Als je op zoek bent naar een goedkope camera, wil dat niet zeggen dat je meteen ook genoegen moet nemen met middelmatige kwaliteit. Wij testen inmiddels al heel lang allerlei verschillende camera's en hebben door de jaren heen ook meer dan genoeg betaalbare modellen gebruikt die toch nog indrukwekkende resultaten wisten op te leveren. Of je in 2026 nou eindelijk je eerste camera wil aanschaffen, of je op zoek bent naar een budgetvriendelijke back-up voor je hoofdcamera, hieronder vind je een aantal uitstekende opties waar je niet de hoofdprijs voor hoeft te betalen.

Aan de hand van uitgebreide tests hebben we meerdere instapmodellen gevonden die beter presteren dan je misschien zou verwachten voor camera's uit hun prijsklassen. Eén opvallend model is bijvoorbeeld de Canon EOS R100. Qua specs kan hij misschien niet concurreren met de nieuwste flagships op de markt, maar we waren erg onder de indruk van zijn compacte vormfactor en zeer degelijke beeldkwaliteit. Dit is dan ook een van de beste camera's voor beginners.

Elke camera in deze koopgids moet je een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding bieden. We hebben dan ook een selectie gemaakt van de beste goedkope camera's voor allerlei verschillende situaties en doeleinden, van robuuste modellen voor op reis tot de beste vlogcamera. Elk model hieronder heeft na een uitgebreide testperiode een plek in de lijst weten te veroveren.

Snel overzicht

Beste goedkope camera's 2026

Beste goedkope systeemcamera

Canon EOS R100 cameravoorbeelden

De Canon EOS R100 is de goedkoopste systeemcamera die je momenteel kan kopen als je alleen maar naar officiële adviesprijzen kijkt. Hij is duidelijk bedoeld als een camera voor beginners en dat betekent ook dat je niet al te veel extra's moet verwachten. Hij heeft niet de meest premium bouwkwaliteit, op vlak van videospecs voelt hij een beetje achterhaald en het vaste scherm achterop is geen touchscreen. Toch vinden we de EOS R100 wel een goede, betaalbare optie beginners die gewoon een upgrade zoeken voor hun smartphonecamera en ook van lens willen kunnen wisselen.

Dankzij een betrouwbaar dual-pixel autofocussysteem en dezelfde 24MP APS-C-sensor als op de duurdere EOS R50 en EOS R10 kan je met deze camera foto's in goede kwaliteit maken. Het toestel biedt ook een mooi compacte vormfactor en een comfortabele grip. Het is dus ook een fijn model voor mensen met wat kleinere handen. Voor video is hij wat meer basic. Je kan 4K-beelden opnemen in 8-bit en met maximaal 30fps. Als je een wat hogere bouwkwaliteit wil, kan je overigens misschien ook beter een andere tweedehands systeemcamera in huis halen. Als je echter op zoek bent naar een mooi instapmodel, niet al te veel geld wil uitgeven, maar toch een nieuwe camera wil, dan is de EOS R100 een van de beste opties op de markt.

Lees onze volledige Canon EOS R100 review

Beste goedkope compactcamera met zoomlens

Panasonic Lumix ZS99 / TZ99 cameravoorbeelden

Het is verrassend hoeveel compactcamera's er momenteel op de markt zijn met een prijs rond de 500 euro en de Lumix ZS99 / TZ99 is een van deze camera's. Deze reiscamera met zoomlens is een geüpgradede versie van de ZS80 / TZ95 uit 2019. Het nieuwe model is op te laden via USB-C, wat tegenwoordig toch wel erg handig is, zeker voor zo'n compacte reiscamera waar je misschien ook niet al te veel accessoires voor wil meesjouwen.

Is zo'n compact model dan wel een upgrade ten opzichte van smartphonecamera's? Op het gebied van zoom zeker. De Lumix ZS99 / TZ99 beschikt over 30x optische zoom met brandpuntsafstanden van 24 tot en met 720 mm. Daar komt ook nog eens vijf-assige beeldstabilisatie bij om ervoor te zorgen dat je zoomfoto's ook mooi scherp zijn. Foto's kan je opslaan in RAW en JPEG en daarnaast kan je nog 4K-video's opnemen. Het 3-inch touchscreen is ook een fijne toevoeging en deze kan je 180 graden kantelen, zodat je hem ook voor selfies kan gebruiken.

Het is echter geen perfecte camera. Er zit niet veel nieuwe technologie in de Lumix ZS99 / TZ99 en Panasonic heeft bij de nieuwere versie ook de zoeker verwijderd. Dat was juist een handig onderdeel voor het fotograferen in een felverlichte omgeving. Toch blijft de ZS99 / TZ99 wel een interessante optie voor mensen die op zoek zijn naar een budgetvriendelijke zoomcamera.

Lees onze volledige Panasonic Lumix ZS99 / TZ99 review

Beste goedkope reiscamera

Olympus OM-D E-M10 Mark IV cameravoorbeelden

Als je op zoek bent naar een compacte systeemcamera, dan zou de Olympus OM-D E-M10 Mark IV bovenaan je lijstje moeten staan. Dit betaalbare Micro Four Thirds-model combineert een capabele sensor van 20,3MP met een indrukwekkende beeldstabilisatie in de camera zelf.

Video is helaas beperkt tot 4K/30p en er is geen microfoon- of koptelefooningang, dus op dat vlak wint deze camera geen prijzen. Dit is dan ook een kleine, krachtige camera voor foto's die elke smartphone in het stof laat happen, terwijl het IBIS-systeem beelden scherp houdt, zelfs als je in het donker uit de hand fotografeert.

We merkten dat de AF-tracking over de 121 punten van de Mark IV een beetje gefragmenteerd kan zijn, maar dankzij de verbeterde gezichtsdetectie en onderwerpherkenning is dit wel grotendeels betrouwbaar. Onze tip is om scherp te stellen met het middelpunt, want zelfs bij weinig licht werkt dat snel.

Een ergonomische grip, toegankelijke knoppenindeling en handig opklapbaar touchscreen maken de Mark IV een toegankelijke upgrade voor smartphonefotografen. Dankzij de uitgebreide catalogus aan beschikbare lenzen is het een van de beste goedkope camera's als je een moderne systeemcamera-ervaring wilt.

Lees onze volledige Olympus OM-D E-M10 Mark IV review

Beste goedkope instantcamera

Fujifilm Instax Mini 12 cameravoorbeelden

Onze favoriete instantcamera is ook een van de beste goedkope camera's voor wie het plezier van instantfotografie wil. De Fujifilm Instax Mini 12 is eenvoudig en betaalbaar en tijdens het testen ontdekten we dat hij voortbouwt op alles wat de Instax Mini 11 goed deed, waardoor het eenvoudig is om scherpe feestfoto's te maken.

Hoewel het ontwerp tijdens onze test een beetje glad bleek te zijn, vinden we de Mini 12 verder een comfortabele camera die door iedereen gebruikt kan worden. De camera gaat nu aan met een draaibeweging van de lens, wat voor ons intuïtiever aanvoelde dan vorige edities. Je hebt nog steeds de optie voor een close-ups door de lens uit te trekken, terwijl parallaxcorrectie ervoor zorgt dat de zoeker nauwkeuriger weergeeft hoe scènes worden afgedrukt.

Uit onze tests werd duidelijk dat de Mini 12 nog steeds de neiging heeft om foto's te overbelichten in fel zonlicht, hoewel de verplaatste sensoren ervoor zorgen dat je vingers minder snel in de weg zitten bij lichtmetingen. De foto's kunnen wat klein lijken, maar toch maakt de Mini 12 het voor beginnende gebruikers eenvoudig om aantrekkelijke beelden vast te leggen voor een redelijke prijs.

Lees onze volledige Fujifilm Instax Mini 12 review

Beste goedkope full-frame camera

Canon EOS RP cameravoorbeelden

De Canon EOS RP is een veelzijdige full-frame systeemcamera met goede prestaties en een redelijke prijs. Het is een aantrekkelijke optie voor wie met een grote sensor wil fotograferen. De camera is gebouwd op dezelfde RF-vatting als de EOS R. Het aanbod objectieven is beperkt, maar met de meegeleverde adapter kun je in ieder geval een bestaand EF-objectief gebruiken.

Ondanks de 26,2MP-sensor is de EOS RP in onze tests opvallend compact en toch goed gemaakt. Sommigen zullen zich ergeren aan de plaatsing van de knoppen, maar wij vonden zowel de fysieke bediening als het touchscreen responsief. Dankzij Canons Digic 8-processor werkt de autofocus snel en betrouwbaar. Burstsnelheden dalen naar 4fps, maar de AF heeft over het algemeen goed werk geleverd. We vonden ook dat de buffer ruimer was dan verwacht.

Zoals de meeste betaalbare camera's is de Canon EOS RP niet perfect. Naast een gebrek aan sensorgebaseerde beeldstabilisatie, was de batterijduur ondermaats, terwijl het meetsysteem enigszins gevoelig leek. Een rollende sluiter en een 4K crop beperken ook de videomogelijkheden. Maar als je full-frame wilt fotograferen voor een klein budget, dan is de Canon EOS RP moeilijk te weerstaan.

