te werken aan zijn aankomende Steam Machine: een hybride gaming-pc en console. De release van dit apparaat stond in de eerste instantie gepland voor begin 2026, maar dat is inmiddels alweer ergens in de eerste helft van 2026 geworden. We zijn ook nog steeds bang dat de RAM-crisis de lanceringsplannen verder kan verstoren en dat is niet voor niets want een recente ontwikkeling rondom de Steam Deck voorspelt ook al niet veel goeds.

Op de productpagina van de Steam Deck (op Steam) geeft Valve aan dat de Steam Deck OLED niet altijd in elke regio op voorraad is en dat dit het gevolg is "van tekorten op het gebied van geheugen- en opslagcomponenten". Momenteel lijkt op de Nederlandstalige website de 1TB-variant nog wel beschikbaar te zijn, maar de 512GB-variant is inderdaad ook uitverkocht. Daarnaast wordt het lcd-model met 256GB niet meer geproduceerd en is deze ook uitverkocht.

Het komt niet als een grote verrassing dat de RAM-crisis voor voorraadproblemen zorgt, maar we vragen ons nu wel af of dit ook slecht nieuws betekent voor Valve's aankomende hardware. Het zou kunnen zorgen voor nog een vertraging voor de Steam Machine, een nog hogere prijs of een erg lage voorraad bij release. Valve kan het zich mogelijk gezien de huidige staat van de markt ook niet veroorloven om de Steam Machine met verlies te verkopen, zoals het wel deed bij de Steam Deck.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Hoe dan ook een probleem voor Valve

Als Valve ervoor kiest om de Steam Machine met een flink hoge prijs te lanceren, dan zal dat niet goed vallen bij consumenten. Als het bedrijf de prijzen echter betaalbaarder houdt, en waarschijnlijk dus de Steam Machine met verlies verkoopt, dan kan dat in de huidige pc-markt toch wel de nodige schade aanrichten.

Misschien is dan weer een vertraging van de lancering toch de beste optie om de impact op de prijs te vermijden, maar het probleem is dat we niet precies weten wanneer deze RAM-crisis niet meer zo'n grote impact meer zal hebben.

De voorraadproblemen van de Steam Deck OLED kunnen echter ook een teken zijn dat Valve nu hardware opzij zet voor de Steam Machine, zeker op het gebied van opslag, maar dit blijft gewoon een waardeloos moment om nieuwe hardware te lanceren als je afhankelijk bent van chips die alsmaar duurder worden.

• Advies van onze game-expert: "Stel je aankoop van een Nintendo Switch 2 niet uit"

Valve zou volgens geruchten op het punt staan de prijzen bekend te maken van zijn aankomende Steam Machine en Steam Frame, maar het bedrijf krijgt mogelijk te maken met een veel groter probleem, gebaseerd op al langer lopende beschuldigingen aan het adres van de Steam-winkel.

Zoals BBC News meldt, wordt Valve in het Verenigd Koninkrijk geconfronteerd met een rechtszaak ter waarde van ongeveer 900 miljoen dollar, vanwege vermeend “misbruik van zijn dominante positie” door concurrentie te beperken.

De rechtszaak wordt ondersteund door het Britse advocatenkantoor Milberg London LLP, nadat de claim in 2024 oorspronkelijk werd ingediend door Vicki Shotbolt. Zij stelde destijds: “Valve manipuleert de markt en maakt misbruik van Britse gamers.”

Volgens de aanklacht verhindert Valve uitgevers en ontwikkelaars om games en add-ons op andere platforms aan te bieden tegen lagere prijzen dan dezelfde producten die al op Steam beschikbaar zijn. Dit zou gebeuren via zogenoemde ‘Platform Parity Obligations’, en dat zou uiteindelijk leiden tot een gebrek aan concurrentie.

Daarnaast suggereert de rechtszaak dat Valve gebruikers effectief vastzet op zijn eigen platform, doordat in-game aankopen alleen via Steam gedaan kunnen worden. DLC die bij een game wordt aangeschaft, kan daardoor niet op andere platforms worden gebruikt. Tegelijkertijd weten de meeste pc-gamers (en zelfs consolegamers) dat vrijwel geen enkel ander platform, uitgever of gameontwikkelaar cross-platform DLC toestaat op pc, al wordt cross progression soms wel ondersteund, zodat je je voortgang kunt meenemen als je een game op meerdere platforms koopt.

Bovendien is er voor consumenten weinig reden om DLC op een ander platform te kopen voor games die ze al op Steam bezitten. Valve staat bekend om zijn grote kortingen, in tegenstelling tot veel andere platforms, en gebruikers kunnen DLC bovendien vaak goedkoper vinden via marktplaatsen zoals Loaded (voorheen bekend als CDKeys).

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Misschien wel de meest verwarrende claim van allemaal is de bewering dat Valve gamers in feite zou oplichten door “buitensporig hoge commissies op te leggen, wat neerkomt op een oneerlijke prijs die vervolgens wordt doorberekend aan consumenten”.

Een claim die de meeste gamers waarschijnlijk zullen ontkennen, aangezien Valve juist bekendstaat om zijn gigantische kortingen en hun klantvriendelijkheid.

Steam is een van de weinige digitale winkels met een flexibel retourbeleid, waarbij spelers tot twee uur speeltijd krijgen om te beslissen of ze een product willen behouden. Er zijn ook genoeg gevallen bekend dat mensen na de 2 uur nog hun geld terugkrijgen.

Hoewel we alleen kunnen speculeren over de legitimiteit van deze beschuldigingen, is het lastig om mee te gaan in de stelling dat consumenten worden geconfronteerd met oneerlijke prijzen. Gebruikers hebben Valve inmiddels ook al verdedigd op Reddit.

Valve wordt onterecht beschuldigd

Voor veel pc-gamers is Steam simpelweg de favoriete plek om games te kopen en te spelen. Het platform wordt vaak gezien als een betere keuze dan alternatieven als Epic Games, Battle.net, GOG of de Ubisoft Store. Juist daarom voelt deze rechtszaak tegen Valve wat vergezocht, vooral omdat de beschuldigingen niet echt overtuigen.

Kijk je naar andere grote spelers, dan zie je juist daar échte beperkingen voor consumenten. Sony en Nintendo houden hun consolewinkels strak dicht, met slechts af en toe een korting. Hetzelfde geldt voor Microsofts Blizzard en Battle.net, waar Call of Duty-games zelfs jaren na release nog voor de volle mep worden verkocht.

Voor spelers is dat vooral frustrerend omdat er simpelweg geen goedkopere alternatieven zijn. Je zit vast aan één winkel en betaalt de hoofdprijs, tenzij er toevallig een aanbieding langskomt. Dat staat haaks op hoe Steam werkt, waar oudere games meestal vanzelf in prijs zakken.

De kritiek dat Valve concurrentie zou tegenhouden, voelt dan ook wat scheef. Datzelfde verwijt kun je namelijk net zo goed maken aan platforms als Sony en Epic, die third-party games tijdelijk exclusief maken. Ook dat dwingt spelers uiteindelijk om voor één specifiek platform te kiezen als ze een game willen spelen.

De prijzen van RAM zijn de afgelopen zes maanden tot absurde hoogten gestegen. Het punt is inmiddels bereikt waarop je mogelijk beter af bent met een kant-en-klare pc dan met het zelf samenstellen van een systeem met losse onderdelen tegen redelijke prijzen. En met een verwachte GPU-schaarste in 2026 in het vooruitzicht, ziet het er niet naar uit dat dat snel zal verbeteren voor aspirant-pc-bouwers.

Daarom heb ik de 20 populairste pc-games van dit jaar (op basis van spelersaantallen) onder de loep genomen om te bepalen hoeveel RAM je daadwerkelijk nodig hebt voor een gaming-pc. Als de games op deze lijst in jouw bibliotheek staan en je voldoet aan de minimaal aanbevolen hoeveelheid RAM, zou ik sterk aanraden om aankopen voorlopig even uit te stellen tot de prijzen weer enigszins normaal zijn.

Maar als je simpelweg niet kunt wachten met het bouwen of upgraden van je pc laat deze lijst dan dienen als richtlijn voor je RAM-aankoop. Geen gamer? Ga dan direct door naar het gedeelte: hoeveel RAM heb ik nodig voor mijn laptop.

RAM vereisten voor de top 20 meest populaire pc-games

Let op: De statistieken voor deze lijst zijn afkomstig uit Steam’s lijst met Top 100 meest gespeelde games op basis van dagelijkse spelersaantallen en schattingen van activeplayer.io’s Top 15 populairste pc-games van 2025. De games zijn niet gesorteerd op totaal aantal spelers. De RAM-vereisten zijn verzameld uit de secties met systeemvereisten.

Zoals je in de bovenstaande tabel kunt zien, is 8GB met ruime voorsprong de meest voorkomende minimale RAM-vereiste voor moderne games.

Wij raden altijd een minimum van 16GB DDR5 aan en dit is ook wat het vaakst terugkomt in de categorie Aanbevolen. Maar in het ergste geval kan je wellicht uit de voeten met 8GB, maar dit is verre van ideaal. Games uit de lijst die bijvoorbeeld maar 1 of 2GB aangeven, kunnen erg misleidend zijn. Minecraft staat op de lijst met een minimum van 2GB, maar wil je het beetje goed draaien dan kom je hier niet mee weg.

Helaas vermelden slechts enkele games een ‘ideale’ configuratie-eis, maar de titels die dat wel doen, geven allemaal 16GB RAM op.

Het is ook belangrijk om rekening te houden met andere programma’s die je naast het gamen draait, zoals Chrome en Discord voor muziek en chatten. Al dat soort software snoept ook RAM weg, en dat moet je dus meenemen in je berekeningen.

Google Chrome staat er bovendien om bekend flink wat werkgeheugen op te slurpen, al zijn sommige browsers beter geoptimaliseerd. Combineer je dat met een zware game op hoge instellingen én meerdere programma’s op de achtergrond, dan kun je al snel tegen haperingen en prestatieverlies aanlopen.

Daarnaast zijn er een paar uitzonderingen in de lijst die het benoemen waard zijn, met name Minecraft en Roblox. Dat zijn in feite speelplaatsen voor mods. Speel je een indrukwekkende Roblox-game of een van de vele enorme modpacks voor Minecraft, dan heb je echt meer nodig dan slechts 1 of 2GB RAM.

Hoeveel RAM heb ik nodig voor mijn laptop?

Als je geen gamer bent en je laptop voornamelijk gebruikt voor werk, studie en entertainment, zijn de aanbevelingen eigenlijk al jaren vrij stabiel. Voor de meeste gebruikers is 8GB RAM nog altijd een prima minimum. Denk aan dagelijkse taken zoals emailen, tekstverwerking, videostreaming en licht multitasken met een paar browsertabs en applicaties tegelijk. Werk je met een Chromebook, dan kun je zelfs met 4GB RAM uit de voeten. Dankzij de efficiënte manier waarop ChromeOS met geheugen omgaat, blijft het systeem verrassend soepel, zelfs met meerdere tabs en apps open.

Zodra je wat intensiever gaat multitasken, verandert dat plaatje. Heb je structureel tientallen Chrome-tabs open, werk je veel met externe schermen of gebruik je zwaardere programma’s zoals Adobe Photoshop, Lightroom of andere creatieve software, dan is 16GB RAM een veel comfortabelere keuze. Je merkt vooral het verschil in responsiviteit: applicaties blijven sneller reageren, je systeem hoeft minder vaak data weg te schrijven naar opslag, en alles voelt simpelweg wat soepeler aan. Voor veel professionals is 16GB tegenwoordig dan ook de ‘sweet spot’ tussen prestaties, toekomstbestendigheid en prijs.

Voor specifieke beroepsgroepen kan het echter nog een stapje verder gaan. Werk je met videobewerking, grote fotobestanden, datasets of moderne AI-tools zoals LLM’s (Large Language Models), dan kan 24GB RAM geen overbodige luxe zijn. Zeker bij lokale AI-workflows of het renderen van video’s zorgt extra geheugen voor kortere wachttijden en minder frustratie. Alles daarboven, 32GB of meer, is voor de meeste niet-gamers vooral een luxe extra.

Hoeveel RAM heb ik?

Als je wilt weten hoeveel RAM je momenteel in je systeem hebt, is dat snel en eenvoudig te vinden, dit is hoe.

• Voor Windows 10 en 11
  Open het Startmenu via de taakbalk (of door op de Windows-toets op je toetsenbord te drukken). Typ vervolgens ‘Over deze pc’ en open dit menu. Je RAM-geheugen wordt weergegeven onder Geïnstalleerd geheugen.
• Voor macOS
  Klik op het Apple-icoon linksboven in het scherm en kies Over deze Mac. Je RAM-geheugen staat vermeld bij Geheugen.

Dit is ook de plek waar je je CPU, GPU, apparaatmodel en versie van het besturingssysteem kunt bekijken.

Om te zien hoeveel van je RAM-geheugen momenteel in gebruik is op een Windows-pc, open je Taakbeheer (klik met de rechtermuisknop op de taakbalk en selecteer Taakbeheer). Ga daarna naar het tabblad Prestaties (de tweede optie in het linker menu).

Op macOS open je de Spotlight-zoekbalk (Command + spatie) en typ je ‘Activiteitenweergave’. Klik vervolgens op het tabblad Geheugen bovenin om je huidige RAM-gebruik te bekijken.

Dit is een goede manier om te controleren of je gebruik regelmatig tegen de limiet van je totale geïnstalleerde geheugen aanloopt. In dat geval kan het een teken zijn dat het tijd is voor een upgrade.

Nu Battlefield 6 het einde nadert van de voor 2025 geplande content, brengt de Winter Offensive op 9 december een flinke reeks nieuwe updates naar de game.

EA heeft de Winter Offensive-update uitgebreid toegelicht in een blogbericht waarin wordt onthuld welke veranderingen later deze week worden doorgevoerd. Zo verschijnt er een met sneeuw bedekte variant van de map Empire State, komt er een nieuwe tijdelijke multiplayer- en Gauntlet-modus én wordt er een nieuw melee-wapen toegevoegd.

Battlefield: Redsec ontvangt eveneens enkele kleinere updates, waaronder aanpassingen aan de redeploy beacon en bugfixes die te maken hebben met de ‘second life’-mechanic van de modus.

De Ice Climbing Axe wordt toegevoegd als nieuw melee-wapen en maakt deel uit van een bonuspad binnen de Battle Pass. Met dit Winter Offensive-pad kunnen spelers eventboosters, XP-boosts en elf extra beloningsniveaus vrijspelen.

Volgens de roadmap van Battlefield 6 is Winter Offensive de laatste grote update die voor 2025 op de planning staat. Gezien het enorme verkoopsucces van Battlefield 6 valt echter te verwachten dat er ook volgend jaar nog volop nieuwe content voor spelers verschijnt.

Battlefield 6 is nu verkrijgbaar voor PS5, pc en Xbox Series X|S. Battlefield: Redsec is een gratis te spelen battle-royalemodus met gedeelde voortgang met de hoofdgame.

• Battlefield 6 review: de klassieke Battlefield-ervaring is helemaal terug

Er is zelden zo'n verschil geweest tussen een multiplayer en een singleplayer in Call of Duty. Normaal is de singleplayer top en de multiplayer wat minder, of is de multiplayer fantastisch en de singleplayer iets minder... hier is de multiplayer top de singleplayer ronduit slecht.

Het verhaal speelt zich tien jaar na de gebeurtenissen van Black Ops 2 (2012) af. De game begint met de terugkeer van David Mason, die samen met zijn team afreist naar het fictieve land Avalon om de oorsprong te achterhalen van een mysterieuze uitzending. Die lijkt afkomstig van Raul Menendez, een terrorist die eigenlijk al jaren dood is.

In je eerste missie moet je het futuristische hoofdkantoor van The Guild binnendringen, een hightechbedrijf dat vermoedelijk achter de video zit. Meteen merk je dat er op veel vlakken bezuinigd is. De cutscenes ogen goedkoper dan we gewend zijn, met houterige animaties en kinderachtige dialogen die mijlenver verwijderd zijn van de filmische spionagesfeer waar Black Ops 6 vorig jaar nog indruk mee maakte.

Back to the future

Het tempo van de game is ook totaal niet logisch. In het begin word je overspoeld met veel te veel uitleg waardoor het verhaal snel vooruit wordt geduwd. Het is zo snel dat het soms lastig te volgen is.

Vroeg in het spel komt het team in aanraking met een hallucinerend rood gas, waardoor een groot deel van de missies zich afspeelt in een soort droomachtige waas. Er zitten zeker visueel indrukwekkende momenten tussen, zoals een gebroken herinnering aan Menendez’ compound in Nicaragua of een absurd verwrongen snelweg in Los Angeles (denk aan Inception meets Call of Duty), maar uiteindelijk komt het allemaal neer op het neermaaien van golven vijanden die letterlijk uit de Zombies-modus lijken te komen, gevolgd door eindbazen die veel te veel kogels kunnen incasseren.

Elke missie voelt aan als een raid uit een MMO zoals Destiny 2. Dit is precies het tegenovergestelde van de strakke, harde actie waar de vorige campaigns om bekend stonden. In de ‘echte wereld’ spelen zich nog een paar missies af in Avalon, met een semi-open-wereldstructuur die sterk doet denken aan de open combat-missies uit Modern Warfare 3 uit 2023 en die werden destijds al niet bepaald warm onthaald. Nu is het net zo slecht, of nog slechter.

De map, die oorspronkelijk is ontworpen voor Warzone, is veel te groot. Daardoor ben je voortdurend aan het sjokken van het ene doel naar het andere en lijkt elke missie zich veel te lang te duren.

Er zijn wel een paar speciale vaardigheden toegevoegd, zoals een supersprong of een grijphaak waarmee je sneller vaart kunt maken en een wingsuit kunt inzetten. Die maken het bewegen iets aangenamer, maar lossen eigenlijk een probleem op dat een Call of Duty-campaign helemaal niet zou mogen hebben.

Daarnaast past de setting van Avalon gewoon niet binnen het grotere 2035-plaatje. Dat merk je het duidelijkst wanneer je terechtkomt op een locatie die eerder al opdook als de Skyline-multiplayer map in Black Ops 6. Het is een appartement dat letterlijk op geen enkele manier verschilt van de versie uit die game die zich nota bene in 1991 afspeelde, meer dan veertig jaar eerder. Er is een extra kelder en daar houdt het op.

De enige omgeving die wél futuristisch aanvoelt, is een segment in de neonverlichte straten van Tokio. Daar speel je opeens met een totaal ander team, zonder enige uitleg overigens, terwijl je over daken springt via de nieuwe wall-jump beweging die Black Ops 7 introduceert. Het is zonder twijfel een van de hoogtepunten van de campaign, ondanks de plotselinge nieuwe personages. Jammer genoeg zijn er niet meer van dat soort strak ontworpen parkourmomenten in de rest van het spel.

Lijkt te veel op Warzone

Net als de setting van Avalon voelen ook heel veel van de gameplay mechanics in de co-op campaign alsof ze rechtstreeks uit Warzone zijn overgenomen. Overal vind je wapenkratten waarmee je jezelf kunt uitrusten, je wordt beschermd door harnasplaten die je kunt aanvullen en wapens hebben verschillende zeldzaamheidsniveaus die je kunt upgraden bij speciale stations. Zelfs de gebruikersinterface is praktisch identiek. Er zijn geen checkpoints om je voortgang op te slaan tijdens een missie en je kunt de game niet eens pauzeren als je even wil stoppen.

En toch is de campaign niet onvermakelijk, het is vooral chaotisch en dom, en ja, dat kan soms leuk zijn. Het spel is lang niet zo saai als het rommelige verhaal van de eerder genoemde Modern Warfare 3. Dat komt vooral doordat je samen kunt spelen. Met een of meer vrienden erbij wordt het hele gebeuren zó absurd dat het juist hilarisch wordt. Het voelt een beetje alsof je een hele slechte horrorfilm kijkt.

De dialogen en de verhaallijn zijn door de hele campaign heen nogal matig en dat leidt constant tot onbedoeld komische momenten. Denk aan een belachelijke droomscène waarin je het opneemt tegen een reusachtige versie van Harper, een speelbaar personage en bekend gezicht uit Black Ops 2, of het moment waarop de eindbaas een antitankraket vol in z’n gezicht krijgt, om vervolgens een paar seconden later gewoon weer op te duiken alsof er niets is gebeurd.

Na het afronden van de campaign word je losgelaten in Endgame, een modus die veel weg heeft van een extraction shooter en die verrassend leuk is om te spelen. Je dropt samen met talloze andere spelers in een met gas gevulde versie van Avalon, waar je allerlei mini-uitdagingen voltooit om je ‘Combat Rating’ te verhogen. Daarmee ontgrendel je perks die van alles doen: van extreem verhoogde vuursnelheid tot elektrische schokgolven die vijanden verlammen telkens als je herlaadt. Alles gebeurt onder tijdsdruk, en als je sterft voordat je een extractiepunt bereikt, verlies je al je voortgang. Het is daardoor enorm spannend en doet sterk denken aan een roguelike-shooter, op de best mogelijke manier.