Lees onze volledige Canon EOS RP review

Beste goedkope robuuste camera

OM System Tough TG-7 cameravoorbeelden

Als je toevallig de Tough TG-6 al thuis hebt liggen, dan gokken we dat je de OM System Tough TG-7 niet echt als een gigantische upgrade zou zien. Dat gezegd hebbende, het is wel weer een ideaal model om gewoon op te pakken en overal mee naartoe te nemen. Hij is beschermd tegen water, valpartijen, stof, druk en erg lage temperaturen. Het is dus een enorm robuust model. We vonden hem verder ook erg gemakkelijk te bedienen tijdens onze testperiode. Helaas is het 3-inch display achterop geen touchscreen, maar de fysieke knoppen voelen in ieder geval goed aan.

Natuurlijk kunnen we niet om het feit heen dat de beeldkwaliteit van deze 12MP-sensor niet kan concurreren met die van de beste camerasmartphones en zijn 4K/30p-video-opnames zien er ook wat gedateerd uit. Dankzij een verrassend grote hoeveelheid aan fotografie-instellingen, waaronder macromodi en presets voor witbalans bij verschillende dieptes, weet de TG-7 toch nog veel waar voor zijn geld te bieden. Als je een vrijwel onverwoestbare camera wil die geen fortuin kost, dan is dat waarschijnlijk je beste optie.

Lees onze volledige OM System Tough TG-7 review

Beste goedkope vlogcamera

DJI Osmo Pocket 3 voorbeeldvideo

Wij zijn van mening dat de DJI Osmo Pocket 3 een fantastische prijs-kwaliteit biedt voor solo content creators. Hoewel dit model erg lijkt op de Pocket 2, die je voor minder geld nog kan vinden, vonden we de Pocket 3 uiteindelijk toch een betere keuze voor mensen die een betaalbare vlogcamera zoeken. De geüpgradede 1-inch sensor zorgt voor een betere videokwaliteit, zeker bij weinig licht, en de toevoeging van een portretmodus zorgt ervoor dat de Pocket 3 nu ook native verticale beelden kan opnemen. Dat is ideaal als je content voor op sociale media wil opnemen.

In onze review merkten we onder andere op dat de vormfactor van de Pocket 3 erg handig is. Het is ook fijn dat er nu een iets groter 2-inch scherm aanwezig is, al kan het nog steeds een beetje onhandig zij om de touchscreeninterface te gebruiken. We zijn ook grote fans van de object- en gezichtstrackingfeatures, plus de zeer effectieve stabilisatie en verbeterde batterijduur. De optie om een draadloze microfoon aan de camera te koppelen is ook ideaal voor vloggers die toch op zoek zijn naar iets betere audiokwaliteit. Zeker als je de Creator Combo koopt, ben je er helemaal klaar voor om in goede kwaliteit te vloggen.

Lees onze volledige DJI Osmo Pocket 3 review

Beste goedkope analoge camera

Kodak Ektar H35N cameravoorbeelden

De Ektar H35N is een analoge camera die erg lijkt op een wegwerpcamera. Hij gebruikt 35mm-filmrollen en is ideaal voor beginnende fotografen die iets meer willen leren over de oudere vorm van fotografie. Dit is een upgrade ten opzichte van de originele Ektar H35 op het gebied van beeldkwaliteit. Er is hier namelijk een nieuwe glazen lens aanwezig en die zorgt voor merkbaar betere resultaten, plus een ingebouwde flitser voor als je binnen wil fotograferen. De prijs is gelukkig ook niet enorm gestegen.

Dit is in principe een van de simpelste soorten camera's om te gebruiken. Je kijkt door de zoeker, kiest je compositie en drukt op de sluiterknop. Dat is alles. Er is geen digitaal scherm en er zijn geen menu's om te navigeren. Dit is de meest pure vorm van fotografie. We hebben de H35N aan deze koopgids voor goedkope camera's toegevoegd vanwege zijn enorm lage prijs, maar ook zijn relatief lage terugkerende kosten. Je moet bij een analoge camera natuurlijk wel voor filmrollen betalen en die kunnen vrij duur zijn tegenwoordig. Dit is echter een 'half-frame' camera en dat betekent dat je twee keer zoveel foto's kwijt kan per 35mm-filmrol (twee verticale shots in plaats van één horizontaal shot).

Als je niet echt zeker weet of analoge camera's iets voor jou zijn, dan is dit een uitstekend model om het gewoon mee te testen. De camera is zo goedkoop dat je maar weinig te verliezen hebt. Dit model wist ons te overtuigen met zijn lichtgewicht en toch redelijk robuuste design. Er is ook wel iets leuks aan het proces waarbij je moet wachten tot je filmrol ontwikkeld is en je foto's geprint zijn om je resultaten te bekijken.

Je hebt hier vrijwel geen controle over de technische aspecten van fotografie, dus dit is misschien niet de beste keuze als je meer wil leren over het correct belichten van foto's. De Ektar H35N is simpelweg een betaalbare en charmante analoge camera.

Lees onze volledige Kodak Ektar H35N review

Hoe kies je de beste goedkope camera

Zo testen we de beste goedkope camera's

We testen goedkope camera's op dezelfde manier als modellen met een hoger prijskaartje: grondig. Hoewel de prijs-kwaliteit een belangrijkere rol speelt in onze algemene ranglijst, moeten de camera's zelf nog steeds goed presteren in de echte wereld. Door ze aan onze gebruikelijke testprocedures te onderwerpen, kunnen we zien welke beter presteren dan hun prijskaartje en welke slechter.

Om te beginnen kijken we naar het ontwerp, de bediening en de knoppen van de camera om een idee te krijgen voor welk type fotograaf de camera het meest geschikt is. Vervolgens nemen we de camera mee op pad, waar we de opstartsnelheid testen en de camera zowel uit de hand als op een statief gebruiken.

Om de prestaties van de camera te beoordelen, gebruiken we een geformatteerde SD-kaart en maken we opnamen in RAW en JPEG (indien beschikbaar). Voor burstopnametests kiezen we onze normale testinstellingen (1/250 sec, ISO 200, continu AF) en schieten we een reeks beelden voor een stopwatch om te zien of de camera de officiële snelheden evenaart. We kijken ook hoe snel de buffers leeg zijn en herhalen de test voor zowel RAW- als JPEG-bestanden.

In verschillende lichtomstandigheden testen we de verschillende autofocusmodi van de camera (inclusief gezichts- en oog-AF) in de modi voor één punt, gebied en continu. We maken ook een mix van foto's (portret, weinig licht, landschap, macro/close-up) in RAW en JPEG om een gevoel te krijgen voor de meetnauwkeurigheid van de camera en het vermogen van de sensor om ruis te verwerken en fijne details op te lossen.

Ervan uitgaande dat de RAW-bestanden van de camera worden ondersteund door Adobe Camera Raw, zullen we ook een aantal testopnamen verwerken om te zien hoe ver we kunnen gaan op gebieden zoals schaduwherstel. We testen ook de ISO-prestaties over het hele bereik om een idee te krijgen tot welke niveaus we de camera zouden willen pushen.

De batterijduur wordt gedurende een dag getest met het scherm ingesteld op het standaardhelderheidsniveau. Zodra de batterij leeg is, tellen we het aantal opnamen om te zien hoe dit zich verhoudt tot de officiële CIPA-classificatie van de camera. Tot slot testen we de videovaardigheden van de camera door wat testopnames te maken met verschillende framerates en resoluties, samen met de bijbehorende app.

Vervolgens nemen we alles wat we hebben geleerd over de camera en rekenen we de prijs mee om een idee te krijgen van de prijs-kwaliteitverhouding, voordat we ons eindoordeel vellen.

Wat je fotografiekennis ook is, deze wedstrijd is bijna hallucinant: hoe kun je de full-frame Leica Q3, een eersteklas compactcamera die 5.950 euro kost, vergelijken met een smartphone zoals de Huawei P60 Pro? 

Toch is dit anno 2023 niet zo gek als je zou denken: de smartphones met de beste camera's hebben de afgelopen jaren een enorme hap uit de cameramarkt genomen en nu vechten de beste compactcamera's terug. 

De twee camera's in kwestie vertegenwoordigen de top van de cameratechnologie in hun respectieve categorieën in 2023. Ondanks dat ze op het eerste gezicht enorm verschillen, hebben ze meer overeenkomsten dan je zou denken. 

We hebben de twee camera's een aantal weken naast elkaar gebruikt om ze te leren kennen als alledaagse camera's en om vast te stellen wat voor beelden ze kunnen maken.

In de hand

In de Leica Q3 review beschreven we hem als de krachtigste, leukste en duurste premium compactcamera die in 2023 verkrijgbaar is. Slechts weinigen kunnen zich deze camera veroorloven, maar degenen die dat wel kunnen, genieten van een hemelse ervaring.

De vaste 28mm f/1.7 lens van de Q3 is geweldig, met vloeiende handmatige scherpstelling, Leica's beste autofocus, plus een macromodus om scherp te stellen op korte afstanden. Er is ook een kantelbaar touchscreen, een scherpe zoeker die bij fel licht een duidelijker beeld geeft dan een scherm, plus aanpasbare bedieningselementen. De Q3 bewijst ook dat minimalisme niet ten koste hoeft te gaan van de functionaliteit. Dit is een camera die je elke dag wilt gebruiken en die een glimlach op je gezicht tovert.

De Huawei P60 Pro is in de eerste plaats een smartphone en dat betekent dat de bediening voor fotografie en video lastiger is dan bij de Leica Q3. Telefoons zijn ook multifunctionele apparaten en zorgen daarom in zekere zin voor meer afleiding tegenover een klassieke camera.

Nu is de Huawei P60 Pro niet je gemiddelde smartphone. Het bedrijf mag namelijk nog steeds geen Google Play Store gebruiken vanwege sancties vanuit de Amerikaanse overheid in 2020. Dat was in dit geval eerder een plus- dan minpunt, want het beperkte de afleiding van andere apps, waardoor we beter konden focussen op fotografie.

Als je een smartphone als de P60 Pro als een serieuze fotografietool gaat beschouwen, dan raden we sterk aan om te kijken naar een optionele handgreep om de bediening te verbeteren. Zelfs met een handgreep erbij is de bediening van de P60 Pro voor fotografie gewoon niet te vergelijken met de premium Leica Q3.

Lenzen

De lenzen van de Huawei P60 Pro zijn een openbaring voor cameratelefoons. Je krijgt een 25mm (soort van) hoofdcamera met instelbaar diafragma van f/1.4 tot f/4, plus toonaangevende mogelijkheden voor macrofotografie. De beperktere tweede camera van de telefoon is een 3,5x zoom, wat ongeveer overeenkomt met een 90mm lens, terwijl de 10x zoom nog steeds respectabel scherp is.

De enkele 28mm ingebouwde lens van de Leica Q3 is een fractie strakker dan de hoofdcamera van de P60 Pro, maar het is nog steeds een voldoende breed perspectief. Een speciale digitale cropmodus creëert vier brandpuntsafstanden (35mm, 50mm, 75mm en 90mm), waarbij de laatste een vergelijkbaar perspectief biedt als de tweede camera van de P60 Pro. Je verliest pixels als je cropt met de Q3, maar aangezien de camera een resolutie van maar liefst 60,3MP heeft, zijn al deze instellingen bruikbaar.

Als je foto's op het scherm van een smartphone bekijkt, zie je misschien geen groot verschil in beeldkwaliteit. De details van de lenzen van de Q3 zijn echter van een ander niveau dan die van de P60 Pro, zeker gezien het feit dat de camera is uitgerust met een grotere sensor en een natuurlijke diepte. Dat zie je als je foto's goed bekijkt. De hardware van de P60 Pro zet de standaard voor cameratelefoons, maar is geen concurrentie voor de superscherpe ingebouwde lens van de Q3.

Alledaagse foto's

Zowel de P60 Pro als de Q3 zijn uitstekende alledaagse camera's, met objectieven die vergelijkbare soorten onderwerpen kunnen vastleggen, zoals portretten, landschappen, macro en gematigde telefoto details, waaronder zelfs dieren in het wild als je dichtbij genoeg kunt komen.

Het belangrijkste verschil in hoe beelden worden gemaakt tussen de twee camera's is dat de Leica Q3 vooral gebruik maakt van toonaangevende hardware met 'organische' resultaten, terwijl de Huawei P60 Pro vertrouwt op zeer geavanceerde AI-gestuurde software voor meer uitdagende scenario's en effecten.

Het maakt niet uit hoe de uiteindelijke foto wordt geproduceerd, maar het eindresultaat is het belangrijkst. We hebben een aantal vergelijkende foto's gemaakt in specifieke scenario's met de twee camera's. Hieronder lees je de bevindingen.

Portretten

Het belangrijkste voor portretten is kleurnauwkeurigheid en hier steekt de Leica Q3 met kop en schouders boven de P60 Pro uit. Maar voor andere elementen, zoals bokeh, verandert software het beeld voor portretten. 

We hebben geschreven over hoe de Huawei P60 Pro een spiegelloze camera zou kunnen verslaan op vlak van portretfotografie en dat is te danken aan de AI-gestuurde portretmodus. Je kunt kiezen uit verschillende bokeh-effecten, waaronder cirkels en wervelingen. Cirkelvormige bokeh is waar veel portretfotografen naar op zoek zij, en hier krijg je het effect perfect met één druk op de knop.

In tegenstelling tot de Q3 worden de scherptediepte en het bokeh van de P60 Pro kunstmatig gecreëerd en als je heel goed kijkt zie je artefacten rond fijne details zoals haar. De P60 Pro zet de beste prestaties neer op vlak van onderwerpdetectie. Hij kan als geen ander de achtergrond scheiden van het onderwerp zonder de randen in elkaar te laten overvloeien waar dat niet hoort.

De grote brandpuntsafstand van de Q3 wordt meestal niet gebruikt voor portretten, maar als je gebruik maakt van de digitale crop tot bijvoorbeeld 75 mm en je fysieke afstand tot je onderwerp daarop aanpast, kunnen portretten er mooier uitzien. De full-frame sensor en het grote diafragma van f/1.7 zorgen samen voor een mooie kleine scherptediepte en het bokeh is over het algemeen behoorlijk. Het is geen perfecte bokeh, want daar wint de AI van de P60 Pro.

Macrofoto's

Beide camera's maken macro-opnamen, wat betekent dat ze super dichtbij kunnen scherpstellen om je foto te vullen met kleine onderwerpen. De P60 Pro heeft de beste prestaties op het gebied van macrofotografie van alle cameratelefoons en kan veel dichter bij onderwerpen komen dan de Q3.

We weten niet precies hoe groot de sensor van de P60 Pro is, omdat Huawei die informatie niet heeft gedeeld, maar hij is zeker een stuk kleiner dan die van de Q3. Een kleinere sensor is eigenlijk voordelig voor macro als je meer van je onderwerp scherp wilt krijgen, omdat ze een grotere scherptediepte geven.

De lens van de Leica Q3 heeft een macro-instelling die scherpstelt tot op 17 cm. De macrofoto's zien er ook geweldig uit, vooral in combinatie met de digitale 90mm crop, het snelle f/1.7 diafragma en de grote full-frame sensor die een meer dromerige scherptediepte kan geven als dat is wat je zoekt.

Nachtfoto's

Er vindt veel AI-verwerking plaats in de nachtfoto's van de P60 Pro. Hij kan de helderheid van een stedelijke schemerlucht versterken zodat het bijna lijkt alsof het overdag is. Op voorwaarde dat er geen snelle bewegingen plaatsvinden in de scène die een ghosting-effect kunnen veroorzaken, zijn de nachtfoto's uitstekend. Als je die foto's niet zo extreem wilt opfleuren, kun je altijd de Pro-modus gebruiken om volledig handmatige belichtingscontrole te krijgen en de helderheid naar wens aan te passen.

De Q3 presteert ook 's nachts behoorlijk, dankzij de full-frame sensor die op organische wijze heldere beelden produceert. Hij heeft een beter dynamisch bereik dan de P60 Pro buiten de nachtmodus van de telefoon. Voor nachtfotografie met lange belichting moet je een statief gebruiken met de Leica Q3 om details scherp te houden, terwijl de P60 Pro meer vergevingsgezind is als je met uit de losse pols foto's neemt.

Oordeel

De Leica Q3 doet wat camera's in 2023 moeten doen om de strijd aan te gaan met cameratelefoons en AI-beeldtrucjes: fotografie zelf een plezierige ervaring maken en natuurlijk verbluffende foto's maken. Je zult hem bij elke gelegenheid willen gebruiken om foto's te maken. 

De P60 Pro is de meest capabele cameratelefoon tot nu toe en past natuurlijk gemakkelijk in een broekzak en kan je tweede telefoon zijn die alleen als compactcamera wordt gebruikt. Als je er een optionele grip aan toevoegt, kun je de bediening nog verbeteren.

Onze mening over de beeldkwaliteit van de twee camera's is verdeeld. De natuurlijke uitstraling van de Q3, vooral de kleuren, is beter, maar we vinden het top hoe de P60 Pro AI kan gebruiken om elementen zoals het bokeh-effect te verbeteren. Welke zouden we kiezen voor alledaagse fotografie? De Leica Q3. Maar die kost dan ook 4x zoveel. Beide zijn op hun eigen manier ongelooflijk sterk en spreken verschillende soorten gebruikers aan.

Sony's ZV-1 verscheen in mei 2020 en we vinden het nog steeds de beste vlogcamera in zijn soort. Maar nu heeft Sony het een beetje lastiger gemaakt voor geïnteresseerden door een meer betaalbare versie te lanceren. Die doet het op sommige vlakken beter, maar op andere vlakken slechter dan het origineel.

De basis is hetzelfde: het is een 20MP 1-inch compactcamera die 4K/30p video kan opnemen met het soort natuurlijke bokeh, waar smartphones nog steeds moeite mee hebben.

De twee belangrijkste verschillen tussen de ZV-1F en de ZV-1 zijn de lens en de gebruikersinterface. Een van onze weinige klachten over zijn voorganger is dat de 24-70mm f/1.8-2.8 lens soms wat krap is als je uit de hand vlogt, in plaats van op een statief. De ZV-1F probeert dit op te lossen door in plaats daarvan een bredere 20mm f/2 lens aan te bieden.

Het is jammer dat die lens niet zo helder is als die van de ZV-1 en fotografen zullen de flexibiliteit van de zoom missen. Maar in theorie zou de ZV1-F nog steeds de kleine scherptediepte moeten bieden die smartphones als de iPhone 14 Pro en Google Pixel 7 proberen te simuleren met hun 'cinematic' modi.