De map is opgedeeld in meerdere moeilijkheidszones, en het voelt erg goed om je door elk gebied heen te werken. Het geheel eindigt in een pittige boss fight waarbij je moet samenwerken met andere spelers op de server, een leuke vorm van samenwerking en een geslaagde afsluiter.

Daarnaast level je je wapens en uitrusting razendsnel op voor gebruik in andere modi, en als je de eindbaas met meerdere personages verslaat, krijg je exclusieve skins als beloning. Dit motiveert echt om het vaker te spelen. Het hele concept is bovendien duidelijk gemaakt voor uitbreiding, en ik ben benieuwd welke nieuwe toevoegingen Endgame in de loop van het jaar nog krijgt.

De multiplayer is veel beter dan Black Ops 6

Op multiplayergebied doet Black Ops 7 het een stuk beter. De game bouwt voort op de ijzersterke basis die Black Ops 6 vorig jaar al neerzette. Dit is zonder twijfel een van de meest boeiende multiplayer-ervaringen tot nu toe.

De maps, vorig jaar nog een zwak punt, zijn dit keer stuk voor stuk fantastisch. Er zijn er bovendien ontzettend veel om onder de knie te krijgen. Vooral de maps die zich in Japan afspelen zijn adembenemend mooi, met oog voor detail en indrukwekkende belichting die zorgt voor een geweldige sfeer.

Mijn grootste kritiekpunt op Black Ops 6 waren juist de launch-maps, die toen nogal inspiratieloos aanvoelden. Er zaten een paar toffe locaties tussen, maar over het algemeen waren ze gewoon slecht ontworpen waardoor ik meerdere mappen constant wou skippen, en dat voelt niet goed.

Kleine maps zoals Blackheart, Homestead en Cortex spelen heerlijk vloeiend en hebben geen last van onhandige spawnpunten. Ze komen vooral goed tot hun recht in de chaotische nieuwe Overload-modus, waarin twee teams strijden om de controle over een soort bom die op specifieke locaties geplaatst moet worden om punten te scoren.

Ook de thema’s van de maps zijn fantastisch gevarieerd, met een paar opvallende concepten waarvan ik zou willen dat ze ook in de campaign waren uitgewerkt. Scar speelt zich bijvoorbeeld af in een afgelegen dorp in Alaska dat wordt aangevallen door robots, terwijl je in Colossus ronddwaalt in het verroeste wrak van een ooit luxueus resort dat fans zich misschien nog herinneren uit Black Ops 2, waar het destijds werd vernietigd.

De nieuwe wall jump voegt bovendien een extra dimensie toe aan je bewegingsvrijheid. In combinatie met het bestaande Omnimovement-systeem, waarmee je in elke richting kunt sprinten, kunnen behendige spelers nu ook verticale routes benutten door met een reeks lastige sprongen over vijanden heen te bewegen.

Het voelt fantastisch als je een vijand weet te verrassen alsof je Mirror's Edge speelt. De wall jump is beter dan de jet pack-era van Call of Duty, want het voegt flexibiliteit toe zonder dat het onoverzichtelijk wordt.

Ook Gear Overclocking uit Advanced Warfare is terug van weggeweest. Dat betekent dat je meest gebruikte uitrusting geüpgraded kan worden met nieuwe vaardigheden die de effectiviteit flink verhogen. Deze feature sluit mooi aan bij Weapon Prestige, waarmee je het level van een wapen kunt resetten in ruil voor speciale attachments en exclusieve camo’s. Het resultaat? In tegenstelling tot eerdere games raak je voorlopig niet uitgespeeld, en er valt genoeg te grinden.

De wapens zelf voelen stuk voor stuk heerlijk aan en zijn goed in balans. Assault rifles en SMG’s zijn zonder twijfel het meest veelzijdig en populair, maar ook sniper rifles en marksman rifles zijn top als ze maxed out zijn.

Dat blijft wel een dingetje, want als een fervent Call of Duty-fanaat die nog vaak oude games in de serie van Call of Duty 2 en Black Ops 2 speelt, is het wel frustrerend dat je jouw plezier moet verdienen. Snipers zijn niet vanaf het begin leuk om te gebruiken. Je moet flink grinden totdat je genoeg attachments bij elkaar hebt gesnoept om een sniper samen te stellen die er niet twee werkdagen over doet om in te scopen.

Shotguns, zoals de volautomatische Akita, domineren op korte afstand en als je graag hardcore speelt, dan ook op medium afstand. Het is heel cheesy, maar er is niets grappigers dan met een shotgun op Hardcore Nuketown rond te springen en mensen neer te knallen van een belachelijke afstand. Maakt het mensen boos? Ja. Boeit mij dat heel veel als ik plezier heb? Absoluut niet.

Met een lading nieuwe maps die eraan komen in Season One, én hopelijk de terugkeer van mijn favoriete Black Ops 2-wapen met de Ballista, lijkt dit een van de beste multiplayer-jaren in de geschiedenis van Call of Duty te worden. Heel grappig dat dit gecombineerd wordt met een van de meeste gehate campaigns aller tijden.

Zombies mogen natuurlijk niet ontbreken

Net als de multiplayer bouwt ook de Zombies-modus verder op alles wat al werkte in de versie van Black Ops 6. Bij de lancering is er één Round-Based map beschikbaar, en die is gigantisch. Je krijgt de beschikking over een upgradebare truck om je sneller over de map te verplaatsen. Er zitten volop verwijzingen in naar de legendarische TranZit-map uit Black Ops 2, inclusief een paar bekende locaties die met veel zorg zijn nagebouwd en naadloos in het geheel zijn verwerkt.

De modus zet ook het langlopende, en voor nieuwkomers bijna ondoordringbare, verhaal voort dat ooit begon met World at War. Ik kan me nog herinneren toen ik als 15 jarige uren naar YouTube-video's keek over de duizenden theorieën die er waren over het verhaal van zombies en ik durf te wedden dat niemand het ooit goed heeft gehad, want het gaat nergens meer over.

De nieuwe hoofdmissie zit opnieuw vol met verborgen stappen en geheime opdrachten. Voor doorgewinterde Zombies-fans is het smullen, maar wie geen zin heeft om obscure easter eggs achterna te jagen, kan terecht in de eenvoudige Survival-modus. Die is perfect om samen met vrienden gewoon even hersenloos hordes vijanden neer te maaien.

Daarbovenop krijg je ook nog Dead Ops Arcade 4, een leuke top-down challenge-modus waarin je door kleine arena’s rent met retro twin-stick-besturing. Het is absoluut geen diepe spelmodus, maar wel een leuke afwisseling en zeker het proberen waard voor een paar snelle potjes.

Met dat alles in het achterhoofd is het eigenlijk meteen duidelijk of Black Ops 7 iets voor jou is. Ben je vooral geïnteresseerd in multiplayer of Zombies? Dan ga je hier een geweldige tijd mee beleven: de maps zijn top, en de gameplay voelt bijzonder sterk en strak aan. De co-op campaign is helaas een heel ander verhaal: ondanks de sterke Endgame-modus is dat deel van de game een flinke misser.

Moet je Call of Duty: Black Ops 7 kopen?

Koop het als…

Koop het niet als…

Valve probeert pc-gamers te verzekeren dat de nieuwe Steam Machine meer dan krachtig genoeg zal zijn. Sommige mensen maakten zich namelijk zorgen dat het apparaat een beetje 'underpowered' zou zijn. Volgens Valve is hun nieuwe gaming-kubus echter sneller dan de meeste gaming-pc's van Steam-gebruikers.

Notebookcheck.net wees op een interview op het Tested YouTube-kanaal van Adam Savage (hieronder te zien), waarin Valve-engineer Yazan Aldehayyat de filosofie achter de Steam Machine uitlegt en de manier waarop het bedrijf tot deze specs is gekomen.

Zoals je misschien ook verwacht, heeft Valve natuurlijk van alles overwogen bij het kiezen van de juiste specs. Aldehayyat gaf in dit interview dus wat meer duidelijkheid over het gedachteproces van Valve.

Het is ook belangrijk om in gedachten te houden dat Valve beschikt over erg handige data dankzij zijn Steam hardware-enquête. Die wordt elke maand naar een deel van de gebruikers van het platform gestuurd, om erachter te komen welke hardware Steam-gebruikers precies gebruiken. Het geeft Valve een handig overzicht van welke onderdelen er in de gaming-pc van de gemiddelde gamer op zijn platform zit. Die informatie heeft het bedrijf dus ook gebruikt om te bepalen welke specs de Steam Machine moest krijgen.

Aldehayyat liet dan ook weten dat de Steam Machine net zo goed of zelfs beter moet presteren dan 70% van de gaming-pc's die nu gebruikt worden op Valve's platform.

Tegelijkertijd benadrukte de engineer ook dat de Steam Machine wel meer een instapmodel is als je hem vergelijkt met andere gaming-pc's. Betaalbaarheid was namelijk ook een erg belangrijk onderdeel van het totaalpakket. Als Valve wil dat veel mensen hun Steam Machine in huis halen, dan is een aangename prijs ook inderdaad wel belangrijk. Anders koop je misschien toch eerder een PlayStation of Xbox.

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Voor wie is de Steam Machine?

Zoals we al aangaven heeft Valve al te maken gehad met mensen die vraagtekens zetten bij de specs die het bedrijf heeft gekozen voor de Steam Machine. Het gaat daarbij vooral om de combinatie van deze specifieke CPU en GPU, en hoe dit dus niet de sterkste combinatie lijkt te zijn. Veel van de kritiek is gebaseerd op het feit dat Valve een RDNA 3-GPU heeft gekozen (de huidige generatie is RDNA 4) en daar maar 8GB aan VRAM aan gekoppeld heeft. Dat is nou niet bepaald een populaire configuratie, maar deze hoeveelheid VRAM krijg je ook bij sommige van de budgetvriendelijkere RTX 5000-GPU's van Nvidia.

Veel van de kritiek komt echter ook vanuit gamers die niet echt de doelgroep zijn van dit apparaat. Michael Douse van Larian Studios (maker van Baldur's Gate 3) gaf ook al aan dat de Steam Machine waarschijnlijk vooral interessant is voor meer casual gamers en dat hardcore gamers eerder geneigd zullen zijn om gewoon hun eigen pc te bouwen of te laten bouwen. Misschien komen andere fabrikanten ook nog met hun eigen krachtigere alternatieven voor de Steam Machine voor dat soort gamers. De Steam Machine is immers ook gewoon een mini-pc die draait op SteamOS.

Daarnaast denken we ook wel dat de Steam Machine krachtiger zal zijn dan de specs op papier misschien suggereren. De Zen 4 CPU moet sowieso wel snel genoeg zijn en we moeten niet vergeten dat de GPU wel 'semi-custom' is (qua tuning, niet de chip zelf). Oftewel Valve heeft hem kunnen optimaliseren voor zijn software. Dat kan nog een verrassend groot verschil maken.

Betekent dit ook echt dat de Steam Machine 4K-gaming met 60 fps mogelijk kan maken (met behulp van AMD's FSR-upscalingtechnologie). Het is maar de vraag of dat een slimme claim is geweest vanuit Valve, want natuurlijk zal niet elke game zo soepel draaien op de Steam Machine in zo'n hoge resolutie. Tegelijkertijd betekent de claim natuurlijk wel dat Valve vertrouwen heeft in de prestaties en dat casual gamers over het algemeen dus wel zouden moeten kunnen genieten van soepele gameplay en een hoge resolutie.

Vergeet ook niet dat de meeste pc-gamers vrij zwakke hardware gebruiken en dat voor veel mensen de lat dus ook minder hoog ligt dan voor hardcore gamers. Uit de Steam-enquête blijkt bijvoorbeeld dus ook dat 8GB aan VRAM nog steeds het meest voorkomt. Maar ongeveer 30% van Steam-gebruikers heeft meer dan 8GB aan VRAM, dus het is niet zo vreemd dat Valve voor die hoeveelheid heeft gekozen.

Hoe dan ook, we kunnen pas echt iets nuttigs zeggen over de prestaties van de Steam Machine wanneer we hem uitgebreid hebben kunnen testen. Daarnaast is de prijs ook een enorm belangrijk onderdeel. Aan de hand daarvan kunnen we bepalen of het totaalpakket een goede deal is of niet. Maar nogmaals, Aldehayyat heeft al laten weten dat betaalbaarheid een belangrijke factor is.

Aan de hand van hoe het bedrijf en zijn werknemers over het nieuwe apparaat praten, kunnen we ons niet voorstellen dat deze productlancering geen succes zal zijn. De Steam Deck is ook nog steeds een van de meest interessante handhelds, ook al is het zeker niet de krachtigste. We maken ons niet al te veel zorgen om de specifieke specs, maar meer om de prijs, gezien de flinke prijsschommelingen voor pc-onderdelen op dit moment. Het is niet voor niets dat de prijs nog niet onthuld is. Hier heeft natuurlijk niet alleen Valve mee te maken, maar ook andere fabrikanten.

Valve heeft zojuist een reeks hardwareproducten onthuld, waaronder een gloednieuwe Steam Controller die lijkt de fouten uit het verleden recht te zetten.
De controller is volgens Valve compatibel met “elk apparaat dat Steam draait”, wat betekent: pc’s, handheld-pc’s én de nieuwe Steam Machine- en Steam Frame-systemen. Hij werkt ook met iOS en Android, al lijkt dat alleen via de Steam Link-app te kunnen.

Naast een Bluetooth-verbinding en bekabelde USB-C-mogelijkheden wordt de controller geleverd met de Steam Controller Puck. Dit is een plug-and-play-dongle met een vooraf gekoppelde verbinding met lage lag. De Puck kan bovendien worden gebruikt om de controller op te laden, naast de gebruikelijke bedrade laadopties.

Wat batterijduur betreft, claimt Valve dat de controller meer dan 35 uur meegaat op één lading. Hieronder vind je een selectie van de belangrijkste specificaties.

Tweede keer beter?

Met deze nieuwe aankondiging is het moeilijk om niet terug te denken aan de lancering van de originele Steam Controller die in november 2015 verscheen.

Hoewel die controller heel innovatief was dankzij de focus op compatibiliteit met muis- en toetsenbordgames was het geen populair product. Hij werd dan ook al vier jaar na zijn release stopgezet.

Deze nieuwe versie lijkt echter een behoorlijke verbetering, vooral dankzij de toevoeging van extra thumbsticks. De eerste Steam Controller had slechts één kleine thumbstick, die onhandig geplaatst was en lastig te gebruiken.

Dit nieuwe ontwerp heeft er twee, en maakt gebruik van tunneling magneto-resistance (TMR): de huidige gouden standaard op het gebied van thumbsticktechnologie. Dankzij het gebruik van kleine magneten zijn TMR-thumbsticks duurzamer en betrouwbaarder dan traditionele potentiometers (die fysieke aanraking vereisen en daardoor sneller slijten).

We zijn echter nog niet volledig overtuigd van de vorm van de controller die om het zacht uit te drukken niet erg ergonomisch lijkt. Hopelijk voelt hij in de hand beter aan dan hij eruitziet, en er zijn gelukkig genoeg interessante functies om enthousiast over te worden.

Valve heeft gisteren een nieuwe Steam Machine aangekondigd, maar dit is niet een van de onsuccesvolle gaming-pc's die 10 jaar geleden werden onthuld als Steam Machines.

Dit nieuwe systeem lijkt meer op een traditionele gaming-console, maar dan met hetzelfde besturingssysteem als de Steam Deck: het op Linux gebaseerde SteamOS.

Er zullen twee modellen beschikbaar zijn bij de release: eentje met 512GB opslag en eentje met 2TB opslag. We hebben helaas nog geen informatie over de prijzen, maar we kunnen ervan uitgaan dat het 2TB-model flink duurder zal zijn dan het instapmodel.

Beide modellen beschikken daarnaast, net als de Steam Deck, over een microSD-kaartslot waarmee je de opslagruimte verder kan uitbreiden.

Aan de binnenkant van de Steam Machine vind je een 6-core Zen 4-CPU van AMD en een semi-custom RDNA3 28CU-GPU van AMD met toegang tot 8GB GDDR6 VRAM en 16GB DDR5 RAM.

Dit apparaat is volgens Valve meer dan zes keer zo krachtig als de Steam Deck en moet 4K-gaming met 60fps mogelijk maken. Daarbij wordt er wel gebruikgemaakt van AMD's 'FidelityFX Super Resolution' (FSR), oftewel upscaling. Er is verder ook ondersteuning voor raytracing.

Hieronder vind je al de belangrijkste specs:

• Klik hier om te abonneren op onze wekelijkse nieuwsbrief

Valve heeft ook bevestigd dat het apparaat gewoon zal werken met bestaande pc-randapparatuur. Je kan dus veel van de beste controllers voor pc aansluiten, maar ook een muis en toetsenbord, externe harde schijf en wat je verder ook maar nodig hebt aan pc-accessoires. Ook al lijkt de Steam Machine namelijk enigszins op een console, het blijft, net als de Steam Deck, eigenlijk gewoon een Linux-pc.

Los van bestaande randapparatuur kan je natuurlijk ook de nieuwe Steam Controller gebruiken op de Steam Machine. Die controller werd in dezelfde aankondigingsvideo onthuld en zal zowel los als in een bundel met de Steam Machine beschikbaar zijn. Daarnaast werd er ook nog een nieuwe VR-headset aangekondigd: Steam Frame.

De Steam Machine beschikt aan de voorkant ook nog over een aanpasbare LED-strip. Die kan je instellen om de status van een bepaald aspect van het systeem weer te geven of gewoon een mooie lichtshow in verschillende kleuren. Daarnaast suggereert de onthullingsvideo ook dat de faceplate aan de voorkant vervangbaar is, waardoor je de Steam Machine wat meer kan personaliseren.

De nieuwe Steam Machine zal in het begin van 2026 worden uitgebracht.

Cloud gaming en mezelf zijn nooit een perfecte match geweest. Toen Google Stadia nog bestond, was ik allesbehalve overtuigd (achteraf bekeken geldde dat ook voor Google, maar goed). Nvidia heeft daarentegen hard gewerkt aan hun cloudgamingdienst, GeForce Now. Een paar weken geleden kondigde het bedrijf aan dat het Ultimate-lidmaatschap een grote upgrade zou krijgen. Waar dat lidmaatschap hiervoor de prestaties van RTX 4080 nabootste, zijn het vanaf vandaag de prestaties van een RTX 5080. Ik had voor de officiële lancering al de kans om het verbeterde Ultimate-abonnement uit te proberen.

Het principe (en de prijs) van GeForce Now

Het principe van GeForce Now is eigenlijk vrij eenvoudig. Via de cloud maakt je computer, laptop of gaming handheld verbinding met een computer die ergens in een datacenter van Nvidia staat en in die computer zit een Nvidia GeForce RTX 5080.

Alls games die beschikbaar zijn via GeForce Now (momenteel zo'n 5.000 en het worden er steeds meer) staan ook op die pc van Nvidia en hoef je dus niet lokaal te installeren. GeForce Now controleert wel of je de game hebt aangekocht door verbinding te maken met je accounts bij Steam, Epic Games, Xbox en meer. Goed om te weten: als je een Xbox Game Pass-abonnement hebt, weet GeForce Now dat ook en kan je alle Game Pass-games gewoon spelen.

Voor het GeForce Now Ultimate-abonnement met de RTX 5080-prestaties betaal je 21,99 euro per maand of 219,99 euro per jaar. Goedkoop is dat niet, maar als je een RTX 5080 GPU wil kopen om je gaming-pc te upgraden, ben je veel meer geld kwijt.

Vaarwel gaming laptop!

Het eerste wat ik deed, was mijn persoonlijke gaming laptop van bureau halen en die vervangen door de nieuwe Surface Laptop met Snapdragon X Elite-processor. Voor wie niet bekend is met die processoren: ze zijn enorm energiezuinig en ontwikkeld voor de ARM-versie van Windows 11. Hoewel die versie ideaal is voor AI-taken, is dit zowat de grootste vijand van games.

GeForce Now installeren ging vlotjes en in een mum van tijd waren al mijn accounts (Steam, Epic Games en Xbox) gekoppeld. In de instellingen kon ik zelf instellen wat de resolutie, frame rate en meer moesten zijn. Hier kon ik ook aanduiden of ik Vsync, VRR, Nvidia Reflex en meer wilde inschakelen. De interface is heel intuïtief en omdat je een RTX 5080 gebruikt, moet je ook niet kiezen tussen beeldkwaliteit en prestaties. Je mag ervan uitgaan (zeker bij de geoptimaliseerde games) dat je zowel uitstekende beelden als snelle reactietijden krijgt.

Het enige dat je nodig hebt om Nvidia GeForce Now goed te laten werken, is een stabiele internetverbinding. Ik heb deze test uitgevoerd op de servers in Duitsland, omdat de servers in Nederland en België nog niet geüpgraded zijn naar de RTX 5080. In het screenshot hieronder kan je zien wat de aanbevolen internetsnelheid van Nvidia is en wat mijn gemeten snelheid was (mijn netwerk haalt maximaal een downloadsnelheid van 120 Mbps).