Sony zegt ook dat de ZV-1F enkele nieuwe, smartphone-achtige touchscreen-trucs bevat. In tegenstelling tot de ZV-1, waarmee je alleen op het scherm kunt tikken om de focus scherp te stellen, kun je met Sony's nieuwe vlogcamera vanaf de onderkant van het scherm omhoog vegen om veelgebruikte instellingen te gebruiken, of op de bedieningspictogrammen van het scherm tikken om zaken zoals het diafragma te veranderen.

Maar de ZV-1F heeft ook enkele vreemde beperkingen. De meest verbijsterende is dat het autofocussysteem, dat waarschijnlijk het meest opvallende kenmerk van de ZV-1 is, een ouder contrastdetectiesysteem gebruikt, in plaats van een hybride set-up met zowel contrast- als fasedetectietechnologie voor betrouwbare tracking.

Sony vertelde ons wel dat dit niet veel verschil zou moeten maken in de meeste vlogsituaties. Het nieuwe model heeft een hoger aantal scherpstelpunten dan de ZV-1 (425 tegenover 315). Maar dit is iets wat we nog moeten testen en het brengt de ZV-1F meer in lijn met oudere concurrenten zoals de Canon PowerShot G7 X Mark III, die ook alleen contrast-autofocus gebruikt.

De andere verschillen met de ZV-1 zijn dat de ZV-1F nu gelukkig USB-C opladen bevat in plaats van microUSB, maar ook de hotshoe van de ZV-1 (die accessoires zoals een shotgun microfoon oplaadt terwijl je ze gebruikt) vervangt door een eenvoudigere coldshoe.

Voor de rest is de ZV-1F grotendeels hetzelfde als de ZV-1, met een microfoon met 3 capsules (met een meegeleverd windscherm), elektronische stabilisatie, en de handige 'Product Showcase' modus die de autofocus setup ideaal maakt voor YouTubers die product reviews doen. De andere laatste verandering is de prijs: de Sony ZV-1F is vanaf medio oktober te koop voor 650 euro.

Analyse: lijkt hij te sterk op een smartphone?

In de twee jaar na de lancering van de eerste Sony ZV-1, hebben smartphones grote stappen gezet wat betreft video-opname. Zo hebben we nu modi als Apple's 'Cinematic-modus' (onlangs overgenomen door de Google Pixel 7), die een gesimuleerde achtergrondonscherpte kan toepassen op video's.

In feite heeft Sony zelf schijnbaar een ZV-1-killer gemaakt in de vorm van de Sony Xperia Pro-I, die ook een 1-inch sensor heeft en een 'Video Pro'-interface die erg lijkt op Sony's high-end camera's. Hebben camera's als de nieuwe ZV-1F nu nog zin?

De verschillen worden nu zeker kleiner en veel hangt af van het type smartphone waaraan je de voorkeur geeft. Een compacte camera als de ZV-1F biedt bijvoorbeeld hoogwaardige video-opnamen in een zakformaat voor wie een smartphone uit het middensegment heeft of geen Xperia wil. 

Maar de ZV-1F laat ook zien dat Sony niet zo toegewijd is aan het instapsegment van zijn videocamera's als bij bijvoorbeeld de Sony A7S III. De Sony ZV serie, waartoe ook de Sony ZV-E10 behoort, is samengesteld uit onderdelen die zijn overgebleven van enkele van de oudere camera's. De ZV-1 en ZV-1F komen bijvoorbeeld uit dezelfde pool als Sony's RX100 compactcamera's.

Het is jammer dat de autofocus van de ZV-1F met zijn contrast-only systeem achteruit lijkt te zijn gegaan en we zouden graag nog meer smartphone-achtige interfaces zien. Maar de ZV-1F zou zich, op papier, nog steeds een weg kunnen banen naar onze gids met de beste vlogcamera's dankzij zijn nieuwe prime lens en relatief betaalbare prijskaartje.

Sinds Fujifilm zijn X-serie introduceerde, boekte het merk veel successen. Vooral de X-Pro-serie met klassieke oculairstijl en DSLR-achtige X-T-modellen zijn favoriet. Toch groeide de X-T20 uit tot het best verkochte model uit de X-serie tot op heden. 

Het model nam belangrijke functies over van de uitgebreidere X-T2 en heeft een veel aantrekkelijker prijs. Geen wonder dus, waar die populariteit vandaan komt. Na de introductie van de X-T3 leek het echter duidelijk dat een update van de X-T20 niet lang op zich zou laten wachten.

Net als bij eerdere modellen bevat de X-T30 het beste van de X-T3, die in een kleinere, lichtere en goedkopere body worden gestopt. Fujifilm heeft genoeg extra's in de X-T3 laten zitten om voor beide camera's markt te garanderen. Toch is het nieuwe model voor de meeste mensen duidelijk een betere keus: het biedt immers het vooruitzicht van veel kenmerken van de geavanceerdere camera in een goedkopere en beter te gebruiken body.

Kenmerken

• X-Trans APS-C-sensor van 26,1 MP, met achtergrondverlichting
• 4K DCI- en UHD-opnamen (max. 30 p)
• 8 fps in burstmodus (max. 20 fps via elektronische ontspanknop)

De X-T30 bevat dezelfde X-Trans CMOS 4-sensor van 26,1 MP in APS-C-formaat als de X-T3. Deze werd voorzien van achtergrondverlichting om zo effectief mogelijk licht te verzamelen. De camera heeft daarnaast dezelfde X-Processor Pro 4-engine als de X-T3, hoewel de laagst mogelijke ISO-gevoeligheid ISO 160 is in plaats van ISO 200 op de X-T3. Dat is goed nieuws als je veel buiten fotografeert bij helder licht - met name met objectieven met een groot diafragma.

Het ISO-bereik rijkt tot ISO 12.800, maar mocht dat echt nodig zijn, dan is er nog een optie om een equivalent van ISO 51.200 of ISO 80 in te stellen. 

Net als elk ander model met verwisselbare lenzen uit de X-serie is de camera voorzien van de lensvatting uit de X-serie. Deze accepteert momenteel de 29 XC- en XF-objectieven die tot nu toe voor het systeem zijn ontwikkeld, naast twee specifieke Fujifilm MKX-objectieven voor video en een klein aantal opties van externe partijen, zoals Samyang en Lensbaby. Dat is niet zo uitgebreid als de opties die voor sommige concurrerende systemen beschikbaar zijn, maar de meeste gewone gebruikers zullen waarschijnlijk zonder al te veel moeite het objectief vinden dat ze nodig hebben. 

De camera zelf bevat geen beeldstabilisatie. Dat betekent dat je moet controleren of het objectief dat je gebruikt er wel over beschikt, wil je er gebruik van kunnen maken. Dit komt vaker voor bij dit soort camera's: de Sony A6400 en Canon EOS M5 hebben ook geen ingebouwde stabilisatie, maar de Panasonic GX9 en Olympus OM-D E-M5 Mark II wel. Het zorgt er in elk geval voor dat de body zo compact kan zijn.

De verbeterde verwerkingsengine brengt de filmsimulatiemodi met zich mee die al lang een trekpleister van de X-serie zijn. De X-T30 krijgt 16 opties, waaronder zes varianten van de zwart-wit- en ACROS-instellingen, naast de al lang bestaande opties die de Provia-, Astia- en Velvia-emulsies van het bedrijf nabootsen.

Fujifilm heeft ook de nieuwste Eterna Film Simulatie-optie voor video's toegevoegd. De Color Chrome-optie ernaast is gericht op iedereen die de fijne details in verzadigde onderwerpen, zoals bloemkoppen, wil behouden. Ook het monochroomeffect van de X-T3, waarmee een iets warme en koele voorinstelling aan zwart-witfoto's kan worden toegevoegd, en de korreloptie, waarmee een lichte textuur kan worden toegevoegd, zijn opgenomen. Dat geldt tevens voor een reeks geavanceerde filters, zoals 'Speelgoedcamera's', 'Miniatuur' en 'Zachte focus'.

Net als de X-T20 kan de X-T30 naast 1080p-beelden ook 4K-video's opnemen, maar Fujifilm heeft deze functie nog verder verbeterd. 4K-videobeelden kunnen met maximaal 30fps worden opgenomen met 10-bits 4:2:2-beelden via de HDMI-poort en 8-bits 4:2:0-opnamen via het interne geheugen. Als je naar Full HD-opnamen overschakelt, kun je beelden met maximaal 120 fps opnemen voor slow-motioneffecten. De camera biedt niet alle mogelijkheden van de X-T3 op dit gebied omdat die camera 10-bits 4:2:0-opnamen via het interne geheugen en 4K-opnamen met een maximum van 60 fps kan maken. Voor de gemiddelde X-T30-gebruiker is dit echter een concessie die ze waarschijnlijk wel zullen accepteren. 

Vooral sport- en actiefotografen kunnen zich goed uitleven met de X-T30. Dat is mede te danken aan verbeteringen van het autofocussysteem (waarover later meer). Ook de toevoeging van de 'Sports Finder'-modus van de X-T3 draagt echter zijn steentje bij. Deze optie biedt twee voordelen: snellere burst-opnamen en een hogere 1,25x crop factor, waardoor onderwerpen op afstand gemakkelijker kunnen worden ingekaderd. In deze modus kan de gebruiker foto's met 30 fps, 20 fps of 10 fps maken. Eventueel kunnen de 20 fps- en 10 fps-opties ook zonder cropfactor worden gebruikt. In beide gevallen maken al deze opties gebruik van de elektronische ontspanknop van de camera, wat niet per se in elke situatie de beste optie is. De mechanische ontspanknop biedt maximaal van 8 frames per seconde.

Net als de meeste systeemcamera's is de X-T30 uitgerust met zowel een elektronische zoeker als een lcd-scherm, waarvan de kijkhoek kan worden aangepast om opnamen vanuit lastige hoeken te vereenvoudigen.

De EVF heeft dezelfde kernspecificaties als de X-T20's: een paneel met 2,36 miljoen stippen en een vergroting van 0,62x. De oudere X-T3 biedt in dit opzicht meer voordelen, want dat model heeft 3,69 miljoen stippen en een vergroting van 0,75x. Het is echter logisch dat de hoeken worden verkleind om een goedkoper model te produceren.

De zoeker is niet helemaal hetzelfde als die op de X-T20. Fujifilm heeft de weergavetijd verkort tot 0,005 seconden en de verversingssnelheid opgevoerd tot 100 fps in de 'Boost'-modus. De zoeker zou nu standaard ook helderder zijn dan die van de X-T20. 

Het lcd-scherm lijkt onveranderd te zijn ten opzichte van de X-T20's. Het telt 1,04 miljoen stippen op een paneel van 3 inch dat van de camera kan worden weggetrokken en kan worden gekanteld. Het systeem reageert ook op aanrakingen, waardoor de gebruiker het scherpstelpunt kan instellen, snel kan inzoomen om details te controleren en door alle beelden kan swipen. Daarnaast wordt de 'Touch Pad AF'-optie ondersteund, waarmee gebruikers van de zoeker hun duim over het scherm kunnen slepen om het scherpstelpunt te verplaatsen.

Dan de connectiviteit. De camera is uitgerust met een USB-poort van het type C, die de nieuwste USB 3.1-standaard ondersteunt. Ook zijn er een HDMI-uitgang met een type D-aansluiting en een 2,5 mm-microfoonaansluiting aangebracht. Dat een speciale hoofdtelefoonaansluiting op zo'n kleine behuizing ontbreekt, is niet zo'n grote verrassing. Je kunt wel een hoofdtelefoon met een USB Type-C-aansluiting via de USB-poort gebruiken. 

Bovendien kun je de camera via wifi en Bluetooth verbinden met je telefoon of tablet of met een printer. Je kunt handmatig beelden naar je telefoon of tablet downloaden of deze automatisch laten synchroniseren via Bluetooth. Ook kun je de camera bedienen voor opnamen op afstand. Bovendien kun je via de Fujifilm Camera Remote-app die dit alles mogelijk maakt ook je foto's geotaggen met behulp van de locatiegegevens van je apparaat.

De NP-W126S-li-ionbatterij kan gemiddeld 380 opnamen maken, wat ongeveer het gemiddelde is voor een camera van dit niveau. De genoemde cijfers zijn echter altijd veel lager dan wat de gemiddelde gebruiker in de praktijk kan bereiken. Bovendien zullen het gebruik van Boost of energiebesparende functies ook van invloed zijn op dit cijfer. Overigens delen de X-T30 en X-T20 dezelfde NP-W126S-batterij, maar kan het gebruik van de nieuwere verwerkingsmotor betekenen dat de batterij, ondanks de lichtere zoeker, voor iets meer dan de 350 opnamen van de X-T20 kan worden gebruikt.

Er is slechts één enkele SD-/SDHC/-SDXC-kaartsleuf naast het batterijcompartiment. Deze is toegankelijk via een klepje aan de onderkant van de camera. UHS-I wordt wel ondersteund, maar UHS-II niet. Wel kunnen UHS-II-kaarten worden gebruikt zonder enig prestatievoordeel ten opzichte van UHS-I-kaarten als je deze bij de hand hebt.

• Beste spiegelloze camera 2019: 10 topmodellen voor elk budget

Bouwkwaliteit en gebruiksgemak

• Weegt slechts 383 g (met batterij en kaartje, maar zonder objectief)
• Lcd-scherm is 1,3 mm dunner dan de X-T20
• Nieuwe vorm van handgreep biedt betere ondersteuning voor telelenzen

Aan de buitenkant is er aan de X-T30 weinig veranderd ten opzichte van de X-T20. Het basisformaat is nog steeds hetzelfde, waarbij de X-T30 een kleinere maar iets vierkantere body heeft dan de oudere X-T3 waarop hij is gebaseerd. Ook heeft het model een dubbele functiedraaischijf voor DSLR-achtige werking. De drie draaischijven op de bovenplaat voor de modus, sluitertijd en belichtingscompensatie is nog steeds ontleend aan de X-T20, waarbij het diafragma veranderd wordt via de ring op de gemonteerde lens of de draaiknop op de camera.

De handgreep onderging een subtiele restyling om langere en zwaardere lenzen beter te ondersteunen. Dit is zeer welkom op een camera die zo klein en licht is als deze. Toch steekt de grip niet eens een volle centimeter uit de body. Dit is duidelijk een camera die ontworpen is voor gebruik met de kleinere en lichtere lenzen uit de XC- en XF-serie.

De grootste veranderingen tussen de X-T20 en X-T30 zitten aan de achterkant. De D-Pad van de X-T20, die links, rechts, omhoog en omlaag knoppen en een centrale 'Menu/OK'-knop bood, is vervangen door een joystickachtige knop voor het scherpstellen. Hierdoor is de Q-knop naar de rechterbovenkant van het achterpaneel verplaatst. Dit deel is kleiner en beter uitgewerkt dan dat van de X-T20, waardoor er ook meer ruimte is waarop de duim comfortabeler kan rusten dan voorheen. 

De veranderingen in dit opzicht leiden tot een wat vreemde combinatie van gebruiksgemak en bediening. Hoewel de duim net genoeg ruimte heeft om te rusten, valt deze net voor het statuslampje, dat je informeert wanneer de belichtingsinstellingen niet goed zijn, wanneer er beelden naar de kaart worden geschreven, enzovoort. Het is onmiskenbaar belangrijk om dit lampje in de gaten te houden terwijl je fotografeert, maar door de plaatsing op zo'n kleine camera kan dat bijna niet - tenzij je je duim opzij blijft bewegen.

Ook de scherpstelknop bevindt zich op slechts enkele millimeters afstand van de randen van het lcd-scherm. Dat is geen probleem, totdat je het lcd-scherm losmaakt van de body, en de twee zo dicht op elkaar zitten dat de bediening van de hendel wordt bemoeilijkt. Wie met het linkeroog door de zoeker kijkt, zal het ook lastig vinden om de hendel te bedienen zonder dat zijn neus in de weg zit. De scherpstelhendel is echter handig om door de menu's te navigeren en het scherpstelpunt te verschuiven. De hendel reageert ook perfect op diagonale bewegingen - niet iets wat elke andere regelaar van dit type aankan - maar is wel zo klein is dat hij gemakkelijk naar links, rechts, omhoog of omlaag kan worden bewogen wanneer u diagonaal wilt bewegen.

Het lcd-scherm zelf is 1,3 mm dunner dan dat van de X-T20's, waardoor deze vlakker op de achterkant van de camera zit. Dankzij de ruimte tussen de onderkant en de achterkant van de camera kun je het scherm toch eenvoudig en snel wegtrekken als je het in een andere stand wilt zetten. Het scherm steekt ook ver genoeg uit van de body of oogschelp om niet in de weg te zitten als je van bovenaf naar het scherm kijkt - een pijnpunt op veel andere camera's.

Het feit dat het lcd-scherm zich zo dicht op de achterkant van de camera bevindt, betekent echter dat de oogsensor onder de zoeker gemakkelijk voor de gek wordt gehouden doordat het lijkt alsof je gezicht de achterkant nadert - waarna het scherm wordt uitgeschakeld als je het touchscreen gebruikt. Dit kan vervelend zijn, tenzij je het automatisch schakelen tussen de twee deactiveert.

Verder is de bediening over het algemeen zeer goed. De camera is bijna direct na het inschakelen klaar voor actie en reageert snel op opdrachten. De schijven op de bovenkant draaien gemakkelijk. Hoewel de belichtingscompensatieknop af en toe per ongeluk wordt aangeraakt, lijken de inspanningen van Fujifilm om dit minder problematisch te maken dan op de X-T20 een klein verschil te hebben gemaakt - met beter resultaat tot gevolg.

Eén merkwaardigheid van de X-T20 is gebleven, namelijk de positie van het statiefschroefdraad direct naast het klepje van het batterij- en geheugenkaartcompartiment. Hierdoor kun je onmogelijk toegang krijgen tot de kaart of de batterij als de camera op een statief is gemonteerd. Er lijkt geen goede reden te zijn waarom de schroefdraad niet eenvoudigweg iets dichter naar het midden van de onderkant werd geplaatst om dit probleem te verhelpen.

Autofocus

• Hybride AF-systeem met fase- en contrastdetectie
• 425 te kiezen AF-punten
• Gezichts- en oogdetectie werken uitstekend

De X-T30 verschilt begrijpelijkerwijs in een aantal opzichten van de X-T3, maar het autofocussysteem is in feite hetzelfde. Het is in sommige opzichten zelfs iets geavanceerder, alhoewel de X-T3 bij een komende firmware-update een aantal van de extra functies zal krijgen.