Stabiele prestaties met een occasioneel dipje

Voor mijn test heb ik twee games gespeeld, Baldur's Gate 3 en Clair Obscur: Expedition 33. De initiële opstart van Baldur's Gate 3 ging wat moeilijker, omdat de game via Steam de eigen launcher van Larian moest openen. Daar leek het eerst alsof de opslagdata in de cloud niet gesynchroniseerd kon worden, maar toen het spel was opgestart, stonden mijn oude saves er wel. Bij Clair Obscur waren er daarentegen geen problemen.

De Surface Laptop heeft een 120Hz-display met QHD-resolutie en dat is ver onder het niveau van de RTX 5080. Ik gaf dus in de handmatige instellingen aan dat ik mijn games in 4K-resolutie wilde streamen met 120fps (het maximum is 5K/120fps) om de prestaties zo ver mogelijk te pushen. GeForce Now gaf aan dat dit ongeveer 17 GB aan data per uur zou gebruiken.

In Baldur's Gate 3 zag alles er enorm gedetailleerd uit. Zowel de gezichten van personages als de omgeving in zijn geheel werden perfect gerenderd zonder enige vertraging. Het meest opvallende waren de subtiele reflecties in de zwaarden en juwelen van personages. Toen ik een paar keer na elkaar teleporteerde naar verschillende regio's ging dat ook vlekkeloos met laadtijden van niet eens vijf seconden. De vijanden hadden duidelijk ook niet lang nodig om te beslissen hoe ze mijn personages een kopje kleiner gingen maken, maar het was misschien niet mijn beste idee om de game in Honor Mode op te starten.

Op sommige momenten haperde de game wel een beetje, al lag dat vermoedelijk aan mijn internetverbinding. In dat geval worden de personages altijd nog scherp gerenderd, maar is het de omgeving die hier en daar minder details heeft. Het grootste pluspunt voor mij was het gebrek aan het geluid van een vliegtuigmotor onder mijn handen. Omdat al het zware werk werd uitgevoerd door een pc van Nvidia, bleef mijn eigen laptop heerlijk stil en koel. Hierdoor moest ik ook niet gamen met een koptelefoon.

Iets als Baldur's Gate 3 is misschien goed om de visuele kant van het verhaal te testen, maar dit blijft uiteindelijk een turn-based game waar je rustig de tijd kan nemen om na te denken over je volgende actie. Om te testen hoe goed die RTX 5080 in Duitsland het echt deed, heb ik Clair Obscur: Expedition 33 erbij gehaald, waar één gemiste parry het verschil tussen leven en dood kan betekenen.

Ook bij Clair Obscur was ik net zo onder de indruk van de beeldkwaliteit als bij Baldur's Gate 3. Ik had de game eerst gespeeld op de ASUS ROG Zephyrus G14 met RTX 5070 Ti en ik merkte toch verbeteringen op met het RTX 5080 Ultimate-abonnement.

Reactietijd is cruciaal bij Clair Obscur. Bij elke aanval die je uitvoert moet je tussen de één en vier keer op het juiste moment op A drukken om hem krachtiger te maken. Bij elke aanval van een vijand moet je ook meerdere keren op het juiste moment op een knop drukken om te ontwijken of parryen. Het eerste dat je doet bij dit type games is controleren of er ondersteuning is voor Nvidia Reflex (dat input lag verlaagt). In het geval van Clair Obscur is die ondersteuning aanwezig.

Tot mijn grote verbazing ging elke dodge en parry net zo vlot als toen ik de game lokaal speelde op de ASUS ROG Zephyrus G14. Ik kon de game spelen met een relatief stabiele 120 fps voor meerdere uren. Mijn ruwe schatting is dat ik na een gamesessie van twee uur gemiddeld een drietal korte dipjes had waarbij de game haperde. Nu weet ik dat mijn internet niet extreem snel is en dat dat hoogstwaarschijnlijk de boosdoener is. Zo'n dipje gebeurde natuurlijk wel bijna altijd op het slechtst mogelijke moment waarop ik net een dodelijke aanval moet parryen.

Ik ben overtuigd

GeForce Now brengt nog andere voordelen met zich mee die ik niet specifiek heb kunnen testen. Een collega-redacteur heeft het bijvoorbeeld gebruikt om te gamen op de Lenovo Legion Go S gaming handheld. De games draaiden niet alleen beter via GeForce Now, maar omdat de Legion Go S de game niet zelf afspeelde, ging de batterij ook veel langer mee. Daarnaast is GeForce Now beschikbaar op recente LG-tv's, waardoor je gewoon een Bluetooth-controller moet verbinden om te gamen. Een console of gaming-pc heb je niet meer nodig.

Tegen mijn eigen verwachtingen in heeft het Nvidia GeForce Now RTX 5080 Ultimate-lidmaatschap mijn helemaal overtuigd van cloud gaming. Het feit dat ik op een laptop als de Surface Laptop kan gamen alsof het een peperdure gaming-pc is, is verbazingwekkend. Letterlijk alles wat GeForce Now nodig heeft om te werken, is een goede internetverbinding. Ik durf zelfs te zeggen dat ik mijn gaming laptop zou verkopen.

De AOC AGON PRO AG346UCD is een 34-inch ultrawide QD OLED-monitor met 3.440 x 1.440-resolutie en 1800R-curve, ontworpen voor gamers die maximale immersie willen. De combinatie van diepe zwartwaarden, levendige kleuren en een 175Hz refresh rate (0,03 ms inputlag) zorgt voor vloeiende en responsieve gameplay. Via DisplayPort haal je de maximale verversingssnelheid, maar HDMI blijft beperkt tot 100Hz.

In singleplayer-games zoals Cyberpunk 2077 of Battlefield 1 schittert het scherm door de cinematic uitstraling en brede kijkhoek, terwijl race- en simulatiegames extra profiteren van het ultrawide-formaat. Voor competitieve shooters zoals Counter-Strike 2 kan de breedte juist afleiden, waardoor professionele spelers beter voor een 16:9-model kiezen.

Niet alles is perfect: de helderheid van 250 nits is laag voor deze prijsklasse, en in lichtere ruimtes kunnen reflecties storend zijn. Ook ontbreekt USB-C, wat anno 2025 een gemis is. Toch levert de AG34UCD indrukwekkende beeldkwaliteit en bouw, waardoor het een sterke keuze is voor wie zich wil verliezen in visueel rijke, meeslepende werelden.

AOC AGON PRO AG346UCD review: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar bij de meeste retailers in Nederland en België
• Adviesprijs van 599 euro

De AOC AGON PRO AG346UCD valt in het premiumsegment van ultrawide gamingmonitoren, maar weet opvallend scherp geprijsd te blijven voor een OLED-model. Met een adviesprijs rond de 599 euro is het een aantrekkelijk alternatief voor vergelijkbare 34-inch ultrawide OLED’s die al snel richting de 800 euro of meer gaan.

Dit model biedt een 34-inch gebogen paneel met een resolutie van 3.440 x 1.440 pixels (WQHD) in een 21:9-beeldverhouding, ondersteund door Quantum Dot-technologie voor een extra breed kleurbereik. De refresh rate van 175Hz is lager dan de 240Hz-topmodellen, maar in de praktijk is het verschil minimaal, zeker bij OLED-technologie waar pixelresponstijden extreem laag liggen.

Met zijn prijskaartje mikt de AG34UCD duidelijk op de gamer die wél een premium OLED-ervaring wil, maar niet bereid is om honderden euro’s extra te betalen voor een marginale prestatiewinst in hertz of helderheid.

Prijs-kwaliteit score: 4/5

AOC AGON PRO AG346UCD review: specs

AOC AGON PRO AG346UCD review: design

• Stevige, symmetrische standaard
• RGB-ring op de achterkant
• Licht gebogen scherm

De eerste indruk van de AOC AGON PRO AG346UCD is er één van grootsheid: dit is een forse 34-inch ultrawide met een elegante, lichte 1800R-curve. Die curve is subtiel genoeg om niet vervormend te werken bij productiviteitstaken, maar toch voldoende aanwezig om games een duidelijke immersieboost te geven. Het 21:9-formaat maakt de monitor breder dan de meeste bureaus aankunnen zonder wat herindeling, dus houd rekening met je beschikbare ruimte.

Aan de voorzijde is het ontwerp minimalistisch. Drie zijden zijn vrijwel volledig randloos, waardoor het beeld de aandacht trekt in plaats van het frame. De onderrand is wat dikker, met een subtiel AGON-logo in het midden. Het paneel heeft een glossy afwerking die in donkere omgevingen zorgt voor extra diepte in het beeld, maar in een lichtere kamer ook voor spiegelingen kan zorgen.

De voet is degelijk en ruim, met een Y-vormig design dat stabiel staat, maar wel wat meer bureauruimte in beslag neemt dan de compacte voet van sommige concurrenten. AOC heeft gekozen voor een donkere, matte afwerking met lichte metallic accenten, waardoor de monitor er strak en professioneel uitziet. De bouwkwaliteit voelt sterk aan: het wiebelt niet en niks oogt goedkoop.

Qua ergonomie is de AG34UCD verrassend flexibel voor een ultrawide van dit formaat. Je kunt hem 130 mm in hoogte verstellen, 28 graden naar links of rechts draaien, en tussen -5 en +25 graden kantelen. Pivot-opties ontbreken logischerwijs op een scherm van deze breedte. Het verstellen gaat soepel en zonder gekraak, al moet je door het gewicht soms even beide handen gebruiken.

De aansluitingen zitten aan de achterkant, deels naar beneden gericht. Je krijgt twee HDMI 2.0-poorten, één DisplayPort 1.4, drie USB-A-poorten en een 3,5mm-audio-uitgang. De HDMI-poorten zijn ideaal voor consoles, maar het is goed om te weten dat je de maximale 175Hz alleen via DisplayPort haalt. USB-C ontbreekt volledig, wat in deze prijsklasse toch wel een gemis is.

Aan de achterkant vinden we een lichte RGB-accentring, geïnspireerd op AOC’s eerdere AGON Pro-modellen. Deze is subtieler dan bij veel gamingmonitoren en zorgt ’s avonds voor een zachte gloed tegen de muur, zonder te overheersen. Voor wie liever geen verlichting wil, is hij volledig uit te schakelen via het OSD-menu.

De bediening van dat OSD-menu gebeurt via een joystick aan de onderzijde rechts achteraan. Het menu zelf is logisch ingedeeld, met aparte secties voor gaming-instellingen, kleurinstellingen, beeld-in-beeld en verlichting. Je hoeft nooit diep te graven om bij de belangrijkste opties zoals overdrive of HDR te komen.

Al met al is het design van de AG34UCD een geslaagde mix van functionaliteit en premium uitstraling. Hij is groot en stevig, maar oogt niet lomp. De ergonomische flexibiliteit is beter dan verwacht voor een scherm van dit formaat,en de kleine RGB-accenten geven hem net genoeg gamingkarakter zonder dat het een ‘schreeuwerige’ monitor wordt. De afwezigheid van USB-C is het enige echte smetje in een verder zeer compleet ontwerp.

Design score: 3,5/5

AOC AGON PRO AG346UCD review: prestaties en beeldkwaliteit

• Komt met 175Hz refresh rate, alleen via DisplayPort
• Resolutie van 3.440 x 1.440 pixels
• HDR kan beter

De AOC AGON PRO AG346UCD maakt gebruik van een QD-OLED-paneel, wat in de praktijk betekent dat we te maken hebben met de beste eigenschappen van zowel OLED als kwantumdot-technologie. OLED zorgt voor diepe zwartwaarden en oneindig contrast, terwijl de kwantumdotlaag de kleuren een extra levendigheid geeft.

Voor mijn gametests grijp ik altijd terug op een vaste combinatie van titels, elk met hun eigen doel. Counter-Strike 2 gebruik ik om te zien hoe een monitor presteert in een competitieve omgeving. Dankzij de extreem lage input lag en de refresh rate van 175Hz voelt de AG34UCD hier zeer responsief aan. Motion blur en ghosting waren vrijwel afwezig, en de 0,03ms GtG-reactietijd hielp daarbij zichtbaar. Toch zou ik als esporter toch voor een 240Hz-model kiezen. Eerlijk gezegd, voor competitief FPS-titels gebruik ik zelf liever een 16:9-scherm: bij een ultrawide krijg je zoveel extra informatie binnen aan de zijkanten van het scherm dat het soms juist afleidt van de cruciale details in het midden van het scherm.

Aan de andere kant leent een 34-inch ultrawide met lichte 1800R-curve zich perfect voor meer cinematische of meeslepende games. Een titel als Cyberpunk 2077 is daar hét schoolvoorbeeld van. De iconische neonverlichting, extreem chaotische gevechten gecombineerd met donkere steegjes komen dankzij het diepe contrast en het brede kleurenspectrum écht tot leven. Scenes die rechtstreeks uit Blade Runner 2049 lijken te komen, hebben diepte en bereik zonder dat donkere partijen detail verliezen.

Een andere titel die profiteert van het brede beeld en de sterke kleurweergave is Battlefield 1. Explosies die zich links en rechts buiten je directe blikveld afspelen, effect particles in de lucht en het rondvliegende puin: het ultrawide formaat zorgt ervoor dat je praktisch naar de set van 1917 wordt getransporteerd. Dankzij het oneindige contrast van OLED blijft alles helder haarscherp.

Toch is niet alles perfect. De maximale helderheid van 250 nits is voldoende voor een verduisterde of halfdonkere kamer, maar wie overdag in een lichte ruimte speelt, kan last krijgen van reflecties. In mijn eigen setup, met twee dakramen die geen direct zonlicht op het scherm werpen, waren reflecties alsnog duidelijk aanwezig. De glossy finish geeft het beeld extra diepte in donkere scenes, maar werkt tegen bij fel omgevingslicht. Dit is echt een puntje om rekening mee te houden als je besluit om deze monitor te kopen.

Qua HDR-weergave is de AG34UCD prima, maar niet spectaculair. Hij ondersteunt HDR10 en VESA DisplayHDR True Black 400, maar door de beperkte helderheid hebben highlights minder impact dan bij OLED’s met hogere piekwaarden. Bovendien poppen de felste kleuren niet zo fel dan je zou verwachten in HDR. Als je zonder HDR speelt, dan heb je hier geen last van. Het scherm oogt dan fantastisch.

Belangrijk om te weten: de volle 175Hz refresh rate haal je alleen via de DisplayPort 1.4-aansluiting. Sluit je hem via HDMI aan, dan zit je vast aan 100Hz. Dit is geen ramp voor casual gaming, maar voor wie het maximale uit deze monitor wil halen, is een DisplayPort een must. Zeker als je een gaming-laptop gebruikt, moet je hier op letten, want die hebben gewoonlijk alleen een HDMI-poort.

Samenvattend levert de AG34UCD indrukwekkende prestaties in vrijwel elk gamegenre. Competitieve shooters voelen razendsnel aan, race- en simgames profiteren van de brede FOV, en visueel indrukwekkende titels als Cyberpunk 2077 en Battlefield 1 komen volledig tot hun recht. De zwakke plek is de helderheid, zowel in HDR als in omgevingen met veel licht, maar in de juiste setup is dit een briljante monitor.

Prestaties en beeldkwaliteit score: 4/5

Moet je de AOC AGON PRO AG346UCD kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

De Lenovo Legion R34w-30 heeft duidelijk geen naam die lekker van de tong rolt, maar hij levert wel verrassend goede specs voor een erg schappelijke prijs. Die prijs lag bij zijn release wel wat hoger, maar inmiddels is deze monitor een uitstekende deal voor mensen die liever niet extreem veel geld willen uitgeven aan een goede ultrawide-monitor.

Gamers met de beste grafische kaarten of esporters zullen misschien wel willen investeren in een scherm met een hogere resolutie of refresh rate, maar voor de gemiddelde gamer die geïnteresseerd is in een ultrawide-beeldverhouding (21:9), is dit 34-inch model met zijn 1440p-resolutie, 180Hz refresh rate en 0,5ms reactietijd (MPRT) een erg interessante deal. Hij is misschien wel interessanter voor pc-gamers dan voor console-gamers, want consoles en ultrawide-verhoudingen werken niet altijd even goed samen.

Los van die specs krijg je hier ook nog ingebouwde speakers een mat paneel dat maar weinig last heeft van reflecties en de mogelijkheid om het scherm qua hoogte te verstellen, te kantelen en naar links en rechts te draaien.

Je krijgt rond dit prijspunt geen OLED- of mini-LED-paneel met extreem hoog contrast of helderheid, maar dit VA-paneel met ledverlichting levert alsnog wel prima beelden met levendige kleuren.

De voet van deze monitor is overigens wel enorm groot en zal vrij veel ruimte op je bureau innemen, dus dat is iets om rekening mee te houden. Wel is die voet heel eenvoudig, zonder gereedschap, aan te sluiten op het scherm. De installatie van de monitor is dus zo gepiept.

Er zijn tegenwoordig vrij veel ultrawide-monitoren te vinden, en ook specifiek rond het prijspunt van dit model, maar meestal lever je dan wel wat meer in op het gebied van de refresh rate. Modellen die meer op gamers gefocust zijn, zoals deze, zijn dan vaak weer wat duurder. De Legion R34w-30 weet voor zijn huidige prijs echter een zeer goede balans te bieden.

Lenovo Legion R34w-30 review: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar bij verschillende retailers in Nederland en België
• Prijs van 399 euro bij release...
• ...maar inmiddels ook al beschikbaar vanaf ongeveer 299 euro

Bij zijn release kostte de Lenovo Legion R34w-30 399 euro. Toen was de monitor ook niet echt een slechte deal te noemen, maar hij was ook niet enorm competitief geprijsd. Inmiddels is die prijs echter gezakt tot ongeveer 300 euro bij de meeste bekende retailers. Dat maakt hem ineens dus een veel betere deal.

Dit is nu dus echt een budgetvriendelijke ultrawide-monitor met zowel een scherpe 1440p-resolutie als een soepele 180Hz refresh rate. Dat maakt het een uitstekende aankoop voor gamers die een ultrawide-monitor willen proberen, maar niet meteen voor de dure OLED- of mini-LED-modellen willen kiezen. Die modellen kunnen natuurlijk wel dingen zoals een beter contrast, nog betere refresh rates, betere zwartwaardes en een hogere helderheid leveren, maar niet voor onder de 300 euro.

Als je een erg krachtige pc hebt of je een professionele gamer bent, is het het misschien wel waard om te investeren in een hogere resolutie en/of refresh rate, maar voor de gemiddelde pc-gamer is dit een uitstekende keuze.

Prijs-kwaliteit score: 4,5/5

Lenovo Legion R34w-30 review: specs

Lenovo Legion R34w-30 review: design

• Grote standaard
• In hoogte verstelbaar, draaibaar én kantelbaar
• Geen usb-poorten

Aangezien dit een 34-inch ultrawide-monitor is, neem het geheel redelijk wat ruimte in beslag op je bureau. Vooral de standaard van de monitor valt erg op. De voeten zijn vrij langwerpig. Er zitten wel wat uitsparingen in, waar je misschien wat kleine accessoires in kwijt kan, maar de standaard heeft dus in de diepte vrij veel ruimte nodig. Dankzij de 21:9-beeldverhouding heb je daarnaast natuurlijk ook genoeg ruimte in de breedte nodig.

Het viel ons wel op dat de monitor niet enorm zwaar is en ook niet heel erg dik. Toen we de doos naast de bezorger zagen staan, waren we benieuwd hoe soepel die doos mee de trap op zou gaan, maar het gewicht viel gelukkig erg mee. Nou ben je hopelijk je monitor niet steeds aan het verplaatsen, maar het maakt ook het eerste instelproces wat gemakkelijker.

Dat instelproces wordt sowieso al erg eenvoudig gemaakt dankzij een systeem voor het verbinden van de standaard aan het scherm waar geen gereedschap voor nodig is. Je draait met je vingers simpelweg de twee delen van de standaard in elkaar en klikt die standaard vervolgens vast aan de achterkant van het scherm terwijl die nog in de doos zit. Vervolgens haal je het geheel uit de doos en staat hij meteen klaar.

Als hij eenmaal op je bureau staat, kan je hem daarna ook nog in hoogte verstellen, eventueel iets naar beneden of naar boven kantelen en wat naar links of rechts draaien.

In de praktijk zijn de schermranden wat groter dan ze lijken als het scherm uitstaat, maar dit vonden we verder niet heel erg storend. De rand is links, rechts en boven in ieder geval even dik (onderop zit de typische dikkere rand met het logo erop. Op die onderste rand wordt ook de locatie van de OSD-joystick aangegeven. Die zit onderop, maar steekt niet heel ver uit, waardoor je hem vanuit een normale positie niet meteen zou zien zitten, dus het is wel handig dat het aan de voorkant wordt aangegeven.