Het gebruik van dezelfde 26,1 MP-sensor als de X-T3 betekent dat de camera over dezelfde 2,16 miljoen fasedetecteerbare AF-pixels beschikt. Deze dekken ongeveer 100% van het frame. De gebruiker kan in de Single Point AF-modus kiezen uit een van de 425 individuele punten, terwijl ook de opties 'Zone AF' en 'Wide/Tracking AF' kunnen worden gebruikt.

Waar de X-T20 een AF-werkbereik van slechts -1 EV had, hebben de 2,16 miljoen AF-pixels met fasedetectie gezorgd voor een verbetering tot -3EV. Hierdoor zou de camera gemakkelijker scherp moeten stellen bij lichtzwakke situaties. 'Non-stop Phase Detect' zou ook een verbetering van 300% in de scherpstelsnelheden moeten opleveren bij het scherpstellen van afstand tot close-up of omgekeerd.

Het AF-systeem slaagt er in de praktijk goed in om snel scherp te stellen op onderwerpen op verschillende afstanden. Dit blijft ook binnenshuis zo, bij minder licht. Het systeem werkt ook goed met onderwerpen met minder uitgesproken contrast. Hoewel het scherpstellen op onderwerpen met een laag contrast lastig is - vrijwel elke camera heeft daar moeite mee- werkt het wel snel. Als het systeem niet scherp kan stellen, zal het je dat snel laten weten, zodat je een aanpassing kunt maken in plaats van te blijven ploeteren totdat je uiteindelijk opgeeft.

Een andere verandering ten opzichte van de X-T20 is dat de AF voor gezichts- en oogdetectie nu twee keer zo goed zou zijn. Ook zou het systeem kleinere gezichten dan voorheen herkennen - handig wanneer het onderwerp van afstand nadert. Oogdetectie werkt nu ook bij gebruik van continue scherpstelling; u kunt zelf bepalen of u het linker- of rechteroog prioriteit geeft. Een andere Face Select-functie stelt je in staat om specifieke gezichten te selecteren met behulp van het touchscreen of de AF-knop.

Het gezichts- en oogdetectiesysteem doet het in de praktijk goed. De camera kan zeer goed meerdere gezichten registreren die in beeld verschijnen. We waren vooral onder de indruk van het vermogen om zowel het gezicht als een oog van een persoon aan de rand van het frame te detecteren. Bij later onderzoek bleek dat het onderwerp scherp moest worden gehouden terwijl het bewoog.

• Beste camera 2019: 10 van de beste camera's die nu te koop zijn

Prestaties

• Touchscreen is helder en werkt goed
• EVF-vergroting is soms wat teleurstellend
• Camera blijft goed werken tijdens burst-opnamen

Twee aspecten waarin de Fujifilm X-T30 van de X-T3 verschilt, zijn het lcd-scherm en de elektronische zoeker. Het lcd-scherm heeft dezelfde afmetingen (3 inch) en 1,04 miljoen dots als dat van de X-T3, maar kan alleen op en neer worden gekanteld - in tegenstelling tot de meer dan drie assen op de X-T3. Natuurlijk zouden sommigen misschien de voorkeur hebben gegeven aan een scherm dat naar voren is gericht, maar het scherm presteert goed en blijft relatief helder bij fel licht. Het is bovendien een prettig scherm, dat gevoelig is voor lichte druk - of je nu het scherpstelpunt instelt, door foto's bladert of opties aanpast in het Q-menu.

Hoe mooi de EVF met 3,69 miljoen dots van de X-T3 hier ook zou zijn, we verwachten het niet. De zoeker met 2,36 miljoen op de X-T30 is ideaal voor een camera van dit niveau. Het is een goede prestatie voor een camera van deze klasse, met behoorlijke detail- en helderheidsniveaus, maar de vergroting van 0,62x is een beetje aan de lage kant.

De camera kan 15 tot 16 RAW- en JPEG-opnamen maken met een maximale burstsnelheid van 8 fps. De weergave op het lcd-scherm of in de zoeker is iets vertraagd, al duurt het ruim 12 seconden om deze naar een snelle UHS-I-geheugenkaart te schrijven. Als de X-T30 UHS-II-kaarten zou ondersteunen, zou dit wel eens wat sneller kunnen zijn. Het mooie is echter dat de camera bijna volledig operationeel blijft terwijl er bestanden worden geschreven - iets wat op veel andere camera's niet het geval is. 

Als je JPEG-foto's van de hoogste kwaliteit maakt, lijkt de camera ongeveer 147 beelden lang mee te gaan met dezelfde snelheid. Dat klinkt misschien niet zo indrukwekkend als de 'tot de kaart vol is'-beweringen bij sommige andere camera's, maar de gemiddelde gebruiker zal zelden meer dan 147 JPEG's in één keer hoeven vast te leggen.

Beeldkwaliteit

• Geweldige kleuren in JPEG
• Uitstekende 4K-videokwaliteit
• Zelfs bij hogere ISO-instellingen weinig ruis

De X-T30 gebruikt dezelfde sensor en verwerkingsengine als de X-T3, en de beeldkwaliteit is dus net zo goed. Dit is pas het tweede model dat profiteert van de 26,1 MP-sensor achtergrondverlichting - en het slaagt er goed in de beeldruis laag en de details hoog te houden naarmate je de gevoeligheid verhoogt. Zelfs foto's die met ISO 6400 zijn gemaakt, behouden zeer veel details. De meeste van de weinige ruis die er is, kan bovendien worden verwijderd.

Het dynamisch bereik is ook zeer goed bij lagere gevoeligheden. In de praktijk kun je een scène onderbelichten met de maximaal drie stops die op de belichtingscompensatieknop zijn toegestaan (totdat je de C-modus gebruikt, waarin de belichtingscompensatie wordt verhoogd tot vijf stops) en toch tijdens de nabewerking de schaduwen zonder al te veel detailverlies of ruis tot het juiste niveau te brengen.

Als je gewend bent RAW-bestanden van full-framecamera's te gebruiken, is deze camera misschien wat minder flexibel. Fujifilm stelt echter duidelijk hogere eisen aan wat er met een APS-C-sensor kan worden bereikt. Door het snelle glaswerk en de effectieve beeldstabilisatie is dit nog steeds een camera die goed kan worden gebruikt bij minder ideale lichtomstandigheden.

Fujifilms Film Simulation-modi voorzien in bijna alle mogelijke omstandigheden, van de 'Standaard'-/'Provia'-optie voor dagelijks gebruik en de 'Astia'-optie voor een aangename zachtheid voor natuurlijke onderwerpen en 'Velvia' wanneer je meer punch nodig hebt tot verschillende zwart-witopties. De 'Standaard'-/'Provia'-modus is de standaardoptie, die natuurlijke maar aangenaam geoptimaliseerde kleuren produceert. Dankzij de kwaliteit zijn de JPEG's direct uit de camera geschikt voor direct gebruik.

De opties voor koel en warm monochroom beeld, die voor het eerst op de X-T3 te zien waren, bewijzen ook hier hun meerwaarde. Beide opties kunnen worden ingesteld op een van de negen intensiteiten, wat vooral in het laatste geval welkom is, omdat de 'Sepia'-simulatieoptie iets te onbezonnen kan zijn. Onderstaande afbeeldingen laten zien hoe deze koele and warme opties er uitzien in vergelijking met een opname met de standaard zwart-witsimulatiemodus.

De mogelijkheid om RAW-bestanden in een camera te verwerken, biedt je de mogelijkheid om snel print- of webvriendelijke alternatieve versies te maken van de beelden die je al hebt gemaakt. De configuratie is dezelfde als die we gewend zijn van eerdere modellen uit de X-serie. Hoewel de geboden verwerkingsopties relatief compleet zijn, zou de implementatie beter kunnen - bijvoorbeeld om de effecten van wijzigingen in realtime te bekijken terwijl je ze toepast (wat sommige andere camera's erg goed doen).

De mate van controle over video-opnamen is hoog - en dit gaat over het algemeen gepaard met solide resultaten. Video's in 4K DCI- of 4K UHD-kwaliteit tonen uitstekende details en natuurlijke beweging en het stabilisatiesysteem van de lens slaagt er goed in de beelden stabiel te houden - met name tijdens opnamen vanuit een bewegend voertuig, waarbij de ergste stoten en sprongen werden uitgebannen. Opnames in slow-motion met 120p zijn ook zeer aangenaam, zelfs als ze iets zachter en ruisgevoelig zijn.

Bij het bewegen van de camera is een kleine rolbeweging zichtbaar, hoewel deze over het algemeen zeer goed onder controle is. Het geluid uit de ingebouwde microfoons is ook zeer respectabel, hoewel de camera net zo gevoelig is voor windruis als alle andere ingebouwde microfoons. Het is dan ook een goed idee om de instelling van het windfilter ingeschakeld te houden.

Wijzigingen die tijdens het opnemen worden aangebracht, worden soepel en snel toegepast - en op zo'n moment ben je erg blij met een touchscreen. Veranderingen in de belichting zijn ook mooi en vloeiend als het diafragma op 'A' staat - anders past de camera het diafragma in opvallende stappen aan als de lichtomstandigheden veranderen, wat er niet zo professioneel uitziet.

• Beste 4K-camera 2018: 10 topcamera's om mee te filmen

Eindoordeel

De X-T20 was niet voor niets een populair model. Het is moeilijk voor te stellen waarom de X-T30 niet eenzelfde waardering zou krijgen. Of je nu een liefhebber bent die op zoek is naar een extra body, of dat je je volgende stappen wilt zetten met een jonger model, de X-T30 heeft genoeg onder zijn huid om zijn doelgroep te plezieren.

De nieuwe sensor is betrouwbaar en de processor snel. De veranderingen in autofocus en burst-opnamen (inclusief de 'Sports Finder'-modus) zijn op papier misschien minder gelikt, maar vormen precies het soort dingen die het verschil maken tijdens dagelijkse opnamen. Het is ook leuk om te zien dat zoveel kleine dingen die op andere camera's kunnen irriteren, hier geen enkel probleem zijn. Dat getuigt van de aandacht die Fujifilm aan grote en kleine details besteedt. 

Video-opnamen zijn een ander sterk punt, zowel wat betreft het aanbod - 4K DCI en UHD, F-Log-opname en dergelijke - als het resultaat. Als je video's wilt gaan opnemen, is het moeilijk een andere camera te bedenken die dezelfde uitgebreide reeks opties en kwalitatieve resultaten kan bieden voor dit soort geld.

Het is indrukwekkend hoe Fujifilm erin is geslaagd om zo veel in zo'n kleine camera te verpakken, hoewel de grootte ook het meest in het voordeel werkt van de X-T30. Het is duidelijk dat er geen ruimte is voor beeldstabilisatie in de sensor (alhoewel je hier wel van profiteert met OIS-objectieven) en de 0,62x vergroting van de zoeker kan zelfs door oudere, goedkopere modellen worden verbeterd.

Ook is er niet veel grip - zeker niet genoeg voor gebruikers met grotere handen of om voldoende ondersteuning te bieden voor langere en zwaardere lenzen. Sommige bedieningselementen passen daarnaast onvermijdelijk net iets te lastig op zo'n kleine behuizing. Uiteindelijk krijg je de indruk dat de bruikbaarheid in het gedrang is gekomen omdat de camera zo klein mogelijk moest blijven. 

Dat is jammer, want de camera is verder een indrukwekkende concurrent in deze prijsklasse. Met een uitstekend hoeveelheid functies voor zijn prijs, een goede bouwkwaliteit en betrouwbare prestaties in de belangrijkste gebieden is dit duidelijk een van de beste spiegelloze camera's in het middensegment van dit moment.

Concurrentie

De Sony RX10 III werd in maart dit jaar aangekondigd, minder dan een jaar na de RX10 II, maar hij is volgens Sony niet als vervanger daarvan bedoeld. Het meest opvallende verschil is de toevoeging van een mega-zoomlens met een variabele apertuur (f/2,4-4) en een bereik van 600 mm (25x optische en 100x digitale zoom), wat een aanzienlijke toename van de afmetingen en het gewicht tot gevolg heeft.

[Update: De RX10 III is inmiddels vervangen door de RX10 IV, die veel verbeteringen biedt, met name het continu fotograferen met 24 fps en het verbeterde AF-systeem. Maar de belangrijkste eigenschappen zoals het design en de ingebouwde 24-600 mm-lens blijven hetzelfde.]

Net als de RX10 II is de RX10 III bedoeld voor serieuze fotografieliefhebbers – fotografen die op zoek zijn naar de ultieme beeldkwaliteit en een goed telefotobereik in een bridge-achtig apparaat.

Eigenschappen

• 1,0-inch CMOS-sensor, 20,1 MP
• 24-600 mm f /2,4-4 zoomlens
• 4K video-opname

De RX10 III heeft dezelfde 20,1 MP 1-inch gestapelde Exmor CMOS-sensor, en biedt dezelfde uitstekende 4K videofunctionaliteit als de RX10 II. In feite zijn de meeste eigenschappen en functies identiek, en is de grote en indrukwekkende 24-600 mm Zeiss lens het belangrijkste nieuws. Als we hem met andere bridgecamera's met 1-inch sensoren vergelijken, dan heeft alleen de Canon Powershot G3 X hetzelfde bereik en gaat de veel oudere Panasonic Lumix FZ1000 maar tot 400 mm.

Het variabele diafragma van f/2,4-4 zorgt ervoor dat deze lens nog vrij snel is, zeker in vergelijking met de concurrentie, en ze heeft enorm indrukwekkende scherpstelafstanden van 3 cm kort en 72 cm lang.

Net als de andere compact- en bridgecamera's van Sony heeft deze camera veel verschillende opnamemogelijkheden en fotomodi, en biedt hij de formaten 3:2, 4:3, 16:9 en 1:1 voor zowel RAW- als JPEG-foto's. De maximale resolutie is 5472 x 3648 pixels in het eigen formaat 3:2. De lichtgevoeligheid heeft een bereik van ISO 100 tot 12.800 en is uit te breiden tot ISO 64-25.600.

De modi 'single shot autofocus' (AFS), 'continuous' (AFC), 'direct manual focus' (DMF) en 'full manual focus' (MF) zijn beschikbaar, en Sony's uiterst effectieve scherpstelvergroting (focus magnifier) en focus peaking zorgen ervoor dat deze laatste eenvoudiger te gebruiken is.

Zowel de elektronische zoeker (EVF) als het kantelbare lcd-scherm aan de achterkant zijn van hoge kwaliteit. Het laatste is geen touchscreen, maar tenzij je de camera op een statief gebruikt is een touchscreen toch niet zo praktisch gezien de grootte en het gewicht van de camera.

De massa van de Sony RX10 III valt niet te ontkennen. De camera is heel goed gemaakt en ligt goed in de hand, maar ik denk toch dat veel gelegenheidsgebruikers afgeschrikt zullen worden door zijn grootte (en prijs) en, als ze dit grote bereik voor telefoto's willen hebben, ze liever voor de Canon Powershot G3 X of misschien de Panasonic Lumix FZ330/ FZ300 zullen kiezen. Die heeft een kleinere sensor, maar biedt ook 4K-opnames, en maakte vorig jaar indruk op ons. In vergelijking hiermee heeft de Canon als minpunten een tragere lens en het ontbreken van een elektronische zoeker (EVF), en heeft de Lumix FZ330/ FZ300 een f/2,8 diafragma, zij het met een veel kleinere sensor.

Maar als je een bridgecamera met de ultieme beeldkwaliteit zoekt, dan kun je bijna niet om de topprestaties van de Zeiss Vario-Sonnar T*-lens van de RX10 III heen. Ik weet zeker dat liefhebbers van een groter bereik en een camera met hoogwaardige specificaties dit interessant zullen vinden. Of ze bereid zijn om de prijs van € 1300 te betalen, is een andere vraag. Die prijs gaat waarschijnlijk wel dalen, maar op dit moment kost deze camera het dubbele van zowel de G3 X en de Lumix FZ1000 (de Lumix FZ330 / FZ300 is weer goedkoper). Toch is de RX10 IIII in sommige opzichten een klasse op zich, dus er is waarschijnlijk wel een (niche)markt voor.

• De 10 beste bridge camera's die je nu kan kopen 

Kwaliteit van de behuizing en bediening

• Stof- en vochtbestendig
• Prettige handgreep
• Weegt 1095 g

Het eerste dat me opviel toen ik de Sony RX10 III uit de verpakking haalde was hoe groot en zwaar hij is vergeleken met andere bridgecamera's die ik gebruikt heb. Door het gewicht van meer dan een kilo (1050 g of 2,3 pond met batterij en SD-kaart) voelt hij in de hand als een DSLR aan. De afmetingen zijn 132,5 x 94,0 x 127,4 mm (5,25 x 3,75 x 5,12 inch) en hij voelt aanzienlijk groter en zwaarder aan dan camera's als de Canon G3X. Dit komt grotendeels door het forse objectief, met een equivalent van 24-600 mm en een diameter van 72 mm.

Hoewel de behuizing plasticachtig aanvoelt, is deze toch heel solide en de royale, uitstekende grip en de afgeronde body zorgen ervoor dat je de camera veilig en prettig kunt vasthouden. Mensen met kleine handen zullen de grip misschien wat groot vinden, maar het formaat ervan klopt met de grootte van de camera. Ik vond het toestel ergonomisch heel goed: alle druk- en draaiknoppen zaten voor mijn handen op de juiste plaatsen.

De aan/uit-knop heeft de vorm van een tuimelschakelaar en is geïntegreerd in de ontspanknop, die bovenop de voorgrip zit. Hij is goed bereikbaar en klikt geruststellend. Daarvóór zit een hendeltje waarmee je de lens kunt inzoomen. De ontspanknop is ook bedraad, zodat je ouderwets een kabel kunt gebruiken. De RX10 III start vrij snel op, waarbij een kleine vertraging onvermijdelijk is bij het uitschuiven van de lens naar zijn startpositie van 24 mm.

De draaiknop voor de modus (links) en voor de belichtingscompensatie (rechts) hebben beide ruwe zijkanten die net de juiste weerstand bieden, zodat je ze nauwkeurig kunt instellen. Rechts zitten twee instelbare functieknoppen, een lcd-lampje en de knop voor de pop-upflitser, met daarachter een klein lcd-paneel dat de belangrijkste instellingen weergeeft. De kleine maar stevig gebouwde pop-upflitser en de flitsschoen maken de uitrusting van de bovenplaat compleet.