Nu we het toch over die OSD-joystick hebben: deze is wel goed te bereiken en werkt zoals verwacht. Er zijn niet heel veel instellingen om aan te passen in het OSD-menu, dus zo vaak zal je hem misschien niet nodig hebben. De joystick is tegelijkertijd wel ook de aan/uitknop, maar in principe wordt het scherm natuurlijk ook vanzelf in- en uitgeschakeld wanneer je je pc opstart. De joystick naar links bewegen voordat je het OSD-menu hebt geopend, brengt je meteen naar alle inputs, zodat je snel kan wisselen tussen je aangesloten bronnen. Ook zie je in het OSD-menu onderaan meteen je huidige input, resolutie en refresh rate.

Aan de achterkant vind je niet heel veel poorten, maar wel de essentiële aansluitingen. Er zijn twee HDMI 2.1-poorten, een DisplayPort 1.4, een 3,5mm-audiopoort en een poort voor de stroomconnector. Er zit dus geen ingebouwde usb-hub in deze monitor. Wel krijg je hier ingebouwde speakers. Daar moet je niet al te veel van verwachten, maar het kan handig zijn als je even geen gaming-headset kan of wil gebruiken.

Wat overigens wel belangrijk is om te weten, is dat je de maximale refresh rate van 180Hz alleen via DisplayPort (1.4) haalt. Er zijn dus wel twee HDMI 2.1-poorten, maar die weten bij de native resolutie maar 100Hz te bieden. Hier kwamen we achter door even naar de lijst met specs te kijken, maar Lenovo hint er ook al naar door geen HDMI-kabel in de doos te stoppen. Je krijgt wel de benodigde DisplayPort-kabel. In principe is dit natuurlijk prima als je de monitor op een desktop aansluit, maar laptops hebben meestal geen full-size DisplayPort, dus daarvoor moet je eventueel een USB-C-naar-DisplayPort-kabel kopen.

Er is verder overigens nergens RGB-verlichting te vinden, dus als je van een wat subtieler design houdt, is dat ideaal, al is de standaard dus niet de meest subtiele optie op de markt.

Design score: 4/5

Lenovo Legion R34w-30 review: prestaties en beeldkwaliteit

• 1440p met 180Hz is een erg goede combinatie
• Matte display houdt veel weerspiegelingen tegen
• Niet veel aanpassingsmogelijkheden

Goede ultrawide-monitoren kunnen al gauw vrij prijzig worden. Goedkopere modellen bieden meestal geen geweldige refresh rate voor gamers en wanneer je wel een goede refresh rate krijgt, gaat dat meestal gepaard met een veel hogere prijs dankzij duurdere displaytechnologieën zoals (QD-)OLED of mini-LED.

Deze ultrawide van Lenovo biedt echter een scherpe 1440p-resolutie (3.440 x 1.440) in combinatie met een soepele 180Hz refresh rate en een budgetvriendelijker VA-paneel met ledverlichting. Dit betekent dat de belangrijkste onderdelen (resolutie en refresh rate) in orde zijn, ook al bespaar je dus een beetje op de displaytechnologie.

Dat wil niet zeggen dat beelden er niet goed uitzien op deze monitor. Je krijgt geen OLED-zwartwaardes en -contrast of mini-LED-kleurweergave of -helderheid, maar je kan alsnog van redelijk levendige kleuren genieten en het contrast is prima voor een VA-paneel. Je moet niet te ver vanaf de zijkant naar het scherm kijken, want dan ziet alles er wat grijzer uit, maar dit is ook een scherm met een 1500R-kromming, dus het is sowieso handig om dan wel recht voor het midden te zitten. Zo'n kromming vindt overigens niet iedereen fijn (bij 16:9-monitors), maar bij een ultrawide is het toch wel handig, zodat het beeld minder vervormd aan de uiteinden van het scherm (vanuit een normale kijkpositie).

Als je voor een standaard 16:9-beeldverhouding kiest, kan je voor een vergelijkbare prijs wel een 1440p-monitor met een hogere refresh rate krijgen, maar voor deze prijs is 180Hz bij een 1440p-ultrawide toch wel een erg goede deal. 180Hz zal voor de meeste mensen ook meer dan soepel genoeg voelen en esporters zullen toch waarschijnlijk niet zo snel voor een ultrawide-beeldverhouding kiezen.

Wij hebben deze monitor in combinatie met een gaming-laptop en een werklaptop getest en de extra schermruimte dus zowel voor games als voor extra productiviteit kunnen gebruiken. Bij games geniet je natuurlijk van een uitgebreider overzicht van je omgeving en een iets meer meeslepende ervaring. Ook worden HUD-elementen verder aan de zijkanten geplaatst, zodat ze niet zo snel in de weg van de actie zitten.

Hoewel het splitsen van je scherm op een ultrawide in Windows nog steeds niet echt heel soepel werkt, vonden we het toch wel handig om in principe een extra schermhelft aan de gebruikelijke 16:9-beeldverhouding toe te voegen. Zo kan je bijvoorbeeld een tekstbestand open houden, met alle belangrijke instellingen zichtbaar, en daarnaast nog een browser openen om dingen op te zoeken. Wel zit je altijd iets meer naar de ene kant van je scherm te kijken in die opstelling, behalve als je je scherm dus in drieën splitst.

Dankzij de AdaptiveSync-vertificering van VESA (en AMD FreeSync Premium) kan de refresh rate van de monitor tijdens het gamen overigens ook nog aangepast worden aan de hand van de framerate die je pc weet te behalen. Daardoor heb je minder last van dingen zoals 'screen tearing'.

350 nits is misschien niet de meest indrukwekkende helderheid, maar we vonden het scherm wel fel genoeg om comfortabel op te werken en gamen. Daarbij helpt het matte paneel ook heel erg bij het verminderen van weerspiegelingen. Dat is zeker bij een curved scherm erg fijn, want dan kan een specifieke lichtinval soms voor zeer vervelende reflecties zorgen.

Je krijgt hier niet heel veel opties om het beeld aan te passen. Er zijn wel wat verschillende Game-modi om uit te kiezen en je kan wat met dingen als helderheid, contrast, scherpte, gamma en kleurverzadiging spelen. Dat is genoeg om het scherm een beetje beter in te kunnen stellen voor bijvoorbeeld creatief werk waar nauwkeurige kleuren van belang zijn, maar het is minder uitgebreid dan bij sommige concurrenten. Over nauwkeurige kleuren gesproken: er is hier sprake van een sRGB-dekking van 99% en een DCI-P3-dekking van 90%.

Prestaties en beeldkwaliteit score: 4,5/5

Moet je de Lenovo Legion R34w-30 kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Lenovo Legion R34w-30: alternatieven

Elke gamer heeft andere eisen voor hun monitor. Sommigen willen alleen hun pc aansluiten op de monitor, terwijl anderen hun pc en een gameconsole (of twee) willen verbinden. Dan moet je nog rekening houden met het genre games dat je speelt. Games als Elden Ring, Cyberpunk, Shin Megami Tensei V: Vengeance wil je natuurlijk het liefst in 4K spelen, terwijl competitieve gamers die shooters als Call of Duty, Counterstrike en Marvel Rivals spelen liever een zo snel mogelijke refresh rate willen.

Philips wil de zoektocht naar een monitor makkelijker maken door deze keuze tussen een hoge resolutie en snelle refresh rate van de baan te vegen. De Philips Evnia 27M2N3800A heeft namelijk als eerste een dubbele resolutiemodus en kan wisselen tussen 4K/160Hz en 1080p/320Hz.

Philips Evnia 27M2N3800A review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 349,99 euro
• Beschikbaar in de loop van de zomer van 2025
• Slechts één formaat: 27 inch

Nieuwe technologie kan soms peperduur zijn en ik was aangenaam verrast door de adviesprijs van 349,99 euro. Als je op zoek gaat naar gaming monitor met een 4K-resolutie en refresh rate rond de 160Hz, zit je namelijk ook in deze prijsklasse.

Voor dit geld heb je geen OLED-paneel, maar een traditioneel IPS-paneel. Als je toch per se een OLED-monitor wil, is de Philips Evnia 27M2N8500 een goede keuze, maar dan kijk je wel naar een prijs van 599 euro. Ik vind het positief dat Philips deze dubbele resolutiemodus eerst op een lager prijspunt introduceert zodat meer gamers ervan kunnen genieten.

Verder is de Philips Evnia 27M2N3800A een redelijk eenvoudige gaming monitor. Hij heeft geen Ambiglow-verlichting, geen usb-poorten en is beschikbaar in slechts één formaat, met name 27 inch. De maximale helderheid van 450 nits is eveneens gemiddeld. Je krijgt wel de belangrijkste gaming-tools die op de meeste Evnia-monitoren zitten, zoals de Smart Crosshair, Stark Shadowboost en een LowBlue-modus.

• Prijs-kwaliteit score: 5/5

Philips Evnia 27M2N3800A review: specs

Philips Evnia 27M2N3800A review: design

• In hoogte verstelbaar en kantelbaar
• 2x HDMI 2.1 en 1x DP 1.4, maar geen usb-poorten
• Geen Ambiglow-verlichting

Dit is een van de eenvoudigere monitoren van het merk, maar dit is alsnog overduidelijk een Evnia-monitor. Zo heeft hij de standaard die in hoogte verstelbaar is, naar voren en achteren kan kantelen en naar links en rechts kan bewegen. Het scherm kan ook verticaal gedraaid worden. De standaard heeft vrij lange, maar dunne voeten met een gespikkeld design om duidelijk te maken dat er gerecyclede materialen gebruikt zijn. De voeten nemen in de breedte en lengte redelijk wat ruimte in beslag, maar je kan er nog wel dingen tussen leggen. Achterop de standaard zit een soort klem waarmee je de kabels kan bundelen. Iets wat ontbreekt, is de Ambiglow-verlichting. Dit zijn lampjes die hun kleur kunnen aanpassen op basis van de content op het scherm.

De Philips Evnia 27M2N3800A houdt het ook eenvoudig qua aansluitingen. Er zijn twee HDMI 2.1-aansluitingen en één DisplayPort 1.4 aanwezig. Het goede nieuws is dat je elke resolutie en refresh rate kan gebruiken met welke aansluiting dan ook. Bij sommige monitoren kan je bijvoorbeeld maar 120Hz halen met de HDMI 2.1-poort en moet je de DisplayPort gebruiken om meer te halen. De enige andere poort is een 3,5mm-koptelefoonpoort. Als je de Philips Evnia 27M2N3800A wil gebruiken als usb-hub, heb je dus pech. Er zijn trouwens nog ingebouwde speakers en die klinken niet geweldig, maar dat is zo bij elke monitor.

Rechts achteraan de Philips Evnia 27M2N3800A zit de joystick om de instellingen aan te passen. Met één druk op de knop open je het menu en de navigatie gaat nauwkeurig. Voor mij zat de knop op een logische plaats en ik had nooit moeite om hem te vinden. Als je de joystick niet indrukt en meteen in een van de vier richtingen beweegt, worden er snelmenu's geopend. Het handigste menu wordt geopend door de joystick naar beneden te bewegen, want zo wissel je snel tussen 4K/120Hz, 4K/160Hz en 1080p/320Hz.

• Design score: 4/5

Philips Evnia 27M2N3800A review: beeldkwaliteit

• Opties voor 4K/120Hz, 4K/160Hz en 1080p/360Hz
• Uitstekende helderheid
• Goede kleurenweergave, degelijk contrast

De Philips Evnia 27M2N3800A kan je in zekere zin zien als twee monitoren voor de prijs van één. In het OSD-menu vind je in het tweede submenu (Game Mode) als eerste optie de instellingen voor de dubbele resolutie. Je kan kiezen uit 4K/120Hz (aangeraden voor consoles), 4K/160Hz en 1080p/320Hz. Toen ik de eerste keer van 4K naar 1080p wisselde, werd duidelijk dat Windows 11 dit beschouwt als een volledig "nieuwe" monitor en de standaardinstellingen weer toepast. Dat is best handig als je bepaalde beeldscherminstellingen wil aanpassen in de 4K-modus tegenover de 1080p-modus.

Je hebt hier te maken met een IPS-paneel en dat brengt zowel voor- als nadelen met zich mee. Ik begin met het grootste nadeel en dat is het contrast. Met een contrastverhouding van 1.000:1 wint de Philips Evnia 27M2N3800A zeker geen prijzen. Dit zal vooral een probleem zijn voor creatives die foto's en video's willen bewerken en niet per se voor gamers. De Stark Shadowbooster kan namelijk donkere scènes optimaliseren om details beter zichtbaar te maken. Die functie was vooral handig bij games waar je weleens in een donkere grot terechtkomt, zoals Elden Ring en The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom.

Het voordeel van een IPS-paneel is dat je voor weinig geld al een prima helderheid krijgt. De Philips Evnia 27M2N3800A haalt maximaal 450 nits en omdat je hier een mat scherm hebt, heb je weinig last van direct (zon)licht. Ik had daarom op zonnige dagen geen enkel probleem om alles goed te zien op de monitor. In de 4K-modus ziet alles er gedetailleerd en levendig uit dankzij de goede kleurenweergave. Wie voor de ultieme ervaring wil gaan, moet alsnog een OLED-monitor kopen, maar dit is wel een van de betere IPS-panelen.

In de 1080p/320Hz modus begint het echte werk. Dit heb ik uitgeprobeerd met enkele potjes Marvel Rivals. Alle actie in de game werd scherp weergegeven en de SmartImage-modus slaagde erin om de instellingen te optimaliseren voor de game zonder dat ik zelf iets hoefde te doen. In donkere maps paste ik nog even de Stark Shadowbooster aan naar level 3 (het hoogste) en dat was een grote hulp op iets zonnigere middagen. Van screen tearing was vervolgens helemaal geen sprake. De Smart Crosshair was op zijn beurt nuttiger dan ik had gedacht. De crosshair van Marvel Rivals is standaard wit, maar de Smart Crosshair verandert van kleur op basis van de achtergrond en dit zorgde voor een betere zichtbaarheid. Het is me niet duidelijk hoe de kleur van der Crosshair wordt gekozen (op een beige achtergrond werd hij groen en op een bepaald moment werd hij zelfs fuchsia), maar hij was te allen tijde perfect zichtbaar.

De Philips Evnia 27M2N3800A slaagt in zijn opzet en biedt in de praktijk het beste van beide werelden. Het enige waarover je zou kunnen klagen, is dat er geen 1440p-resolutie is met bijvoorbeeld een refresh rate van 240Hz. Misschien komt Philips in de toekomst wel met een monitor met driedubbele resolutie waarop dit wel mogelijk is. Tot die tijd ben ik meer dan tevreden met de dubbele resolutie van dit model.

• Beeldkwaliteit score: 4,5/5

Moet je de Philips Evnia 27M2N3800A kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Logitech G, de specifieke tak van Logitech die zich focust op gaming-accessoires, heeft zojuist de Logitech G522 Lightspeed aangekondigd. Dit is een nieuwe draadloze gaming-headset die moet gaan concurreren in de middenklasse en meerdere fijne verbeteringen introduceert ten opzichte van de populaire Logitech G733 Lightspeed.

Logitech nodigde ons uit voor een briefing om alvast kennis te maken met de headset en ons het een en ander te kunnen vertellen over de nieuwe G522 en zijn plaats binnen de line-up van het bedrijf.

De G522 Lightspeed beschikt over een vernieuwd design voor de oorschelpen. Dit nieuwe design heeft een bredere vorm en een extra laag traagschuim voor een comfortabelere pasvorm voor zoveel mogelijk mensen, waaronder mensen die brillen of oorbellen dragen. De headset gebruikt een lichtgewicht, verstelbare stoffen hoofdband. Die hoofdband heeft nu een geribbeld design zodat warmte beter wordt afgevoerd.

Aan de buitenkant van beide oorschelpen vind je vier aanpasbare RGB-verlichtingszones. Via de Logitech G Hub-software kan je deze verlichting helemaal naar wens aanpassen op je computer, maar daarnaast werkt de nieuwe headset ook met de Logitech G-app op smartphones.

Vanbinnen maakt de G522 gebruik van Logitech G's 40mm Pro-G-drivers voor een 24-bit/48kHz-geluid. Deze drivers moeten dus voor een enorm helder en gedetailleerd geluid zorgen.

De headset wordt ook geleverd met een verwijderbare, omnidirectionele microfoon met een indrukwekkende 16-bit/48kHz-bandbreedte. Deze microfoon lijkt erg vergelijkbaar te zijn met degene die je op de veel duurdere Astro A50 X terugvindt en die zorgde in ieder geval voor een zeer helder geluid.

De microfoon op de Logitech G522 Lightspeed heeft echter ook een ingebouwd ledlampje dat rood brandt als de microfoon gedempt is. Dat kan je dan zelf dus ook vanuit je ooghoek zien.

Zoals de naam ook al aangeeft, kan je de G522 Lightspeed via Logitechs draadloze Lightspeed-dongle verbinden met je pc of een PlayStation 5. De G522 kan echter ook via Bluetooth verbonden worden met apparaten, waaronder ook met de Nintendo Switch en met smartphones. Als laatste kan je hem ook nog bedraad gebruiken via de USB-C-oplaadpoort.

Logitech claimt een batterijduur van 30 uur met de standaard verlichting aan, maar tot 90 uur met de verlichting uit, dus dat is erg indrukwekkend. We hebben ook een testmodel meegekregen na de briefing, dus je hoort binnenkort meer over onze ervaringen met deze nieuwe gaming-headset van Logitech.

De Logitech G522 Lightspeed is vandaag aangekondigd en zal vanaf 16 juni in de winkel liggen. Hij is beschikbaar in het wit en in het zwart en heeft een adviesprijs van 169,99 euro. De G522 sluit hiermee aan bij de middenklasse G5-line-up. De headset past dus ook mooi bij de G502-muizen en G515-toetsenborden.

• Beste gaming headsets 2025

GTA-ontwikkelaar Rockstar Games heeft ons nu eindelijk een officiële releasedatum gegeven voor Grand Theft Auto 6. Helaas is de game tegelijkertijd ook uitgesteld tot volgend jaar.

Dit nieuws is bevestigd in een recent persbericht. De langverwachte open-world game heeft nu een releasedatum van "26 mei 2026". Dat is ongeveer een jaar na de oorspronkelijke releaseperiode in 2025 die eerder genoemd werd door Rockstar Games.

De game-ontwikkelaar zei specifiek: "Grand Theft Auto 6 zal nu uitkomen op 26 mei 2026." Vervolgens biedt het bedrijf ook zijn excuses aan voor deze vertraging: "Het spijt ons dat dit later is dan jullie verwachtten. De interesse en spanning rondom een nieuwe Grand Theft Auto is bescheiden makend voor ons hele team. We willen jullie bedanken voor jullie steun en jullie geduld terwijl wij de game afmaken."

Rockstar geeft verder ook nog een reden voor de vertraging: "Bij elke game die we hebben uitgebracht is het doel altijd om jullie verwachtingen te proberen te overtreffen, en Grand Theft Auto 6 is geen uitzondering. We hopen dat jullie begrijpen dat we deze extra tijd nodig hebben om de kwaliteit te leveren die jullie verwachten en verdienen."

Het persbericht wordt afgesloten met een melding dat er "binnenkort" meer informatie wordt gedeeld.

Om ten volste van je favoriete games te kunnen genieten, mag een gaming monitor natuurlijk niet ontbreken. Deze monitoren hebben altijd hogere refresh rates dan traditionele monitoren. Dit zorgt voor een vloeiende, responsieve ervaring waardoor je ook sneller kan reageren op acties van tegenstanders.

Een gaming monitor hoeft zeker niet duur te zijn en MSI is een bekende fabrikant met een uitgebreid aanbod. MSI heeft eenvoudige gaming monitoren van 24 of 27 inch met een 1080p-resolutie, maar ook curved gaming monitor voor een extra meeslepende ervaring. Wie het beste van het beste wil, kan terecht bij de QD-OLED-monitor met 4K-resolutie. Welk model je ook kiest, je mag rekenen op een refresh rate van minimaal 170Hz.

Of je nu een budget van 150 of 1.500 euro hebt, je vindt gegarandeerd een gaming monitor van MSI die bij je past. Het zijn bovendien niet alleen de duurdere modellen die korting krijgen. Ook de goedkopere opties met adviesprijzen van 200 of 300 euro zijn in de aanbieding.

EA Sports en Codemasters hebben officieel F1 25 onthuld, het nieuwste deel in de langlopende officiële Formule 1-racesim. De game verschijnt op 30 mei 2025 voor PS5, Xbox Series X|S en pc. De belangrijkste vernieuwingen dit jaar zijn onder meer de terugkeer van de Braking Point-campagne en een "grondige herziening" van de populaire My Team-modus.

Voor wie het niet kent: Braking Point was voor het laatst te spelen in F1 23 en is een storymodus met originele personages en cutscenes. In F1 25 is het fictieve team Konnersport opgeklommen van het middenveld naar echte titelkandidaten, maar spelers kunnen een "dramatische gebeurtenis" verwachten die het team "in chaos stort."

Hoewel het verhaal zeker niet perfect was en soms wat over-the-top of cliché aanvoelde, waren de vorige versies van Braking Point best leuk. We zijn dan ook benieuwd hoe het verhaal zich verder ontwikkelt.

In het bijhorende persbericht van EA wordt ook gesproken over een "ingrijpende vernieuwing" van de My Team-modus. Concrete details zijn er voorlopig nog niet, maar het lijkt erop dat we "nieuwe verantwoordelijkheden krijgen voordat je als een van de teamcoureurs achter het stuur kruipt."

Codemasters’ senior creative director Lee Mather heeft zich ook uitgelaten over de aankondiging van F1 25: "F1 25 biedt spelers meer manieren om Formule 1 te beleven en op hun eigen manier te racen – van het drama in Braking Point tot de strijd om het wereldkampioenschap. Dit jaar zijn er meer mogelijkheden dan ooit om te verbinden, samen te werken en de strijd aan te gaan. We kijken ernaar uit om binnenkort meer te delen."

Deze eerste aankondiging geeft verder nog niet veel prijs over wat we precies mogen verwachten van F1 25, waardoor het op het eerste gezicht overkomt als een vrij simpele update. Toch belooft ontwikkelaar Codemasters de spelers op de hoogte te houden richting de release via een F1 25 Deep Dive-videoserie. Daarin mogen we meer details verwachten over verbeteringen en nieuwe toevoegingen in de game van dit jaar.

Op het moment van schrijven is het echte Formule 1-seizoen van 2025 nauwelijks begonnen, maar het is nu al een chaotisch seizoen. Wat ons het meest benieuwd maakt, is hoe de coureursbeoordelingen in F1 25 eruit gaan zien.

• Formule 1 live stream 2025: kalender, waar kan je streamen en wanneer is Zandvoort aan de beurt?

Mijn speeltijd met Civ 7 begon enigszins skeptisch, want Civilization 7 is zonder twijfel de meest radicale interpretatie van Civilization tot nu toe. Waar eerdere delen slechts een handvol nieuwe mechanismen toevoegden om de serie fris te houden, voert Civilization 7 meerdere fundamentele veranderingen door, en ik ben blij om te vermelden dat die over het algemeen erg sterk zijn ingevoerd.

De keuze om Leiders en Beschavingen (de verschillende speelbare historische groepen) van elkaar los te koppelen is een dappere keuze, en opent de deur naar een geheel nieuw niveau van strategische planning. Goed toegepast stelt het wisselen tussen de verschillende beschavingen (Civs) je in staat om je strategie onderweg bij te sturen, wat voorkomt dat je vast komt te zitten in die pijnlijke, eindeloze verliespartijen die vroeger vrijwel onvermijdelijk waren als je vroeg in het spel een misstap maakte.

Hoewel het zonder twijfel een van de beste pc-games is, betekent dat niet dat het spel perfect is en er niet nog wat ruimte voor verbetering is.

Sims city voor gevorderden

Civilization is altijd hét schoolvoorbeeld geweest van een 4X (Explore, Expand, Exploit, Exterminate) strategiespel, waarin alle elementen van het genre volop worden benut. Je speelt als een historische leider op een procedureel gegenereerde kaart met hexagonale tegels. Je begint met het verkennen van je omgeving, waarna je steden sticht en je rijk begint uit te breiden.

Gebouwen plaatsen binnen je steden levert verschillende nuttige yields op, namelijk Science (die bepaalt hoe snel je door de technology tree kunt werken om steeds modernere units of voorzieningen vrij te spelen), Culture voor het verkrijgen van Civics (ideologische vooruitgangen met hun eigen unieke bonussen), en Production (hoe snel je dingen kunt bouwen). Daarnaast zijn er nog resources zoals voedsel (voor het vergroten van de bevolking en het aantal tegels dat je steden beslaan), goud (waarmee je direct gebouwen of units kunt kopen), en Influence (punten die je kunt inzetten om met andere leiders te interageren).

Leren hoe je de omgeving optimaal kunt gebruiken is cruciaal, aangezien tegels unieke eigenschappen hebben die ze het meest geschikt maken voor een bepaalde yield. Gecombineerd met talloze bonussen en de nieuwe mogelijkheid om te overbuilden (vroegere gebouwen vervangen door betere versies zodra die beschikbaar komen), vormt het beheren van je steden een lastige maar uiterst boeiende uitdaging op zichzelf. Als dit de eerste keer is dat je iets over de Civilization-serie leest, dan snap ik dat je enigszins verbaasd bent, maar al deze termen worden logisch naarmate je speelt.

Het was iets wat ik in Civilization 6 altijd een tikkeltje overweldigend vond, maar één kleine aanpassing zorgt ervoor dat city management in Civilization 7 veel makkelijker te overzien is. Nieuwe nederzettingen worden nu namelijk automatisch gesticht als small towns, die veel beperkter zijn dan volwaardige cities en daardoor veel minder micro-management vereisen. Je kunt towns upgraden naar cities, maar ik vond het prima om al mijn aandacht te richten op het maximaliseren van de output van slechts een paar grote cities gedurende het grootste deel van mijn potjes.

Tijd investeren in het ontwikkelen van de verschillende steden is dit keer extra de moeite waard, want Civilization 7 is met afstand het mooiste strategiespel dat ik ooit heb gespeeld. Elke miniature tile is ongelooflijk gedetailleerd, waardoor je kunt inzoomen en je gekozen gebouwen daadwerkelijk ziet verrijzen. Of het nu gaat om de geanimeerde boerderijdieren, bruggen over kabbelende rivieren, of de grote variatie aan architecturale stijlen die bij de geschiedenis horen die de dichtbebouwde straten sieren.

Maak een indruk

Natuurlijk draait Civilization 7 om veel meer dan alleen het beheren van een stad. Elke match laat spelers werken richting verschillende manieren om te winnen waarbij degene die als eerste aan de voorwaarden van één zo’n overwinning voldoet, wordt gekroond als winnaar. De eenvoudigste daarvan is Domination, waarbij je legers opbouwt en alle andere spelers uitschakelt door hun volledige territorium te veroveren. Generals, een nieuw type unit dat nabijgelegen troepen kan samenvoegen voor eenvoudiger transport, zijn hierbij een fantastische toevoeging en nemen de frustratie weg die het verplaatsen van grote legers in eerdere games met zich meebracht.

Andere manieren om te winnen, zijn nu gekoppeld aan vier nieuwe legacy paths (Military, Culture, Science en Economic), die je steeds een vaste set doelen geven om na te streven. Potjes in Civilization 7 zijn zelf opgedeeld in drie duidelijke fases die elk een belangrijk historisch tijdperk weerspiegelen: Antiquity, Exploration en Modern. De legacy paths hebben voor elk van deze periodes hun eigen unieke doelen. Zo richt het Military-pad zich op het veroveren van nederzettingen in Antiquity, het domineren van de nieuwe wereld tijdens Exploration, en uiteindelijk het succesvol ontwikkelen van de atoombom in Modern.

Culture draait ondertussen volledig om het bouwen van unieke wereldwonderen, het stichten van een invloedrijke religie en uiteindelijk een gekkenhuis van een race om historische artifacts op te graven verspreid over de hele map. Elk pad voelt duidelijk verschillend aan, en het succesvol voltooien van de objectives in de eerste twee era's levert nuttige bonussen op voor de volgende: zoals extra population of verbeterde versies van bestaande gebouwen. Hierdoor voelt elke era bijna als een eigen, kleinschalig potje Civilization, waarbij spelers tegen elkaar racen om deze mini-goals te volbrengen. Het geeft de matches een gevoel van tempo, en pakt eindelijk het probleem aan waarbij het spel na een honderdtal turns vaak wat saaier begon te worden.

Toch merkte ik dat het volgen van een legacy path na verloop van tijd wat repetitief kan worden. Elk legacy path heeft namelijk altijd dezelfde doelen, dus in de praktijk ga je vaak dezelfde acties herhalen. Na heel wat uurtjes had ik het gevoel dat ik elk onderdeel van zowel het Military- als Economic-pad volledig onder de knie had, en aarzelde ik om nog een nieuw potje te starten met dezelfde insteek. Als je meer dan 100 uur in Civ 7 stopt, kan ik me goed voorstellen dat je echt snakt naar nieuwe manieren om te winnen. Overigens verwacht ik wel dat we een heleboel DLC zullen zien.

Uitgebreid

Dat betekent trouwens niet dat elk potje zich volgens een volledig voorspelbaar patroon afspeelt, want de mogelijkheid om aan het begin van elke era van Civ te wisselen, zorgt voor heel wat variatie. Dit is echt een van de hoogtepunten van Civilization 7 en is verrassend goed uitgewerkt. Elke era heeft zijn eigen lijst met historische Civs, elk met unieke buffs, gebouwen en units. Je keuze van de leider bepaalt bovendien welke Civs je in latere era's kunt selecteren na je eerste keuze in Antiquity. Zo kunnen spelers die kiezen voor de beroemde abolitionist Harriet Tubman bijvoorbeeld altijd toegang krijgen tot America in de Modern era, een slimme manier om historisch geloofwaardige combinaties aan te moedigen.

Je kunt ook nieuwe Civs ontgrendelen door aan bepaalde voorwaarden te voldoen in elke era. In één van mijn potjes bouwde ik bijvoorbeeld flink wat fortifications om mezelf te verdedigen tegen een agressieve buurman in Antiquity, waarmee ik vervolgens de Normans kon kiezen in de Exploration Age, een Civ die deels gespecialiseerd is in verdediging. Dit is, in één woord, briljant, want het stelt je in staat om je strategie volledig om te gooien als iets niet blijkt te werken.

Als je een match begint met het idee om een Economic victory na te streven en dus een bijpassende Civ kiest, maar halverwege besluit dat je liever richting Culture gaat, dan kun je simpelweg overstappen naar een meer Culture-georiënteerde Civ zodra die beschikbaar komt. Het maakt het ook makkelijker om meerdere victory types tegelijk na te streven, en het betekent dat je vaak nog een comeback kunt maken als je niet meteen succes hebt.

Wat daarbij zeker helpt, is het ruime aanbod aan leiders. Bekende militaire grootheden als Napoleon en Augustus keren terug, maar worden vergezeld door verrassende nieuwe keuzes zoals de sluwe auteur Machiavelli of de rondreizende chroniqueur Ibn Battuta. In totaal zijn er iets meer dan 30 Civs beschikbaar. En om het helemaal af te maken, hebben zowel leiders als Civs opvallend unieke powers zoals Battuta’s Trade Maps Diplomatic Endeavour, waarmee je Influence kunt gebruiken om het verkende land van een andere leider te zien.

Code red

Tegen het einde van de eerste twee era's krijg je bovendien te maken met een crisis, die kan variëren van hordes binnenvallende vijanden tot dodelijke plagen die hele legers in enkele turns kunnen vernietigen.

Je pakt deze crisissen aan door verplichte "Crisis Policies" in te voeren, die meestal wat verlichting bieden op één vlak, maar je voortgang op een ander vlak stevig afremmen. Uitzoeken welke van de aangeboden oplossingen je het minst zal schaden, is een interessante puzzel, en de dreiging van een crisis verhoogt de spanning precies op het moment dat het spel anders een beetje zou gaan vertragen.

Ondanks al deze nieuwe trucjes is er één belangrijk onderdeel waarin Civilization 7 écht tekortschiet: het diplomatie-systeem. En dat is des te vreemder, want dat was in Civilization 6 vrijwel perfect. De interacties met andere leiders voelen onnodig beperkt aan, en draaien vooral rond simpele allianties en overeenkomsten. Je kunt bijvoorbeeld niet langer direct goud ruilen, en dit betekent dat je geen steden meer kunt afkopen van andere spelers of stapels geld kunt gebruiken om hebzuchtige leiders om te kopen om kansloze oorlogen te beginnen met anderen. Zonde, want precies die systemen zorgden in vorige delen voor hilarische situaties en maakten ook potjes tegen AI heel wat interessanter.

Los daarvan kan ik iedereen Civilization 7 aanraden. Als je een liefhebber bent van strategiespellen, ga je hier ongetwijfeld een fantastische tijd mee hebben. Als evolutie van de serie is het een bewonderenswaardig succes, en net als zijn voorganger is de kans zeer groot dat de klachten en problemen die mensen hebben met dit spel via gratis én betaalde content-updates in de komende maanden en jaren opgelost zullen worden.

Moet je Sid Meier's Civilization 7 spelen?

Speel het als…

Speel het niet als…

Microsoft introduceert een nieuw virtueel toetsenbord voor gebruik met de Xbox Wireless Controller, waardoor Windows 11 makkelijker te navigeren wordt, vooral op handheld-apparaten.

Het nieuwe gamepad-toetsenbord voor Windows 11 is nu beschikbaar in de Windows 11 preview build (26100.3613) en wordt "geleidelijk uitgerold" met de belofte dat de functie in de komende weken voor alle gebruikers beschikbaar zal zijn.

In Microsofts eigen woorden: "Deze wijziging introduceert de mogelijkheid om je Xbox-controller te gebruiken om te navigeren en te typen." Het toetsenbord maakt gebruik van zogenaamde "button accelerators" (waarbij sommige knoppen worden gebruikt voor invoer zoals backspace en spatie) en de "toetsen zijn verticaal uitgelijnd" voor "betere navigatiepatronen met de controller".

Vooral de "button accelerators" lijken veel tijd te besparen, samen met de compacte lay-out die gericht is op handheld-spelers. LT (de linkertrigger) is gekoppeld aan de toets voor symbolen (&123), de hoofdlettertoets is toegewezen aan L3 (het indrukken van de linker joystick) en de startknop fungeert als enter-toets.

De lay-out zal bekend klinken voor pc-gamers die gewend zijn aan SteamOS, het besturingssysteem van de Steam Deck en de Steam Deck OLED. Valve's software is vanaf het begin geoptimaliseerd voor handheld-gebruik, iets wat Windows 11 tot nu toe miste op populaire handhelds zoals de Asus ROG Ally X en de Lenovo Legion Go.

Hoewel het nieuwe gamepad-toetsenbord nog niet volledig beschikbaar is, ontbreken er nog enkele praktische functies. Zo kun je momenteel nog niet inloggen op Windows 11 met een Xbox Wireless Controller, en verschijnt het toetsenbord nog niet automatisch wanneer je een tekstveld selecteert (via The Verge). Desondanks is dit een stap vooruit om Windows 11 gebruiksvriendelijker te maken voor gaming-handhelds.

Alles om Windows 11 beter te maken op handhelds

De grootste klacht over gaming-handhelds die draaien op Windows 11 is dat het besturingssysteem simpelweg niet ontworpen is voor dit soort hardware. Dit merken we bijvoorbeeld aan game-launchers (zoals Steam, Epic Games, GOG Galaxy en Ubisoft Connect) die niet goed werken met touchscreen-bediening, over een toetsenbord beschikken dat traag reageert en tekst die vaak te klein is om comfortabel te lezen.

Onlangs werd aangekondigd dat SteamOS ook ondersteund zal worden op andere handhelds dan alleen de Steam Deck. Voorheen waren deze apparaten volledig afhankelijk van Windows 11. SteamOS 3.7.0 markeert het "begin" van die bredere implementatie en we hebben al veelbelovende resultaten gezien met de Lenovo Legion Go S.

• De toekomst van gaming handhelds

Er zijn inmiddels zoveel QD-OLED gaming monitoren dat je door de bomen het bos niet meer ziet. Samsung, MSI en Philips hebben meerdere modellen in hun aanbod en ook AOC wil een graantje meepikken. Voor deze review ging ik aan de slag met de AOC AGON PRO AG276QZD2 gaming monitor en hij valt vooral op door zijn scherpe prijs. De vraag is nu welke compromissen werden gesloten om de prijs laag te houden.

AOC AGON PRO AG276QZD2 review: prijs en beschikbaarheid

• Huidige verkoopprijzen vanaf 579 euro
• Beschikbaar in één formaat (27 inch)

De AOC AGON PRO AG276QZD2 is niet de meest unieke of opvallende QD-OLED gaming monitor. Qua specificaties komt hij overeen met de meeste andere opties. Deze 27-inch monitor heeft een 1440p-resolutie, standaardverhouding van 16:9, refresh rate van 240Hz, alle nodige aansluitingen en RGB-verlichting achteraan. Het meest opvallende is zijn adviesprijs van 579 euro.

Wanneer je kijkt naar de concurrentie, zie je dat ze vaak net een paar tientjes duurder zijn. De Samsung Odyssey OLED G6 kan je nu voor ongeveer dezelfde prijs vinden, maar had wel een adviesprijs van 899 euro bij de lancering. Naarmate de AOC AGON PRO AG276QZD2 langer beschikbaar is, verwacht ik wel dat zijn verkoopprijs nog verder zal dalen. Het grote pluspunt van de Odyssey OLED G6 is het antireflectiepaneel dat Samsung van hun tv's heeft overgenomen. De AOC AGON PRO AG276QZD2 heeft namelijk erg snel last van reflecties.

Een andere gelijkaardige QD-OLED gaming monitor is de Philips Evnia 27M2N8500. Die is ook ietsje duurder en heeft een iets geavanceerdere vorm van RGB-verlichting achterop die Philips "Ambiglow" noemt. Dit principe is hetzelfde als Ambilight op Philips-tv's. Zowel deze gaming monitor van Philips als de Samsung G6 Odyssey hierboven ondersteunen een refresh rate van 360Hz, terwijl de AOC AGON PRO AG276QZD2 maximaal 240Hz haalt. Wie 360Hz wil, moet toch echt die extra tientjes uitgeven.

Prijs-kwaliteit score: 4/5

AOC AGON PRO AG276QZD2 review: specs

AOC AGON PRO AG276QZD2 review: design

• Veel aansluitingen: 2x HDMI (2.0) en 2x DisplayPort (1.4)
• RGB-lichteffecten achteraan
• In hoogte verstelbaar en kantelbaar

Op het eerste gezicht heeft de AOC AGON PRO AG276QZD2 een vrij standaard ontwerp. Het is een 27-inch monitor met de traditionele beeldverhouding van 16:9. AOC heeft een bijzondere designtaal voor hun gaming monitoren en die valt grofweg te omschrijven als "storend asymmetrisch". De standaard heeft een zeshoekige vorm waarbij elke rand een andere lengte heeft en deze vorm zie je ook terug in de RGB-verlichting achteraan en zelfs de joystick voor de beeldscherminstellingen. Er zullen vast wel gamers zijn die dit ontwerp mooi vinden, maar ik hoor alleszins niet bij die groep.

Of je de AOC AGON PRO AG276QZD2 nu mooi vindt of niet, qua ergonomie en flexibiliteit doet hij wel al het nodige. Je kan de monitor in hoogte verstellen, kantelen, zijwaarts draaien en zelfs in een hoek van 90 graden zetten zodat hij in portretmodus staat. De kabels kan je (relatief) netjes bundelen in een clip achterop de standaard. De beeldinstellingen bedien je met de joystick rechts achterop de monitor. Bovenaan de standaard zit nog een uitklapbaar haakje waarop je je headset kan hangen, een erg handige toevoeging!

De verschillende aansluitingen van de AOC AGON PRO AG276QZD2 zitten onderaan de monitor. Dat is niet bepaald handig als je vaak accessoires wil wisselen, omdat je de aansluitingen zelf niet kan zien. Aansluitingen zijn er wel genoeg, want je krijgt twee HDMI 2.0-poorten, twee DisplayPorts 1.4, twee USB A-poorten, een USB-B-poort en een 3,5mm-koptelefoonaansluiting.

De RGB-verlichting achterop de AOC AGON PRO AG276QZD2 is ten slotte verrassend fel. Je kan de verlichting personaliseren via de instellingen, maar het kan niet gesynchroniseerd worden met de content op het scherm zoals bij de Philips Evnia-monitoren. Als je een witte muur achter je bureau hebt, zoals ik, dan zullen de lichteffecten extra opvallen. Geen paniek als je liever geen RGB hebt, want je kan de verlichting eenvoudig helemaal uitschakelen.

Design score: 4,5/5

AOC AGON PRO AG276QZD2 review: prestaties en beeldkwaliteit

• 240Hz werkt alleen via DisplayPort
• HDMI-poorten halen maximaal 144Hz
• Levendige, heldere kleuren... als het donker is

Als je bekend bent met HDMI-standaarden, is je hierboven al één ding opgevallen. Beide HDMI-aansluitingen maken gebruik van HDMI 2.0 en de maximale refresh rate die je hierbij kan halen bedraagt 144Hz. Om te kunnen genieten van 240Hz moet je je gaming pc of laptop via de DP-aansluitingen verbinden. De AOC AGON PRO AG276QZD2 is hierdoor alsnog geschikt voor gamers die bijvoorbeeld een PS5, Xbox Series X en gaming pc met deze ene monitor willen verbinden. Beide consoles halen immers maximaal 120Hz, dus de HDMI-poorten zijn daarvoor voldoende.