Aan het achterste deel van de lens zit een diafragmaring, die je voor video-opnames vast kunt maken. Ook heeft hij twee ruwe ringen waarmee je kunt inzoomen en scherpstellen. Ik vond het makkelijker om met behulp van de lensring in kleine stapjes in te zoomen, dan om de hendel aan de voorgreep te gebruiken. De scherpstelring vond ik responsief en gemakkelijk te gebruiken; de knop om de scherpstelling vast te houden zit op een gemakkelijke plaats, links van de lens. De schakelaar voor het veranderen van de scherpstelmodus onderaan links op de camera vond ik een beetje onhandig, maar het is wel praktisch dat je deze functie snel kunt gebruiken.

De achterkant van de RX10 wordt grotendeels ingenomen door het indrukwekkende kantelbare 3-inch lcd-scherm, dat 1.228.800 dots heeft. De XGA OLED elektronische zoeker is van goede kwaliteit en heeft een resolutie van wel 2.359.296 dots. Hij is responsief, duidelijk en helder en is ook goed te gebruiken als je een bril draagt. Hij vergroot 0,7 keer, heeft een oogsensor waarmee automatisch tussen de elektronische zoeker en het lcd-scherm geschakeld kan worden en een royale dioptriecorrectie. Er wordt zowel een lenskap meegeleverd als een lensdop met knijpsysteem.

De menu- en videoknoppen zitten aan weerszijden van de EVF. De draaiknop en het draaiwiel achterop werken soepel en zijn makkelijk te bereiken. Je kunt hiermee diverse menu-onderdelen en instellingen selecteren en aanpassen. Met het draaiwiel en de centrale knop kun je, als je de functie Flexible Spot AF gebruikt, ook de plaats en de grootte van het scherpstelgebied wijzigen. Tenslotte zijn er nog de AE lock-, quick function-, playback- en delete-knoppen. De laatste kan ook als derde programmeerbare knop gebruikt worden.

• De 10 beste compactcameras die je nu kan kopen

Prestaties en beeldkwaliteit

• Het objectief is mooi scherp
• Als er weinig licht is, kan de AF een beetje traag zijn.
• De 20,1 MP, 1-inch sensor levert uitstekende resultaten op

Na mijn ervaringen met de RX10 II-versie van de camera verwachtte ik dat de nieuwe 24-600 mm lens op de Sony RX10 III indruk zou maken, en dat was ook zo. De lens doet het in het hele zoombereik uitstekend; details zijn misschien niet helemaal zo scherp als bij de lens van de RX10 II, maar dat is logisch gezien het veel grotere bereik van deze lens.

Bij de meeste brandpuntafstanden staat de lens opvallend wijd open. Bij korte brandpuntafstanden zag ik uiterst links in beeld wel wat onscherpte, wat zou kunnen betekenen dat de camera die ik testte gedecentreerd was, want de rechterkant was haarscherp. Bij brandpuntafstanden voor telefoto's was het hele beeld echter ongelooflijk gedetailleerd, tot wel 600 mm.

Het beeld werd marginaal scherper toen ik de diafragmawaarde iets verhoogde, maar dit was nauwelijks te zien. Diffractie wordt vanaf f/11 zichtbaar, maar als een beetje extra scherpte wordt gegeven, zijn de details nog steeds van hele goede kwaliteit. Hogere standen zou ik niet aanraden – vanaf f/16 wordt de kwaliteit, zoals te verwachten was, duidelijk minder.

Afbeelding op volledige grootte weergeven

Afbeelding op volledige grootte weergeven

Afbeelding op volledige grootte weergeven

Onderdelen die buiten het scherpstelgebied vallen, worden prettig weergegeven, hoewel f/2,4 slechts tot 35 mm mogelijk is, en boven de 100 mm f/4 het maximum is. Dit betekent dat het soms lastig kan zijn om onderwerpen ten opzichte van de achtergrond te isoleren, maar de RX10 III kan dit nog steeds beter dan de meeste concurrenten. Zowel vertekening als chromatische aberratie worden binnen het gehele bereik heel goed onder controle gehouden; beide heb ik nauwelijks kunnen ontdekken, hoewel ik de meest uiteenlopende onderwerpen onder verschillende omstandigheden heb gefotografeerd.

De lens kan zowel dichtbij als in de verte details onderscheiden, en de scherpstelafstanden zijn indrukwekkend: minimaal 3 cm en maximaal 72 cm, wat het toestel bijzonder veelzijdig maakt. De meeste potentiële kopers van deze camera's zullen vooral opnames in RAW-formaat willen maken, maar ik was ook onder de indruk van de kwaliteit van de JPEG-opnames van de RX10 III. De kleuren zijn fel en prettig, en er zijn veel instelmogelijkheden voor. Zowel de resolutie als het dynamisch bereik zijn heel goed.

Zelfs bij hogere gevoeligheidsinstellingen vond ik de kwaliteit van de JPEG-beelden indrukwekkend. Ik ontdekte dat ruisonderdrukking op de laagste stand een goed compromis was tussen details en ruis en tot wel ISO 1600 hele zuivere en gedetailleerde opnames opleverde; de RAW-bestanden hadden meer details, maar het verschil was verrassend klein. Bij hogere waarden dan ISO 1600 is de kwaliteit van JPEG-opnames nog steeds verrassend goed en de hoeveelheid ruis aanvaardbaar; van opnames die met ISO 6400 zijn gemaakt, zou je gewoon A3-afdrukken kunnen maken. Bij hogere lichtgevoeligheden zijn de bestanden nog steeds bruikbaar, maar minder geschikt om op grote formaten af te drukken.

Afbeelding op volledige grootte weergeven

Afbeelding op volledige grootte weergeven

Afbeelding op volledige grootte weergeven

De belichtingsmeting werkt nauwkeurig, en ik was onder de indruk van het dynamisch bereik van de sensor, zowel voor RAW-foto's als JPEG's, zelfs als de HDR-mogelijkheden niet worden gebruikt. De automatische witbalans (AWB) is bij zonnig weer heel nauwkeurig, maar wordt in de schaduw wat koel, en neigt dan enigszins naar magenta; als je bij deze omstandigheden 'Shady' selecteert, wordt het beeld aangenaam, misschien alleen een beetje te warm.

De prestaties van de autofocus zijn bij de RX10 III nogal wisselend. Bij korte brandpuntafstanden is de AF vrij pittig en werkt hij goed bij zowel stilstaande als bewegende onderwerpen. Maar bij langere brandpuntafstanden is de AF echt traag, zelfs bij onderwerpen die stilstaan; hij werkt goed als hij zijn doel eenmaal gevonden heeft, maar de lens heeft de neiging te gaan 'hunten'.

Het zal je niet verbazen dat dit erger wordt als je een snel bewegend onderwerp over een langere afstand probeert te volgen: dit is een test die ik altijd uitvoer en waarbij ik op mijn hond probeer scherp te stellen terwijl die naar mij toe rent, maar dat was een stap te ver voor de RX10 III. Met onderwerpen die dichterbij waren en langzamer bewogen, lukte het me om betere resultaten te krijgen door center lock tracking en het lage aantal fps te gebruiken. Dat bij het continu fotograferen geen black-out optreedt is een extra pluspunt. Het maakt het veel eenvoudiger om je onderwerp te volgen.

Afbeelding op volledige grootte weergeven

Afbeelding op volledige grootte weergeven

Afbeelding op volledige grootte weergeven

Sony's SteadyShot-beeldstabilisatie werkt heel effectief en bij Auto ISO kan een minimale sluitertijd gekozen worden. Je kunt het toestel daarmee zo instellen dat een trillende camera geen probleem zou moeten zijn. Maar het is wel een grote camera met een lange lens, vooral wanneer die uitgeschoven is, dus leek mij minimaal 1/125 seconden bij langere brandpuntafstanden een veilige keuze; bij de kortere brandpuntafstanden was 1/25 eenvoudig mogelijk.

Hoewel de RX10 III in de eerste plaats iets voor fanaten is, heeft Sony een groot aantal scene modi, creatieve stijlen en beeldeffecten ingebouwd, die leuk zijn om te gebruiken en die sommige gebruikers praktisch zullen vinden. Aan de andere kant is het goed om te zien dat de camera geavanceerde mogelijkheden biedt zoals het toepassen van bracketing bij gebruik van de zelfontspanner, en vele andere features die Sony-camera's in het hogere segment hebben. 

Het toestel zal ook videofanaten niet teleurstellen, want het heeft uitstekende mogelijkheden om filmopnames te maken zoals een 4K- en HD-modus en de mogelijkheid om 8 MP-beelden uit een 4K-film te halen. De High Frame Rate (HFR) is een geweldige functie, waarmee je slow motion-video's kunt opnemen. Ook was ik erg onder de indruk van de manier waarop de camera bij filmopnames met gemengd en contrastrijk licht omgaat.

Oordeel

De Sony RX10 III, die een superieure 24-600 mm f/2,4-4 zoomlens en een heldere en nauwkeurigere elektronische zoeker heeft, zul je in de meeste situaties met plezier gebruiken. Hij zit boordevol features en functionaliteit voor zowel fotografie- als videofanaten en de beeldkwaliteit is zowel bij foto's als video de beste in zijn klasse.

De autofocus stelt wat teleur, en voor sommigen zullen het relatief grote formaat en gewicht een bezwaar zijn, maar als actiefotografie niet zo belangrijk voor je is, dan is er nauwelijks een betere alles-in-één camera en reiscamera te vinden dan de RX10 III, maar er hangt wel een flink prijskaartje aan.

• De 10 beste cameras die je nu kan kopen