Hoewel er op de website van AOC staat dat de AGON PRO AG276QZD2 een vorm van antireflectie op het scherm heeft, merkte ik daar in de praktijk bitter weinig van. Ik heb de monitor op een zonnige middag geïnstalleerd en het eerste dat ik zag toen de monitor was opgestart, was mijn eigen reflectie. Toen ik naar de instellingen navigeerde, zag ik dat de helderheid reeds op het hoogste niveau stond ingesteld (250 nits in SDR-modus), dus zat er maar één ding op: het kleurprofiel zoeken dat alles net iets zichtbaarder maakte. Na een tiental minuten kwam ik tot de conclusie dat de "fellere" kleurenprofielen de kleurenweergave iets te sterk vervormden. Koop deze monitor daarom niet als je hem gaat gebruiken in een ruimte die je niet kan (of wil) verduisteren overdag.

Omdat dit een QD-OLED-paneel is, heb je natuurlijk te maken met Pixel Refresh. De AGON PRO AG276QZD2 geeft na vier uur gebruik een melding dat hij Pixel Refresh wil uitvoeren om de levensduur van het scherm te maximaliseren. Dit duurt een tiental minuten en gedurende die tijd kan je het scherm niet gebruiken. Je kan deze melding negeren tot de AGON PRO AG276QZD2 in totaal tien uur aan heeft gestaan, waarna de Pixel Refresh wordt geforceerd met een aftelklok. Je kan dit trouwens ook handmatig activeren. Nu kreeg ik op één ochtend na een kwartiertje al de melding dat de monitor vier uur aan had gestaan, dus helemaal perfect werkt dit niet.

In de juiste (lees: donkere) omstandigheden komen de levendige kleuren op het QD-OLED-paneel van de AOC AGON PRO AG276QZD2 wel uitstekend tot hun recht. Of ik nu een video bekeek op YouTube, een film op Netflix of een game speelde, alles zag er geweldig uit. Met HDR-highlights gaat de monitor trouwens best oké om, want hij kan met HDR-content op een 10%-venster een hogere helderheid van 450 nits halen.

Toen ik 's nachts aan het gamen was, werd het snel duidelijk dat de AOC AGON PRO AG276QZD2 een uitstekend contrast tussen licht en donker kan bieden. Vooral in The Underdark in Baldur's Gate 3 was alles goed van elkaar te onderscheiden en kon ik zelfs de kleinste details zien zonder met de instellingen te prutsen. Dit is echter geen game die je zomaar op elke pc met hoge frame rates kan spelen, dus van de 240Hz heb ik toen niet veel gemerkt.

De combinatie van 1440p en 240Hz zorgt ervoor dat je geen enorm krachtige set-up nodig hebt om het maximale uit deze monitor te halen. Ik heb gekozen voor een paar matches in League of Legends en hoewel deze game niet de precisie vereist van iets als Counter-Strike, wordt je reactietijd hier wel stevig op de proef gesteld. Het geweldige contrast van het QD-OLED-paneel zorgde er enerzijds voor dat ik ook in de jungle goed kon zien waar de andere spelers stonden en anderzijds zorgde de input lag van amper 0,03ms ervoor dat mijn acties meteen uitgevoerd werden.

Of je nu liever RPG's speelt waarin je kan genieten van gedetailleerde werelden en meeslepende verhalen of de tegenstander te slim af wil zijn in competitieve games, de AOC AGON PRO AG276QZD2 is er klaar voor... zolang je dus in een donkere ruimte kan gamen. Je zou kunnen zeggen dat het jammer is dat de refresh rate geen 360Hz bedraagt, maar alle QD-OLED gaming monitoren die dat cijfer wel halen, zijn duurder.

• Prestaties en beeldkwaliteit score: 3,5/5

Moet je de AOC AGON PRO AG276QZD2 kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

AOC AGON PRO AG276QZD2: alternatieven

Monster Hunter Wilds heeft heel wat in te bieden. Om te beginnen is het het vervolg op het succesvolle Monster Hunter World, een game waarmee de nichefranchise een hele nieuwe groep gamers bereikte die meer mainstream waren. Het volgt ook op Monster Hunter Rise, dat weliswaar niet zo groots was als World, maar wel extreem succesvol was als een oorspronkelijk exclusieve Nintendo Switch-game.

In veel opzichten moest Wilds een gulden middenweg vormen tussen eerdere games, iets bieden voor nieuwe fans en tegelijkertijd degenen aanspreken die de afgelopen 20 jaar zijn blijven hangen. Door de formule te stroomlijnen die straalde in Monster Hunter World en door eindelijk een echte open wereld te bieden, weet Monster Hunter Wilds vrijwel alles goed te doen. Verder zijn er een aantal frustrerende elementen verwijderd die sinds het begin aanwezig waren in de serie.

Op jacht!

Een gloednieuwe Monster Hunter game starten gaat gepaard met fijne en minder fijne dingen. Om toegang te krijgen tot het uitdagende deel, namelijk de endgame content, moet je eerst de campaign uitspelen. In de afgelopen paar games was dit eenvoudig, hoewel de systemen in Monster Hunter Rise (Rampage Mode) en Monster Hunter World (Elder Monster battles) de game wat lang maakten. Op die manier verloor je het plot ook wat uit het oog.

Monster Hunter Wilds is volledig anders. De campaign is gestroomlijnd, niet te complex qua verhaal en toch pittig. Het belangrijkste kenmerk is de naadloze open wereld met dynamische seizoenen en wilde monsters. Er zijn geen reusachtige monstergevechten op de racebaan, geen filler quests of iets dat op tower defense moet lijken, maar gewoon hunts die elkaar opvolgen. De final boss is werkelijk de kers op de taart.

De Monster Hunter Wilds campaign is een open-world avontuur dat je aanmoedigt om zo min mogelijk tijd in je basiskamp door te brengen. Het is nog steeds leuk om nieuwe uitrusting te craften, nieuwe loadouts te maken en je items te veranderen, maar je wordt vooral aangemoedigd om zo veel mogelijk op pad te zijn.

Een van de "nadelen" van de uitbreiding van de open wereld met meerdere hubs is dat de hoofdhub niet echt kan tippen aan de meer toegewijde locaties zoals Astera in eerdere games. Er is veel meer aandacht besteed aan Pop-Up Camps, waarbij Monster Hunter Wilds je steeds weer aanmoedigt om erop uit te trekken en kleine stukjes van de wereld te ontdekken. Het is een bijzondere keuze, maar wel een die aansluit bij de algehele sfeer van het spel. Een maaltijd bereiden in je kamp is echter niet zo leuk als toekijken hoe een team Palico-koks gerechten voor je klaarmaakt.

Wonderbaarlijke open wereld

De enorme open wereld van Monster Hunter Wilds is het grootste pluspunt die de game onderscheidt van zijn voorgangers. Voor het eerst in de serie is de kaart verbonden, naadloos en dynamisch. Van kamp tot hunt tot onderzoek, er zijn geen menu's of laadschermen die je tijdens je avontuur in de weg zitten. Van de handvol verschillende regio's die de wereld om je heen vormen, onderscheidt elke regio zich visueel van elkaar, met een eigen specifieke verzameling flora, fauna en materialen. En dat niet alleen, er zijn ook seizoenen om rekening mee te houden. Door Fallow verdwijnt een deel van de biodiversiteit uit een gebied, waardoor gebieden als de Windward Plains veranderen in stoffige woestijnen.

Inclemency komt dan opzetten, brengt zandstormen met zich mee, wakkert bepaalde insecten aan om passieve effecten te stimuleren die je tijdens een hunt kunt gebruiken, en verandert in sommige gevallen het landschap compleet. Nadat de stormwolken zijn verdwenen, begint het seizoen van Plenty en we kunnen je vertellen dat de verandering indrukwekkend is. Weg zijn de dorre droge vlakten van de Fallow en de bewolkte lucht van Inclemency, terwijl je uitkijkt over een rijke omgeving vol monsters.

De campaign slaagt er op meesterlijke wijze in om je voor het eerst door deze cyclus te leiden en de dynamiek van de wereld verliest nooit echt zijn charme. Dit keer is de variatie in het leven in elke regio echter adembenemend. Toen we eenmaal de vrijheid kregen om te verkennen, hebben we urenlang gewoon door elk gebied gereden en gekeken hoe monsters hun routines uitvoerden. Roze apen dutten vredig in de zon, kleine vogels kun je zien rijden op de rug van grote monsters. Of je er nu bij bent of niet, de wereld van Wilds heeft een natuurlijke cyclus met veel details, van de enorme roofvogels die in de lucht zweven tot de rijen mieren die in formatie over de takken van bomen lopen.

Focus

Monster Hunter-games worden zelden geprezen om hun betrouwbare graphics, omdat ze meestal meer resources steken in dynamische werelden dan de eigenlijke visuals. Gelukkig is Monster Hunter Wilds erg indrukwekkend, hoewel bepaalde delen opvallend minder gedetailleerd zijn dan andere. Sommige gebieden, zoals het bos, zijn erg druk en we waren regelmatig verbaasd over hoeveel kleine monsters er tegelijk op het scherm konden bewegen. Op sommige momenten zie je zelfs hele kuddes naast grote monsters rennen terwijl je ze achtervolgt.

Qua prestaties draait de game soepel op de PlayStation 5, vooral in de Prioritize Framerate modus. Niet alles is altijd even scherp, maar met hoe hectisch gevechten kunnen worden, wil je die 60 frames per seconde (fps) wel echt halen. Wat Monster Hunter Wilds een beetje mist in pure grafische kracht, wordt ruimschoots goedgemaakt door de manier waarop de wereld in elkaar zit. Sfeervolle misteffecten, stofwolken die enorme zandstormen voorafgaan en plassen die volgen op hevige regenbuien zien er allemaal spectaculair uit.

Moet je Monster Hunter Wilds spelen?

Speel het als...

Speel het niet als...

In het groeiende aanbod gaming handhelds heeft de Steam Deck zijn plaats als meest populaire toestel weten te behouden. Dit is vooral te danken aan zijn prijs en het gebruiksgemak van SteamOS, ondanks het feit dat hij een zwakkere processor heeft dan de Asus ROG Ally X en Lenovo Legion Go. Toch komen zijn prestaties nu wat dichter in de buurt van deze concurrenten.

De nieuwe Decky Loader-plugin (een programma dat gebruikt wordt voor het aanpassen van menu's en meer) genaamd "Decky Framegen" is nu beschikbaar om te downloaden via GitHub. Steam Deck-gebruikers hebben hiermee toegang tot AMD's FSR 3 frame generation-functie, Fluid Motion Frames. De plugin vervangt Nvidia's DLSS DLL door FSR 3.1's DLL.

Zoals al duidelijk werd op andere handhelds zoals de ROG Ally X, heeft dit de potentie om de prestaties van meerdere games op de Steam Deck te verbeteren. Dit is goed nieuws voor de meeste gebruikers, aangezien veel veeleisende AAA-games moeite hebben om boven de 30 tot 40 fps te komen zonder agressieve upscaling. De grootste nadelen van frame-generation-technologie zijn ghosting en verhoogde input latency. Toch weegt dit voor velen niet op tegen de prestatieboost.

Degenen die het meest zullen profiteren van deze mod zijn Steam Deck OLED-gebruikers. Het basismodel heeft een verversingssnelheid van 60Hz, terwijl het OLED-model een verversingssnelheid van 90Hz heeft, waardoor je hier geniet van extra vloeiende beelden als je meer dan 60fps haalt.

Is de Steam Deck eindelijk compleet nu?

Na jaren van optimalisatie-updates en patches lijkt de Steam Deck nu completer dan ooit. Dankzij mods van derden zoals Decky Loader en plugins die nu tot de beschikking staan van gebruikers, blijft de Steam Deck zonder twijfel de populairste gaming handheld.

Gebruikers van de Steam Deck hebben verschillende tools om het meeste uit hun games te halen. Steams eigen "Deck Ready" verificatie helpt ook om aan te geven of een titel goed speelbaar is op het apparaat. De gebruiksvriendelijke software is ook een groot pluspunt tegenover elke andere handheld. Met de nieuwe toevoeging van frame generation (zij het onofficieel), heeft de Steam Deck zijn hoogtepunt wellicht bereikt.

Op het gebied van hardware is er niet veel meer te doen... behalve dan een opvolger die gebruik maakt van een nieuwe APU. Valve heeft echter al bevestigd dat we die niet snel zullen zien.

4K, QD-OLED en een (relatief) hoge refresh rate, wat kan je nog meer willen als gamer die optimaal van de nieuwste games wil genieten? Vooruit dan, als je een competitieve gamer bent, wil je misschien liever een nog hogere refresh rate, maar voor de meeste mensen zal 240Hz meer dan genoeg zijn.

Het 4K QD-OLED-scherm van de Philips Evnia 32M2N8900 levert kleurrijke, scherpe beelden, biedt ook nog ingebouwde speakers en beschikt over Ambiglow-verlichting aan de achterkant. Dat laatste is vergelijkbaar met de Ambilight-verlichting die je op Philips-tv's terugvindt en deze verlichting moet zorgen voor een nog meeslependere en comfortabelere kijkervaring door de kleuren op het scherm ook op de muur achter/naast de tv te projecteren

Net als bij de panelen van veel OLED TV's weet ook dit QD-OLED-paneel helaas geen hele hoge (full-screen) helderheid te bieden. Dit is niet altijd een probleem, maar het begint wel op te vallen als bijvoorbeeld de helft van je scherm een felle kleur probeert weer te geven. Ook vinden we het design van de monitor over het algemeen erg mooi en praktisch, maar is de locatie van de bedieningsknop voor het OSD-menu wel een beetje onhandig in sommige setups.

Toch is dit een indrukwekkende monitor, maar er zijn inmiddels meerdere alternatieven met vergelijkbare 4K (QD-)OLED-panelen rond dezelfde prijs te krijgen, dus het is bij dit soort displays momenteel vooral belangrijk om te bepalen wat voor jou de meest handige features zijn die het ene scherm van het andere onderscheiden. Wil je bijvoorbeeld liever de Ambiglow verlichting en USB-C-verbinding van deze Philips-monitor of de ingebouwde smart tv en de matte antireflectielaag van de Samsung Odyssey G8 OLED?

Philips Evnia 32M2N8900 review: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar bij veel retailers in Nederland en België
• Prijs van 1.199 euro bij release...
• ...maar inmiddels gedaald naar 899 euro

De Philips Evnia 32M2N8900 is erg vergelijkbaar geprijsd als zijn grootste QD-OLED-concurrenten. Dat was zowel het geval bij zijn release, toen hij nog 1.199 euro kostte, als bij zijn huidige prijs van 899 euro.

Dit is natuurlijk nog steeds geen goedkope monitor, maar 899 euro voor een 32-inch monitor met een resolutie van 3.840 x 2.160, alle voordelen van QD-OLED (een geweldig contrast, perfecte zwartwaardes, levendige kleuren en een zeer lage input lag), en een verversingssnelheid van 240Hz is zeker geen slechte deal. Philips voegt hier overigens ook nog wat handige extra's aan toe, zoals Ambiglow-verlichting, een USB C-aansluiting (met DP Alt-modus), een ingebouwde KVM en ingebouwde speakers.

De refresh rate van 240Hz is misschien een beetje overkill voor de huidige generatie consoles, maar toch is dit een geweldige monitor voor bij een PS5, Xbox Series X of een krachtige gaming-pc. Als je niet per se een 4K-resolutie, een OLED-display of een 240Hz refresh rate nodig hebt, kan je wel wat geld besparen. Zo zijn er uitstekende OLED-alternatieven te vinden met een lagere resolutie en zelfs een veel hogere refresh rate, maar bijvoorbeeld ook mini-LED-monitoren met een indrukwekkendere helderheid en natuurlijk ook modellen met verschillende schermtypes die een ultrawide-beeldverhouding bieden (voor als je dat interessanter vindt dan de hoge pixeldichtheid van een 16:9 4K-display).

Inmiddels is de volgende generatie van QD-OLED-monitoren bij verschillende merken ook alweer aangekondigd en dit jaar zal je dus ook voor 27-inch 4K-modellen kunnen kiezen in plaats van 32-inch 4K-modellen. Aangezien die 27-inch modellen nog gloednieuw zijn, zullen ze voorlopig duurder zijn dan de huidige 32-inch modellen.

Prijs-kwaliteit score: 4,5/5

Philips Evnia 32M2N8900 review: specs

Philips Evnia 32M2N8900 review: design

• In hoogte verstelbaar en kantelbaar
• Locatie van multifunctionele bedieningsknop is niet ideaal
• Goede selectie aan poorten

Omdat we hier te maken hebben met een OLED-monitor, is het paneel zelf relatief slank. Natuurlijk steekt er achterop wel nog een stuk uit voor de aansluitingen en de Ambiglow-verlichting, maar ik gebruik normaal in mijn setup een 32-inch curved 4K mini-LED-monitor en dat apparaat is duidelijk veel dikker. 32 inch is natuurlijk nog steeds een flink formaat voor op een bureau, maar dankzij deze paneeltechnologie is de monitor relatief compact en was hij bijvoorbeeld ook veel gemakkelijker op zijn plaats te zetten dan die mini-LED-monitor.

Van de voorkant is het scherm niet heel erg opvallend. De schermranden zijn zeker niet de dunste die we ooit gezien hebben, maar ze zijn ook zeker niet te dik voor op een premium monitor. Onderaan zit een wat dikkere, zilverkleurige balk met de Evnia- en Philips-namen erop en aan de rechterkant zit onder die balk nog een lampje waaraan je kan zien of de monitor aan (en actief) is. Op het eerste gezicht leek dit ook een beetje op een knop (eventueel voor het aan- en uitzetten), maar de enige (multifunctionele) knop vind je achterop de monitor aan de rechterkant (als je voor de monitor zit).

De monitor wordt geleverd met een standaard die ervoor zorgt dat de monitor in hoogte verstelbaar is, naar voren en achteren kan kantelen en naar links en rechts kan bewegen. Je kan het scherm met de meegeleverde standaard alleen niet draaien, zodat je hem bijvoorbeeld verticaal kan gebruiken. De standaard heeft vrij lange, maar dunne voeten met een gespikkeld design. Hij neemt dus in de breedte en lengte redelijk wat ruimte in beslag op een bureau, maar je kan nog wel van alles kwijt tussen de twee voeten in. Ook zit er achterop de standaard een klein hulpmiddel voor kabelmanagement.

We hebben hierboven dus al de locatie van de multifunctionele knop genoemd, waarmee je het OSD-menu bedient (en de monitor aan- en uitzet). Dit is een soort joystick die je in kan drukken en naar boven, onder, links en rechts kan duwen om door de verschillende submenu's en opties te navigeren. Dit is een vrij typische vorm van bediening voor een monitor, dus de functie van de knop stoort ons ook niet, maar vooral die locatie rechts achterop. Hij zit net iets te hoog en te ver naar rechts om hem gemakkelijk te kunnen bereiken (zeker in onze setup met weinig ruimte aan de onder- en rechterkant van het scherm). Het zou fijn zijn als deze knop aan de onderkant of in ieder geval vrij laag aan de achterkant zou zitten, want dan hoef je niet moeilijk met je arm achter de monitor te zoeken naar de juiste locatie. Over het algemeen hoef je de knop natuurlijk niet constant te gebruiken als je eenmaal je gewenste instellingen en beeldmodus hebt gekozen, maar bijvoorbeeld wel in sommige gevallen als je naar een andere videobron wil wisselen of toch nog iets wil aanpassen.

Achterop het paneel vind je verder dus het uitsteeksel voor de aansluitingen, waar ook de Ambiglow-verlichting in verwerkt is. Deze verlichting is ook iets uitgebreider, en daardoor effectiever, dan de verlichting die je op veel andere monitoren achteraan aantreft. Onderaan op het uitsteeksel vind je verder alle aansluitingen. Er zijn niet alleen twee HDMI 2.1-poorten en een DisplayPort 1.4, maar ook een USB-C-poort met DP Alt-modus, zodat je bijvoorbeeld ook gemakkelijk een laptop met één kabel kan verbinden met de monitor. Daarnaast zijn er nog twee USB-A-poorten die je kan gebruiken als je de monitor ook via de USB-B-aansluiting met je pc verbindt. Als laatste is er ook nog de 3,5mm-audiopoort.

Naast de Ambiglow-verlichting vind je hier verder geen opzichtige RGB-elementen of typische gamer-achtige logo's en designelementen. De Evnia 32M2N8900 ziet er over het algemeen erg stijlvol en minimalistisch uit. De verlichting die er dus wel is, heeft ook echt een functie. Het zorgt voor een meeslependere kijkervaring en kan ervoor zorgen dat je ogen minder snel vermoeid raken, omdat het verschil tussen het felle scherm en de muur achter je monitor met de verlichting minder groot is.

Design score: 4/5

Philips Evnia 32M2N8900 review: prestaties en beeldkwaliteit

• 4K QD-OLED ziet er prachtig uit
• 240Hz is (momenteel) meer dan soepel genoeg voor niet-competitieve games
• HDR-helderheid is nog een verbeterpunt

Momenteel betaal je nog steeds een flink hoge prijs voor een 4K gaming-monitor en daarom je natuurlijk ook wel een premium ervaring op dit soort monitoren. Gelukkig zit dat wel goed, want het 4K QD-OLED-paneel levert prachtige beelden. Het contrast van OLED is fantastisch en deze Philips-monitor levert ook een erg mooie kleurweergave. Dat betekent dat dit model dus ook interessant kan zijn voor mensen die creatief werk doen en niet alleen voor gamers, al betaal je natuurlijk deels voor die relatief hoge verversingssnelheid.

We zeggen hier relatief hoog, omdat er inmiddels ook vrij veel monitoren op de markt zijn met refresh rates rond de 500Hz. Daarbij gaat het echter wel om monitoren met lagere resoluties. Voor 4K is 240Hz nog steeds erg hoog en sowieso meer dan vloeiend genoeg voor moderne, niet-competitieve games (zeker consolegames). Ook voor "gewone" gamers die wel eens competitieve games spelen, zal 240Hz nog steeds genoeg zijn. Professionals zullen waarschijnlijk eerder voor een hogere refresh rate en lagere resolutie kiezen.

We hebben deze monitor onder andere aangesloten op een PS5 en een gaming-pc met een Nvidia GeForce RTX 4090 en hebben op beide apparaten genoten van onze game-ervaring in combinatie met deze monitor. Bij Astro Bot op de PS5 konden we genieten van de prachtige kleurweergave en natuurlijk alle voordelen van OLED, maar op een console kan je de hoge refresh rate niet optimaal benutten. We hebben daarom dus ook meerdere games, waaronder de nieuwe Indiana Jones and the Great Circle, op de pc gespeeld met deze monitor. Hier konden we natuurlijk ook van de prachtige kleurweergave, plus het geweldige contrast en de perfecte zwartwaardes van OLED genieten, maar ook van nog soepelere gameplay. Bij iets oudere games kan je dus echt genieten van de 4K-graphics en hoge framerates, maar zelfs met een RTX 4090 moet je bij de meest moderne games hier en daar kiezen tussen beeldkwaliteit en een extra hoge framerate. Het is in ieder geval fijn dat de refresh rate hier niet als een bottleneck voelt, in tegenstelling tot bij sommige oudere 4K-monitoren.

Indiana Jones zag er prachtig en de gameplay voelde ook echt heel vloeiend aa nop dit display. We hebben het display voornamelijk in zijn HDR-modi gebruikt (grotendeels in HDR Game en HDR 1000 Max) en dat leverde uitstekende resultaten op in games met HDR-ondersteuning, zoals Indiana Jones. Er is genoeg helderheid om voor mooie HDR-highlights te zorgen, maar we merkten los van het gamen wel dat er op het gebied van helderheid toch zeker nog ruimte is voor verbetering.

De HDR-piekhelderheid van 1.000 nits klinkt nog redelijk indrukwekkend (voor OLED), maar dat is wat de monitor kan bereiken bij een venster van 3% van het volledige scherm. Open je dus een browservenster met een grotendeels witte achtergrond, dan zie je de helderheid meteen flink dalen. Bij games, films en series merk je dit effect minder snel, maar als je gewoon aan het werk bent in Windows, kan dit soms wel heel erg opvallend zijn. Dit is overigens geen uniek probleem van deze monitor. Het lijkt gewoon nog een beperking van de huidige generatie OLED-monitors te zijn. Je krijgt hier over het algemeen een prachtig beeld, maar je moet gewoon niet de meest felle beelden of de beste HDR-prestaties verwachten. Op dat vlak is een mini-LED-monitor momenteel nog een betere keuze. Daarnaast heeft deze monitor een glanzend paneel en dat kan (in combinatie met de beperkte helderheid) voor reflecties zorgen als je hem in een felverlichte ruimte gebruikt.

We hebben dus voornamelijk gewisseld tussen een paar van de beschikbare HDR-beeldmodi, ook al is de combinatie van Windows en HDR nog steeds niet echt altijd even geweldig. Je beeldmodus kan je wijzigen via de OSD-joystick die we eerder al benoemden. Het OSD-menu is redelijk logisch ingedeeld en je vindt hier niet alleen beeldmodi, maar ook onder andere specifieke instellingen voor gaming, Ambiglow en het onderhoud van je OLED-paneel. Na ook een van de rivalen van de Philips Evnia 32M2N8900 te hebben gebruikt, de Samsung Odyssey G8 OLED met zijn smart tv-interface en bijbehorende afstandsbediening, voelt het navigeren door menu's hier wel echt veel onhandiger. Toch heb je hier te maken met een redelijk standaard OSD-menu en zijn de belangrijkste instellingen gelukkig wel snel terug te vinden.

Aangezien er ook ingebouwde speakers in de monitor zitten, zullen we het hier ook nog maar even over hebben. Deze speakers zijn fijn om inbegrepen te hebben bij deze prijs, maar je moet er niet al te veel van verwachten. Ze zijn prima voor ingebouwde speakers, maar zullen diepe basgeluiden of gedetailleerde audiomixen niet optimaal weergeven.

Prestaties en beeldkwaliteit score: 4,5/5

Moet je de Philips Evnia 32M2N8900 kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Philips Evnia 32M2N8900 review: alternatieven

TechRadar is in de kerststemming, daarom willen we al onze lezers de kans geven om leuke gadgets te winnen. Vandaag ligt er een pakketje van iiyama onder de kerstboom. Je maakt namelijk kans op de iiyama G-Master GB2770HSU-B6 Red Eagle ter waarde van 249,99 euro. In aanloop naar kerst geven we elke dag een mooie technologieprijs weg aan één gelukkige winnaar, dus houd onze homepagina goed in de gaten de komende dagen.

Win de iiyama G-Master GB2770HSU-B6 Red Eagle gaming monitor

Ga voor de perfecte game-ervaring met de Fast IPS iiyama G-Master GB2770QSU Red Eagle. Dit 27-inch WQHD-scherm (2560x1440) zorgt voor haarscherpe beeldkwaliteit en vloeiende gameplay dankzij een razendsnelle reactietijd van 0,2ms met 180Hz refresh rate. AMD FreeSync elimineert ghosting en smearing tijdens het gamen, terwijl de Black Tuner de details helder weergeeft in de donkere scènes.

De Fast IPS-paneeltechnologie garandeert verder levendige en nauwkeurige kleuren vanuit gelijk welke kijkhoek. Door de maximale helderheid van 400cd/m² en een antireflecterende laag op het scherm hoef je bovendien niet te gamen in een volledig donkere ruimte om alles goed te zien. Ten slotte kan je de monitor in hoogte verstellen (15 cm), kantelen en zelfs 90 graden draaien zodat hij in portretmodus staat, wat bijvoorbeeld handig is voor streamers die hun live chat willen monitoren.

Doe mee en win! 

Wij mogen één lezer blij maken met de iiyama G-Master GB2770HSU-B6 Red Eagle. Je kan heel eenvoudig je kans wagen door dit deelnameformulier in te vullen. Deelnemen kan vanaf 20 december om 12u 's middags tot 23 december, eveneens om 12u 's middags. Na afloop wordt de winnaar persoonlijk gecontacteerd.

Dragon Age: The Veilguard biedt een niet geheel perfecte, maar meeslepende game-ervaring met een ijzersterk verhaal. De andere personages hebben stuk voor stuk uitgebreide verhaallijnen die je in de loop van het spel kan ontdekken. Voeg daar dynamische, maar niet onnodig ingewikkelde combat en prachtige graphics aan toe en je krijgt een game waar fans van de serie meteen van houden, terwijl nieuwkomers soms verward zijn.

Het is bijna tien jaar geleden sinds BioWare Dragon Age: Inquisition uitbracht, de voorloper van Veilguard. Ondanks deze lange pauze bouwt Veilguard direct voort op het plot van Inquisition. Je zou zelfs kunnen stellen dat de game uit 2014 een soort van verplichte lectuur is om het hele verhaal van Veilguard te snappen.

Het feit dat je het best aan de game begint met voorkennis wordt in het begin al duidelijk. Je speelt als "Rook", een avonturier in dienst van Varric, een brutale en sympathieke bard uit Dragon Age 2 en Inquisition die een team samenstelt om de elf (en God) Solas, een ander Inquisition-personage, ervan te weerhouden de wereld te overspoelen met monsters tijdens een magisch ritueel.

Na een onverwachte wending stel je een team samen van zeven personages waarvan je er telkens twee kan meenemen op een missie. Samen met hen reis je naar verschillende regio's via een netwerk van portalen en probeer je de wereld van de ondergang de redden. De werelden zijn prachtig ontworpen en hebben elk een uniek ontwerp met specifieke vijanden. Tijdens dit avontuur moet je voortdurend keuzes maken die een bepaalde invloed hebben op het verhaal. De ene beslissing heeft al een grotere invloed dan de andere, dus denk hier goed over na. Zo was er één beslissing waar we zelf vijf minuten lang moesten nadenken over hoe wij wilden dat ons avontuur verderging.

Het verhaal zelf zit goed in elkaar, al is de kans klein dat je het volledig zal snappen zonder voorkennis. Als je niet weet wie Varric of Solas zijn of waarom de wereld van Thedas zich in deze puinhoop bevindt, zit je met onbeantwoorde vragen. In tegenstelling tot andere RPG-games, zoals Baldur's Gate 3, bouwt Veilguard vrij direct voort op thema's en plotlijnen van de vorige games. Je kan in de Codex alle nodige informatie vinden, maar dit is zodanig veel leeswerk dat niemand hier echt aan wil beginnen.

Hoewel we zelf zonder enige voorkennis aan Dragon Age: The Veilguard begonnen, waren we over het algemeen wel tevreden met de diepgang van het verhaal en hoe onze campaign afliep na een 50-tal uur. Pas toen we de geschiedenis van Dragon Age onder de loep namen, kwamen we erachter dat we het spel niet volledig hebben kunnen ervaren zoals trouwe fans van de serie. Als je de kans hebt en de tijd ervoor wil nemen, raden we je aan om toch zeker Dragon Age: Inquisition uit 2014 te spelen.

Combat mechanics

De combat in Veilguard is dynamisch en combineert snelle acties met net genoeg strategie zodat het geheel niet te complex aanvoelt. Tijdens de gevechten gebruik je een combinatie van aanvallen, ontwijken, pareren (in real-time) en extra vaardigheden. Je kan gevechten met één druk op de knop pauzeren, zodat je je party commando's kan geven en hun (of je eigen) speciale skills kan activeren. Deze skills variëren enorm, afhankelijk van je class. Als mage hadden wij de keuze uit vier soorten magie (vuur, ijs, bliksem en necromancy) en konden we tijdens gevechten van wapen wisselen (een staf of spellblade).

Bepaalde vaardigheden kunnen gecombineerd worden voor extra effecten, die soms leiden tot een dramatische explosie die veel schade aanricht. Het combat menu met alle skills van jezelf en je party geeft op een slimme manier aan welke combinaties mogelijk zijn en in welke volgorde de skills uitgevoerd moeten worden voor een geslaagde combinatie. Zonder strategie aan een battle beginnen, loopt vaak niet goed af. Zo kan het ene personage healen, terwijl het andere de aandacht van alle vijanden naar hen toe kan trekken met een taunt skill. Ga daarom niet vechten met een gigantische draak als je party bestaat uit drie personages met alleen maar offensieve skills, want dan word je snel dood gebliksemd, gebrand en/of gevroren afhankelijk van de draak.

Terwijl je beslist welke vijanden je eerst aanvalt en welke skills je wil gebruiken, moet je aanvallen ontwijken, pareren of blokkeren met een schild. Doe je dit op het juiste moment dan krijg je een perfect dodge of perfect parry waarna je extra voordelen krijgt om je vijand te verslaan. Wij hebben de game op de normale modus gespeeld en gevechten waren hier net uitdagend genoeg voor ons. Je kan de moeilijkheidsgraad zelf instellen en de gevechten zo makkelijk of moeilijk maken als je zelf wil.

Het level-up systeem zit goed in elkaar en je hebt zelf een enorme skill tree die je kan uitbouwen zoals je wil. Er is hier een maximaal aantal skill points dat je kan toewijzen en je zal ook moeten kiezen welke tak van de skill tree je wil uitbouwen. Elke tak heeft een eigen vechtstijl en je kan op elk moment de geïnvesteerde skill points resetten en opnieuw toewijzen. Je party members hebben daarentegen een soort mini skill tree voor hun skills. Ook hier kan je niet genoeg skill points verzamelen om de hele tree te vullen en zal je moeten kiezen welke skills je sterker wil maken.

Leer je teamgenoten kennen

BioWare RPG's vertrouwen sterk op andere personages en Veilguard is daarop geen uitzondering. De persoonlijke verhaallijn van al je teamgenoten is een samenhangend avontuur dat je in de loop van het spel ontdekt en bestaat uit dramatische gevechten, pakkende dialogen en rustige wandelingen in de verschillende regio's.

Hoewel het niet verplicht is om deze verhalen te ontdekken om verder kunnen met de main quest, worden de personages wel sterker naarmate jouw relatie met hen sterker wordt. Als je een verhaallijn volledig afwerkt, krijgt het betrokken personage bijvoorbeeld een unieke uitrusting en algemene power boost. Je wordt daarom in zekere zin wel aangemoedigd om dit hele proces voor elke teamgenoot te voltooien.

Het enige dat hier wat roet in het eten gooit, zijn de gezichtsuitdrukkingen van Rook, jouw personage. Hun antwoorden zijn altijd genuanceerd en betekenisvol, met de klemtonen op de juiste momenten. Hun lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen passen daarentegen niet altijd bij de gesproken tekst.

Helaas is niet elk aspect van het verhaal van Veilguard even consistent of indrukwekkend als deze verhalen. Sommige side quests zijn verwaarloosbaar en hebben amper een impact op het verhaal. De meest teleurstellende side quest is een reeks van tien arenagevechten die je moet volbrengen en na elke overwinning zegt de arena master een van de drie vooraf ingestudeerde zinnetjes. We hadden het persoonlijk niet erg gevonden om iets minder side quests te hebben als degenen die er wel waren tenminste allemaal goed uitgewerkt waren.

Op sommige momenten plaatst het spel je voor belangrijke keuzes die een (grote) invloed hebben op de rest van het verhaal. Er is ook niet altijd een keuze waardoor iedereen tevreden zal zijn. Soms zal je vrede moeten nemen met een keuze waardoor de ene partij benadeeld wordt. Het zijn deze momenten die de plaats van Veilguard in de Dragon Age-serie verstevigen. Fans van de serie zullen zonder twijfel tevreden zijn met de game, terwijl nieuwkomers heel wat verplichte lectuur moeten doorspitten (of spelen) om het verhaal in zijn geheel te begrijpen.

Moet je Dragon Age: The Veilguard spelen?

Speel het als...

Speel het niet als...

Call of Duty: Black Ops 6 voelt als een frisse, moderne terugkeer naar het vertrouwde en geliefde karakter van de serie. Met een slimme mix van de beste elementen uit eerdere games hebben Treyarch en Raven Software een ijzersterke ervaring neergezet die op bijna elk gebied overtuigt.

Oude favorieten zoals het bekende prestige-systeem, waarmee toegewijde spelers hun progressie deels kunnen resetten voor exclusieve beloningen, en de eenvoudige maar effectieve wapenaanpassingen, blijven in 2024 net zo boeiend als voorheen. Toch speelt Black Ops 6 het niet alleen op veilig: het nieuwe omnimovement is werkelijk fantastisch en de graphics stellen ook niet teleur.

Het resultaat is een van de beste FPS-games in bijna tien jaar (op uitzondering van Modern Warfare 2019 na als reset van de serie) en een must-play voor elke fps-fanaat. Er blijven nog enkele minpunten, zoals een paar minder geslaagde multiplayermaps, die een perfecte score tegenhouden. Maar met een stroom aan nieuwe content in de vorm van seizoensupdates, beloven de komende twaalf maanden voor Call of Duty een van de meest legendarische jaren te worden.

Op de vlucht

De campagne van Call of Duty: Black Ops 6 speelt zich ongeveer tien jaar na het verhaal van Call of Duty: Black Ops Cold War (2020) af. We zijn beland in 1991, met de Golfoorlog als thematische achtergrond, maar de focus ligt meer op geheime spionageoperaties dan op de traditionele gevechten. Je speelt als een groep CIA-agenten die naar Irak worden gestuurd om de Iraakse minister van Defensie gevangen te nemen en veilig terug te brengen naar de Verenigde Staten.

Zoals verwacht, loopt deze simpele opdracht al snel uit de hand wanneer een mysterieuze militaire macht opduikt om de missie te verstoren. Met de terugkeer van de populaire, roekeloze spion Russel Adler wordt het al snel duidelijk dat deze organisatie, genaamd Pantheon, banden heeft met de CIA, waardoor het team onder de radar moet opereren. Het verhaal volgt een klassiek Mission Impossible-achtig scenario. Hoewel het geen bijzonder complex of verfijnd plot heeft, dient het uitstekend als basis voor een reeks spectaculaire actie-scènes.

De campagne van Call of Duty: Black Ops 6 weet elk moment spannend te houden, met een indrukwekkende variatie aan verrassende mechanics en omgevingen, allemaal verpakt in een speelduur van ongeveer negen uur. Al vroeg in het verhaal is er een leuke open missie waarin je een doelwit moet uitschakelen, met meerdere benaderingen die uitnodigen om de missie een paar keer opnieuw te spelen. Later infiltreer je op slinkse wijze een politiek fundraising evenement, waar je verschillende aanwijzingen onderzoekt en sporen scant met een hightech spionagecamera, voordat je belandt in een zenuwslopende motorachtervolging.

Een van de meest gedenkwaardige missies krijgt zelfs een onverwacht survival-horrorsfeertje. Bewapend met een krachtige grijphaak, moet je je een weg banen door hordes ingebeelde zombies en sterke eindbazen die je constant op de hielen zitten.

Tussen elke missie door keer je terug naar je safehouse, waar een reeks nieuwe activiteiten op je wacht. De levels zitten vol met geld dat je kunt verzamelen en besteden aan upgrades voor je safehouse. Deze upgrades ontgrendelen nieuwe perks en uitrusting voor je volgende missies. Ook zijn er diverse puzzels verspreid over het terrein, wat extra motivatie biedt voor wie graag elk hoekje wil ontdekken en niet alleen door het verhaal wil racen.

Zonder twijfel is dit ook de mooiste campagne in de geschiedenis van Call of Duty, zelfs beter dan de indrukwekkende graphics van Call of Duty: Modern Warfare 2 uit 2022. Meerdere omgevingen zien er verbluffend realistisch uit, met adembenemend gedetailleerde texturen en geavanceerde lichteffecten. Sommige van de meer abstracte scènes geven de ontwikkelaars de kans om hun artistieke talenten te laten zien, met heldere primaire kleuren en een sfeervolle, bijna droomachtige setting. De prestaties zijn bovendien uitmuntend op de PlayStation 5, met stabiele framerates, zelfs tijdens de meest intense momenten.

Terug naar de basis

Dit jaar biedt de multiplayer-ervaring een verademing door veel van de grootste frustraties met recente titels glad te strijken, terwijl het teruggrijpt naar een formule die direct herkenbaar zal zijn voor doorgewinterde fans. Het ingewikkelde systeem voor wapenaanpassingen uit Call of Duty: Modern Warfare 3 is verleden tijd en heeft plaatsgemaakt voor een eenvoudiger selectieproces. Dit nieuwe systeem biedt nog steeds voldoende mogelijkheden voor maatwerk, maar zonder dat het overweldigend aanvoelt.

In plaats van talloze opties die nauwelijks van elkaar verschillen, bevat elke categorie enkele belangrijke aanpassingen. Sommige bieden kleine verbeteringen, terwijl andere grotere voordelen geven, vaak in ruil voor een of twee nadelen. Ook de perks zijn aangepakt: ze zijn teruggebracht tot een overzichtelijker systeem en zijn eindelijk beschikbaar vanaf het begin van een match, in plaats van in fasen te worden vrijgespeeld. Het kan natuurlijk altijd dat dit in de toekomst nog wordt toegevoegd.

Je kunt per loadout maximaal drie perks kiezen, die zijn onderverdeeld in de categorieën Enforcer, Recon en Strategist. Hoewel je vrij bent om perks uit verschillende categorieën te combineren en zo je eigen builds samen te stellen, levert het gebruik van drie perks uit dezelfde categorie extra krachtige bonussen op. Als je bijvoorbeeld drie Enforcer-perks kiest, krijg je een flinke boost in bewegingssnelheid en HP-regen na elke succesvolle kill. Deze combinaties zijn sterk genoeg om echt invloed te hebben op je speelstijl, maar blijven goed in balans, zonder dat één specifieke set de overhand heeft. De Recon-bonus dat je een tijdelijke wallhack krijgt als je spawnt is inmiddels ook al generfd, dus de devs letten wel degelijk op. Dat vind ik, als een rennende gek met een scope, wel een beetje jammer...

Het gloednieuwe omnimovement systeem, waarmee je in elke richting kunt sprinten, sliden en duiken, is uitstekend geïntegreerd en zorgt voor talloze spannende momenten. Achterwaarts van een hoge richel duiken terwijl je een vijand onder vuur neemt, voelt verrassend natuurlijk aan, bijna alsof dit soort bewegingen altijd al mogelijk waren. Gecombineerd met de focus op meer compacte 6v6-maps in de line-up van de 16 originele maps, zorgt dit voor een ongelooflijk snel tempo in de meeste online matches.

Niet elke map is even goed natuurlijk en met de komst van de eerste DLC zul je sommige mappen nog minder spelen, maar dat is logisch met een game van het formaat zoals Black Ops 6.

Army of the dead

De even belangrijke Zombies-modus is een ander gebied waarin Call of Duty: Black Ops 6 volop leent van eerdere games. Voor nieuwkomers lijkt de Zombies-modus bedrieglijk simpel: je dropt met maximaal drie vrienden in een van de twee beschikbare maps en probeert te overleven tegen steeds sterker wordende zombies naar mate de rondes vorderen. Het neermaaien van de zombies levert geld op, dat je kunt gebruiken om nieuwe gebieden op de map te ontgrendelen, wapens aan te schaffen of je uitrusting door een Pack-a-Punch-machine te halen om extra pit aan je wapens te geven. Het is een ontzettend effectieve formule en aanzienlijk leuker dan de meer open-world Zombies-modus uit de Modern Warfare-game van vorig jaar.

Maar dat is nog lang niet alles. De modus zit boordevol easter eggs, van schattige verwijzingen tot volledige verhaallijnen die alleen de meest fanatieke spelers zullen ontdekken. Exclusieve cosmetische beloningen, geheime achievements en een flinke hoeveelheid XP wachten op degenen die diep genoeg graven. Ik heb al uren doorgebracht in de Zombies-modus en hoewel ik het tot ronde 41 heb overleefd en de hilarische zombie-bowling-minigame heb gevonden op de Liberty Falls-map, voelt het alsof ik nog maar een fractie van de mogelijkheden heb ontdekt.

Alle drie de hoofdelementen van Call of Duty: Black Ops 6 zijn geweldig en bevatten zoveel content dat ze elk op zichzelf staande games zouden kunnen zijn. Als compleet pakket levert deze game een kwaliteit die we in jaren niet meer van de franchise hebben gezien. Call of Duty is helemaal terug.

Toegankelijkheidsopties

Call of Duty: Black Ops 6 bevat veel toegankelijkheidsfuncties. Dit omvat een breed scala aan ondertitelingsopties voor de single-player en de mogelijkheid om de kleuren van de hele UI aan te passen en een reeks visuele filters toe te passen.

De controls kunnen volledig worden aangepast, zowel voor de controller als voor het toetsenbord, met een reeks hulpinstellingen waarmee je bepaalde inputs desgewenst niet hoeft vast te houden.

Moet je Call of Duty: Black Ops 6 spelen?

Speel het als…

Speel het niet als…

De AOC AGON Pro AG246FK is een opvallende monitor voor de hardcore gamer die snelheid boven alles stelt. Met een indrukwekkende refresh rate van 540Hz en een Full HD-resolutie op een compact 24-inch TN-paneel, biedt dit scherm een ongekend vloeiende gameplay-ervaring. Het driezijdige frameloze ontwerp houdt de focus volledig op het scherm, terwijl de unieke voet net dat extra stukje karakter toevoegt. Vooral in razendsnelle shooters zoals Overwatch 2 en Counter-Strike 2 komt de hoge refresh rate tot zijn recht, waardoor elke beweging levensecht lijkt.

Toch roept de AG246FK ook vragen op. De beeldkwaliteit is helder, maar niet op het niveau van OLED-schermen, en niet alle games halen voordeel uit een refresh rate van 540Hz. Is deze monitor dus echt een absolute must voor competitieve gamers, of is het een geval van overkill?

AOC AGON Pro AG246FK review: prijs en beschikbaarheid

• Beschikbaar bij de meeste retailers in Nederland en België
• Slechts één versie
• Adviesprijs van 699 euro

De AOC AGON Pro AG246FK bevindt zich in het topsegment van gaming monitoren met een focus op ultieme prestaties. Deze 24-inch monitor biedt een FHD-resolutie van 1.920 x 1.080 pixels en is uitgerust met een TN-paneel. Wat deze monitor echt onderscheidt, is de ongeëvenaarde verversingssnelheid van 540Hz, ideaal voor competitieve gamers die de snelst mogelijke respons willen. Dankzij het compacte 24-inch formaat komt de resolutie goed tot zijn recht, waardoor het beeld scherp blijft, zelfs bij intense bewegingen. Met een prijs van 699 euro richt hij zich op de serieuze gamer die geen compromissen wil sluiten op gebied van snelheid en prestaties.

Als je op zoek bent naar een betaalbaarder alternatief, heeft AOC de AGON AG256FS. Dit model heeft eveneens een 24-inch formaat en een 1080p-resolutie, maar met een verversingssnelheid van 390Hz. Voor een prijs van 399 euro is dit een aantrekkelijke optie, 300 euro goedkoper dan de AG246FK, terwijl hij nog steeds een zeer hoge verversingssnelheid biedt voor snelle gameplay.

Het vermelden van de resolutie is belangrijk, vooral bij de kleinere formaten. Bij een 24-inch scherm blijft FHD meestal scherp genoeg, tenzij je heel dicht op het scherm zit, waar het onscherpte kan vertonen bij het lezen van tekst. Dit is minder een probleem bij gaming, waar snelheid en reacties voorop staan.

Hoewel de AOC AGON Pro AG246FK indrukwekkend is, zijn er andere monitoren met vergelijkbare specs en een lagere prijs. Dit maakt het noodzakelijk om goed na te denken over je behoeften en budget. Gamers die op zoek zijn naar een balans tussen prijs en prestaties zouden de AOC AG256FS of andere modellen met een lagere verversingssnelheid en een lagere prijs kunnen overwegen.

Prijs-kwaliteit score: 3,5/5

AOC AGON Pro AG246FK review: specs

AOC AGON Pro AG246FK review: design

• 2x HDMI (2.0) en 1x DisplayPort (1.4)
• In hoogte verstelbaar en kantelbaar
• Standaard is ongewoon

Bij een eerste blik ziet de AG246FK eruit als een vrij typisch 16:9-scherm, waarbij het meest opvallende aan de voorkant het bijna frameloze ontwerp is, op de onderkant na. Als je een monitor als deze koopt dan wil je absoluut geen rare designkeuzes die je kunnen afleiden tijdens belangrijke competitive games, dus ik begrijp volledig waarom het ontwerp eenvoudig is gehouden. Toch heeft AOC zijn creatieve kant bewaard voor de voet van de monitor, die opvalt door een asymmetrische basis. Het ziet er stijlvol en goed uit, maar qua looks werkt het alleen als je één monitor gebruikt of twee vergelijkbare monitoren naast elkaar hebt. Ik gebruik een 4K-monitor van LG als mijn tweede scherm, en het contrast tussen de monitorvoeten is opvallend.

Ik kan me voorstellen dat ik er knullig uitzag toen ik de monitor recht probeerde te zetten, denkend dat ik hem per ongeluk scheef had neergezet, om er vervolgens achter te komen dat het design bewust zo was gemaakt. Het is een keuze...

Er is iets bijzonders aan de hoogteverstelling en draaifunctie van de AG246FK, wat ervoor zorgde dat ik wel tien minuten met het scherm bezig was. Wanneer het scherm op maximale hoogte staat, raakt de onderkant van het paneel de basis als je het scherm in verticale stand draait, waardoor je het iets moet kantelen om dit te kunnen doen. Geen ramp, maar wel iets om rekening mee te houden.

Aan de achterkant vind je alles wat je zou verwachten van een TN-paneel met een hoge refresh rate, een usb-hub met twee poorten, video-ingangen en zelfs een uitklapbare hoofdtelefoonstandaard. Als je van RGB-verlichting houdt, zul je de verlichtingsring misschien waarderen, die net zo apart gevormd is als de monitorvoet. Het deed me denken aan de Ambilight van een Philips-televisie, en hoewel ik dacht dat ik het niet zou waarderen, bleek ik het verrassend leuk te vinden. Het gaf me minder hoofdpijn en het toevoegen van wat levendige verlichting aan een saaie muur was een leuke extra.

Deze monitor zal ook indruk maken als je hem meeneemt naar LAN-feesten, zoals ik vroeger vaak deed. Kabelbeheer hoeft geen ramp te zijn dankzij enkele clips op de voet van de monitor.

De OSD-joystickbediening is een ander verhaal. De AG246FK maakt het er niet makkelijker op door een wiebelige knop te gebruiken die dezelfde vorm heeft als de voet. Het is bijna onmogelijk om gevoel voor richting te krijgen met deze beweegbare knop, dus je moet eigenlijk op de tast navigeren en hopen op het beste. AOC heeft wel een extra "monitorhub" toegevoegd die met een kabel op het scherm is aangesloten, en die werkt behoorlijk goed. Het enige nadeel is dat het een extra kabel en item is dat je moet wegstoppen als je het niet gebruikt.

Net als de meeste monitoren heeft de AGON Pro AG246FK een OSD-menu gevuld met verschillende nieuwe gaming opties. In dit geval is het menu opgedeeld in een speciaal “Game Settings”-gedeelte, met andere subsecties zoals “Luminance” en aparte secties voor Picture-in-Picture en RGB-verlichting.

Het feit dat alle instellingen zich aan de rechterkant van het scherm bevinden en er per categorie slechts een beperkt aantal opties is, maakt het navigeren eenvoudiger. Je kan alles gemakkelijk vinden.

Sommige functies zijn iets prominenter vertegenwoordigd dan andere. Laten we heel eerlijk zijn, wie gebruikt er in godsnaam een "sniper" overlay waarbij het midden van het scherm wordt ingezoomd? Je koopt geen 540Hz display om vervolgens je scherm helemaal te verpesten met zulke nutteloze toevoegingen, of je nu een gamer bent of niet. Persoonlijk zou ik willen dat instellingen zoals Freesync en HDR prominenter en makkelijker toegankelijk waren in plaats van die andere "nuttige" extraatjes.

Het voelt tegenwoordig misschien als een standaardfunctie, maar de AG246FK beschikt over een USB-hub met twee poorten. Tegenwoordig ben ik pas echt onder de indruk als een monitor USB-C-mogelijkheden en Power Delivery biedt voor het opladen van mijn draagbare apparaten.

Design score: 3,5/5

AOC AGON Pro AG246FK review: prestaties en beeldkwaliteit

• Belachelijk hoge refresh rate van 540Hz
• Resolutie van slechts 1080p
• Overkill, hoe je er ook naar kijkt

Dit gaat interessant worden. Om het werkelijk belachelijke 540Hz-scherm te testen, speelde ik een breed scala aan games en op verschillende systemen. De games die ik testte, varieerden van Overwatch 2 en Counter-Strike 2 tot het klassieke maar nog steeds indrukwekkende Age of Empires 2: Definitive Edition, God of War: Ragnarök en het recent uitgebrachte Call of Duty: Black Ops 6, en zelfs de originele Pebble, hoewel je op dat spel 1000 fps kunt halen met een oude Nokia.

Overwatch 2 spelen op 540Hz voelde een beetje onwerkelijk aan: al mijn bewegingen in first-person werden merkbaar vertaald alsof het in real-time gebeurde. Het voelde alsof ik iets bewoog direct voor me in de echte wereld in plaats van in de virtuele wereld. Vreemd genoeg heb ik dit nooit ervaren bij het spelen op 360Hz, maar iets aan deze ongebruikelijke sprong gaf een totaal nieuwe ervaring.

Het voelde geweldig, al moet ik toegeven dat er een kans is dat het een placebo-effect is. Mijn gebruikelijke scherm is een 144Hz-monitor, grappig genoeg ook van AOC maar een veel ouder model, en het verschil is dag en nacht. Heb je ooit films gezien die zijn gerenderd in 60 fps op een televisie met instellingen waardoor het te realistisch lijkt? Zo voelde het om op deze refresh rate te spelen. Het voelde bijna te real-time, maar voor competitief gamen is het ongelooflijk.

Deze ervaring was echter niet altijd hetzelfde bij andere games. Ik kan niet altijd 540 fps halen in elk spel dat ik wil, en dus is de 540Hz verversingssnelheid niet altijd even nuttig. Bij Counter-Strike 2 voelde het soms zelfs dom om op een 540Hz-scherm te spelen, wetende dat ik geluk had als ik boven de 200 fps kwam. Als ik Counter-Strike: Global Offensive speelde, zou het een aanzienlijk verschil maken, maar dit voelde gewoon beter. Het hangt ook af van hoe stabiel de FPS is die je haalt.

Als je fps voortdurend zakt van 540fps naar 300fps en weer terug, zal het nooit echt soepel aanvoelen omdat de gameplay niet soepel is. En dat is mijn grootste kritiekpunt op het 540Hz-scherm. Het is overdreven. Mijn gaming-pc is momenteel niet het meest geavanceerde systeem dat je kunt kopen, maar ik ben goed in moderne games. Ik ben een competitieve speler in games zoals Counter-Strike 2, Overwatch 2 en oudere games zoals Call of Duty 2 en Call of Duty 4 Promod, en ik kan je zeggen: het is overkill. Er is een bepaalde drempel waarbij een hogere refresh rate niet meer uitmaakt. Als je met een refresh rate van 360Hz of hoger nog steeds niks kan raken, dan zou ik stoppen met hardware kopen en meer focussen op het daadwerkelijke spel.

Ik nam deze monitor mee naar een vriend met een krachtige gaming pc met alle denkbare upgrades, en het maakte niet veel verschil. De games voelen supervloeiend aan, dat zal ik niet ontkennen. Maar je krijgt grotendeels dezelfde ervaring met een 360Hz-monitor.

Naar mijn mening is 144Hz een must voor competitieve gamers. Je mist te veel als je geen monitor hebt met een hoge refresh rate. 240Hz is geweldig en 360Hz is misschien wel de beste keuze als je pc dat aankan, maar het verschil tussen 240Hz en 360Hz is klein. Het verschil tussen 360Hz en 540Hz is nog kleiner.

Dus, we hebben vastgesteld dat de AG246FK indrukwekkend is qua verversingssnelheid, maar hoe zit het met de beeldkwaliteit? Ik verwachtte dat dit AGON Pro-model er bij 1080p een beetje flets uit zou zien, vooral als je gewend bent om games te spelen op hogere resoluties op een OLED-scherm. Toch zijn de prestaties redelijk goed, met kleuren die net niet helemaal flets ogen en een degelijke helderheid. Het helpt dat ik al een 1080p-scherm gebruik, maar zelfs vergeleken met OLED-schermen en dergelijke ziet het er nog redelijk uit.

Je zult enige zachtheid opmerken door het spelen op 1080p, maar als je de 24-inch monitor op een geschikte afstand houdt, zal het niet zo opvallen. Ik blijf van mening dat als je van plan bent nieuwe singleplayer-avonturen te spelen waarbij framerates geen doorslaggevende factor zijn, dit waarschijnlijk niet het scherm is voor die taak. Maar als je vooral FPS-games speelt en af en toe iets anders wilt opstarten met acceptabele resultaten, zul je niet geschokt zijn door de visuals.

Prestaties en beeldkwaliteit score: 4,5/5

Moet je de AOC AGON Pro AG246FK kopen?

Koop hem als...

Koop hem niet als...

Logitech G heeft vandaag tijdens het Logi PLAY-evenement de nieuwste toevoegingen aan hun PRO Series aangekondigd: de PRO X SUPERLIGHT 2 DEX gaming muis, de PRO 2 LIGHTSPEED gaming muis en het PRO X TKL RAPID gaming toetsenbord. Deze producten zijn specifiek ontworpen voor professionele gamers en esporters, met als doel om maximale prestaties te leveren in competitieve games zoals Counter-Strike en Valorant.

PRO X SUPERLIGHT 2 DEX en PRO 2 LIGHTSPEED gaming muizen

De PRO X SUPERLIGHT 2 DEX is een nieuwe asymmetrische muis, ontwikkeld op basis van feedback van professionele gamers. De muis is gericht op rechtshandige spelers en biedt ultrasnelle prestaties dankzij Logitechs LIGHTSPEED Wireless-technologie en de nieuwe HERO 2-sensor, die garant staat voor nauwkeurige tracking. De muis maakt gebruik van de energiezuinige LIGHTFORCE-switches, wat volgens Logitech moet bijdragen aan de lange batterijduur.

De PRO X SUPERLIGHT 2 DEX bestaat verder voor 55% uit gerecycled ABS-plastic, wat Logitech G’s streven naar milieuvriendelijke productontwikkeling onderstreept. 

De PRO 2 LIGHTSPEED is een muis voor links- en rechtshandigen die is voorzien van betere prestaties dan zijn voorganger. Net als de PRO X SUPERLIGHT 2 DEX is deze muis ontworpen voor gamers die snelheid en responsiviteit eisen. De HERO 2-sensor in de muis moet ervoor zorgen dat je tot 32.000dpi kan gebruiken.

De PRO X SUPERLIGHT 2 DEX en de PRO 2 LIGHTSPEED zijn allebei beschikbaar in de kleuren roze, zwart en wit. De SUPERLIGHT 2 DEX is halverwege oktober beschikbaar bij de grote retailers en heeft een adviesprijs van 169 euro, en de PRO 2 LIGHTSPEED is begin oktober al verkrijgbaar voor 139 euro.

PRO X TKL RAPID toetsenbord met analoge switches en rapid trigger

Het PRO X TKL RAPID toetsenbord is een primeur voor Logitech G dankzij de Magnetic Analog Switches en rapid trigger.  Het toetsenbord is gemaakt van gerecycled aluminium en plastic, en de PRO X TKL RAPID is geschikt voor professionele esporters en gameliefhebbers die alles uit hun gameplay willen halen. Het toetsenbord biedt instelbare actuation points en key priority, waardoor gamers hun in-game controle kunnen verbeteren via de G HUB-software.

Logitech is er van op de hoogte dat sommige games zoals TrackMania en Counter-Strike 2 losse regels hebben over het gebruik van analoge switches en bepaalde toetsenbordfunctionaliteiten en daarom kan je deze functies ook gewoon uitzetten indien nodig.

Het PRO X TKL RAPID gaming toetsenbord is vanaf december te koop voor een prijs van 189 euro en is beschikbaar in de kleuren roze, zwart en wit.

Turtle Beach Stealth 600 Gen 3: review in een notendop

Er zijn premium gaming headsets met allerlei toeters en bellen in overvloed, maar niet iedereen heeft het geld daarvoor. Sommige gamers willen niet veel meer dan 100 euro uitgeven en toch een headset in huis halen die hen een voordeel kan opleveren in games. Als jij je hierin herkent, hebben we goed nieuws, want de Turtle Beach Stealth 600 Gen 3 zit in deze prijsklasse en biedt een verrassend uitgebreid pakket features.

De batterij met een adembenemende levensduur van 80 uur is een echt hoogtepunt en op de linker oorschelp word je gebombardeerd met allerlei knoppen en wieltjes om instellingen aan te passen. Naar onze mening zijn er wel iets té veel knopjes, aangezien we zelfs na weken gebruik nog op de foute knop drukten of het foute scrolwiel verstelden. Verder heb je de mogelijkheid om draadloos verbinding te maken via Bluetooth 5.2 of 2.4Ghz met de usb-ontvanger. Er is zelfs een knop om snel tussen deze verbindingen te wisselen. Met de Turtle Beach Swarm-software kan je elke mogelijke instelling aanpassen, al moet je wel zelf op zoek naar die software.

Het gevoel en comfort verraden dat dit geen premium headset is. Hoewel de pasvorm prima is, verschoven de oorschelpen telkens tijdens langere gamesessies. Zo hadden we soms het gevoel dat het geluid en de isolatie slechter werden, maar dat kwam gewoon omdat de oorschelpen wat scheef over onze oren zaten. Datzelfde gevoel krijg je ook bij het geluid in het algemeen en vooral bij muziek. Hoewel dit zeker niet de meest muzikale of kwalitatief hoogstaande headset is, is de ruimtelijke audio wel prima en dat is vaak belangrijker in competitieve games.

Bepaalde functies zoals de slimme ruisonderdrukking op de microfoon en EQ-presets voelen daarentegen wel aan alsof ze op een duurder model thuishoren. De draadloze connectiviteit is vervolgens een enorm pluspunt voor gamers met meerdere apparaten. Dankzij de ondersteuning van Bluetooth kan je de Turtle Beach Stealth 600 bijvoorbeeld ook koppelen aan je telefoon, Nintendo Switch of Steam Deck.

Turtle Beach Stealth 600 Gen 3 review: prijs en beschikbaarheid

• Adviesprijs van 109,99 euro
• Vaak onder 100 euro te vinden bij retailers
• Goede concurrent voor Corsair en SteelSeries